Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

Μια τάξη - μια κοινωνία.












Εχτές το μεσημέρι είχα μάθημα με την τα μικρά της πρώτης προκαταρτικής.
Ενώ ήταν στην αυλή λοιπόν, άκουσα την γειτόνισα να τα μαλώνει και μετά
ένα σμάρι παιδιών, κόκκινα και ντροπιασμένα όρμισαν μέσα στην τάξη.
Ρώτησα λοιπόν το τι είχε συμβεί και όλοι μου είπαν ότι δεν είξεραν γιατί τα μάλωσε η γειτόνισα. Πήγα λοιπόν και την ρώτησα το τι είχε συμβεί.
Η κυρία μου είπε ότι την κορόιδευαν τα παιδιά με μορφασμούς και λόγια που δεν μπόρεσε να διευκρυνήσει μιας και μιλούσαν όλα μαζί.

Όταν μπήκα στην τάξη και τους είπα ότι δεν μπορεί η γυναίκα στα καλά καθούμενα να τα είπε αυτά, και επέμενα να μου πουν, άρχισαν να ρίχνει ο ένας το φταίξιμο στον άλλο, και μερικοί κατανόμασαν συγκεκριμένα παιδάκια και υποστήριξαν ότι παρασύρθηκαν.

Οι πρωταίτιοι της καζούρας λοιπόν, απεδείχθη ότι ήταν δυο γλυκύτατα κοριτσάκια γειτονόπουλα της κυρίας, της μίας δε η γιαγιά, είναι φίλη της κυρίας.
Στα 8 παιδιά, ο ένας παραδέχθηκε ότι κορόιδεψε , ενας κατέβασε το κεφάλι με ύφος ενόχου χωρίς να μιλάει καθόλου, ένας πολύ χαριτωμένος,
με απελπησμένο ύφος, μου είπε, κυρία φιλάω σταυρό, δεν την κορόιδεψα εγώ, απλώς ήμουν εκεί, ένα άλλο αγοράκι, είπε ότι απλά περνούσε και δεν είχε καταλάβει το τι έγινε.Από τα κορίτσια το ένα, για καλή του τύχη, άργησε να έρθει, και τα άλλα δύο, που έφταιγαν, είχαν το πιο παραξηγημένο ύφος που μπορείτε να φανταστείτε, και έριχναν το φταίξιμο η μία στην άλλη.
Αφού τους εξήγησα, ότι τα καλά παιδάκια μπορούν να κάνουν και κακά πράγματα, απλά πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό δεν είναι σωστό, και ότι για να καταλάβουν το πόσο άσκημο είναι, να φανταστούν ότι κορόιδευαν την δική τους γιαγιά, και πόσο ντροπή θα αισθάνονταν οι γονείς τους αν το μάθαιναν, και μόνο τότε, είδα στα ματάκια τους , κάποιο ίχνος πραγματικής ντροπής.

Όλοι λένε, οι γονείς και οι γονείς...
Μα οι γονείς δεν είναι μπροστά ποτέ, όταν τα καμάρια τους κάνουν τέτοιες ατασθαλίες, και κανείς δεν παραδέχεται ότι ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ, μπορεί να κάνει κάτι που θα τους έφερνε σε δύσκολη θέση.
Όλοι οι γονείς λένε στα παιδιά τους ότι δεν είναι σωστό να κοροιδεύουν τους άλλους, και νιώθουν να απολογούντε για κάτι που δεν φταίνε όταν έρχοντε αντιμέτωποι με τα κατορθώματα τους.

Τα παιδιά νιώθουν ότι μπορούν να εκφράσουν το καλικατζαράκι μέσα τους
μέσα στην προστασία της ομάδας, και όταν αποκαλύπτοντε, το συναίσθημα της ομάδας δυαλύεται , και όπως και οι μεγάλοι, δείχνει ο καθένας τον δικό του χαρακτήρα.

Τους είπα ότι την άλλη φορά θα πάμε όλοι μαζί να ζητήσουμε συγνώμη από την κυρία, και αυτοί που ήταν εκεί και δεν σταμάτησαν τους άλλους, έχουν την ίδια ευθύνη .

