Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008

Γιατι

Από όταν μαθαίνουν τα παιδιά τα πρώτα τους λογάκια θέλουν να μάθουν τα πάντα για τον κόσμο και ρωτάνε συνέχεια γιατί. Μεγαλώνοντας η φυσική τους περιέργεια μειώνεται και το γιατί αλλάζει χρήση. Φτάνοντας πια στην εφηβεία το γιατί γίνεται η πιο αγαπημένη τους λέξη για να περάσει το δικό τους, να βγάλουν τους γονείς από τα ρούχα τους, και να στείλουν τους δασκάλους σπίτι τους. Αλλά που να πάνε οι έρημοι, γιατί άτιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους ρίχνεις στα ξένα χέρια, πρέπει να δουλεύουμε μέχρι να καταφέρουμε να βγούμε στη σύνταξη. Και εξηγούμε για να μην νομίζεται ότι λέω ασυναρτησίες.
Λες στο βλαστάρι σου , κλείσε παιδί μου την τηλεόραση και άντε να διαβάζεις.
Γιατί? ρωτάει το βλαστάρι. Συνεχίζεις με υπομονή για στα αυτιά σου αντηχούν όλες οι συμβουλές των ψυχολόγων που βγαίνουν βράδυ πρωί στην τηλεόραση, και σου λένε πώς πρέπει στο παιδί να εξηγείς, να αναλύεις, να συμβουλεύεις.
Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί έχουν παιδιά, γιατί τα παιδιά που ξέρω εγώ, μια χαρά καταλαβαίνουν τα πάντα, αλλά σε φτάνουν στα όρια για να δούμε ποιος θα αντέξει πιο πολύ. Συνεχίζεις λοιπόν με υπομονή. παιδί μου δεν έχεις διαβάζει ακόμα, πότε θα διαβάζεις?
Νομίζεται ότι γονιός εδώ παίρνει απάντηση? Λάθος, μέγα λάθος. (Έλα μωρέ μαμά,
δεν έχω τίποτα..) - Μα παιδί μου δεν είναι δυνατόν να μην έχεις τίποτα, πρέπει να διαβάσεις. - Γιατί συνεχίζει το παιδάκιον, γιατί έτσι πρέπει απαντάς εσύ, -γιατί?
Δέν μπορεί, μου κάνει πλάκα.. σκέφτεται ο γονιός, οπότε τα παίρνει στο κρανίο και βάζει τις φωνές, - Τσακίσου στο δωμάτιο σου γιατί σ' έκοψα. Εκεί το παιδάκιον συνέρχεται λίγο, σου πετάει ένα αργόσυρτο και λίγο απειλητικό ΚΑΑΛΑΑ και με λίγα νεύρα η πολλά, ανάλογα τι έβλεπε, πάει στο δωμάτιο του.
Εντάξει , λες, και τρίβεις λίγο την φλέβα στον κρόταφο που κοντεύει να πεταχτεί έξω.
Ομως , σαν να ακούγεται κάτι από το δωμάτιο, στήνεις αυτί, πας κοντά, πας πιο κοντά, ανοίγεις την πόρτα, και αντικρίζεις το βλαστάρι σου να μιλάει στο κινητό.
Σε ημιέξαλλη κατάσταση, κάνεις την ηλίθια ερώτηση. Τι κάνεις παιδάκι μου,?
Διευθυντή σε συνάντηση να διέκοπτες δεν θα σε κοίταγε έτσι.-Καλά, λέει στο τηλέφωνο, κλείνω γιατί φωνάζει η μάνα μου. Κατάλαβες, φωνάζει η τρελή, έτσι από μοναχή της, και τα τέκνο ρωτάει σαν να μαλώνει. Γιατί φωνάζεις καλέ μαμά, μάθημα έπαιρνα. Γιατί παιδάκι μου δεν πρόσεχες στο μάθημα? Σε αυτήν την ερώτηση, ποτέ καμμιά μάνα δεν πήρε απάντηση.
Αναστενάζοντας κλείνεις την πόρτα και φεύγεις. Εντάξει λες τώρα, θα διαβάσει.
Αφήνεις να περάσει λίγη ώρα, και λες, -Δεν πάω να δω τι γίνεται? γιατί το ξέρεις το παιδί σου.. δεν μπορεί κάτι θα σκαρώνει. Και πας...Το καμάρι μας ξάπλα στο κρεβάτι με το i-pod στα αυτιά. Τον κοιτάς, σε κοιτάει, αγριεύει το μάτι σου,και διπλώνεις το χέρι σε φιγούρα, -θα σου δώσω καμία ανάστροφη που θα είναι όλη δικιά σου.
Και ναι, επιτέλους, κάθεται να διαβάσει.
Υπάρχει μια ηρεμία στο σπίτι, μέχρι την ώρα του ύπνου.
Η ώρα περνάει, αλλά στο μπάνιο δεν είναι ντουζ αυτό που τρέχει, οι καταρράκτες του Νιαγάρα είναι. Τελείωνε φωνάζεις, - γιατί σου απαντάει. Μη χαλάς παιδί μου τόσο νερό, αμαρτία είναι.. και τα γιατί συνεχίζονται μέχρι το βλαστάρι μας να πέσει στο κρεβατάκι του και να το καμαρώσεις να κοιμάται ήρεμο και ευτυχισμένο. Αναστενάζεις, και παίρνεις κουράγιο μόνο και που το βλέπεις. Αύριο πάλι.

1 σχόλιο:

pk είπε...

Γιατί?Μα, η απάντηση είναι απλή, Σοφία...: γιατί όπως σε κάθε σχέση γονιού-παιδιού, αυτό που μετράει πάνω από όλα είναι η αγάπη κ η φροντίδα για τον άνθρωπό σου, την οικογένειά σου.Και, ξέρεις, η διαφορά είναι στο πώς την εκφράζει κανείς την αγάπη του.Ο γονιός, θα πεί στο παιδί του να κάνει αυτά που πρέπει.Να διαβάσει, για να γίνει μορφωμένος άνθρωπος. Τα παιδιά, θα προσπαθήσουν να καταλάβουν για ποιό σκοπό τα πιέζουμε να κάνουν αυτά που τους λέμε, γιατί φυσικά δεν περιμένουμε να καταλάβουν από μόνα τους ότι πρέπει να κάνουν υα μαθήματά τους!Δεν είναι όμως όμορφη αυτή η σχέση?Για μένα, η καλύτερη...Πάνος

Δημοσίευση σχολίου