Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2008

ΛΕΝΑ ΜΑΚΡΗ

Όταν έρχεται στο μυαλό μου η Λένα, έρχεται πάντα με τα μεγάλα φωτεινά της μάτια, να στράφτουν πάνω από το άσπρο κερί της Ανάστασης, όταν στην έξοδο από την εκκλησία, όλοι εύχονται χρόνια πολλά, και Χριστός Ανέστη. Μερικοί άνθρωποι μένουν στο μυαλό μας με ένα συγκεκριμένο τρόπο, που ίσως εκφράζει την εντύπωση που έχουμε για αυτούς. Για μένα η Λένα εξέφραζε το ανήσυχο και σπινθηροβόλο πνεύμα που ξεπερνούσε την σφικτή αγκαλιά της επαρχίας, και ορμητικό μπορούσε να ξεχυθεί και να κατακτήσει το κομμάτι του κόσμου που της αντιστοιχούσε. Άριστη μαθήτρια, εκνευριστικό παράδειγμα για μας, αλλά και ταυτόχρονα προκλητική στις πνευματικές της αναζητήσεις έξω από την πεπατημένη, πάντα ήταν ένα ερωτηματικό χωρίς καμιά συγκεκριμένη απάντηση. Τέλειωσε την Νομική, μετά την Φιλοσοφική, έγινε σκηνοθέτης και σπούδασε σενάριο στην Αμερική. Παρόλα αυτά, αποφάσισε ότι αυτό που θα ήθελε να κάνει βασικά, ήταν να γράφει, και εκεί έδωσε όλο της το βάρος. Πριν μερικά χρόνια, την συνάντησα τυχαία στο καράβι,

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Όταν ήμουν μικρή η Μαριάννα Τόλη έλεγε ένα τραγούδι. Το θυμήθηκα τώρα που πολλοί από σας ξαναγυρίζετε στην δουλειά. Πάμε για δουλειά πάμε για δουλειά ότι και να κάνεις μην αναστενάζεις ξύπνα και με κέφι πάμε για δουλειά! Τέλος Αυγούστου και οι περισσότεροι επέστρεψαν στην βάση τους. Συγκινητικές αποχαιρετιστήριες στιγμές ανάμεσα σε συγγενείς και φίλους. Καθημερινές ανθρώπινες στιγμές φορτωμένες από πρόσφατες αναμνήσεις διακοπών. Έφυγε και από δω, η ξαδελφούλα μου, που είναι και η μοναδική φίλη που έχω. Τέλος οι κουβέντες, τα μπάνια παρέα, οι βολτούλες με τα παιδιά. Το καλό είναι ότι όχι μόνο είμαστε φίλες εμείς, αλλά και τα παιδιά ταιριάζουν και κάνουν καλή παρέα, και οι κολόνες των σπιτιών μας, τα έχουν βρει μια χαρά. Είναι νομίζω σπάνιο να βρίσκεις σε οικογένειες, να κάνουν παρέα όλα τα μέλη μεταξύ τους, αλλά δυστυχώς η χαρά κρατάει λίγο. Κάθε τέτοια εποχή σκέφτομαι πόσο γρήγορα περνάνε τα χρόνια! Πότε παίζαμε στις γειτονιές, πότε τρέχαμε στα μειευτήρια, πότε κο

παράπονα

Οι φωτογραφίες είναι από την παραλία Αγία Παρασκευή, στο δυτικό άκρο του κόλπου που σχηματίζεται στο Νότιο Ευβοικό, στον κόλπο της Καρύστου. Η πρώτη και η φωτογραφία με τα νερά είναι τραβηγμένη αργά το απόγευμα, την προιγούμενη Κυριακή ενώ οι άλλες σήμερα το πρωί. Η μέρα ξύπνησε ζεστή και μπαρουτοκαπνισμένη και ο αέρας δεν ανάσανε σαν νάτανε η μύτη του λίγο βουλωμένη. Θάθελα να πάω μια εκδρομή την φύση να θαυμάσω και τους κρυμμένους θησαυρούς για λίγο να απολαύσω. Αλλά η οικογένεια ξενύχτησε ξανά ποιος δίνει σημασία στο τι θέλει η μαμά? Είναι μια μοναξιά μεγάλη που πονάει να βλέπεις μες στο σπίτι σου ότι είσαι το X-files. UPDATE 1 Η ώρα είναι οκτώ και επιτέλους εισακούσθη το μικρό μου μυστικό. Μηδέ προ του τέλους μακάριζε που λέγαν και οι παλιοί για αυτό αγαπητή μου Houlk πρέπει να κάνουμε υπομονή. UPDATE 2 Η ώρα είναι 12 περάσαμε ωραία τα νερά ήταν καθαρά και η παραλία άδεια, όταν πηγαίνεις το πρωί ο ήλιος δεν σε πιάνει και βρίσκεις πράγματα που

