Σάββατο, 5 Απριλίου 2008

H ΑΜΑΡΤΙΑ











Είναι καιρός που σκέφτομαι να γράψω κάτι σχετικό με τις αμαρτίες μου. Συγκεκριμένα από τότε που ξέσπασε η φασαρία με το σύμφωνο συμβίωσης και την ευγενέστατη προσφώνηση της επίσημης εκκλησίας προς όλους τους έχοντες ερωτική ζωή εκτός γάμου.
Επειδή τα παιδικά τραύματα πονάνε πολύ θα τα περιγράψω όσο το δυνατόν πιο χαλαρά.
Φανταστείτε λοιπόν μια τάξη, 2 γυμνασίου, στο μακρινό παρελθόν, μια καινούργια κυρία θα ερχόταν.Η θρηκευτικού. Μετά τα πρώτα γέλια αμηχανίας εκ μέρους μας, που βάλθηκε να μας τα κόψει μαχαίρι, μας ενημέρωσε για το πόσο καλοί χριστιανοί έπρεπε να είμαστε. Και αφού είπε όλα τα βασικά, που σε κάνουν και καλό άνθρωπο επίσης, μας επεσήμανε το γεγονός ότι θα πάμε στην κόλαση, αν κάνουμε σχέσεις εκτός γάμου, αν φιληθούμε, αν κάνουμε πονηρές σκέψεις, κ.λ.π.
Τα περισσότερα παιδιά γέλαγαν στο διάλειμμα, αλλά εμένα με είχε τρομοκρατήσει.
Να φανταστείτε ότι έκανα την προσευχή μου κάθε βράδυ, παρακαλούσα τον άγγελο μου να με φυλάει, και ένιωθα μια μεγάλη πίστη και φόβο για το Θεό.
Δεν είναι μόνο το τι είπε αλλά και πώς το είπε. Ψυχρά, απόλυτα, σχεδόν φασιστικά,με μια στριμμένη μούρη,που αποθυμένο το έχω το χαστούκι που δεν της άστραψα.
Αισθάνθηκα τέτοιο φόβο, τέτοιο τρόμο, παρακαλούσα το Θεό να με συγχωρέσει για όλες τις αμαρτωλές σκέψεις, να μην πάω στην κόλαση,και όλα τα υπόλοιπα.
Είμαι από μια οικογένεια,που τα περισσότερα μέλη της ήταν ΠΟΛΥ της εκκλησίας.
Μεγαλώνοντας λοιπόν αυτό που άκουγα συχνά πυκνά, ήταν το ότι θα πάω στην κόλαση. Έκανα ποδήλατο? Κόλαση. Φόραγα τζίν? Στο πυρ το εξώτερον.
Άκουγα ρόκ..ΡΟΚ..αυτό και άν ήταν. Ηταν σίγουροι πως θα κατέληγα στο πεζοδρόμιο με μια ένεση κολλημένη στο μπράτσο. Με δάκρυα η μαμά μου με ρώτησε μια μέρα που είδε αφίσα των Queen αν είμαι σατανίστρια.
Όσο και αν δεν το θες, μια ανατριχίλα σε πιάνει. Έβλεπα γύρω μου τον κόσμο, και δεν μπορούσα να φανταστώ ότι όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη είχαν για μέτρο ηθικής κάτι θρησκόληπτους αμόρφωτους ανθρώπους , που τύχαινε να είναι και συγγενείς, η δάσκαλοι(λέμε τώρα). Το τι αγώνα έκανα μέσα μου θα ξεπεράσω όλη αυτή την ψυχολογική και λεκτική κακοποίηση δεν λέγεται,το τι στενοχώρια και απαξία απο το περιβάλλον,,,,αδύνατον να σας περιγράψω.
Μεγαλώνοντας αντί να είμαι ένα γλυκό κοριτσάκι και όλα αυτά που λογικά βλέπω τώρα ως μεγάλη μου ταιριάζουν , ανέπτυξα μια πιο επιθετική συμπεριφορά,για να μη με λιώσουν τελείως. Από κείνα τα χρόνια, λέω ( Δέν θέλω να με αγαπάς- θέλω να με σέβεσαι) .
Σίγουρα κάποια παιδιά πληγώνονται πολύ να ακούν για τους γονείς τους τέτοιους χαρακτηρισμούς.
Πιστεύω στο Θεό, αλλά δεν μπορώ την απαρχαιωμένη μορφή της εκκλησίας.
Αγαπώ τον θεσμό της οικογένειας, αλλά δεν μπορώ την καταπίεση τη γκρίνια και το καλούπι, όλοι να είμαστε ίδιοι.
Θα ήθελα να βγει κάποιος εκπρόσωπος και να ζητήσει συγγνώμη, αλλά ποιος νοιάστηκε ποτέ για τις αθώες ψυχούλες που τους έχουν και σε υπόληψη?


7 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

Eγώ πάλι γνωρίζω οικογένεια, η οποία δεν πιστεύει καθόλου, δεν εχει βαφτίσει τα παιδιά (και πολύ καλά κάνει, μιας και ειναι κοροϊδία αφου δεν πιστεύει) και είναι το άλλο άκρο.

Δυστυχώς, το συμπερασμα ειναι, πως τα ακρα πληγώνουν πολύ.
Ειτε της μίας άποψης, είτε της άλλης, είτε οιασδήποτε άποψης τελικά..

sofiascomments είπε...

Καλημέρα, τα άκρα είναι σαν τις ακρες ενός κύκλου που ενώνονται,Μπορεί να ξεκινάνε για άλλη τροχιά, αλλά καταλήγουν στο ίδιο σημείο.
Καλή κυριακή

zero είπε...

Εχεις απολυτο δικιο.
Ολη η κοινωνια μεσα στην υποκρισια και το ψεμα βρισκεται.
Σιγα μην ζητησει κανενας συγγνωμη.

sofiascomments είπε...

Should we force them to do so?
have a nice day zero

zero είπε...

I don't know my dear, which is the best way to make them ask for pardon.
Lets us pray.

venceremos είπε...

γεια σου ρε σοφια.. εγω παλι που πηγα στην εκκλησια νυφη και περιμενα να βγουν διαβολοι οπως με ειχαν διαβεβαιωσει αυτοι που με αγαπαγαν παρα πολυ..
οταν εχεις ερωτικες σχεσεις πριν τον γαμο βγαινουν τρισκαταρατοι ενω εαν δεν, εμφανιζονται αγγελοι. αααρε τραυματα και τυψεις που εχουμε τραβηξει για βλακεις..

Artanis είπε...

Είναι κάπως παλιό αλλά δεν άντεξα να μην γράψω σχόλιο...Δεν πιστεύω σε τίποτα και σε κανέναν...Έχω δική μου ηθική, και ρπάττω αναλόγως, δεν περιμένω από κανένα να μου πεί τί θα κάνω...Το σύστημα των διαγραφών, το ανακάλυψα πολύ πριν τον Παπανδρέου...

Δημοσίευση σχολίου