Κυριακή, 30 Μαρτίου 2008

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2008

Η ΛΥΣΗ

Λοιπόν, χαμογελάτε...βρήκα την λύση του Σκοπιανού..

Τρία -4 - απλά πράγματα σαν να φτιάχνεις γλυκό.
1. αποσύρουμε όλα τα χρήματα, επενδύσεις, οτε κλπ
2.συννεοούμαστε με τους Βούλγαρους και αλβανούς και μια νύχτα με φεγγάρι, να μη σκοντάψουμε , κάνουμε ντου, και τη καταλαμβάνουμε. Η πιο εύκολα, φωνάζουνε όλοι οι αλβανοί και βούλγαροι, ακόμα και έλληνες, συγγενείς μέχρι και 5 βαθμού στη χώρα τους, με υπόσχεση για δουλειά κλπ. Οι σλάβοι θά μείνουν ,για να μην ερημωθεί και τελείως.
3. Υποσχόμαστε στους Αμερικάνους δωρεάν διακοπές στους συνταξιούχους τους, και αποστολή στρατιωτών στο ΙΡΑΝ. ΙΡΑΚ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ. ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ,ΛΙΒΑΝΟ, και στην Αφρική ολούθε..Βέβαια δεν έχουμε τόσους πολλούς,, αλλά κάπως θα το βολέψουμε.

Υπάρχει και το τελευταίο,,σαν κερασάκι στην τούρτα. . Αυτοκυριζόμαστε Πολιτεία της Αμερικής, και με παρελάσεις γιορτάζουμε την επιτέλους πραγματική μας ταυτότητα.

Μετά πάμε στα σπίτια μας, και γιορτάζουμε με λεμονάτο ψητό με πατάτες στο φούρνο, το συνοδεύουμε με καλιφορνέζικο κρασί, και τραγουδάμε GOD BLESS AMERICA........

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2008

ΑΤΑΚΕΣ

Μερικές φορές μου έρχονται κάτι έξυπνα και είπα να τα μοιραστώ μαζί σας, να μη πάει χαμένη τόοοοοοοοση σοφία!
Σε μια περίπτωση που ένας έλεγε...και δεν σταμάταγε με τίποτα..
- Από αυτά που είπες τα μισά δεν έπρεπε να τα πείς, και τα υπόλοιπα ούτε κάν να τα σκεφτείς!

Για ένα μαθητή που έρχεται μια φορά την βδομάδα και όχι πάντα βρίσκοντας πάντα μια αρρώστια για δικαιολογία, μια μέρα με συννεφιά μου έστειλε μήνυμα ότι είχε πάθει ηλίαση. Την επόμενη πάλι δεν ήρθε. Ρωτάω λοιπόν τον φίλο του -Τί έχει ο Θοδωρής σήμερα? Μήπως είναι έγκυος? Δεν έμεινε τίποτα άλλλο!

Κυρία τι σημαίνει Last Supper? - Το τελευταίο γεύμα...μετά έκανε gilli diet. ( Μυστικός δείπνος)

Λέγαμε για το τι κάνουν τα παιδιά στα ραντεβού, και τους λέω -είστε μικρά, θα πάτε στο πάρκο, θα δείτε τα αστέρια, το φεγγάρι..
Πετάγεται ο 12χρονος, -Αμα πάμε στο πάρκο δεν θα της δείξω το φεγγάρι, κάτι άλλο θα της δείξω..
Ψύχραιμη εγώ..- Καλά, βρέστο εσύ πρώτα, και το δείχνεις και στους άλλους..
Το τι έγινε...περιττό να σας το πω!

Τι να πρωτοθυμηθώ...έπρεπε να είχα μια κάμερα...


Διάλογος με τον μικρό μου γιο.
-Βλέπεις Βαγγέλη πόσο καλά έχεις μάθει ορθογραφία με τον κύριο Χρήστο?
-Ναί
Δεν έχεις δει βελτίωση στην γραμματική?
Ναι
Καταλαβαίνεις καλύτερα τα νοήματα ε ?
Ναι
Σου αρέσει το βιβλίο που κάνετε ?
Ναι
Δεν έχεις καταλάβει πόσο έχει μεγαλώσει το λεξιλόγιο σου?
----Δεν το καταλαβαίνεις απο τις απαντήσεις μου? με ρωτάει πονηρά το άχρηστο παιδάριο.


βρεχει!



















Βρέχει και έχει σκοτεινιά,
έρχεται και η πρωταπρηλιά
τι ψέμα να πεις
κάνεις μια προσπάθεια να σκεφτείς,
μα όλα αυτά που δεν λές
μοιάζουν σαν ψέμα μισό
και έτσι δεν βρίσκεις
ένα ολόκληρο ψέμα σωστό.
Είναι που βρέχει,
είναι που συμβαίνουν πολλά,
είναι που δεν διαβάζουν τα παιδιά,
είναι όλα μαζί,που μέρες μέρες δεν μπορείς,
και δεν ξέρεις και από που να στηριχτείς.
Λοιπόν επειδή το πήγα πολύ στο σοβαρό,
και το ξέρω πως γι αυτά δεν υπάρχει γιατρικό,
πάω να μαγειρέψω κεφτέδες και μπριάμ
και σαν τον Μαμαλάκη να λέω γιαμ-γιαμ....

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2008

Καλέ κύριε γιατί με βρίζεις?

