Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

ΛΕΝΑ ΜΑΚΡΗ


Όταν έρχεται στο μυαλό μου η Λένα, έρχεται πάντα με τα μεγάλα φωτεινά της μάτια, να στράφτουν πάνω από το άσπρο κερί της Ανάστασης, όταν στην έξοδο από την εκκλησία, όλοι εύχονται χρόνια πολλά, και Χριστός Ανέστη.
Μερικοί άνθρωποι μένουν στο μυαλό μας με ένα συγκεκριμένο τρόπο, που ίσως εκφράζει την εντύπωση που έχουμε για αυτούς.
Για μένα η Λένα εξέφραζε το ανήσυχο και σπινθηροβόλο πνεύμα που ξεπερνούσε την σφικτή αγκαλιά της επαρχίας, και ορμητικό μπορούσε να ξεχυθεί και να κατακτήσει το κομμάτι του κόσμου που της αντιστοιχούσε.

Άριστη μαθήτρια, εκνευριστικό παράδειγμα για μας, αλλά και ταυτόχρονα προκλητική στις πνευματικές της αναζητήσεις έξω από την πεπατημένη, πάντα ήταν ένα ερωτηματικό χωρίς καμιά συγκεκριμένη απάντηση.

Τέλειωσε την Νομική, μετά την Φιλοσοφική, έγινε σκηνοθέτης και σπούδασε σενάριο
στην Αμερική. Παρόλα αυτά, αποφάσισε ότι αυτό που θα ήθελε να κάνει βασικά, ήταν να γράφει, και εκεί έδωσε όλο της το βάρος.
Πριν μερικά χρόνια, την συνάντησα τυχαία στο καράβι, και με την αυτοπεποίθηση που με διακρίνει (όπως έχετε καταλάβει), της μίλησα για τα παραμύθια μου, και αν θα ήθελε να κάνουμε κάτι για αυτά. Και πράγματι από αυτή την τυχαία κουβέντα, βγήκε μια σειρά από παιδικά βιβλία. Η αφεντιά μου είχε την ιδέα του ενός από αυτά.
Επρόκειτο για μια χελώνα, που όταν είδα την εικονογράφηση,,,μαντέψτε τι έγινε...
Αυτό ακριβώς...έβαλα τα κλάματα στο ξένο γραφείο. Ήταν η ΠΡΑΣΙΝΗ, μια πανέξυπνη αγωνίστρια χελωνίτσα που είχε βάλει στόχο να μάθει μπαλέτο...

Μετά την έχασα, μέχρι φέτος, που με μεγάλη χαρά στην έκθεση βιβλίου της πόλης μας, είδα μια σειρά από παιδικά βιβλία της Λένας.
Λέω μέσα μου, λες να της έβαλα την ιδέα για τα παιδικά? Φούσκωσα σαν γάλος από περηφάνια και χαρά για την Λένα. Είναι τόσο ωραίο να βλέπεις να ανταμείβονται οι κόποι και οι προσπάθειες μιας ζωής!
Αγόρασα λοιπόν το ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΤΟ ΚΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ, που αναφέρεται σε ένα κτήμα στην περιοχή μας, και ο μικρός το διάβασε με την μία.

Από τον ΘΥΣΑΥΡΟ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ, θα διαβάσετε ένα απόσπασμα στο βιβλίο της Ε δημοτικού.

Χαίρομαι για την Καρυστινή Λένα, αλλά πιο πολύ γιατί η λάμψη που έβλεπα τότε στα μάτια της, μεταπήδησε στα μάτια των παιδιών, που διαβάζουν τα βιβλία της.


Τρίτη, 26 Αυγούστου 2008

ΑΦΙΕΡΩΣΗ


















Όταν ήμουν μικρή η Μαριάννα Τόλη έλεγε ένα τραγούδι. Το θυμήθηκα τώρα που πολλοί από σας ξαναγυρίζετε στην δουλειά.