ΠΑΥΛΙΔΗΣ - ΜΑΝΟΥΣΗΣ - ΠΛΑΦΟΝ -

Τον Παυλίδη και αν τον πλένεις , τον Μανούση σου χαλάς! Εγώ τον Παυλίδη τον ήξερα μόνο ως σοκολάτα. Σοκολάτα Παυλίδη, η καλύτερη, με γέμιση τις νεαρότερες και πιο απαλλαγμένες από το άγχος των θερμίδων γευστικές αναμνήσεις. Τώρα επανήλθε το όνομα ως βουλευτής με την πικρή γεύση του πάρε - δώσε ανάμεσα σε κυβέρνηση και κεφάλαιο. Παυλίδης από δω, Παυλίδης από κει, άκρη δεν βγάζεις μιας και μπροστά δεν ήμασταν . Το όνομα Μανούση πάλι, το είχα συναντήσει μόνο ως δημοτικό τραγούδι. Δεν το θυμάμαι καλά, αλλά τώρα θα θυμίζει κάτι σε πιο γκλάμουρ και μουράτο. Τι στο καλό, κοτζάμ εφοπλιστής, ποιος θα θυμάται τον Μανούση και τον Μεμέτ- Αγά! Το θέμα των ημερών είναι η βενζίνη. Είμαστε για τον γαιδαρο καβάλα. Στην κυριολεξία όμως, αφού το σανό που θέλουν τα συμπαθή τετράποδα κοστίζει πιο λίγο από αυτό που χρειάζονται τα αγαπημένα μας τετράτροχα. Θα φτάνουμε λίγο πιο αργά, αλλά τι να κάνεις! Φαντάσου την Ακαδημίας γεμάτη γαιδουράκια! Τα τζίπ θα αντικατασταθούν με άλογα βεβαίως, γιατί έχο

ΚΥΡΙΑ ΚΗ - ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Κυριακή σήμερα. Μια Κυριακή ακίνητη. Μετά από τόσες μέρες διαρκούς κίνησης της φύσης, η σημερινή άπνοια έχει μεταμορφώσει τη φύση σε ένα σκηνικό θεάτρου με χαλασμένο κλιματισμό. Η ζέστη δημιουργεί μια αχλή στην ατμόσφαιρα και ο πρωινός ήλιος ρίχνει τις πρώτες του σκιές ανάμεσα από τα φύλλα και τους κορμούς των δέντρων. Τα αγριόχορτα έχουν ξανθίνει και τα πρώτα πράσινα φυλλαράκια, αρχίζουν να ψυθηρίζουν ότι το καλοκαίρι αρχίζει την προετοιμασία της αναχώρησης του. Χθες το βράδυ το φεγγάρι έδωσε μια και μοναδική παράσταση, με ένα χορό σκιάς και φωτός στην επιφάνεια του. Οι θεατές το κοίταζαν έκθαμβοι και στο τέλος, πήγαν για ύπνο με λίγη ομορφιά πάρα πάνω στην ψυχή τους. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ Υπάρχουν μερικά παιδιά που στις διακοπές χρειάζονται μια αγκαλιά πάρα πάνω. Μια αγκαλιά που να αναπληρώνει την αγκαλιά του γονιού που λείπει. Λείπει γιατί επέλεξε άλλο σύντροφο, άλλη ζωή, και καμιά πληγωμένη φορά, άλλη οικογένεια. Υπάρχουν πολλά παιδιά που δεν φωνάζουν,'" Κοίτα

Αφου - γκρρρ- άζομαι!