Εγώ δεν κατάφερα να πάω πανεπιστήμιο, τα έτρωγα τα βιβλία, αλλά αι καταστάσεις, μου στέρησαν αυτό το προνόμιο, και όποτε τα μαθητάκια μου φωνάζουν -είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε σχολείο- με πιάνει το παράπονο, και τους λέω εκατό φορές, το σχολείο είναι δικαίωμα όχι υποχρέωση. Αν είχα πάει θα καταλάβαινα γιατί ο κύριος ΠΑΠΑΓΓΕΛΗΣ στο Βήμα γράφει αυτά που γράφει χρησιμοποιώντας κάτι λέξεις που ούτε ξέρω τι λένε. π.χ.βολονισμός...τι είναι αυτό? μετά λέει......τα δυσειδή trolls... τα βρωμερά καλικαντζαράκια, μάλλον,, και μετά...(εκεί που ο δεύτερος δελεάζεται να εκτοξεύσει αμοντάριστο όλο το μάγμα της πρώτης θυμικής του έκρηξης) Εμάς εννοεί. Τους Βloggers. Nα σας πώ την αλήθεια, δεν θα ήθελα να τον είχα καθηγητή φιλολογίας...
Πολλά δεν ξέρω, αλλά αυτό το όλοι στο ίδιο τσουβάλι, δείχνει ανθρώπους που βλέπουν την κοινωνία μέσα από στερεότυπα. Αυτοί είναι έτσι ,και οι άλλοι είναι αλλιώς. Μένεις ας πούμε Αλβανία? Είσαι οπωσδήποτε αμόρφωτος. Και που ξέρει αυτός για το πρώτο θυμικού μου μάγμα?
Θυμικό είναι η ψυχή, μήπως εννοούσε παρόρμηση? Πάντως όταν το διάβασα το μάγμα μου ήταν ( Τι μαλάκας που είσαι ρε γαμώτο) Μετά με πήρε το παράπονο, γιατί αυτή τη βδομάδα διάβασα το γράμμα της mammas για το παιδάκι της , τον καιμό της Μελισσούλας για τον
μπαμπά της, το όνειρο που έγινε πραγματικότητα για την Αμάλθεια, την καθημερινότητα της Μαριλένας, που με βοηθάει να βγάλω άκρη , γιατί? με είξερε και χτές? Δεν δείχνει καλοσύνη ?
Λέει πολλά και τελειώνει...Ότι μόνη παρηγοριά μέσα στην ξύλινη μπλογκόσφαιρα που σαν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, μπορεί να περιτυλίξει τον μέλλοντα αιώνα θα είναι αυτοκτονικός ιδεασμός) Πολύ με στεναχώρησε..
Η καρδιά του Πάρη.....
























Οι βούλες του Πάρη......









Ο Πάρης είναι ελληνικός ποιμενικός, 2 χρονών. Είναι ο καιμένος χωρίς κοπέλλα, γιατί με βάλανε να ορκιστώ όταν τον πήρα , να μη χαλάσει η φυλή, γιατί είναι γνήσιο . Εγώ κάτι παθαίνω με τις γνήσιες φυλές..μου θυμίζει ναζί..αλλά τα σκυλάκια με τα χαρακτηρειστικά του είδους τους είναι πανέμορφα...

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2008




Ο Πάρης σε στιγμές χαλάρωσης γιορτάζει την 25η
Μαρτίου















































Κάθε πρωί που ξυπνάω έχω πάρει απόφαση, να πάω για υπέρηχο να δώ γιατί πονάνε τόσο πολύ τα χέρια μου, να πάω γυμναστήριο και να κόψω το τσιγάρο. Μέχρι να σηκωθώ να πιώ καφέ , να ανοίξω το laptop , και να κάνω ένα τσιγάρο.... Ευτυχώς δουλεύω μετά το μεσημέρι.Βέβαια έχω γίνει λίγο κουδούνι, μετά τις δουλειές, τα ψώνια, και τα λοιπά, αλλά βλέπω τα πιτσιρίκια και μου περνάνε όλα, τουλάχιστον γίνονται υποφερτά. Προχτές μου λέει ένας μαθητής , δεν έκανα το τεστ γιατί δεν θυμάμαι αν έλειπα η αν ήμουν εδώ! Τι να πεις!

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2008

Γιατί οι άνθρωποι μένουν μόνοι Νο2









H μάννα καμαρώνει τον κανακάρη της να παίζει στην Θάλασσα. Τι και αν φοράω σκισμένο τζίν? Πολύ πιθανόν να κάνω τα ίδια λάθη....
















Γιατί έχουν λάθος προσδοκίες η τις προβάλλουν σε λάθος καταστάσεις η ανθρώπους.

Τι σημαίνει λάθος προσδοκίες? Όταν ελπίζεις οραματίζεσαι η προσπαθείς για κάτι έξω από το είναι σου.
Πώς θα το αποφύγουμε? Με πολλές ώρες ειλικρινούς ενδοσκόπησης. Πώς θα ξέρουμε ότι είμαστε ειλικρινείς? Κοιτώντας τον εαυτό μας μέσα από τις αντιδράσεις των άλλων στο τρόπο που φερόμαστε .
Πως θα μάθουμε τι αντέχει το είναι μας? Παρατηρώντας τις αντιδράσεις μας στις καταστάσεις σαν τρίτοι. Υπάρχουν πολλοί τρόποι, αλλά σας λέω τον πιο μαλακό...

Επομένως όλα ξεκινάνε από μας.

Είμαστε στην Ελλάδα, και μπορεί να μην υπάρχουν τάξεις ανθρώπων αλλά υπάρχουν κατηγορίες. Ανάλογα το τόπο, την οικονομική , κοινωνική, μορφωτική κατάσταση οι συνθήκες συσχέτισης των ανθρώπων, και κατά συνέπεια των σχέσεων που διαμορφώνονται αλλάζει. Πρέπει ο καθένας να προσδιορίζει τον εαυτό του στη κοινωνική ομάδα που βρίσκετε
και να ξέρει πως θέλει να σχετίζεται με τις υπόλοιπες.
Κακώς κολλάμε μόνο στο συναισθηματικό τομέα όταν μιλάμε για σχέσεις. Όλα ξεκινούν από αλλού. Και επειδή σκέφτηκα πολύ και κουράστηκα,--μη το κάψω κιόλλας-
σας γράφω μερικές σοφές κουβέντες του λαού.

