Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

Παραμύθια για το περιβάλλον. " Το μπουκάλι"
















ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ
Ένα παραμύθι για το μικρό Ραφάκι, και για όλα τα παιδάκια....


ΑΑΑ! Καύσωνας! Θε μου , τι ζέστη είναι αυτή!
Και ο κλιματισμός χάλασε! Καημένοι άνθρωποι, πόσο σας λυπάμαι! Ανοιγόκλεισε το καπάκι του από φελλό όλο συμπόνια για το γένος των ανθρώπων .
Από την μια μεριά, ως την άλλη απέναντι , και στις άλλες σειρές, ήταν στοιβαγμένα διάφορα προιόντα. 'Οτι μπορείς να φανταστείς, ότι μπορεί να ζητήσει το άπληστο και αχόρταγο μυαλό του ανθρώπου. Όμως εκείνο ήταν ένα κομψό μπουκάλι σε σχήμα λουλουδιού, σε χρώμα βαθύ μπλέ, όπως η δροσερή θάλασσα στα βάθη της, εκεί που είναι τόσο καθαρά και γεμάτη μυστήριο, εκείνο ήταν γεμάτο με τον δικό του θησαυρό. Ήταν ένα μπουκάλι με άλατα μπάνιου!

Ήταν αρκετό καιρό στο ράφι. Η τιμή του απέτρεπε κάθε πελάτισσα που το πλησίαζε με ενθουσιασμό να το επεξεργαστεί.!!
- Κάνε και κάνα μπάνιο χρυσή μου , πφφφ!! Μύριζε τους ανθρώπους το μπουκάλι! - Εδώ δεν χρησιμοποιούν το σαπούνι, τα άλατα τους έλειψαν!!
χα..χα, γέλαγαν τα διπλανά μπουκάλια, που δεν ήταν όμως τόσο πολυτελείας και ένα ένα έφευγαν απο το ράφι.
Το μπουκάλι άκουγε τις συζητήσεις των ανθρώπων, μάθαινε για την ζωή και τα προβλήματα της. Άκουγε και κάτι περίεργες λέξεις, όπως μόλυνση, σκουπίδια,χωματερές. Μα τι είναι όλα αυτά? Αναρωτιόταν το μπουκάλι. Όμως είχε όλο τον καιρό να μάθει τόσο καιρό στο ράφι. -ΑΑΑ, αυτά δεν είναι για μένα, συλλογιζόταν. Εγώ, ένα τόσο όμορφο και ακριβό μπουκάλι, ποτέ δεν θα καταλήξω εκεί!

Μια μέρα, ένα όμορφο γλυκούλι κοριτσάκι, το πλησίασε. Το πήρε στα χέρια του, το επεξεργάστηκε καλά καλά, χαμογέλασε, έπειτα σκυθρώπιασε λίγο όταν είδε την τιμή, και στο τέλος το έσφιξε αποφασιστικά.
- Σιγά παιδί μου, θα με σκάσεις! φώναξε στη γλώσσα των μπουκαλιών ..εκείνο. Το κοριτσάκι πήγε στο ταμείο. -Για δώρο παρακαλώ, είπε στην κοπέλα. Το τύλιξαν μέσα σε μια πολύχρωμη κόλλα, στα χρώματά του,το έβαλαν σε μικρή ακριβή τσαντούλα, και την στόλισαν με αποξηραμένα λουλουδάκια κορδέλες και φιόγκους. - Όλα όπως μου πρέπουν. Τι όμορφη που είναι η ζωή. Καιρός για ένα ταξιδάκι. Είχε βαρεθεί να βλέπει τα ίδια και τα ίδια!!
Το άνοιγμα της σακούλας ακολούθησε μια κραυγή χαρούμενης έκπληξης, που έκανε το μπουκάλι να βγει απο την μακαριότητα του.
-Σε ευχαριστώ παιδί μου. Τι καλό που είσαι! Κούκλα μου με σκέφτηκες! Δάκρυα ανάβλυσαν από τα μάτια της ευτυχισμένης μαμάς, και ένα τεράστιο χαμόγελο ικανοποίησης ζωγραφίστηκε στο προσωπάκι του παιδιού.
Η επόμενη στάση το βρήκε στην εταζέρα ενός μπάνιου με θαλασσί πλακάκια. - Ασορτί με μένα! σκέφτηκε το μπουκάλι, και ρίγη συγκίνησης συγκλόνισαν τα τοίχωματα του. Επιτέλους ήρθα στον προορισμό μου και ως άλατα και ως μπουκάλι!
Το νερό έτρεχε στην μπανιέρα , οι αχνοί σχημάτιζαν συννεφάκια στο μπάνιο, η κυρία άνοιξε το μπουκάλι , έριξε τα άλατα στο νερό και ξάπλωσε αναπαυτικά στην μπανιέρα.
-Τώρα θα στολίζω την εταζέρα, σκέφτηκε το μπουκάλι, είναι τόσο άχρωμη με αυτό το νικελέ χρώμα!! Δεν είχε προλάβει να τελειώσει την σκέψη του , όταν ένιωσε ένα χέρι να το αρπάζει και να το πετάει στο καλάθι των αχρήστων.
- Τι έγινε, πώς βρέθηκα εγώ εδώ! Τρομοκρατημένο ρωτούσε και ξαναρωτούσε.
-Γιατί, τι περίμενες? Είσαι και συ ένα σκουπίδι, όπως όλα τα άλλα, ακούστηκαν οι φωνές ενός άδειου πακέτου από χαρτομάντιλα, ενός κουτιού από σπίρτα, και μιας παλιάς εφημερίδας. -Όχι . κάνετε λάθος, δεν είμαστε σκουπίδια,απλώς δεν είμαστε στην σωστή θέση. - Σωστή θέση..χα...χα... γελάσανε τα υπόλοιπα. Ποια θέση μπουκάλι μου, η θέση μας είναι στο καλάθι, μετα στον κάδο και τέλος στην χωματερή.
ΑΑΑΑ ΟΧΙ -ΟΧΙ, εγώ δεν πρόκειται να καταλήξω εκεί. Συγνώμη, να περάσω, τα σκούντηξε ευγενικά και ανέβηκε στο χείλος του καλαθιού.
Γατζώθηκε στο καπάκι και άρχισε να σκέφτεται με τι τρόπο θα μπορούσε να φτάσει στον προορισμό του, στην τελευταία του ελπίδα.