Άσχετο με το κύριο θέμα αλλά η επικαιρότητα τρέχει......... Οι Άγγλοι μπούφ-ήτερς, βαδίζουν προς την Γεωργία για να βοηθήσουν στην ανακατωσούρα της τάξης! Αφού σου λέω, φέτος λύσσαξε! Δεν άφησε πέτρα που να μη κουνήσει, κλαδί που να μη λυγίσει, νεύρο που να μη τσακίσει! Φυσάει περίπου 2 μήνες συνεχόμενα. Κάναμε όλοι μπράτσα προσπαθώντας να ανοίξουμε τις πόρτες, και μετά να τις κρατήσουμε χωρίς να κάνει ρεύμα και να κτυπήσουν τόσο δυνατά, που νομίζεις ότι θα ξεκολήσουν από τους μεντεσέδες. Ούτε να κάτσεις στη βεράντα, -κρίμα τα καινούργια μαξιλαράκια-, ούτε να ψήσεις μια μπριτζόλα, ούτε καν μπιφτέκι! Κρίμα το μπάρμπεκιου, κάθεται και το καμαρώνουμε άκαπνο! Τι αέρας Παναγία μου! Αφου κάναμε την προσευχή μας και λέγαμε. Παναγία μου φύλαγε όλο τον κόσμο, σταμάτα τον πόλεμο, και τον αέρα! Ευτυχώς δυο τρις φωτιές, προλάβαμε και τις σβήσαμε, γιατί όταν βλέπεις την φλόγα να πλησιάζει, και τον αέρα να κάνει σαν λωλός, ένα εγκεφαλικό το παθαίνεις! Πήγαινα στη θάλασσα, και δ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

15 Αυγούστου , η γιορτή της Παναγίας, άδεια δεν θα μείνει ούτε μία ξαπλώστρα παραλίας. Χρόνια πολλά Μαριλένα και Μαρία Μαριγούλα και Μαριώ Χρόνια πολλά Παναγιώτη Μάριε και Δεσποινιώ. Τα ποτήρια σας σηκώστε και ευχηθείτε από καρδιάς πάντα υγεία και ευτυχία και τη κόρα της χαράς. --------------------------------------------

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ - ΑΓΓΛΙΚΑ

Μπορεί να είναι παραμονές δεκαπενταύγουστου αλλά είμαι σίγουρη ότι πολλοί γονείς μέσα τους σκέφτονται το σχολικό πρόγραμμα των παιδιών. Πολλοί σκέφτονται ότι είναι καλύτερα για τα παιδιά τα ιδιαίτερα μαθήματα. Όμως για ποιούς είναι καλύτερα? Τα ιδιαίτερα μαθήματα μπορεί να βολεύουν τους γονείς αφού γλυτώνουν δρομολόγια, βολεύει και τα παιδιά με βαρύ πρόγραμμα, αφού γλυτώνουν την ώρα της προετοιμασίας , ντύσιμο κλ., και μετά να μαζευτούνε στο σπίτι. Εκπαιδευτικά όμως είναι μια μεγάλη παγίδα και χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Μέσα σε μια τάξη τα παιδιά έχουν την δυνατότητα να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα, και οι γονείς ξέρουν ακριβώς το χρονοδιάγραμμα που θα ακολουθήσουν. Μέσα από τις επαναλήψεις που γίνονται για τα διαγωνίσματα, και τις ερωτήσεις και διευκρινήσεις που δίνονται, μπορούν καλύτερα να εμπεδώσουν την ύλη και να κάνουν πρακτική σε όσα μαθαίνουν. Κοινωνικοποιούνται , κάνουν παρέες, παίζουν λίγο πριν και μετά, σχηματίζονται φιλίες και έχουν την αίσθηση της παρέας. Για όλους αυτούς