Δώσε θάρρος στον χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι...

Όταν παντρευτείς παιδί μου, να μην πάρεις μια γυναίκα πιό μορφωμένη, θα σου λέει,-Σώπα εσύ να πώ εγώ,
ούτε πιο πλούσια, θα σου λέει, σήκω εσύ να κάτσω εγώ,
ούτε πιό πάνω, θα σου λέει ,περίμενε εσύ να περάσω εγώ,
μόνο πάρε μια πιο κάτω, να σου λέει - πέρασε Αφέντη.

Αυτό το Αφέντης, δεν υπάρχει αρσενικό στην Ελλάδα να μην το έχει μέσα του, χάριν στην Ελληνίδα μάννα. Απλώς το κρύβουν. Πάει πακέτο με το ---τράβα να πλύνεις κάνα πιάτο--κλπ΄Για σκεφτείτε ότι τις γυναίκες τις φώναζαν κυρά Παναγιώτα, το όνομα του άντρα της ήταν δηλ. Παναγιώτης...και στο επίθετο χρησιμοποιούμε γενική, πχ. Παπαδοπούλου, δηλ. του Παπαδόπουλου. Αυτές οι νοοτροπίες μεγάλωσαν τους άντρες που είναι 40 και άνω στις μεγάλες πόλεις, και ακόμα το κάνουν στην επαρχία.


Γιορτάζει το ένα αγοράκι μου σήμερα και πρέπει να σταματήσω,..... τα υπόλοιπα ...θα δούμε..

Λίγες ώρες αργότερα...

Ξαναρχίζω πάλι, γιατί το θέμα είναι δύσκολο, οι σκέψεις πολλές, και ο χώρος λίγος.

Το θέμα δεν είναι αν είμαστε μόνοι μας η όχι, αλλά αν μπορούμε να αντέξουμε την μοναξιά μας, η να τη μειώσουμε παρουσία άλλων.
Πολλοί περιμένουν από το έτερο ήμισυ τους να τους ανεβάσει ψυχολογικά. Γιατί θα μου πεις. Αν δεν με βοηθήσει αυτός/αυτή ποιος θα το κάνει? Και όμως, τη σημερινή εποχή, με τις ατελείωτες ώρες δουλειές, και όλα αυτά που ξέρετε και είναι περιττό να επαναλάβω, ποιος έχει κουράγιο να εμψυχώσει ποιόν. Εξαντλούν στο πρώτο καιρό ότι απόθεμα έχουν και μετά...τα γνωστά. Είμαστε μόνοι μας αδέλφια...και δεν είναι κακό, έτσι είναι. Αν δεν μπορείς μόνος- μόνη, να κάνεις βουτιά μέσα στα άδυτα των δυνάμεων σου να ανανεώσεις τον εαυτό σου ,αλλά το περιμένεις από άλλους την πάτησες. Εδώ που τα λέμε και ο άλλος θέλει την ανανέωση του, και τους συντρόφους δεν τους έχουμε, για προσωπικούς entertainers.

Ένας άλλος παράγοντας πολύ σημαντικός είναι οι στόχοι που έχει ο κάθε άνθρωπος.
Όσο πιο ξεκάθαροι είναι τόσο πιο ξεκάθαρες είναι και οι κουβέντες, τόσο πιο κοντά έρχεσαι με ανθρώπους που μοιράζεσαι τον ίδιο δρόμο.

Άλλος παράγοντας που οι άνθρωποι φοράνε προσωπεία και δεν αφήνουν τους άλλους να δουν τα πραγματικά τους πρόσωπα, είναι τα διάφορα κόμπλεξ, που δημιουργούνται στην προσπάθεια τους να αποτινάξουν οικογενειακές ,τοπικές, οικονομικές καταβολές. Έχουμε πήξει στα κόμπλεξ κατωτερότητας και τι συμπεριφορές δημιουργεί,...το βλέπω γύρω μου κάθε μέρα.

Σας ζάλισα νομίζω, ευχαριστώ που με διαβάσατε,πάω για ύπνο...

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2008

Γιατί οι άνθρωποι μένουν μόνοι?






Ένα τριαντάφυλλο που αιωρείται ο άνθρωπος, το που, το ξέρει μόνο η ψυχούλα του καθενός........
















Λοιπόν σας έχω όλες τις απαντήσεις. Μετά από πολλά χρόνια ψαξίματος, και εσωτερικώς και εξωτερικώς, κατέληξα στα εξής συγκλονιστικά συμπεράσματα, και τα λέω και σε σας να σας φύγει η απορία. Οι απόψεις βεβαίως βεβαίως,

ανήκουν στην γράφοντα, και καμία υποχρέωση δεν έχετε να συμφωνήσετε, μπορείτε επίσης να μουτζώσετε την οθόνη, και να αφήσετε τα σχόλια σας, όπου μπορείτε να μου γράψετε τα σχολιανά μου.