Στις μέρες μας οι γονείς καλούντε να καλύψουν όχι μόνο τις δικές τους ευθύνες, αλλά και του σχολείου και της κοινωνίας .
Όμως αυτό είναι λάθος και ανέφικτο. Τα παιδιά λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι, πάρα πολλές. Έρχοντε σε επαφή με πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους και δέχονται χιλιάδες ερεθίσματα.
Όταν το σχολείο αποποιείται τις ευθύνες του, οι κοινωνία μένει αδιάφορη και η ασυδωσία κυριαρχεί, τότε όλο και περισσότεροι γονείς, θα μένουν άναυδοι για τα κατορθώματα του ΔΙΚΟΥ ΤΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.

Λέμε , από το σπίτι ξεκινάνε όλα...και μετά που πάνε?

Πολλοί γονείς απαξιώνουν τον ρόλο του δάσκαλου, και του στερούν την υποχρέωση που έχει, να μαθαίνει το παιδί να συμπεριφέρεται σωστά σε μια ομάδα, που είναι η τάξη.
Ρωτάνε μερικοί ,ότι και ξέρει ο δάσκαλος ποιο είναι το σωστό?

Μπορεί να μη ξέρει πολλά αλλά ότι δεν κτυπάμε τα άλλα παιδιά, δεν κοροιδεύουμε, δεν μασάμε τσίχλες, δεν ξαπλώνουμε πάνω στα θρανία, δεν πετάμε σκουπίδια όπου νάναι, δεν καρφώνουμε τους άλλους σε κάθε ευκαιρία, δεν αυθαδιάζουμε στους μεγαλύτερους, αυτά και ο πιο άσχετος-η θα τα πεί.
Το πιστεύετε ότι αρκετοί γονείς δεν το δέχοντε? Πιστεύετε ότι υπάρχει εντολή στους καθηγητές να μην υψώνουν τον τόνο της φωνής τους?

Βλέπουμε στις ειδήσεις το σήριαλ με το Βατοπέδι, αλλά εγώ τους βλέπω σαν τα μικρά παιδάκια να λένε, αυτός με παρέσυρε, και ο άλλος, όχι κυρία δεν το έκανα εγώ, φιλάω σταυρό!


24 σχόλια:

Μίλτος Γήτας είπε...

Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου...η ποίηση είναι για να ζει από αυτή μονάχα η ψυχή μας....

Adamantia είπε...

Μετα τα 5 ο χαρακτηρας δεν αλλαζει πιστευω. Οτι εγινε εγινε, μπορει να μαθεις μερικα πραγματα και να διορθωσεις ορισμενες συμπεριφορες αλλα αυτο που εχει δημιουργηθει μεσα σου μεχρι τοτε αυτο θα βγαινει σ'ολη σου τη ζωη. Καλημερα!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Πάντα πίστευα παως τα παιδιά είναι ο καθρέφτης της οικογενείας.
Συμφωνώ πως ένα παιδί ό,τι έχει να εισπράξει, επεξεργαστεί και διαμορφώσει θα το κάνει μέχρι μια κάποια ηλικία, γιατί ύστερα...πέταξε το πουλάκι...
Συμφωνώ πως κακώς επεμβαίνουν οι γονείς στο έργο του εκπαιδευτικού. Σιχαίνομαι αυτή την τακτική...
Επομενως, οι γονείς και ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ, ευθύνονται για την ό,ποια συμπεριφορά των παιδιών τους.

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

sofiascomments είπε...

ΜΙΛΤΟΣ ΓΙΓΙΑΣ
Αν το έχεις καταλάβει αυτό, έχεις βρεί το πιο κατάλληλο αντίδοτο στην πεζή πραγματικότητα. Να γλυκαίνει η ψυχή βρε παιδί μου.
Ελπίζω να τα ξαναπούμε.
καλημέρα

Maria Tzirita είπε...

Σοφία μου, το χειρίστηκες πάρα πολύ σωστά, ειλικρινά σε θαύμασα. Μακάρι να ήταν όλοι οι δάσκαλοι σαν εσένα, τότε οι γονείς θα μπορούσαν να εμπιστεύονται περισσότερο τους δασκάλους. Δυστυχώς έχουν δει τόσα τα μάτια τους από εκπαιδευτικούς, που κι εκείνοι πια φοβούνται κι είναι επιφυλακτικοί. Σαφώς όμως ο δάσκαλος παίζει τεράστιο ρόλο στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού, γι αυτό ποτέ οι γονείς δεν πρέπει να τον υποβαθμίζουν, διότι έτσι κάνουν κακό στα ίδια τους τα παιδιά. Είσαι υπέροχη δασκάλα φιλενάδα, είμαι περήφανη για σένα, μπράβο σου! Χίλια φιλιά!

Artanis είπε...

Καλά έκανες και προσπάθησες να τους εξηγήσεις...Αν δεν ήσουν εσύ, κανένας δεν θα έιχε καταλάβει κάτι και δεν θα είχε προσπαθήσει να διορθώσει την κατάσταση...Μπορεί μάλιστα το περιστατικό αυτό να το ακουλουθούσε κι άλλο, και με αυτόν τον τρόπο να διαιωνίζοντας μια κατάσταση, για ψύλλου πήδημα, στην κυριολεξία...

Μαριλένα είπε...

οι γονείς είναι πρότυπα: οπως ακριβώς φέρονται αυτοί, ε, το ίδιο φέρονται και τα παιδιά τους.

τώρα, στα του σχολειου, μέχρι περσυ, ειχα εντελώς άλλη αποψη.
ειδα κι έμαθα, όμως.
με τις υγειες μου..

Ανώνυμος είπε...

Σοφακι μου παντα πιστευα και εφαρμοζα το εγης.Στο σπιτι οι γονεις ,στο σχολειό οι δάσκαλοι!Ποτε μα ποτε δεν μου έτυχε να ακουσω δασκαλο η δασκαλα να φερεται αδικα στα παιδια.Ισως και να μην μου ετυχε δεν ξερω.Πιστευω παντως οτι οι γονεις που ανακτευονται στα ποδια των δασκαλων κανουν κακο στα παιδια τους τελικα.Δεν μπορω να την καταλαβω αυτη την νοοτροπια.
πολλα φιλια

venceremos είπε...

otan τα παιδια ακουνε στο σπιτι να μιλανε απαξιωτικα για τον δασκαλο οι γονεις, και να μην δειχνουν στο προσωπο του τον σεβασμο που του αξιζει, γιατι να μην κοροιδεψουν κι αυτα με την σειρα τους?????
τα παιδια μας αντιγραφουν.Εμεις οι γονεις κανουμε λαθη και ουτε καν το υποψιαζομαστε.
φιλια καρυστινα

Κωνσταντινιά είπε...

Καλησπέρα,

πιστεύω πως οι χαρακτήρες διαμορφώνονται συνεχώς, αλλά οπωσδήποτε οι παιδικές ηλικίες είναι πιο εύπλαστες για τον απλό λόγο πως η κρίση υστερεί ακόμη.
Επηρεαζόμαστε και από γονείς και από δασκάλους και από πολλά είδη προτύπων και ηρώων, από αστέρες, αθλητές κ.λ.π. Αυτό που είναι δύσκολο να προσδιορίσουμε είναι ο παράγοντας που μας ωθεί στο τι επιλέγουμε να κρατήσουμε και τι να απορρίψουμε από αυτά τα πρότυπα, από συμβουλές και νουθεσίες.

δεσποιναριον είπε...

