Κυριακή, 17 Αυγούστου 2008

ΚΥΡΙΑ ΚΗ - ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Κυριακή σήμερα. Μια Κυριακή ακίνητη.
Μετά από τόσες μέρες διαρκούς κίνησης της φύσης, η σημερινή άπνοια έχει μεταμορφώσει τη φύση σε ένα σκηνικό θεάτρου με χαλασμένο κλιματισμό.
Η ζέστη δημιουργεί μια αχλή στην ατμόσφαιρα και ο πρωινός ήλιος ρίχνει τις πρώτες του σκιές ανάμεσα από τα φύλλα και τους κορμούς των δέντρων.
Τα αγριόχορτα έχουν ξανθίνει και τα πρώτα πράσινα φυλλαράκια, αρχίζουν να ψυθηρίζουν ότι το καλοκαίρι αρχίζει την προετοιμασία της αναχώρησης του.

Χθες το βράδυ το φεγγάρι έδωσε μια και μοναδική παράσταση, με ένα χορό σκιάς και φωτός στην επιφάνεια του. Οι θεατές το κοίταζαν έκθαμβοι και στο τέλος, πήγαν για ύπνο με λίγη ομορφιά πάρα πάνω στην ψυχή τους.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Υπάρχουν μερικά παιδιά που στις διακοπές χρειάζονται μια αγκαλιά πάρα πάνω.
Μια αγκαλιά που να αναπληρώνει την αγκαλιά του γονιού που λείπει.
Λείπει γιατί επέλεξε άλλο σύντροφο, άλλη ζωή, και καμιά πληγωμένη φορά, άλλη οικογένεια.
Υπάρχουν πολλά παιδιά που δεν φωνάζουν,'" Κοίτα μαμά, κοίτα μπαμπά, κατάφερα να κάνω τη βουτιά με το κεφάλι", που δεν ακούν το ¨Μπράβο παιδί μου " και από τους δυο γονείς, και η επιβράβευση μοιάζει με πουλί που σκεπάζεται μόνο με τη μια φτερούγα.
Υπάρχουν παιδιά, που γίνονται μπαλάκι της ρακέτας, στο παιχνίδι, τώρα με μένα, μετά με σένα. Τόσες μέρες εδώ και τόσες εκεί. Μοιρασμένες καλοκαιρινές αναμνήσεις
σε διαφορετικά άλμπουμ, μοιρασμένες ψυχές σε δυο καρδιές.
Όλοι λέμε πως ότι κάνουμε είναι για τα παιδιά, και καταφέρνουμε να κάνουμε αυτό που δεν θέλουν. Όλοι λέμε πως δεν θέλουμε να τα πληγώσουμε, και τα πληγώνουμε με αδέσποτα λόγια και εγωιστικές κινήσεις.

ΚΥΡΙΑΚΗ
Πάνω από τα πράσινα καμπυλωτά σχήματα των δέντρων, η θάλασσα απλώνεται και ενώνεται με το ορίζοντα με ένα ανοιχτό θαλασσί , σχεδόν υπόλευκο, σαν να πήρες μια γόμα και έσβησες το βαθύ μπλε που υπήρχε χτες.

Κυριακή πρωί, και όσο και να αφουγκραστείς τις φωνές της φύσης, δεν θα τις ακούσεις. Μοιάζει να ξεκουράζεται εξαντλημένη μετά την καταιγίδα του αέρα.

Αν σκύψεις και αφουγκραστείς την αναπνοή των παιδιών όταν κοιμούνται το βράδυ,
θα νιώσεις τα προδομένα τους όνειρα να ρίχνουν σκιές στην τρυφερή ψυχή τους.


22 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

καλημέρα :)) τόση ζέστη πια..
απο τη μια θέλω το φθινοπωρο
(είναι η αγαπημένη μου εποχή εξάλλου), απο την άλλη θα ανοιξουν τα σχολεία (τυχερό το Ελενακι που τελείωσε). το Ραφάκι έχει ακόμα, ουουου :)))

φιλιά και καλα να περασετε σήμερα :)

An-Lu είπε...

Βουρ για βουτιές! Αφού λιώνουμε που λιώνουμε, τουλάχστον ας πάρουμε και λίγο χρωματάκι ;-)

Artanis είπε...

Καλημέρα Σοφία...Ναι, καταπληκτικά ήταν με την έκλειψη...Απόψε θα πάω και στο μουσείο, έχουμε ξεναγήσεις μέχρι αργά...
(καλά, το κείμενο καταπληκτικό, σκέτο ποίημα...)
Φιλιά πολλά κι από ΄δω...

Φωτεινή S είπε...

Χθες βράδυ μπορούσα να κλειδώσω την πόρτα του σπιτιού μου γιατί κια τα δυο είχαν γυρίσει νωρίς. Δεν αγωνιούσα για το πού βρισκόντουσαν!

sofiascomments είπε...

