Πέμπτη, 8 Μαΐου 2008
















Ένα πράγμα που μου λείπει ,είναι η ευγένεια. Η ευγένεια σαν λόγια, σαν συναναστροφή,σαν χαμόγελο.
Μπαίνω στο κομμωτήριο πρωί πρωί, και βλέπω ότι είναι 6- 7 γυναίκες.΄Αλλες τις ξέρω, άλλες όχι. Λέω μια δυνατή χαμογελαστή καλημέρα, - γιατί την καλημέρα , και τον χαιρετισμό πρέπει να τον λες χαμογελαστά, αλλιώς είναι σαν να έχεις τσακωθεί..- και απάντηση δεν πήρα. Μόνο από την κομμώτρια.
Οι πωλήτριες, οι υπάλληλοι, όλοι, με μια μούρη μέχρι κάτω, όλοι κουρασμένοι..να πεθάνουν...
Λένε όλοι, να είσαι ο εαυτό σου. ΛΑΘΟΣ ΜΕΓΑ. Αν είναι να είσαι έτσι, να μην είσαι ο εαυτός σου. Να βάλουν μια χαμογελαστή και πρόσχαρη μάσκα, να κάνουν και μπρόβες μέχρι να το πετύχουν και μετά να βγουν από το σπίτι.
Πέστε το χούι, ιδιοτροπία, δεν ξέρω τι ,αλλά μου αρέσει η ευγενική καταδεκτική συμπεριφορά. Σε όλους αρέσει θα μου πείτε, σωστό και αυτό, αλλά εγώ δεν την συναντώ συχνά. Η κρύα ευγενική θα είναι, η καταδεκτική αλλά αγενής, η ευγενής με λάθος τρόπο. Πας ας πούμε σε ένα μαγαζί και ακούς ένα κοριτσάκι 14 χρονών να ρωτάει έναν κύριο 50 χρονών,- Μου λες πόσο κάνει αυτό?- Έχεις το ...κλπ
Μιλάει στον ενικό, και κάθομαι και το κοιτάω, και λέω, εκείνη η μάννα, δε είπε στο παιδί να μιλάει στον πληθυντικό στους μεγάλους? Το βλέπω και εδώ αυτό. Τι να πείς?
Δεν δίνουμε σημασία πια στη καλή συμπεριφορά. Προσωπικά κάθε μέρα λέω και στα παιδιά μου και στούς μαθητές μου και μαθητριές μου.
Η ομορφιά στον άνθρωπο είναι η συμπεριφορά του, στολίδι του ο τρόπος που μιλάει.

10 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

έτσι, έτσι, σωστά τα "λες"

πέρσυ, είπα "καλημέρα" σε μια μαμά που ήταν δίπλα μου στην αυλή του σχολείου, και ούτε που απάντησε!

ζούμε πλέον σε ένα κοσμο αγενών.
τρομακτικά αγενών θα έλεγα.

μου φαινεται όμως βρε παιδί μου, πως ανέκαθεν ζούσαμε.
απλώς, τώρα το παρατηρούμε..

sofiascomments είπε...

Βρε παιδί μου με κάνουν και αισθάνομαι ηλίθια. Έχουν καβαλήσει το καλάμι και πάνε με χίλια, αλοίμονο σε μας που πάμε με τα πόδια.
Σήμερα στην Αίγινα έχει ήλιο και ζέστη, πήρε τηλ΄ο γιόκας μου!!ק

δεσποιναριον είπε...

Δυστυχως οσο αυξανεται ο πληθυσμος, τα προβληματα και το δημογραφικο αλλαλουμ, ετσι θα ειναι και χειροτερα. Αυτο που περιγραφεις κι εμενα με στεναχωρει και κυριως οταν το βλεπω εκει οταν ερχομαι. Οι τροποι αρχιζουν απο το σπιτι. Αν εγω δεν πω ευχαριστω με χαμογελο στο παιδι μου οταν μου δωσει κατι, ουτε κι εκεινο θα πει στον αλλο. Αστα Σοφουλα, σαν τους Κινεζους θα καταντησουμε που πεφτουν απανω σου και συνεχιζουν σα να σκουντησανε μια κολωνα, αεικινητα ανθρωπακια χωρις ιχνος ψυχικου κοσμου. Εδω δεν ειναι τοσο χαλια, αλλα εμενα με στεναχωρει αυτο που γινεται στην Ελλαδα γιατι ειναι ο τοπος μου.
Ο μονος τροπος να μαθει κατι ενα παιδακι ειναι να το δει να το κανουν οι οικειοι του. Η μαμα μου ποτε δε μου ειπε σηκω να κατσει ο κυριος, σηκωνοτανε η ιδια. Ε μια δυο, τομαθα η παλιομαιμου.
Καλη σου μερα, χτυπησες φλεβα.

sofiascomments είπε...