Εχω μερικες ενστασεις. Τα παιδια ΔΕΝ εκφραζουν ΜΟΝΟ αυτο που μαθαινουν στο σπιτι. Παρασυρονται καμια φορα και απο ζωηρους φιλους. Το θεμα ειναι οι δασκαλοι και οι γονεις να συνεργαζονται. Για να γινει αυτο πρεπει ομως και τα δυο μερη να κατανοουν οτι τα ερεθισματα (οπως ειπε η Σοφια) ειναι ποικιλα. Παραδειγμα. Ο Κωνσταντινος 12 χρονων (το δικο μου βλασταρι) που δεν εχει ακουσει ποτε ρατσιστικο σχολιο μεσα στο σπιτι συλλαμβανεται στο σχολειο - παρασυρμενος απο "φιλο" να κοροϊδευουν ασχημα ασιατη συμμαθητη. Ηταν καθαρα φυλετικα τα σχολια. Ταραχτηκα οταν με φωναξε ο δασκαλος. Μπροστα και ο Κωνσταντινος κι εμεις και γινεται μια σοβαρη συζητηση για την ανθρωπινη υποσταση που εχει σκοπο να τον κανει να καταλαβει ποσο αδικος ηταν. Γλυκα και ηρεμα συμφωνει οτι ολοι εχουμε δικιο και οτι δεν ειχε σκεφτει ποσο ασχημο ηταν αυτο που ειπε. Σημερα εχει φιλους απο τα τεσσερα σημεια της γης. Τα παιδια μιμουνται για να φανουν ¨κουλ" Οι μεγαλοι .. δασκαλοι και γονεις εχουν υποχρεωση να παρακολουθουν ξαγρυπνα συμπεριφορες και να επεμβαινουν ΜΑΖΙ οταν χρειαζεται. Καλα μετα καναμε και εξτρα συζητησεις στο σπιτι .. παντως για το καλο των παιδιων πρεπει εκπαιδευτικοι και (κυριως οι) γονεις να αφησουν κατα μερος τους εγωϊσμους και να εχουν στο στοχαστρο τις ψυχουλες που μεγαλωνουν

Aspa είπε...

Είναι πολύ σημαντική η συνεισφορά των δασκάλων στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, ειδικά όταν οι γονείς δεν θέλουν ή δεν μπορούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και δάσκαλοι που δε θα έπρεπε να είναι δάσκαλοι… Πάντως νομίζω ότι τα παιδάκια σου είναι πολύ τυχερά που έχουν εσένα δασκάλα!
Καλό βράδυ…

ILive2LoveMe είπε...

Σοφία μου, οι δάσκαλοι δεν θα έπρεπε να παραμένουν στα της γνώσης μόνο. Κάποιοι το κάνουν, γιατί απλά θεωρούν πως δεν μπορούν να 'μάθουν' τρόπους συμπεριφοράς στα παιδιά των 'αλλων' , και το λέω έτσι όπως ακριβώς το άκουσα από στόμα δασκάλας του δημοτικού. Αλίμονο στα παιδιά που θα πέσουν στα χέρια της , σκέφτηκα...
Τραγικό το λάθος των γονιών όταν επεμβαίνουν και θέλουν να κάνουν το δάσκαλο/α αντί δασκάλων. Τραγικό όταν για μια ασήμαντη αφορμή κάνουν τους δασκάλους 'κουρέλια' μπροστά σε όλους, γιατί τα έχω δει και αυτά.
Σήμερα ο γιος μου ήρθε και μου είπε κάπως δειλά και συνοφρυωμένος πως η δασκάλα του , του έβαλε να γράψει τιμωρία, γιατί είχε ξεχάσει το πρόχειρό του. Απλά του απάντησα πως πολύ καλά έκανε, διότι το σχολείο του και οι δραστηριότητες που διάλεξε να ακολουθήσει έξω από αυτό είναι οι δικές υπευθύνοτητες. Και πως η δασκάλα του δεν το έκανε για το πρόχειρο, αλλά για να τον μάθει να είναι επιμελής, αφού το έχει κάνει ήδη άλλη μια φορά. (σημ. το πρόχειρο το είχε στη μπροστινή θήκη αλλά δεν μπήκε στο κόπο να κοιτάξει εκεί).
Επίσης μου είπε πως του έβαλε Β στην ορθογραφία χαχα και γέλασα, γιατί ξέρω τη συγκεκριμμένη γυναία, και ξέρω πως λειτουργεί. Και του εξήγησα πως η δασκάλα του , του έβαλε Β για ένα και μοναδικό λάθος , γιατί ξέρει πως είναι καλός μαθητής και έχει ίσως πιο πολλές προσδοκίες από αυτόν πάρα από έναν μαθητή πιο μέτριο.
Όσο για την τιμωρία , του είπα γελώντας ,'τουλάχιστον προχωρήσατε στη γλώσσα ή θα γράψεις πάλι το ίδιο κείμενο?' γέλασε μου λέει 'μαμά σταμάτα!' .
Έχω δει όμως μητέρα να φέρνει τον ουρανό κάτω για κάτι τέτοιο. Και δυστυχώς το παιδί της και λυπάμι που το λέω ειλικρινά , δεν είναι από τα αρεστά και αγαπητά, από τις πράξεις του.
Φιλιά , καλό βράδυ.

koptoraptou είπε...