Πρώτος και κύριος λόγος, είναι το εκπαιδευτικό σύστημα. Μάλιστα,,, μάλιστα, το σχολείο όπως είναι μεταπολεμικά δομημένο, είναι ότι πρέπει να δημιουργεί μια αναπηρία στην ψυχολογία των ανθρώπων, που πολύ βολεύει τους κρατούντες, αφού το πρώτο τους μέλημα είναι η εύρεση εργατικού δυναμικού και όχι η ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας και η καλλιέργεια της ψυχής. Και αμέσως εξηγούμαι. Μέχρι τότε ποτέ ξανά δεν υπήρχε τέτοια απομόνωση ηλικιακών ομάδων μεταξύ τους. Στερούμενοι την αλληλοεπίδραση, και την αλληλοτροφοδότηση των δυνάμεων τους. Τα παιδιά δεν ζουν με ενήλικες , δεν μαθαίνουν τον τρόπο σκέψης, δεν βιώνουν τα προβλήματά τους, που θα αντιμετωπίσουν αργότερα, αποκόπτονται από τις πρακτικές που κρατάνε ζωντανό τον κοινωνικό ιστό, και ζουν αποκομμένοι στα δικά τους ενδιαφέροντα, μεγεθύνοντας τα αναγκαστικά,έλλειψη άλλων, και ως επακόλουθο έχουμε την διαστρεβλωμένη εντύπωση που δημιουργείται για αυτά.
Όχι μόνο αυτό ,αλλά όλη την ώρα για πολλά χρόνια πάντα υπάρχει κάποιος να τους λέει τι πρέπει να κάνει. Ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο τους, που υποτίθεται ότι ξεκουράζονται, υπάρχει ένας δάσκαλος που τους λέει , κάνε τόνα κάνε τάλλο. Κείνο το έρημο το πνεύμα πώς να σκεφτεί μοναχό του τι πρέπει να κάνει?

Ο δεύτερος σε σημασία λόγος, είναι το μεγάλωμα των παιδιών μέσα στην οικογένεια.
Πόσες και πόσες μαμάδες μου λένε, ( Δεν έχει καμιά δουλειά να κάνει, και ένα ποτήρι νερό που λέει ο λόγος , εγώ θα της/του πάω) . Και ερωτώ, πώς θα μάθει να δίνει αυτό το παιδί? Να μοιράζεται, να κάνει υπομονή. Πώς θα νοιώσει μέρος μιας οικογένειας, που πρέπει και αυτό να κάνει κάτι για τους άλλους και όχι μόνο οι άλλοι να κάνουν κάτι για αυτόν/ Πώς να μεγαλώσει μετά και να πρέπει να μοιραστεί, όταν δεν το έμαθε ποτέ?

Ο τρίτος λόγος είναι τα Ηobbies. Γελάμε, γελάμε? Τα hobbies, είναι εφεύρεση των Ευγενών,
ξέρετε, λόρδοι, και λοιποί συγγενείς, που κάτι έπρεπε να κάνουν για να περνάει η ώρα τους, γιατί αλλιώς τους πιανόταν ο κώλος τους από το καθησιό. Καί να το τένις, και να το σκί. Που το πήραν από τους γερμανούς βοσκούς, και να τα πιάνα και τα μπαλέτα...
Υπ όψιν ότι το μπαλέτο εφευρέθηκε για να έχουν κάτι να χαζεύουν οι ευγενείς στα δείπνα τους. Ο λαός, έπρεπε να βγάλει τα πρός το ζείν και χρόνος δεν υπήρχε για τέτοιες χαριτωμενιές. Με το πέρασμα του χρόνου, ανακαλύψαμε τον ελεύθερο χρόνο, και μοιράστηκε και το εργατικό δυναμικό σε καινούργιες θέσης εργασίας.... Και σε ρωτώ, είναι όλα για όλους?
ΟΧΙ γιατί το κοριτσάκι που η μαμά του είναι πωλήτρια και ο μπαμπάς οικοδόμος, και δεν ανοίγει ποτέ του βιβλίο, τι θα το κάνει το μπαλέτο? Πώς θα αγαπήσει αυτό το παιδί τη ζωή που το περιμένει? πως θα παντρευτεί τον φτωχό πλην τίμιο Μήτσο , όταν το χειροκροτούσαν ,είσαι θεά,, και αυτό το πίστευε? Πώς να μαζευτεί το παιδί στο σπίτι, όταν η μάννα φεύγει πρώτη για γυμναστήρια, χορωδίες, και δεν ξέρω εγώ τι άλλο? Τι θα μου πείτε, δεν θα έχω εγώ προσωπική ζωή, όλο δουλειά σπίτι παιδιά και μαγείρεμα? Μάλιστα, ακριβώς έτσι, γιατί ποιανού είναι η δουλειά, τα παιδιά και το σπίτι? Του γείτονα?

Ο τέταρτος και επιτέλους, τελευταίος λόγος, είναι ότι έχουμε μπερδέψει την ευτυχία, με ένα χλιαρό συναίσθημα συνεχούς ευθυμίας. Λες και είμαστε παιδάκια και μας έχουν στην φύλαξη. Μας ρωτάνε στο τέλος της μέρας. ( Πέρασες καλά αγάπη μου? Όχι μαμά, με μάλωσε η Αννούλα...)
Ευτυχία σημαίνει ισορροπία και αρμονία υγεία δημιουργία έρωτας και πολλά άλλα, πάντως όχι να μου κάνουν πάντα τα χατήρια και να περνάω πάντα καλά......



Υπάρχουν και άλλα πολλά, αλλά αυτά θεωρώ τα πιο βασικά.
Καληνύχτα σας και εις άλλα με υγεία!!

HΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ


Η σημαία που ύψωσε ο Μάρκος Μπότσαρης στο Σούλι στις
26 Οκτ.1820







Την Παρασκευή το πρωί στο Γυμνάσιο έγινε μια εκδήλωση για την ημέρα ποίησης. Μερικά παιδιά διάβασαν πεζά και μερικά άλλα ποίηματα. Μερικά παιδιά διάβασαν δικά τους . Ενα από αυτά τα παιδιά ήταν ο Στέφανος, μαθητής της τρίτης γυμνασίου, άριστος μαθητής, και πρόεδρος του 15μελους. Όμως ο Στέφανος είχε γράψει ένα έμμετρο, που ακουγόταν σαν ραπ, και σχολίαζε τα κακώς κείμενα της ελληνικής πραγματικότητας. Ανεργία, διαφθορά, τηλ. κλπ, εκφράζοντας παράλληλα μια νοσταλγία για το πνεύμα της Ελλάδας που έχει χαθεί.
Πριν να τελειώσει, η διευθύντρια τον σταμάτησε και του είπε να κατέβει, γιατί δεν ταίριαζαν λέει στην εκδήλωση. Παρόλο το γιουχάισμα και τις διαμαρτυρίες των υπόλοιπων παιδιών επέμενε και σταμάτησε το παιδί.
Καθηγητές που λένε ψέμματα ότι θέλουν να καλλιεργήσουν το κριτικό πνεύμα, ότι είναι δημοκρατικοί άνθρωποι, ότι θέλουν να έχουν τη νεολαία με το μέρος τους, ότι ενθαρρύνουν την προσωπική καλλιέργεια και την αυτόνομη προσωπικότητα... Μα........ες!
Οι υπόλοιποι καθηγητές και καθηγήτριες, έκαναν την πάπια. Αυτοί που το παίζουν αριστεροί, και υποστηρίζουν και τις καταλήψεις όταν τους συμφέρει, δεν είπαν τίποτα. Μούγκα στη στρούγκα.. Το Σάββατο το πρωί που είχαμε μάθημα , το έφερε το παιδί, το διάβασα και το βρήκα μια χαρά, του είπα χίλια μπράβο που σκέφτηκε και κάθησε μέχρι τις 3 να το γράψει, έβρισα όπως είχα καιρό να βρίσω, και είπαμε να το βγάλει φωτοτυπίες και να το μοιράσει.
Αύριο θα κάνουνε πάλι γιορτή και θα λένε λόγια λόγια λόγια , για το επαναστατικό πνεύμα των ελλήνων , αυτοί που δεν έχουν την ευγένεια να αφήσουν ένα παιδάκι να τελειώσει ένα ποίημα.
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι καθηγητές έχασαν να έχουν αυτό που λένε όπου βρεθούν και όπου σταθούν. Τ α παιδιά κοντά τους.
Οσο για την διευθύντρια, καλή γυναίκα είναι, αλλά στο δημόσιο κάτι παθαίνουν με τα διευθυντιλίκια. Μου φεύγει και μένα η απορία, αν θα μπορούσα να δουλέψω στο σχολείο. ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2008

ACTION AID

H ACTION AID, είναι μια οργάνωση που φροντίζει κοινότητες σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Γίνεσαι ανάδοχος γονέας , αλλά τα χρήματα πάνε για να βελτιωθεί η ζωή όλης της κοινότητας.
Έγινα λοιπόν ανάδοχος γονέας, σε ένα κοριτσάκι που το λένε Σαρού στο Νεπάλ.
Το ξέρω ότι μόνο ένα μέρος των χρημάτων θα φτάσει εκεί, αλλά τουλάχιστον κάτι γίνεται.
Καθησυχάζω την καπιταλιστική μου συνείδηση , κάνω μια καλή πράξη, η προβάλλω τη δυτική μου ματαιοδοξία μέσα απο έργα επίπλαστης φιλανθρωπίας?
Ότι και να είναι, από τότε που πήρα τον Πάρη, τον σκύλο μου δηλαδή, κάθε φορά που αγοράζω τροφή, σκέφτομαι πόσα εμβόλια,πόσα βιβλία, πόσο αυτά τα χρήματα θα ανακούφιζαν τη ζωή κάποιου παιδιού.
Δεν μου χαρίστηκε τίποτα στη ζωή, αλλά νιώθω μια βαθιά υποχρέωση να κάνω κάτι. Να επιστρέψω κάτι καλό στη ζωή, απο το καλό που παίρνω. Επιλέγω να βλέπω το καλό, γιατί αφού τα παιδιά μου είναι καλά, όλα καλά. Αφού έχω δουλειά , και μπορώ να προσφέρω στην οικογένεια...όλα καλά...Δεν ζητάω πολλά απο την ζωή μου,, αλλά θα ήθελα όλοι οι άνθρωποι στη γή να έχουν την ευκαιρία να έχουν ζωή.

ΒΓΕΣ ( Εν όψι Πάσχα)

Άνοιξε τη πόρτα
μύρισε τα πεύκα
νιώσε στα δάκτυλα
την πυρωμένη πέτρα.
Κοίτα ψηλά
κοίτα στου ουρανού το πέλαγος
να δεις ποιος σου μιλά.
Βγες και περπάτα,
νιώσε την Γη
ζεστή η κρύα δίνει το δώρο της ζωής.
'Ανοιξε τα τα μάτια
κοίτα εκεί
πέρα από τον ορίζοντα
φωτίζει η χαραυγή.
Κοίτα τριγύρω
ζεις και είσαι εδώ
αγάπα το σήμερα
και αυτό είναι αρκετό.
Βγες και προχώρα
πες ένα για
στους διπλανούς σου χαμογέλα αληθινά.
Κοίτα ψηλά
και θα Τον δεις,
αλλά στου ουρανού την αγκαλιά
δεν θα σωθείς.

4 ΦΙΛΕΣ

4 φίλες
4 πουλιά
4 ευχούλες 1 η χαρά,
4 κοπέλες 4 φωνές
4 ψυχούλες 4 φωτιές.

4 φίλες
όπου και αν σταθούν
κύκλο σχηματίζουν
χαμόγελα ανθίζουν
και φτεροκοπούν....

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2008

ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΊΖΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙ ΑΓΓΛΙΚΑ?