Μαριλένα,
τα παιδιά μου λένε, δεν θέλω να έρθει ο Σεπτέμβρης... Θάρθει όμως!

an-lu,
τρέλα ήταν η θάλασσα, και ζεστηηηηηηή.

Artanis,
ευχαριστώ καλή μου για τα καλά σου λόγια!

Φωτεινή,
ο μεγάλος έχει αρχίσει τα ξεπορτίσματα και μεις έχουμε αρχίσει να φυλάμε καραούλι...

ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ

irlandos είπε...

Καλησπέρα,

Πολύ όμορφο το κείμενο του post σου.

Με άγγιξε και με συγκίνησε το μεσαίο κομμάτι για τα "παιδιά των διακοπών". Ειδικά αυτή η φράση για το σκέπασμα με τη μία φτερούγα ...

Κατά τα άλλα, να ευχηθώ καλό φθινόπωρο ?

Φιλικά,
Ιρλανδός

sofiascomments είπε...

Irlandos,
ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια σου.
Καλώς σε βρήκα και ελπίζω να τα λέμε.
καλή βδομάδα

Ανώνυμος είπε...

Οταν κοιτάς ένα παιδί, που κοιμάται,δε νοιώθεις την αθωότητα,τη τρυφερότητα και την ελπίδα να απλώνονται τριγύρω;
Τι κρίμα που τόσα παιδιά, σέρνουν σκιές στη ψυχούλα τους!
Νά σαι καλά Σοφία, με συγκίνησες.
Καλημέρα.

Heliotypon είπε...

Αυτή η νηνεμία ήταν πολύ χρειαζούμενη. Μας εξάντλησε αυτός αέρας. Τουλάχιστο να είχαμε μαζέψει αρκετή ενέργεια από τις ανεμογεννήτριες...

sofiascomments είπε...

Houlk,
αυτό ακριβώς αισθάνομαι!

Heliotypon,
απο αέρα να φάνε και οι κότες...και οι ανεμογεννήτριες!

καλημέρα HOULK and HELIOTYPON

venceremos είπε...

πολυ ομορφο ,,,πολυ ομορφο.... φιλια καρυστινα

Κρίση Ταυτότητας είπε...

Με συγκίνισε αυτό το κομμάτι για τα παιδιά...
Πολύ ποιητικό Σοφία μου!

sofiascomments είπε...

venceremos,
ευχαριστώ πολύ.

Κρίση,
ευχαριστώ πολύ. Τα παιδιά πάντα την πληρώνουν δυστυχώς.

Καλημέρα κορίτσια

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

Μου την έπεσαν οι "βάρβαροι" πρωί πρωί Δευτεριάτικα! :(

Καλή εβδομάδα (?!) Σοφάκι :))

sofiascomments είπε...

Teras,
ήταν και Έλληνες? χα..χα
καλησπέρα

"ζαχαρούλα.." είπε...

την έκλειψη την είδα στην Ναύπακτο.. ήταν εξίσου ωράια.. μαγευτική.. και μοναδική...

καλή εβδομάδα γλυκιά μου!!!!

sofiascomments είπε...

Ζαχαρούλα,
ζαχαρένια όνειρα σου εύχομαι!

akrat είπε...

.... ένα όνειρο και για αυτά...

Ra Ma είπε...

Ο επίλογος μοναδικός. Οι σκιές φαίνονται και την ημέρα στα προσωπά τους, ενώ όταν κοιμούνται είναι σαν να βλέπεις αγγελούδια.
Καλημέρα!

Κούκος είπε...

Kαι όταν νιώσεις τα προδομένα τους όνειρα, ίσως να καταλάβεις ότι ποτέ δεν είναι αργά για ένα μπράβο...

sofiascomments είπε...

Akrat,
μακάρι να μη έφταναν τα πράγματα σε τέτοιο σημείο...τι να κάνεις!
χαιρετισμούς στην Κύμη.


Radio Marconi,
σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
Η παρτιτούρα σου με τα χελιδόνια φανταστική!
καλό απόγευμα



Κούκε,
πολύ χαίρομαι που σε βλέπω μετά από τόσους μήνες. Ελπίζω τον χειμώνα να δούμε πάλι τα όμορφα κειμενά σου!
Ελπίζω μόνο να είναι Κούκος διπλός και όχι μόνος!
καλό απόγευμα

sofiascomments είπε...

Κούκε,
τελικά έχω χάσει επεισόδια!
Είχα μείνει στο κείμενο που έλεγες ότι έπεσε δουλειά και θα σταμάταγες.
Επίσης είδα και το " ΚΑΙ ΌΧΙ ΜΌΝΟ¨΄
επομένως το πάρα πάνω σχόλιο βγαίνει άκυρο.
Πάω να διαβάσω τι έχεις γράψει εν τω μεταξύ.
καλό απόγευμα

Δημοσίευση σχολίου