Σας απαγορεύουν να σηκώνετε τη φωνή; Τι βλακείες είναι αυτές; Και πότε δηλαδή θα μάθει το πιτσιρίκι ότι κάνει χαζαμάρες; Αχ, Σοφούλα! Λες και το σχολείο είναι μόνο γραμματική και θρησκευτικά! Φιλιά κορίτσι μου και κάνε αυτό που λέει η καρδιά και η παιδεία σου. Κάποτε θα σ΄ευχαριστούνε!

sofiascomments είπε...

Αδαμαντία
έτσι είναι κατα μια έννοια. Όμως τα παιδιά επιρρεάζοντε, και στν εφηβεία οι νευρώνες ανακατανέμονται και καταργούνται άλλοι. Για αυτό έχουν και μειωμένη κρίση και εξάρσεις συμπεριφοράς.
Καλημέρα

Μαρία,
σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Αρτάνις,
έτσι θέλω να πιστεύω, αλλά από ότι έμαθα, οι προταγωνίστριες έριξαν ένα γερό βρίσιμο στα παιδιά που τις μαρτύρισαν!
Καλημέρα

sofiascomments είπε...

Μαριλένα,
θυμάμαι το τι περάσες πέρισυ! Φέτος καλύτερα λοιπόν!
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Φαραόνα,
έτσι είναι, και άδικο νάχουν, εγώ λέω στους γιούς μου, και αυτοί ανθρωποι είναι και κάνουν λάθη, μήπως όταν μεγαλώσετε θα σας φέρονται όλοι καλά και σωστά? Μάθετε το από τωρα.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Venceremos,
Αυτά που φοβάμαι είναι αυτά που δεν υποψιάζομαι...
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Κωσταντινιά,
έχεις απόλυτο δίκιο. Τα περισότερα παιδιά είναι αδύναμα μπροστά στην πίεση των συνομιλήκων.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Δεσποινάριον,
σε καταλαβαίνω απόλυτα. Εδώ μου πετάνε και τα δικά μου κάτι σπόντες ώρες ώρες, και τρελαίνομαι, γιατί το κήρυγμα δεν σταματάει μόνο στο σπίτι, αλλά και στην τάξη. Και όμως, έρχεται η ώρα και τσούπ...
Η συνενόηση επίσης είναι σημαντικό.
Το βλέπω κάθε μέρα.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Άσπα,
δυστυχώς, οι περισσότεροι πάνε επειδή δεν πέρασαν στις άλλες σχολές που ήθελαν. Τι να περιμένεις μετά?
καλημέρα

sofiascomments είπε...

ILIVETOLOVEME,
Τα παιδιά καταλαβαίνουν πάρα πολύ καλά πότε αξίζουν την τιμωρία και πότε όχι. Πότε αξίζουν το Α η το Β. Όταν μου έφερε ο γιός μου τον έλεγχο πέρισυ,είχε 10 στην γλώσσα. Τον ρώτησα αν πιστεύει ότι το αξίζει. Στην αρχή είπε ναι, μετά του λέω, για φέρε τα τετράδια, πόσα λάθη βλέπεις, είναι τα τετράδια καθαρογραμμένα κλπ, στο τέλος παραδέχθηκε ότι ότι δεν το άξιζε.
Προσπάθησε περισσότερο και την άλλη φορά ήταν πιο πραγματικό.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Koptoraptou,
εγώ έχω δικό μου σχολείο, και όταν είανι να φωνάξω, φωνάζω, και όταν μου πολύ κολλάνε, πάνε στο καλό.
καλημέρα

Δημοσίευση σχολίου