Πολλοί γονείς με ρωτάνε εν όψι της χρονιάς που έρχεται πότε πρέπει να αρχίσουν τα παιδιά αγγλικά.
Λοιπόν , πρώτα από όλα το παιδί κανονίζει το πότε. Η ιδανική περίπτωση είναι η δευτέρα Δημοτικού, για να έχει το περιθώριο να προχωρήσει μέχρι και το proficiency στις πρώτες τάξεις του Λυκείου. Αυτό σημαίνει ότι το παιδί πρέπει να συγκεντρώνει ορισμένα χαρακτηριστικά.
1. Να είναι ώριμα για την ηλικία τους. Δεν ωριμάζουν όλα τα παιδιά, το ίδιο, και πολλά παιδάκια πρέπει να περιμένουν ένα χρόνο.
2. Να αντιμετωπίζει με ηρεμία τα μαθήματα του σχολείου, και να τα τελειώνει σε εύλογο χρόνο,έτσι ώστε να έχει και ελεύθερο χρόνο, έστω έχοντας και τα αγγλικά στο προγραμμά του.
3. Οι γονείς πρέπει να κάνουν μια ειλικρινή συζήτηση με τον-την δασκάλα του παιδιού τους, για τις δυνατότητες του παιδιού τους.
4. Να κάνουν έρευνα για τον άνθρωπο που πρόκειται να εμπιστευτούν το παιδί τους. Όχι μόνο για τα προσόντα του αλλά και τον χαρακτήρα του. Η καλύτερη πηγή πληροφόρησης είναι πρώην και νυν μαθητές.
5. Καλό είναι να ζητάνε οι γονείς να μαθαίνουν τι θα διδάσκεται σε κάθε τάξη, και πιο είναι το πλάνο για την απόκτηση τουλάχιστον το Lower.
Οι γονείς λένε ,( τι μας λές τώρα,, ακόμα είναι μικρό θα δούμε και σιγά μη σκεφτώ από τώρα το Lower) Όμως για σκεφτείτε, το λένε αυτό για το σχολείο? Να πάμε στην πρώτη και να δούμε τι θα γίνει?)
6. Όσοι ξέρουν αγγλικά, να ελέγχουν τα βιβλία που προτείνει το κέντρο. Το τι γίνεται δεν περιγράφεται. Υπάρχουν βιβλία για την ίδια τάξη, έχοντας όμως τεράστια διαφορά στην ύλη.
Καταλαβαίνεται ...όλοι οι πελάτες ευχαριστημένοι, να τελειώνουν τα βιβλία στην ώρα τους, χωρίς πίεση καθόλου, υψηλοί βαθμοί. Αυτά θέλουν οι γονείς, αυτά προσφέρουν τα κέντρα και οι εκδοτικοί οίκοι.
Αν κάποιος θα ήθελε να ρωτήσει κάτι σε σχέση με οποιοδήποτε θέμα που έχει σχέση με την γνώση των αγγλικών, πολύ ευχαρίστως να σας απαντήσω.

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2008

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Λοιπόν, τώρα θα σοβαρευτώ και ελπίζω να πάρετε μερικές απαντήσεις σε αυτό το θέμα που βλέπω ότι απασχολεί σοβαρά τόσους πολλούς -ες.
1. Τα σχολεία πρέπει να είναι μικρότερα, και ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις, να μην είναι πάνω απο 20 το ανώτερο.
2. Οι μαθητές που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν την ύλη, για πολλούς λόγους που προέρχονται απο διαφορετικές δυσκολίες, θα πρέπει να υποστηρίζονται με ειδικά μαθήματα, ανάλογα των δυσκολιών τους, το απόγευμα, η κατά την διάρκεια των διακοπών.
3. Οι δάσκαλοι θα πρέπει να διδάσκουν την γραμματική σαν ξεχωριστό μάθημα, ακολουθώντας το βιβλίο, και όχι συμπληρωματικά με τη γλώσσα.
4. Η έκθεση να αναβαθμιστεί και να παίζει σημαντικό ρόλο στην γενική βαθμολογία.
5. Να πρέπει τα παιδιά να μαθαίνουν το μάθημα, να το εκφράζουν με δικά τους λόγια, η όπως το βιβλίο. σε καμία περίπτωση όμως, με μονολεκτικές η μικρών προτάσεων απαντήσεις.
6. Οι δάσκαλοι -ες, να αξιολογούνται και να εξετάζονται από ψυχολόγους,αν όχι σε ετήσια βάση ,αλλά συχνά.
7. Να ενισχυθεί η εκπαίδευση των δασκάλων από το πανεπιστήμιο, στην παιδική ψυχολογία, και στις άλλες δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε.
8. Να μη χάνονται διδακτικές ώρες, αβίαστα, όπως γίνεται σήμερα.
Δήλαδή, τα σεμινάρια, οι εκλογές, οι επισκέψεις των συμβούλων κλπ, να γίνονται απόγευμα η Σάβατο.
9. Τα βιβλία των μαθηματικών να αποκτήσουν θεωρία- δεν υπάρχει- έτσι ώστε να μπορούν οι γονείς να βοηθούν στο σπίτι.
10. Να θεωρηθεί , και να αντιμετωπιστεί το δημοτικό ως ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ, όπως και είναι γιατί τα κενά ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να αναπληρωθούν στο Γυμνάσιο. Ακούς και την απάντηση σε κάθε ερώτηση --ΑΥΤΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΤΕ ΜΑΘΕΙ..-

Ας πάμε τώρα στην αντιμετώπιση που έχουν οι γονείς. Πρέπει να καταλάβουν ότι όλα τα παιδάκια δεν μπορούν να πετάξουν τον πύραυλο.
Η εργασία είναι τιμή, και η κάθε εργασία έχει την αξιοπρέπειά της. Να ένα μάθημα που πρέπει να μάθουν, όχι μόνο τα παιδιά αλλά και οι μεγάλοι.

