Παρασκευή, 29 Φεβρουαρίου 2008

Φωτιές , ξηρασία, τώρα ήρθαν και οι μπουλντόζες. Ένας άλλος οικοδομικός συνεταιρισμός , θα σκεπάσει την πλαγιά. Εκεί που για από πάντα βοσκούσαν τα πρόβατα.
Καινούργιοι άνθρωποι θα κυκλοφορούν στον χωματόδρομο μας, ελπίζω να είναι τουλάχιστον χαμογελαστοί......και καθαροί.....και να έχουν μικρά αυτοκίνητα να χωράμε στις διασταυρώσεις...και να έχουν ωραία αρχιτεκτονική τα σπίτια....και ωραίους κήπους....και να μην βάζουν δυνατά μουσική το βράδυ.....και να μην παραπονιούνται όταν βάζω εγώ δυνατά την μουσική το βράδυ....και να μην πετάνε τα σκουπίδια έξω από τους κάδους....και να μη μάθουν το blog που μπορεί να τους θάβω αύριο-μεθαύριο.....αλλά να μάθω εγώ το δικό τους...Οι μπουλντόζες σταμάτησαν.μπορεί να τις μάτιασα...ΚΑΝΤΕΜΩ,,πάλι έκανες το θαύμα σου....










Ποίηση είναι ο πόνος της ψυχής
και δάκρυ του οι λέξεις..
Ποίηση είναι η ψύχα της ζωής
βουτηγμένη στην ομορφιά της σκέψης..

Διάβαζα για το τι είναι ποίηση και έβαλα και γώ τις λεξούλες μου....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου