Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

Διαφορετικότητα























Όταν λέμε ότι κάποιοι είναι διαφορετικοί, λογικά εννούμαι ότι κάποιοι άλλοι είναι ίδιοι.
Κατά την φτωχή μου γνώμη αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος.
Η έννοια της ομαδοποίησης είναι λάθος και ταιριάζει μόνο σε αυτούς που κάνουν στατιστικές και δημοσκοπήσεις.
Ακούμε και διαβάζουμε συνέχεια για κάποιους διαφορετικούς, είτε αυτοί είναι με κινητικά προβλήματα, είτε με νοηματικές η ψυχολογικές δυσλειτουργείες, είτε κάποιον ερωτικό προσανατολισμό.
Και δηλαδή οι υπόλοιποι τι? Αρχίζουμε λοιπόν και συνεχίζουμε τις κατηγορίες με πλούσιους, φτωχούς, πιο φτωχούς, μορφωμένους, αμόρφωτους,αδύνατους ,χοντρούς, κοντούς, ψηλούς, οι γυναίκες, οι άντρες, τα παιδιά, οι έφηβοι,οι αθλητές, οι καλλιτέχνες, οι νοικοκυρές, κλπ,, δεν τελειώνει ο κατάλογος..

Νομίζω ότι καλύτερα θα ήταν να επικεντρωθούμε στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά και σαν ομάδες να ασχολούντε μόνο οι ειδικοί που πρέπει να λύσουν κάποια προβλήματα που θα έκαναν την ζωή γενικά για όλους καλύτερη.
Άν παραδείγματος χάριν, γίνει η ζωή πιο εύκολη για τους ανθρώπους που έχουν κινητικά προβλήματα , θα γίνει και για τους αρτιμελής, αφού οι οικείοι τους θα απαλλαγούν από το μεγάλο ψυχολογικό βάρος και τις ευθύνες για τη μεταφορά τους.

Δηλαδή, να αντιμετωπίζουμε τη ζωή σαν μία έννοια, μια πραγματικότητα, και να κάνουμε ότι καλύτερο χωρίς να βάζουμε μπάρες στο μυαλό μας σκεπτόμενοι τα προβλήματα.
Τώρα που έρχοντε οι γιορτές οι ομαδοποιήσεις γίνονται πιο φανερές από κάθε άλλη εποχή. Οι οικογένειες , οι μόνοι, οι γέροι, τα ορφανά, κλπ.
Ξαφνικά όλοι μιλάνε και γράφουν για ιδανικές οικογένειες, για απελπισμένους μόνους, κλπ.
Μα καλά! Οι μόνοι, μπορεί να είναι , και είναι σε πολλές περιπτώσεις, θέμα επιλογής, όπως και η οικογένεια για άλλους θέμα εξαναγκασμού. Γιατί να φορτώνοντε αυτοί οι άνθρωποι τόσες ανόητες φλυαρίες ? Είναι σαν να τους βάζουμε σε θέση απολογισμού. Με ποιο δικαίωμα?

Μιλάω σαν ένας απλός άνθρωπος, που δεν έχω ούτε τις γνώσεις να μελετήσω τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν διάφοροι άνθρωποι, επομένως στο δικό μου το μυαλό γιατί να υπάρχουν κουτάκια και να μη βλέπω τον καθένα σαν μια ξεχωριστή προσωπικότητα, και έτσι να τον αντιμετωπίζω?

Αν ξεφύγει το μυαλό μας από τα κουτάκια, νομίζω ότι θα δούμε τα πράγματα με μεγαλύτερη προοπτική, και ίσως κάνουμε πιο υποφερτή τη ζωή στους ανθρώπους που συναντάμε.

ps
Ξαναδιαβάζω το κείμενο και δεν είμαι σίγουρη ότι κατάφερα να εκφράσω αυτό που θέλω να πω. Ευελπιστώ στην εξυπνάδα σας να γεμίσετε τα κενά.

19 σχόλια:

Maria Tzirita είπε...

Σοφία μου, είναι πολύ σωστά τα όσα γράφεις και πιστεύω ότι πρώτα απ'όλα ο καθένας μας πρέπει να συνειδητοποιήσει τη διαφορετικότητά του και τη μοναδικότητά του και να μην γινόμαστε πρόβατα σε κοπάδι, όπου μας κατευθύνουν όπου θέλουν κάποιο "έξυπνοι". Πολύ ωραία ανάρτηση, μπράβο. Φιλάκια και καλημέρες!

Adamantia είπε...

