Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

ΛΕΝΑ ΜΑΚΡΗ


Όταν έρχεται στο μυαλό μου η Λένα, έρχεται πάντα με τα μεγάλα φωτεινά της μάτια, να στράφτουν πάνω από το άσπρο κερί της Ανάστασης, όταν στην έξοδο από την εκκλησία, όλοι εύχονται χρόνια πολλά, και Χριστός Ανέστη.
Μερικοί άνθρωποι μένουν στο μυαλό μας με ένα συγκεκριμένο τρόπο, που ίσως εκφράζει την εντύπωση που έχουμε για αυτούς.
Για μένα η Λένα εξέφραζε το ανήσυχο και σπινθηροβόλο πνεύμα που ξεπερνούσε την σφικτή αγκαλιά της επαρχίας, και ορμητικό μπορούσε να ξεχυθεί και να κατακτήσει το κομμάτι του κόσμου που της αντιστοιχούσε.

Άριστη μαθήτρια, εκνευριστικό παράδειγμα για μας, αλλά και ταυτόχρονα προκλητική στις πνευματικές της αναζητήσεις έξω από την πεπατημένη, πάντα ήταν ένα ερωτηματικό χωρίς καμιά συγκεκριμένη απάντηση.

Τέλειωσε την Νομική, μετά την Φιλοσοφική, έγινε σκηνοθέτης και σπούδασε σενάριο
στην Αμερική. Παρόλα αυτά, αποφάσισε ότι αυτό που θα ήθελε να κάνει βασικά, ήταν να γράφει, και εκεί έδωσε όλο της το βάρος.
Πριν μερικά χρόνια, την συνάντησα τυχαία στο καράβι, και με την αυτοπεποίθηση που με διακρίνει (όπως έχετε καταλάβει), της μίλησα για τα παραμύθια μου, και αν θα ήθελε να κάνουμε κάτι για αυτά. Και πράγματι από αυτή την τυχαία κουβέντα, βγήκε μια σειρά από παιδικά βιβλία. Η αφεντιά μου είχε την ιδέα του ενός από αυτά.
Επρόκειτο για μια χελώνα, που όταν είδα την εικονογράφηση,,,μαντέψτε τι έγινε...
Αυτό ακριβώς...έβαλα τα κλάματα στο ξένο γραφείο. Ήταν η ΠΡΑΣΙΝΗ, μια πανέξυπνη αγωνίστρια χελωνίτσα που είχε βάλει στόχο να μάθει μπαλέτο...

Μετά την έχασα, μέχρι φέτος, που με μεγάλη χαρά στην έκθεση βιβλίου της πόλης μας, είδα μια σειρά από παιδικά βιβλία της Λένας.
Λέω μέσα μου, λες να της έβαλα την ιδέα για τα παιδικά? Φούσκωσα σαν γάλος από περηφάνια και χαρά για την Λένα. Είναι τόσο ωραίο να βλέπεις να ανταμείβονται οι κόποι και οι προσπάθειες μιας ζωής!
Αγόρασα λοιπόν το ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΤΟ ΚΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ, που αναφέρεται σε ένα κτήμα στην περιοχή μας, και ο μικρός το διάβασε με την μία.

Από τον ΘΥΣΑΥΡΟ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ, θα διαβάσετε ένα απόσπασμα στο βιβλίο της Ε δημοτικού.

Χαίρομαι για την Καρυστινή Λένα, αλλά πιο πολύ γιατί η λάμψη που έβλεπα τότε στα μάτια της, μεταπήδησε στα μάτια των παιδιών, που διαβάζουν τα βιβλία της.


6 σχόλια:

Φωτεινή S είπε...

Είδες, Σοφία μου, πώς αισθάνεσαι όταν συμμετέχεις έστω και σαν ιδέα στη δημιουργία ενός βιβλίου;
Είναι άλλο πράγμα η δημιουργία του βιβλίου.
Αυτή την αίσθηση έχω.
Κάτι σαν ανώτερη...
Κάτι τέτοιο έχω πάθει κι εγώ και καμαρώνω σαν γύφτικο σκεπάρνι που λέμε εδώ.
Φιλιά πολλά και πάντα να καμαρώνεις για την Καρυστινή Λένα σας!

Ανώνυμος είπε...

είναι σπουδαίο να καταφέρνει κανείς να κάνει τελικά αυτό που αγαπά στη ζωη του...

Μαριλένα είπε...

μπράβο λοιπόν και στις δυο σας :))

φιλιά
(και καιρός να βάλεις μπρος και συ τα δικά σου παραμύθια, ε; :)))

Aspa είπε...

Σοφία, το βιβλίο με τη χελωνίτσα κυκλοφορεί; Αν ναι, θα το ψάξω για να το διαβάσω! Καλό βράδυ!

sofiascomments είπε...

Φωτεινή,
και μεις έτσι το λέμε όταν καμαρώνουμε. Εγώ πια έχω προαχθεί σε τσάπα! Τόσο πολύ. Και έχεις δίκιο, νιώθεις πολύ.....ωραία!


Cook,
είναι σπουδαίο, ίσως γιατί είναι σπάνιο....


Μαριλένα,
τα δικά μου οι εκδοτικοί οίκοι μου τα γύρισαν πίσω. Από ότι μου είπε μια υπεύθυνη είναι πολύ διδακτικά και δεν θα ενδιέφεραν κάποιον. 'Αλλωστε όπως θα ξέρεις οι εκδοτικοί οίκοι έχουν τους συγκεκριμένους συγγραφείς, τα πλάνα τους, τα μπάτζετ τους, τους γνωστούς τους κλπ. Θα γράψω το δικό μου παραμύθι με την χελώνα, να μου πεις και συ τι πιστεύεις. Πιο μετά όμως γιατί είναι λίγο μεγάλο.


Ασπα,
το παραμύθι λέγεται η ΠΡΑΣΙΝΗ από τις εκδόσεις Φυτράκη. Είναι μια σειρά από 7 βιβλία, τα 7χρωμα Μυστικά. Φυτράκης 2001

ΚΑΛΗΜΈΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ Σ/Κ

Μαριλένα είπε...

ωραία: περιμένουμε να το δουμε, όποτε βρεις τον χρόνο.

καλημερα :))

Δημοσίευση σχολίου