Ήταν ένα ενημερωμένο μπουκάλι, και ας γελούσαν οι υπόλοιποι. Ήξερε πως υπάρχουν κάδοι στην πόλη αποκλειστικά για μπουκάλια. ΕΠΡΕΠΕ να φτάσει σε έναν από αυτούς!
Μια ατελείωτη νύχτα πέρασε. Η μεγαλύτερη της μπουκαλένιας του ζωής.
Το χρώμα του είχε γίνει θολό από την στεναχώρια, και οι υδρατμοί έμοιαζαν με δάκρυα. Μέσα στο διάφανο γυαλί του καθρεπτίζονταν τα υπόλοιπα σκουπίδια και καμάρωναν τον εαυτό τους.
-Τι κρίμα να πάμε χαμένα, έλεγαν και ξαναέλεγαν . Αλλά τι να γίνει? Αυτή είναι η μοίρα των σκουπιδιών. ΟΧΙ, δεν είναι τους απαντούσε πεισματωμένα το μπουκάλι. Εγώ μπορεί να χάσω την ομορφιά μου αλλά θα είμαι πάλι χρήσιμο, θα γεμίσω και πάλι με κάτι όμορφο, θα συνεχίσω να ζώ...
Η μέρα ήρθε και η σακούλα με τα σκουπίδια βρέθηκε να αιωρείται στον αέρα κάνοντας την μοιραία τροχιά της προς το βάθος του κάδου.
Η ΤΩΡΑ Η ΠΟΤΕ! Φώναξε το μπουκάλι και εκτοξεύθηκε έξω από το στόμιο της σακούλας πριν εκείνη προσγειωθεί πάνω σε άλλες.
Κύλησε στο πεζοδρόμιο χωρίς να σπάσει. Άκουσε τον ήχο του καθώς κυλούσε στην κατηφόρα μακρυά από το επικίνδυνο σημείο. - Τι κρίμα, να μην μπορώ να μετακινηθώ καλύτερα! Τι θα απογίνω τώρα?
Οι ώρες περνούσαν και ήρθε το μεσημέρι. Είχε χάσει πια κάθε ελπίδα όταν το πλησίασαν μια παρέα από παιδιά. -Κοιτάξτε παιδιά! Τι όμορφο μπουκάλι, να το μαζέψουμε μαζί με τα άλλα. Και έτσι το μπουκάλι βρέθηκε σε ένα δίχτυ, μαζί με πολλά άλλα μπουκάλια.
- Που μας πηγαίνουν ? Ρώτησε γεμάτο αγωνία.-Στον κάδο ανακύκλωσης,του απάντησε ένα μπουκάλι μπύρας.ΑΑΑ,τι ωραία!!Τι καλά που μας βρήκαν !
Το μπλέ μπουκάλι αλάτων δεν θα στόλιζε την νικέλινη εταζέρα. Ποιός ξέρει όμως ? Η μοίρα ίσως το προόριζε για κάτι καλύτερο!