Kαλε μια χαρα καταλαβαμε τι θες να πεις, ετσι ειναι. Απλα δυστυχως οταν μια μεγαλη ομαδα ανθρωπων εχει ενα κοινο προβλημα και δεν δινει σημασια κανεις αναγκαστικα ομαδοποιουνται για να βρουν μια λυση. Δεν σημαινει οτι ειναι ιδιοι και σε ολα τα υπολοιπα.
Καλημερα!!

Artanis είπε...

Όλοι μας είμαστε διαφορετικοί...Ο κάθε ένας βρίσκει τον τρόπο να εκφραστεί και να ζήσει όπως του αρέσει και θέλει...Την ομαδοποίηση την χρησιμοποιούν κάποιοι για να διευκολύνονται, ή για να αιθάνονται εκείνοι ανωτερότητα απέναντι στους υπόλοιπους, καθώς θεωρούν πως διαφέρουν από την "πλέμπα"...Από μόνοι τους όμως και οι άνθρωποι, αισθάνονται την ανάγκη να πλησιάσουν άλλα άτομα που θεωρούν πως τους μοιάζουν...

Eva Stamou είπε...

Αυτό που περιγράφεις Σοφία είναι το ιδεώδες και το μεγαλύτερο δώρο που μπορούν να μας κάνουν οι άλλοι-να μας επιλέγουν δηλαδή για την προσωπικότητα και τα χαρίσματά μας κι όχι για την ομάδα που αντιπροσωπεύουμε.

Ένας από τους λόγους που οι κοινωνικοί επιστήμονες ομαδοποιούν τους ανθρώπους είναι για να περιορίσουν την αδικία και να προστατεύσουν τους αδύναμους. Για να δώσω ένα ακραίο παράδειγμα, όταν λαμβάνονται αποφάσεις κοινωνικής πολιτικής, οι αναλυτές δεν μπορούν να βάζουν 'στο ίδιο τσουβάλι' μια πλούσια, λευκή επιχειρηματία, με μια φτωχή μετανάστρια από την Αφρική που δουλεύει σε εργοστάσιο. Όταν επιδιώκουμε να βελτιώσουμε τη ζωή αδύναμων ανθρώπων η θεωρητική ομαδοποίηση βοηθά στην προστασία των δικαιωμάτων τους.

Πολύ ωραίο το θέμα της ανάρτησης!

Ανώνυμος είπε...

πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτηση και προφανώς σωστή

Μαριλένα είπε...

κανείς δεν ειναι ίδιος με τον άλλον.
απλως, το θέλουμε, για να νιωθουμε ασφάλεια.

ξερεις, η ομαδοποιηση, που αναφέρεις.

φιλια Σοφάκι :)

ILive2LoveMe είπε...

Σοφία μου καλά τα λες. Είναι αυτοί που θυμούνται ότι έρχονται γιορτές και πρέπει να δείξουν ότι νοιάζονται για ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Μόνο που πολλές φορές η ανάγκη δεν βρίσκεται μόνο στη φτώχεια ή στο κάθε είδους πρόβλημα, αλλά και σε κάποιους που φαίνονται απόλυτα φυσιολογικοί, και παραμένουν τυπικά εκτός ομάδων.
Η ομοιότητα ή διαφορετικότητα δεν έχει να κάνει... Η αγάπη είναι ένα συστατικό που πρέπει να συμπεριλάμβανεται σε ετήσιες συνταγές και όχι σε γιορτινές μόνο. Το ενδιαφέρον το ίδιο.
Φιλιά Σοφία μου, καλό βράδυ.

Ανώνυμος είπε...

Πας να ξεβολέψεις πολύ κόσμο με την τοποθέτηση σου. Βολεύει την κοινωνία στην οποία ζούμε να χωρίζονται οι άνθρωποι σε ομάδες. Κατηγοριοποιώντας μια ομάδα ανθρώπων επιτυγχάνεται πιο εύκολο η απομόνωση ή διαφοροποίηση τους από το σύνολο.
Καλό βράδυ.

Aspa είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με αυτό που λες. Αυτό έλεγε και το απόσπασμα του βιβλίου που είχα βάλει στην προχθεσινή μου ανάρτηση: «Ποτέ, ανάμεσα στα εβδομήντα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που βάδισαν σ’ αυτό τον πλανήτη από καταβολής κόσμου, δεν υπήρξε κανείς ακριβώς σαν εσένα.»
Όχι ότι είναι κακό να υπάρχουν ομάδες αρκεί να μην παραβλέπεται η μοναδικότητα του κάθε ατόμου. Καλό βράδυ!