Έτσι είναι .Το βλέπω στα παιδιά μου, αντιγράφουν...Η Ελλάδα σε αυτό τον τομέα είναι πολύ πίσω,δυστυχώς. Τους έχει κτυπήσει η φαντασία και ο νεοπλουτισμός στο κεφάλι. Αυτό που με παραξενεύει πολύ όμως είναι που και μορφωμένοι άνθρωποι είναι έτσι. Η μόρφωση δεν θα έπρεπε να συνοδεύεται και με καλύτερους τρόπους? Δεν καλλιεργούνται , μόνο μορφώνονται?
Τι να πω!
Καλημέρα

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ είπε...

ο κόσμο μας είναι πολύ αγενής. το αντιμετωπίζω καθημερινά και το αντιμετώπισα και με τη δουλειά μου. εγώ όταν πάρω ένα τηλέφωνο και απάντήσουν πρώτα θα πω καλημέρα ή καλησπέρα και μετά τι θέλω. στη δουλειά μου δεν είχε τέτοια. με το που απάνταγα κι ελεγα καλημέρα αμέσω λέγαν ένα ξερώ ναι και αμέσω μετα "θελω...." τι θες; μια καλημέρα είναι αυτή πες τη και ας πέσει κάτω.

Μαριλένα είπε...

καλά να τα περνάει το παιδί :)))

Artanis είπε...

Καλησπέρα Σοφία...
Θα το έλεγα γαϊδουριά, αλλά τί μου φταίνε και τα γαϊδουράκια να τα βρίζω..Εγώ προσπαθώ να είμαι ευγενική, αλλά οι άλλοι, δυστυχώς...
Ωραία η λεβάντα, ανθισμένη και φαντάζομαι και μοσχομυριστή...

Unknown είπε...

Συμφωνώ απόλυτα Σοφία.Εγώ προσωπικά παρατηρώ την πλειοψηφία των καθηγητών στο σχολείο μου όταν μπαίνουν στην τάξη και δεν λένε ούτε μία τυπική καλημέρα.Χαρακτηριστικό παράδειγμα μετά από τις διακοπές του Πάσχα μπαίνει μέσα ο μαθηματικός και ούτε ένα χρόνια πολλά,αλλά μπήκε με τα μούτρα κάτω και αμέσως ασκήσεις...Αμ ο καθηγητής της οικονομίας;Μπαίνει μεσα μετα τις διακοπές του πάσχα και αμέσως διαγώνισμα χωρίς χρόνια πολλά και αυτός...Κρίμα εκπαιδευτικοί σαν και σένα Σοφία είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού.
Υ.Γ ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΑΩ ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ;ΕΠΕΙΔΗ ΣΕ ΕΧΩ ΣΥΝΔΕΣΕΙ ΣΑΝ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΩΡΑΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ.

Αννα είπε...

Ποσο δικιο έχεις;
Ερχεται μια μαμα τις προάλλες ανοιγει την πορτα της ταξης χωρις να χτυπησει χωρις να πει συγγνωμη ή μια καλημερα και εδωσε σε παιδι της φαγητο..Δεν μου κανει καμια εντυπωση που το παιδι ειναι αγενεστατο...

Καλα εχουμε ιδια μερα γενεθλια;;;
Αντε Χρονια Πολλά και Καλα και σε σενα...Να τα χιλιασεις...

sofiascomments είπε...

Καλησπέρα Κλωστή,ειδικά στο τηλ. είναι απελπησία. Είχα κάνει και τηλ. και καταλαβαίνω..
Αννα, οι μαμμάδες σήμερα θεωρούν τις δασκάλες κάτι σαν να τα στέλνουν σε φύλαξη...
Αρτάνη, είναι πανελλαδικό το φαινόμενο κατά πως φαίνεται.Την λεβάντα την φύτεψα πέρισυ το καλοκαίρι και είναι κούκλα.
Μανο, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς. Θα τα γράψω εκτενέστερα σε πόστ
καληνύχτα σε όλους

Δημοσίευση σχολίου