Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΡΟΥ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ!!!!!

Κατά τον ρού της ιστορίας, τα πράγματα άλλαξαν και ο εργαζόμενος νιώθει μόνος και θλιμμένος να παρακολουθεί την κατρακύλα της αξιοπρέπειας του , σαν το τεράστιο κεφάλι τυρί που ξαμολάνε από ένα λόφο στην Αγγλία η Γερμανία? δεν θυμάμαι καλά, θυμάμαι όμως ότι χιλιάδες τρέχουν πίσω από το τυρί, και κατρακυλάνε προς τους πρόποδες σαν να γίνεται κατολίσθηση και οι άνθρωποι είναι οι πέτρες . Έτσι κατρακυλάει και η αξιοπρέπεια μας και τρέχουν από πίσω οι άνθρωποι, όχι απελπισμένοι η θλιμμένοι, αλλά γελώντας και κάνοντας τούμπες και γελοιότητες που τις βαφτίζουν αστεία.
Κατά τον ρου της ιστορίας, οι άνθρωποι ξέχασαν τον συλλογικό αγώνα για ανθρώπινους όρους δουλειάς, και τους αντάλλαξαν με ευνοικούς όρους δανείου και χαμηλά επιτόκια .
Κατά τον ρου της ιστορίας, έμαθα ότι το μόνο ελεύθερο που μένει στον ελεύθερο επαγγελματία , είναι η επιλογή του βαθμού της δουλικότητας που απαιτείται προς τον κάθε πελάτη. Ότι το ψάρωμα το λένε μάρκετινγκ, και τα ψέματα διπλωματία.

Κατά τον ρου της ιστορίας, όλο και περισσότεροι μαζεύονται στην κορυφή του λόφου, όλο και μεγαλύτερες γιορτές διοργανώνονται , και βραβεία μοιράζονται για τις πρώτες θέσεις. Το κεφάλι τυρί, θυμίζει τοτέμ, ένα τοτέμ που οι μυστικές του δυνάμεις είναι να αποδυναμώνει τους ανθρώπους από την ικανότητα της κριτικής σκέψης και της ανθρώπινης συνείδησης. Ένα τοτέμ που τους μεταφέρει πίσω στον χρόνο αλλά υπνωτισμένοι όπως είναι από τις γιορτές και τα τραγούδια δεν καταλαβαίνουν την διαφορά.

Πολύ μου αρέσει αυτή η φράση. Κατά τον ρου της ιστορίας. Πόσα και πόσα δεν έχουν συμβεί ακόμα και στην μικρή ιστορία που έχω ζήσει! Και κυλά ο καιρός, ρέει, και πάνω του επιλέουμε μια σαν βαρκούλες μια σαν καράβια μια σαν καρυδότσουφλα η νούφαρα.
Στον ρου της δικιάς μου ιστορίας, έχω αποφασίσει να μην ανέβω ποτέ τον λόφο με τις γιορτές. Να μη με υπνωτίσει ποτέ το μεγάλο τυρί ! Ουγκ, που λέγανε και οι ινδιάνοι στον Μπλέηκ!

16 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ίσως κατά τον ρου της ελληνικής ιστορίας, τα πράγματα να είναι ακόμα χειρότερα από αυτά που περιγράφεις. γιατί απ' ότι ακούω έξω υπάρχουν αντιδράσεις. στην Ελλάδα έχουν καταφέρει να μας κοιμήσουν μια χαρά.

Χρόνια σου πολλά για χθες. ό,τι επιθυμείς

Φωτεινή S είπε...

Oυγκ, χλωμό πρόσωπο μίλησε!
Καλημέρα, Σοφία.
Απάντηση στο προηγούμενο: Κόπος? Μην τα παραλέμε. Τεχνολογία...copy,paste. Απλό.
Ξανά, χρόνια πολλά!

sofiascomments είπε...

Evlahos,
να δούμε πότε θα ξυπνήσουμε!
καλημέρα και ευχαριστώ για τις ευχές.

Φωτεινή,
Ότι μίλησε μίλησε, και όσο μιλάει τόσο πιο αδύνατο νιώθει.
κΑΙ ΠΆΛΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ
ΚΑΛΗΜΈΡΑ

ritsmas είπε...

Σοφια, αυτή η λέξη αξιοπρέπεια πώς και προέκυψε στο έλλογον όν δεν ξέρω. Γιατί, είναι αλήθεια ότι περιπλέκει τη ζωή μας και μας δημιορυγεί προσδοκίες, ενοχές και εσωτερικές αναταράξεις, φυσικά και συγκρίσεις. Αλλά πού να τρέχω τώρα να βρω τον εμπνευστή της..Οσο για το τυρί, δεν ξέρω, και τουχω τόση αδυναμία!
καλημερα

Maria Tzirita είπε...