ΚΑΤΑΡΕΣ

"Που κακό χρόνο νάχουν παιδάκι μου, βάζουν τον κόσμο να σκοτώνονται!" Έλεγε η γιαγιά μου κάθε φορά που έβλεπε κάτι στην τηλ σχετικά με κάποιον πόλεμο . " Που κακό χρόνο νάχουν" Σκέφτηκα και γω, μόλις είδα τα ρεπορτάζ από την Γεωργία. Πήγα στα σάιτ, να μάθω τι αφορεσμό πια έχουν και τρώγονται , φτωχοί άνθρωποι, που τη κεφαλή κλίνε δεν έχουν, και θέλουν και πόλεμο. Παίζαμε ένα παιχνίδι μικρά. Το έλεγαν " Τα μέντα μέντα τα μεντηκίτικα" Όπου δυο ομάδες παιδιών που κρατιούνται από το χέρι, και στέκονται απέναντι, λέγανε αυτή τη φράση. Η άλλη ομάδα έλεγε " Εγώ παράγγειλα" .Η άλλη απαντούσε και συμπλήρωνε τη φράση " Να μου τα στείλεις" Και τελείωνε η στοιχομυθία με την ερώτηση." Με ποιόνε?" Με τη Μαρία, λέγανε οι άλλοι. Έφευγε λοιπόν σφαίρα η Μαρία και έπεφτε με δύναμη πάνω στα κρατημένα χέρια της άλλης ομάδας. Αν τα χώριζε, έπαιρνε ένα παιδί μαζί της και γύριζε στην ομάδα της, αν όχι, την κρατούσε η άλλη ομά

Επάγγελμα - Οικιακά....

Όλοι οι γνωστοί και φίλοι στα μπλόγκς, λένε καλές διακοπές και δρόμο.... Εμένα μου εύχονται καλές διακοπές και μου λένε, θα ξεκουραστείς τώρα για λίγες μέρες! Αγαπητοί μου αναγνώστες οι διακοπές είναι πολύ προσωπική ιστορία, και για την εργαζόμενη νοικοκυρά είναι μια πολύ πονεμένη. Γιατί σταματάμε την μία εργασία μεν, αλλά όχι τη δεύτερη δε, που σε θέλει εκεί, παρούσα και χαρωπή κάθε ώρα και κάθε στιγμή. Γιατί ως εργαζόμενη λες, θα ηρεμήσω , ως νοικοκυρά όμως? Εκτός τις δουλειές του σπιτιού, κάνουμε και το ταξί, και τον συνοδό παραλίας, και να βγάλεις και καμιά κοινωνική υποχρέωση , τώρα που δεν δουλεύεις.... Το καλό είναι ότι έχουμε και την εναλλακτική, του να φέρουμε τη φύση μέσα στο σπίτι. Πως γίνεται αυτό? Πολύ εύκολα. Βλέπεις την αραχνούλα, και δεν την πειράζεις, απλά βλέπεις τον ιστό να αναπτύσσεται. Μόλις αρχίσει να γίνεται ανησυχητικά μεγάλο το μέγεθος, τότε την εκτοπίζεις από τον ζωτικό σου χώρο. Αφήνεις τη σκόνη να μαζευτεί τόσο, όσο να πεις ένα χορτα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

Όλη την προιγούμενη εβδομάδα ο μεγάλος μου γιός ήταν στο camp της Μαθηματικής Εταιρίας στη Νάουσα. Μας μοίρασαν χαρτί στο σχολείο για τη συμμετοχή και αφού δηλώσαμε συμμετοχή από τον Φλεβάρη, επιτέλους έφτασε η μέρα, και ταξιδέψαμε μέχρι την Νάουσα να αφήσουμε το παιδί. Στο Βέρμιο, στο ξενοδοχείο Βέρμιο, και σε ένα άλλο, έμειναν 100 παιδιά από όλη την Ελλάδα, και έκαναν μάθημα το πρωί, διαλέξεις και δραστηριότητες το απόγευμα και το βράδυ. Κόστισε 400 ευρώ, και τη ψυχική μου ηρεμία, μιας και ήταν η πρώτη φορά που έφευγε το παιδί και από την αγωνία μου δεν μπορούσα να γράψω ούτε μία γραμμή. Μπορούσα δηλαδή, αλλά αυτά που θα έγραφα δεν ήταν για κόσμο. Μανούλες...είδος που χρειάζεται στοργή και προδέρμ.... Όλα πήγαν τέλεια για τα παιδιά, έκαναν παρέες, έπαιξαν, έγιναν φίλοι, γέλασαν με την καρδιά τους με τις διάφορες προφορές από τα διαφορετικά μέρη της πατρίδας μας. Θα ήθελα να πω πόσο ευγνώμων είμαι για αυτούς τους ανθρώπους, που με τόση αγάπη για την επιστήμη τους και τα παιδιά διορ

Μια συκιά στο νερό.

