Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2008

Είμαστε μια ωραία ατμοσφαιρα !

Διάλογοι σαν τους πάρα κάτω τινάζουν στον αέρα ότι πλάνο μαθήματος μπορεί να έχει σκεφτεί ένας δάσκαλος. Σκεφτείτε το σκηνικό όπου σε μια τάξη κάθονται γύρω από ένα τραπέζι 4 παιδάκια 7 και 8 χρονών. Το πέμπτο λείπει.
-΄' Πού είναι η Μαριάννα παιδάκια?' Ρωτάω..

' Κυρία η Μαριάννα αρρώστησε και δεν ήρθε ούτε στο σχολείο,'
απαντάει ο Νικολάκης, χαρίζοντας μας ένα πλατύ χαμόγελο. με κόκκινα σκασμένα χειλάκια και ελλειπή δοντάκια.

-' Κυρία , θα γράψουμε ορθογραφία?'
Ρωτάει ο Γιώργος, ένας τόοοσο δα στρογγυλοπρόσωπο αγοράκι με γυαλάκια, που κοιτάει συνεχώς έκπληκτα γύρω του και απαντάει με σιγανή φωνή
σε ότι τον ρωτάς. Και σε αυτό το σημείο αρχίζει ο διάλογος που σε κάνει να αναρωτιέσαι, ποια είμαι , που πάω, κλπ.
Ο Κέβιν έκπληκτος και γεμάτος απορία, ρωτάει..΄"- Ποια ορθογραφία Κυρία, εγώ δεν ήξερα τίποτα...¨"
¨ Είχαμε γράψει το I have got, στην κατάφαση την ερώτηση και την άρνηση και για σήμερα έχουμε την κατάφαση ορθογραφία,¨ Απαντώ με κατανόηση και τρυφερότητα, στον Kevin γιατί ξεκίνησε αργότερα από τα άλλα παιδάκια, είναι και ξένος και νιώθει λίγο ανασφάλεια.
¨- Τι λέτε κυρία...Πού είναι? --
¨ Πού νάναι παιδί μου ? Στο πρόχειρο¨
-¨ Και εγώ που θα το γράψω?
¨-Στο πρόχειρο. Θα το αντιγράψεις δίπλα να το μάθεις! ¨

Και ενώ προσπαθώ να βρω το πρόχειρο του, να βρω που είναι γραμμένο για να ξεκινήσει, τα υπόλοιπα παιδάκια ρωτάνε ταυτόχρονα.

¨ Κυρία και μεις στο πρόχειρο θα το γράψουμε ?
¨Όχι, εσείς στην ορθογραφία, --
Κεβιν. - Και εγώ γιατί να μην το γράψω στην ορθογραφία?
Εγώ-- Γιατί δεν την ξέρεις.
Γιώργος - Ούτε εγώ το ξέρω απ' έξω, να μου τα λες να τα γράφω.
Εγώ. - Αφού είναι ρήμα πρέπει να το ξέρουμε απ΄έξω.
Γιώργος. Και να το λέμε και να το γράφουμε?
Εγώ. ΝΑΙ!!!!
Γιώργος. Εγώ έμαθα μόνο να το γράφω.
Εγώ. - Βγάλε το πρόχειρο σου, διάβασε το και γράψε το μέχρι να το μάθεις.
Γιώργος. Να το γράψω στην ορθογραφία από το πρόχειρο?
Εγώ - ΟΛΑ ΣΤΟ ΠΡΟΧΕΙΡΟ, με ένταση αλλά με αξιοπρέπεια!

( Κατίνα που ξεφωνίζει είναι έτοιμη να βγει από μέσα μου, αλλά εγώ Κυρία.... ακόμα! )

Ο Νικολάκης έγραψε το ρήμα και ενώ προσπαθούσα να συννενοηθώ με τους άλλους να επιμένει, Κυρία εγώ τι να κάνω τώρα?
Η Πέννυ γλυκούλα και ήσυχη έγραψε και μου έφερε την ορθογραφία αλλά είχε λάθη.

Εγώ.-¨ Δεν πειράζει Πεννούλα, θα τα μάθουμε τώρα!¨

ΟΥΦΦΦΦ! Και πέρασε η ώραααααα!