Και ζήσαμε εμείς καλά , και τα μπουκάλια καλύτερα!

15 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

Σοφία, τι όμορφο που ειναι!
θα τρελλαθεί το Ραφάκι :))

Χτες μολις με ρωτούσε: "πιο πολύ σου αρέσει ο Αντερσεν, οι αδερφοί Γκριμ ή ο Αίσωπος;" τρέλλα έχει με τα παραμύθια, αγάπη μεγάλη.

κι αυτο εδώ ειναι υπέροχο: διδακτικο, μελαγχολικό, μιλάει για τη ματαιοδοξία, την ελπίδα, ειναι αστείο, ειναι γλυκό, απ' όλα ειναι :))

μπράβο Σοφάκι :))
ευχαριστούμε πολύ!

sofiascomments είπε...

Mαριλένα μου χαίρομαι πάαααρα πολύ!
Μου δίνεται θάρρος να γράψω και άλλα.
Όταν ήταν μικρός ο Λεωνίδας ήθελε να του διαβάζω συνέχεια. Όταν εξαντλήσαμε ότι παραμύθι υπήρχε και δεν υπήρχε, άρχισα να του γράφω δικά μου. Έτσι έχω μια μικρούλα συλλογή. Τα διάβαζα μετά και στα παιδιά στα αγγλικά και έπαιρνα γνώμες.Ωραία ήταν.
καλή μέρα

Κρίση Ταυτότητας είπε...

πολύ ωραίο :) ευχαριστούμε πραγματικά!

Μαριλένα είπε...

άντε, άντε, θα την κακομάθεις τη δικιά μου και θα σου κολλάει συνέχεια για παραμύθια :))

γυρισε απο το σχολειο καθιδρη και κατακόκκινη (τελευταια ώρα γυμναστική, καταλαβαίνεις..)

την έκανα ένα μπανιο στα γρήγορα, έφαγε και πριν προλάβει να ξαπλωσει, κοιμήθηκε.

όταν ξυπνησει και κανει τα μαθηματα της, μετά της εχω την έκπληξη σου :)))

Artanis είπε...

Α, ωραία...Και έτσι έφτιαξες μια ιστορία για την ανακύκλωση...
Μπράβο σοφή Σοφία...
Φιλιά πολλά από 'δω...

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ είπε...

πάρα πολύ ωραίο...μπράβο. όμορφο παραμυθάκι

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ είπε...

πάρα πολύ ωραίο...μπράβο. όμορφο παραμυθάκι

sofiascomments είπε...

Artanis, thank you..
Klosti ..thmank you...
krisi taytotitas...thank you..
Marilena, her opinion is very important....

Have a calm and peaceful night everyone....

Ραφαηλια είπε...

Σοφια ευχαριστω πολυ ηταν υπεροχο το παραμυθι! το αγαπημενο μου κοματι ηταν οταν πηγε το μπουκαλι στην ανακηκλοση:)

sofiascomments είπε...

Καλημέρα Ραφάκι, χαίρομαι που σου άρεσε. Αν θες να σου γράψω ένα κατά δικό σου παραμύθι, πες μου γιατί θές να είναι, και που. Να είναι αστείο η σοβαρό, και έτσι θα έχεις μια δική σου ιστορία. Θα το γράψω με μεγάλη χαρά!
φιλάκια

Μαριλένα είπε...

εμένα μ' αρέσει ιδιαιτέρως η "ανακηκλοση" του Ραφακίου :ΡΡ

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

"Ακριβή μου Σοφία"...!!!

sofiascomments είπε...

Ανακύκλωση, η ανακικλοσι, το νόημα είναι ίδιο,χα,,χα

Αμάλθεια, σε ευχαριστώ πολύ...
καληνύχτα

Αννα είπε...

Πολυ ομορφο...Θα τους αρεσει...Κανουμε και ανακύκλωση σε σχολείο...
Χαρτί και πλαστικό...
Εμεις αν μας αφηνεις θα γραψουμε και τη συνεχεια!!!

marionettie είπε...

Τι καλό, τι καλό, τι καλό! Ξέρεις τι είναι το μόνο που δε μ' άρεσε; Που η μαμά πέταξε το μπουκάλι όταν άδειασε. Εννοώ, πέραν του ότι ήταν πανέμορφο, ταίριαζε χρωματικά με το μπάνιο και θα μπορούσε να βάλει σαμπουάν...για να το παίρνει στα ταξίδια, ήταν δώρο από το κοριτσάκι της! Αλλά θα μου πεις, πώς μετά θα έβγαινε το ηθικό δίδαγμα;;;

Δημοσίευση σχολίου