΄Υπάρχουν πολλοί κοινωνικοί , οικονομικοί, οικογενειακοί, ακόμα και ταξικοί λόγοι για το αν παιδί πάει καλά η όχι. Αν όμως οι δάσκαλοι αγαπήσουν αυτό που κάνουν, και δεν το κάνουν μόνο επειδή έχουν ένα σταθερό μισθό με μεγάλες διακοπές, και οι αποθήκες θα αδειάσουν και τα παιδιά θα μάθουν. Και αν έχετε αμφιβολίες, ρωτήστε τα παιδιά σας.
ps

Αννούλα εξαιρείσαι , Μη μου στενοχωρηθείς!

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2008

Δεν έχω πλήρη γραμμή, και δεν βγαίνουν φωτογραφίες για τα γράμματα για λεκτική επαλήθευση στα σχόλια, so, θα τα γράψω εδώ.
1. Για ΑΝΝΑ . Απ ΄ότι κατάλαβα είμαστε συνάδελφοι, χάρηκα πολύ, και ελπίζω να πήγατε καλά στους ελένχους.
2. Για τέρας Αμάθειας. Περιμένω με αγωνία την ανακαίνηση.
3. Για Στιλιάνο. ΄Συγνώμη και όλας για το θάρος. -Εγραψες πάλι μεγάλε! -
4. Για Ποε. Πάντα ο μικρός τα πληρώνει, στις εταιρείες οι καθαρίστριες, και στα σχολεία τα παιδιά που δεν διαβάζουν. Τα υπουργεία ποτέ.!

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2008

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ















Είπα και γώ νάχω ένα χόμπι! Τι πράμα είναι αυτό και οι γραμμές τάχουνε παίξει τελείως! Το τι βρίσιμο έχω ρίξει ένας θεός...η μάλλον , διάολος το ξέρει. Αφού βαρέθηκα να λέω τα ίδια και τα ίδια και άρχισα να βρίσκω καινούργια. Μα ,, νάρθει ένας άνθρωπος , να δει τι κάνω....,, τι μούρθε πάλι να γράψω, και να βρει την πόρτα μου κλειστή!!!

Που λέτε, ξεκίνησα μία σειρά μαθημάτων ζωγραφικής, ωραία θα είναι σκέφτηκα, θα μιλάω και αγγλικά όλη την ώρα, θα μαθαίνω για την τέχνη , θα ζωγραφίζουμε στην εξοχή, όλα καλά!
'Ελα όμως που οι καθηγητές είναι πανεπιστημίου, και αυτό σημαίνει ότι οι φοιτητές στο κολέγιο, είχαν ταλέντο, αλλιώς δεν θα πήγαιναν στην καλών τεχνών, και φυσικά ήξεραν τα βασικά..
Και ερχόμαστε σε μας , που δεν ξέρουμε ούτε τα βασικά, και μου έρχεται να βάλω τα γέλια..
Μα να ψάχνω τη σκιά του αντικειμένου όταν δεν μπορώ να σχεδιάζω το αντικείμενο, και να σου λένε δεν πειράζει, την προοπτική την σχηματίζει η σκιά.. Τι είπε τώρα ο άνθρωπος...
Η είμαστε πολύ έλληνες η αυτοί πολύ αμερικάνοι...

Αλλο θέμα που απασχολεί την δραστήριο εγκέφαλο μου είναι το ασφαλιστικό. Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας, δουλεύω με ένσημα από τα 19, και θα πάρω σύνταξη στα 65. Με αυτό το ασφαλιστικό, να δούνε και οι άλλοι τι γλύκα, όλα εμείς τα πληρώνουμε και δεν μας συμπαρίσταται κανένας, και δεν μπορούμε να κάνουμε απεργία, γιατί όλοι αυτοί που κάνουν μας ζητάνε να αναπληρώσουμε τις ώρες, χάνουμε μεροκάματα , ούτε άδειες , ούτε τίποτα, και να λείψεις, η να αρρωστήσεις, χάνεις μεροκάματο η πρέπει να πληρώσεις άλλους στην θέση σου, και σου κόβουνε το ρεύμα για να μην γίνουν σαν και μένα, αλλά ποτέ δεν μας σκέφτηκαν εμας τους ελεύθερους. ΚΛΑΨ....ΚΛΑΨ......

Αλλο θέμα τώρα, ερχόμαστε στα βιβλία. Στους δύσκολους καιρούς που βρισκόμαστε, το έριξα στην ιστορία. Ιστορία των Βαλκανίων, Ιστορία του Βυζαντίου, Ιστορία των Αράβων...απο τις εκδόσεις Γκοβόστη. Για όποιον ενδιαφέρεται , τα βιβλία είναι απλά γραμμένα, καθόλου βαρετά, και πολύ κατατοπιστικά,,... καλή ανάγνωση σε ότι και αν διαβάζετε .

Και για το τέλος θα ήθελα να εκφράσω για άλλη μια φορά, τον θαυμασμό μου για τον ερχομό της Άνοιξης, πως μέρα με την μέρα φουσκώνουν τα μπουμπούκια, ξεμυτίζουν τα φυλλαράκια, ομορφαίνει η γη με πολύχρωμα λουλουδάκια, κάθε μέρα μια καινούργια απόχρωση στο χαλί της . ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ! ! Ελπίζω να μην μας τα χαλάσει ο καιρός το τριήμερο!
ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ.

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008

ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟΥΣ.......................