Πολύ, πολύ, πολύ ωραία ανάρτηση! Νομίζω πως σ'έχασα η δημοσιογραφία Σοφία μου - η πένα σου είναι κοφτερή και φτάνει μέχρι το κόκκαλο.... Φιλιά και καλημέρες!

Adamantia είπε...

Eχουμε γυρισει σε εργασιακο μεσαιωνα Σοφια μου και κανεις δεν αντιδρα, αυτο ειναι το χειροτερο.
Και για να υπαρξει αποτελεσμα δεν αρκει να μην ανεβεις εσυ τον λοφο πρεπει να μην τον ανεβουν και οι αλλοι.
Καλη σου μερα!

Ανώνυμος είπε...

Σημασία έχει να σταματήσεις να πέφτει το τυρί από τον λόφο. Γιατί όσο θα πέφτει πάντα θα βρίσκονται άνθρωποι που θα το κυνηγούν.
Καλημέρα και χρόνια πολλά για την γιορτή σου. Ελπίζω να δέχεσαι ετεροχρονισμένες ευχές.

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Είναι που, κατά τον ρου της ιστορίας της δικής μας γενιάς, ζήσαμε σε εποχές αυθεντικές και γνήσιες, με παιχνίδια στις αλάνες και τους χωματόδρομους, τις αυλές με τα μοσχομπίζελα και τα γιασεμιά...

Μπα... δε λέει... κι' αυτοί της ιδιας γενιάς είναι...

Τότε, μακριά από λόφους, ζαλίζουν τα ύψη

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Μαριλένα είπε...

κι αυτοί που τρεχουν βρε Σοφακι μου όμως, πολλές φορές δεν έχουν την επιλογή να πράξουν διαφορετικά..

akrat είπε...

μήπως να λέγαμε ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΡΟΥ ΤΗΣ "ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑΣ???" λέω εγώ....

Aspa είπε...

Άσε που αν προσπαθήσεις να ξεγελάσεις το σύστημα και καθίσεις στους πρόποδες του λόφου να περιμένεις το τυρί να κατέβει, μπορεί να σου δώσει μία … και καθάρισες.

Μιμης Ζερβος είπε...

Εγώ πάντως εκτός κλίματος θέλω να διορθώσω ότι το τυρί κατρακυλάει σ ενα χωριό της ιταλίας..έχω σχετική μπλούζα-ντοκουμέντο (όχι αστεία)

Artanis είπε...

Όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν..., που λέει και το γνωστό άσμα του Νικολάκη του Παπάζογλου...
Καλησπέρα Σοφία μου...

sofiascomments είπε...

Rits
η αξιοπρέπεια για μένα είναι το πλαίσιο ηθικής και συμπεριφοράς που έχω αποφασίσει να ζω.
Διαβάζοντας το σχόλιο σου μου ήρθε στο μυαλό ο στοίχος, Έτσι τον βρήσκω το καιρό, έτσι τον αρμενίζω!
καλημέρα

Μαρία,
ευχαριστώ πολύ. Η αλήθεια είναι ότι δημοσιογράφος ήθελα να γίνω, αλλά οι συνθήκες δεν με βοήθησαν. Ίσως να είναι και για καλύτερα.
καλημέρα

Αδαμαντία,
υπάρχει ένα πρόβλημα με τον λόφο.
Έχει αυξομειούμενο ύψος.
καλημέρα


Sterianizali,
Αυτό που γράφεις μου φαίνεται επιστημονική φαντασία!
Δεχομαι ευχές, πάντα! Ευχαριστώ πολύ.
καλημέρα

Φύρδην-μίγδην,
μακρυά από τους λόφους. Όντως. Ζω σε κάμπο!
καλημέρα

Μαριλένα,
θα γράψω και θα εξηγήσω ακριβώς για ποιούς τα γράφω. Θα δεις ότι έχουν επιλογή.
καλημέρα

Ακράτ,
ωωωωω! Τότε λες να ήταν καλύτερα!?
καλημέρα

Ασπα μου,
κοιτάς και λίγο, δεξιά, αριστερα, έχουμε και τον νού μας!
καλημέρα

Μίμη,
πολύ ταξηδεμένο σε βλέπω! Θα το διορθώσω. Πρέπει να εχει πολύ πλάκα πάντως αυτό το πράγμα!
καλημέρα

Αρτάνις,
πολύ σωστά!
καλημέρα

Maria Tzirita είπε...

Καλημέρα και φιλί γλυκό για καλό σαβ/κο!

sofiascomments είπε...

Ευχαριστώ πολύ. Επίσης. ΑΑΑΑΧ να έρθει η Κυριακή να κοιμηθώωωωωω!
καλό Σ/Κ

Δημοσίευση σχολίου