Βρήκε ένα ελάχιστο χώμα πάνω στο τσιμέντο και μεγάλωσε. Πράγματι, είναι μια συκιά! Με αυτή την απογευματινή φωτογραφία, θα σας χαιρετίσω για λίγες μέρες. Ελπίζω όλοι να είστε καλά, και να οδηγείτε με προσοχή!

1100 χ. δρόμοι, και 200χ .ALLOU FUN DRIVE!

1300 χιλιόμετρα σε 15 ώρες . Το τι είδανε τα μάτια μου...που να σας τα λέω. Βουνά μικρά και μεγάλα, λόφους μεγάλους και μικρούς, πεδιάδες, κάμπους και καμπίσκους, όπως λέμε λοφίσκους, και ορμίσκους. Είδα πόλεις και χωριά, είδα και καμένα, αλλά κυρίως είδα δρόμους. Ωραίους δρόμους. Τόπαθα και γω σαν το ανέκδοτο που πάει η αμερικάνα τουρίστρια στην Ισπανία και όταν γυρίζει την ρωτάνε οι φίλες της. Τι σου άρεσε στην Ισπανία? Και απαντάει η αμερικάνα, -Είχε κάτι ξαπλώστρες στην πισίνα!! Τέλειες! Έτσι και γω, καταχάρηκα τους καινούργιους δρόμους, τις σύραγγες και τα τούνελ, στο πέταλο του Μαλιακού, την Εγναντία, και τα άλλα κομμάτια της Εθνικής! Ενθουσιάστηκα σας λέω! Τι να πω ..., είχαμε και την κυρία του τζ-μπι,ες, και μας έλεγε, στρίψε δεξιά, μείνε αριστερά...σε τόσα μέτρα στροφή. Εξαιρετική η κυρία σας λέω! Και πανέξυπνη.....έλεγε το ραδιόφωνο την καινούργια επιτυχία στα γυφτονησιώτικα ...ΝΑ ΠΑΣ, ΝΑ ΠΑΣ, δεξιά απάνταγε η κυρία τζμπιές! Μου άρεσε η Ελλάδα που είδα! Αλήθεια...όχι που

Επικοινωνία και προκατάληψη.

Σκηνή 1η Ταβέρνα σε παραθαλάσσια μικρή πόλη , η μεγάλο χωριό ,στην Ελλάδα. Διαλέξτε όποια θέλετε, εγώ όμως ξέρετε ότι μιλάω για την δική μου. Το φεγγάρι φωτίζει ολόγιομο τον ουρανό, τα κύματα, πλάτς - πλούτς, στην αμμουδιά, ένα ελαφρό αεράκι δροσίζει την ζεστή ατμόσφαιρα. Κάθεσαι, ανάβεις τσιγάρο, ρουφάς μια μεγάλη αναπνοή και ,ουυυφ, την ξεφυσάς και μολύνεις τον άχραντο και αμόλυντο νοτισμένο θαλασσινό αέρα. Έρχονται και οι συνδετυμόνες. - Βρε καλώς τους, καλώς τους! Καθήστε. - Αργήσαμε? -Όχι, μια χαρά. Και μεις πριν από λίγο ήρθαμε. -Ζέστη, έχει σήμερα... - Όχι μωρέ,,μια χαρά είναι. Έχει και ωραίο φεγγάρι. Τέλεια ροματζάδα! Καρέκλες σέρνονται...ουπς, συγγνώμη ,σας ενοχλώ. -Όχι, όλοι θα βολευτούμε..λέει ο κύριος του οποίου η πλάτη έχει φρακάρει την δική σου. Κυρία πρώτη. Τα μάθατε?Πιάσανε τον φονιά του Σεργιανόπουλου! Άντε από κει, μαζεύουμε κάθε καρυδιάς καρύδι, και κοίτα τι γίνεται! Κύριος 1ος Α ρε, Παπαδόπουλος που τους χρειάζεται! Κυρία 2η Σκέφτεται... Πάει η ρο