Νομίζεται ότι μιλάω για την Αγία Σοφία? ΟΟΟΟΟΧΙΙΙ! Για την γραμμή μιλάω, που πάει και έρχεται και δεν μπορώ να την πετύχω. Αν με διαβάζει καμιά φίλη που διαβάζαμε Στιλιάνο, γιατί εξαφανίστηκε, λίγες μέρες έλειψα και έχασα επεισόδια.. Θα ήθελα να βάλω στο blog ,αυτά που υπογράφουν οι bloggers, αλλά δεν ξέρω πως. Το τέρας την ηλεκτρονικής αμάθειας, και όχι το τέρας της Αμάλθειας......
Άλλο θέμα...
Περιμένω με αγωνία το τι θα γίνει με τα Σκόπια. Θυμάμαι ήμουν πιτσιρίκι,-φαντάσου χρόνια-
και είδα στους τίτλους μιας ταινίας, την λέξη MACEDONIA-. Τρελάθηκα, άρχισα να ρωτάω εδώ και κεί, για το τι σήμαινε αυτό το πράγμα. Αυτό το πράγμα σήμαινε μια άλλη αξιοθαύμαστη γονοκλυσία στην αγαπημένη μας μαμά Αμερική, και στον καλό μας φίλο Τίτο. Πολύ μας είχε βοηθήσει στον Εμφύλιο, και δεν μπορούσαμε να του χαλάσουμε το χατήρι. Και άλλωστε ποιός πίστευε τότε ότι θα κατέρρεε η Σοβιετική Ενωση?
Νάτα τώρα τα αποτελέσματα, ας πιούμε στην υγεία των πανέξυπνων πολιτικών μας......

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2008



Η πρώτη μου φωτογραφία από το ιντερνετ.
Πόσο εύκολα είναι τα πράγματα , μόλις βρείς τι πρέπει να κάνεις!

ΑΝΑΡΩΤΗΣΕΙΣ


Αυτές τις μέρες δεν είχα internet. Νόμιζα ότι ήταν για μιά ώρα , για μιά μέρα , αλλά τόσες μέρες!
Μετά θέλουμε να βάλουμε και internet στα σχολεία..... Και τώρα μάλλον τυχαία έπιασα γραμμή και ποιός ξέρει για πόσο.....
Ωραία περάσαμε την Τσικνοπέμπτη. Γελάσαμε, χορέψαμε, άντε και του χρόνου!

Κάνοντας βόλτες στα blog ζήλεψα ΤΟΟΟΣΟ ΠΟΛΥ . Tι ωραίο στήσιμο, τι όμορφοι πίνακες, τι ποιητικά και καλλιεργημένα κείμενα! Μακάρι να ήξερα και γώ να το φτιάξω καλύτερο, αλλά κάθε μέρα κάτι μαθαίνω. Μου έκαναν εντύπωση και μερικά, νέων παιδιών. Πόσο τα καμάρωσα, λές και τα ήξερα. Μπράβο παιδί μου... έλεγα λες με άκουγαν... Μπράβο σου, να σε χαίρονται οι γονείς σου παιδάκι μου...Τελικά το επάγγελμα σε διαπερνάει, άλλοτε σαν δηλητήριο, άλλοτε σαν άρωμα.. Μερικές φορές σαν ένα χαρμάνι και των δυο.
Έτσι αισθάνομαι όμορφα για τα νέα παιδιά που βλέπω να μορφώνονται, να έχουν ενδιαφέροντα και ευαισθησίες. Με γεμίζει χαρά και ελπίδα για το μέλλον του τόπου μας, και λέω να... αυτά τα παιδιά θα μας πάνε μπροστά, για αυτά τα παιδιά δεν επιτρέπεται να σέρνεται το internet. Είναι τα 20 χρόνια διδασκαλίας που με έχουν ποτίσει, και όταν διαβάζω κείμενα ,τα αντιμετωπίζω σαν εκθέσεις μαθητών. Δεν θα έπρεπε, το ξέρω. Δεν μου πέφτει λόγος άλλωστε. Τόσες μέρες στην τηλ. λένε τι είναι και τι δεν είναι blog. Λοιπόν αφού είναι ένα είδους ημερολογίου που μπορεί να είναι και ανώνυμο ο καθένας μπορεί να γράφει ότι θέλει. Όμως ακόμα και αν δεν το θέλει, θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα τους αρέσει, η που θα τα βλέπουν τα πράγματα τελείως διαφορετικά, τότε είμαστε σίγουροι ότι μπορούμε να αντέξουμε την κριτική στα σχόλια? Με την έννοια ότι θα τα διαβάζουν και αυτοί που θέλουμε
να παρακολουθούν τα κείμενά μας? Και γιατί να μη μας επηρεάζει εποικοδομητικά, να γίνουμε καλύτεροι ? Ανωνυμία ξε - ανωνυμία, πάντα είμαστε οι εαυτοί μας , και στεκόμαστε μπροστά στους άλλους. Τι θέλουμε αυτοί οι άνθρωποι να δουν? Τον πραγματικό μας εαυτό, αυτόν που νομίζουμε ότι είμαστε? Αυτόν που είμαστε στην πραγματικότητα? Αυτόν που θα θέλαμε να είμαστε? Προσωπικά δεν θα ήθελα να γράψω τίποτα που δεν θα είχα το θάρρος να το διαβάζω δυνατά μπροστά στον κόσμο κοιτάζοντας τους στα μάτια. Η απόφαση να είσαι αληθινός είναι το κουράγιο και η αυτοπεποίθηση να εκθέτεις τον εαυτόν σου. Σίγουρα υπάρχει κριτική, υπάρχουν άλλες απόψεις, υπάρχουν άνθρωποι που το άσπρο το δικό σου το βλέπουν μαύρο, αλλά αν έχεις γράψει αυτό που πιστεύεις γιατί να σε πειράζει?

Μεγάλη η κουβέντα για τα blogs, πολλά τα ερωτήματα, ελπίζω ο καθένας να βρει τις απαντήσεις του, και την δική του γειτονιά σε αυτήν την άυλη και αόρατη πόλη.