δεσποιναριον είπε...

Η διαφορετικοτητα πολλες φορες ειναι εννοια τελειως υποκειμενικη και εχει μετρο συγκρισης τον ιδιο μας τον εαυτο περισσοτερο παρα ομαδες. Διαφορετικοτητα υπαρχει αναμφησβητητα. Το θεμα ειναι να τη σεβομαστε.

venceremos είπε...

Kalhmera ..μια χαρα μας τα λες..και διαβασα και τα σχολια. με εχουν καλυψει.θα μεινω σε ενα αλλο σημειο του κειμενου που μου αρεσε.
εεεναι λοιπον. γιατι ντε και καλα καποιος που ειναι μονος του να περναει χαλια τις γιορτες??
γιατι η οικογενεια πρεπει να ειναι ολοι μαζι για να περασουν ομορφα?Μπορει να μην συμβαινει απαραιτητα ετσι...''Ειναι σαν να τους βαζουμε σε θεση απολογισμου''
καλημερα με φιλια αδελφικα

sofiascomments είπε...

Mαρία,
θα ήταν πολύ καλά αν γινόταν αυτό που λές.
ΚΑΛΗΜΈΡΑ

sofiascomments είπε...

Αδαμαντία,
αυτό που λες είναι σωστό, αλλά οι απ έξω, καταλήγουν να έχουν μια ίδια εικόνα για όλους. Ανθρώπινο και κατανοητό βέβαια αλλά αν μπορούσαμε λίγο να ξεφύγουμε οι απ έξω απο αυτή την εντύπωση,ίσως θα ήταν καλύτερα για όλους.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Αρτάνις,
από αυτή την άποψη, έχεις δίκιο. Και οι ομάδες ποδοσφαίρου, τα κόμματα, οι ενορίες,κλπ εξυπηρετούν αυτό το συναίσθημα.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Εύα,
αυτό ακριβώς συμβαίνει, και αυτό επισημαίνω. Ότι είναι δουλειά των ειδικών για να κάνουν αυτό που πρέπει για την επίλυση των προβλημάτων και ανακούφησή τους. Όλοι έχουν γίνει αναλυτές και ψυχολόγοι, και φαντάζομαι ότι άνθρωποι σαν και σένα που έχουν σπουδάσει και δουλέψει τόσα χρόνια πάνω σε αυτα τα πράγματα, βλέπουν πολλά από εμας τους άσχετους.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

ΕVLAHOS,
χαίρομαι που συμφωνείς .
Καλημέρα

Μαριλένα,
οι άνθρωποι είναι αδύναμα όντα, ένα παράπονο έχω..να μη μπορώ να βρω και γώ μια ομάδα να πω ..να..ανοίκω εκεί.
Πόσες φορές έχω αισθανθεί την παροιμία. όλοι οι καλοί μαζί και ψωριάρης χώρια..
καλημέρα

sofiascomments είπε...

iLIVETOLOVEME,
έτσι ακριβώς, πολύ σωστα.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

STERIANIZALI,
Αυτό είναι το αρνητικό της ομαδοποίησης και αυτό πρέπει να πολεμήσουμε, κατα αρχας, μέσα μας.
καλημέρα

Άσπα,
μακάρι να καταλάβαιναν όλοι το πόσο σημαντικοί και ξεχωριστοί είναι.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Δεσποινάριον,
πολύ σωστή παρατήρηση. Μακάρι να υπήρχε ο σεβασμός , αλλά δυστυχώς τουλάχιστον στην Ελλάδα που κυριαρχεί το -ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε- ο σεβασμός είναι λέξη κενή νοήματος.. στις περισσότερες φορές, όχι και πάντα!
καλημέρα

venceros,
αν υπάρχει οικογένεια και ένα μέλος αποφασίζει ότι περνάει καλύτερα μόνος του, τα υπόλοιπα μέλη νιώθουν απόρριψη και φυσικά μετά απομακρύνονται. Είναι σαν να δίνεις ένα δώρο και στο πετάνε τα μούτρα. Εκτός βέβαια αν υπάρχει σοβαρός λόγος.
Με άλλα λόγια είναι θέμα της ίδιας της οικογένειας και τι σχέσεις έχουν μεταξύ τους, η τι σχέσεις θέλουν να έχουν. Στους τρίτους όμως που δεν ξέρουν τους μηχανισμούς και τις λεπτομέρειες , δεν πέφτει λόγος να βγάζουν κρίσεις.
καλημέρα

Δημοσίευση σχολίου