Πάμε για δουλειά
πάμε για δουλειά
ότι και να κάνεις
μην αναστενάζεις
ξύπνα και με κέφι
πάμε για δουλειά!

Τέλος Αυγούστου και οι περισσότεροι επέστρεψαν στην βάση τους. Συγκινητικές αποχαιρετιστήριες στιγμές ανάμεσα σε συγγενείς και φίλους. Καθημερινές ανθρώπινες στιγμές φορτωμένες από πρόσφατες αναμνήσεις διακοπών.
Έφυγε και από δω, η ξαδελφούλα μου, που είναι και η μοναδική φίλη που έχω.
Τέλος οι κουβέντες, τα μπάνια παρέα, οι βολτούλες με τα παιδιά.
Το καλό είναι ότι όχι μόνο είμαστε φίλες εμείς, αλλά και τα παιδιά ταιριάζουν και κάνουν καλή παρέα, και οι κολόνες των σπιτιών μας, τα έχουν βρει μια χαρά.
Είναι νομίζω σπάνιο να βρίσκεις σε οικογένειες, να κάνουν παρέα όλα τα μέλη μεταξύ τους, αλλά δυστυχώς η χαρά κρατάει λίγο.
Κάθε τέτοια εποχή σκέφτομαι πόσο γρήγορα περνάνε τα χρόνια! Πότε παίζαμε στις γειτονιές, πότε τρέχαμε στα μειευτήρια, πότε κοντεύουν να βγουν στην ζωή και να κατακτήσουν τις δικές τους ζωές.
Η ξαδελφούλα μου , μου έχει σταθεί με τόση κατανόηση και ευγένεια σε πολύ δύσκολες στιγμές, και πάντα θα νιώθω μεγάλη υποχρέωση.
Μακάρι να μέναμε πιο κοντά, αλλά τουλάχιστον με το τηλέφωνο λέμε τα δικά μας.
Αυτά πρός το παρόν, γιατί τώρα όπως σας έγραψα και πιο πάνω ,
πάω για δουλειά
σταματάω το πόστ
και με κέφι............(χμμμμμμμ)
πάω για δουλειά!

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2008

παράπονα









Οι φωτογραφίες είναι από την παραλία Αγία Παρασκευή, στο δυτικό άκρο του κόλπου που σχηματίζεται στο Νότιο Ευβοικό, στον κόλπο της Καρύστου.
Η πρώτη και η φωτογραφία με τα νερά είναι τραβηγμένη αργά το απόγευμα, την προιγούμενη Κυριακή ενώ οι άλλες σήμερα το πρωί.





















Η μέρα ξύπνησε ζεστή
και μπαρουτοκαπνισμένη
και ο αέρας δεν ανάσανε
σαν νάτανε η μύτη του
λίγο βουλωμένη.
Θάθελα να πάω μια εκδρομή
την φύση να θαυμάσω
και τους κρυμμένους θησαυρούς
για λίγο να απολαύσω.
Αλλά η οικογένεια
ξενύχτησε ξανά
ποιος δίνει σημασία
στο τι θέλει η μαμά?
Είναι μια μοναξιά
μεγάλη που πονάει
να βλέπεις μες στο σπίτι σου
ότι είσαι το X-files.

UPDATE 1

Η ώρα είναι οκτώ
και επιτέλους εισακούσθη
το μικρό μου μυστικό.
Μηδέ προ του τέλους μακάριζε
που λέγαν και οι παλιοί
για αυτό αγαπητή μου Houlk
πρέπει να κάνουμε υπομονή.


UPDATE 2

Η ώρα είναι 12
περάσαμε ωραία
τα νερά ήταν καθαρά
και η παραλία άδεια,
όταν πηγαίνεις το πρωί
ο ήλιος δεν σε πιάνει
και βρίσκεις πράγματα
που ο νού σου δεν τα βάνει.
Βρήκα πηγάδι
δίπλα στο αλμυρό νερό
το έβγαλα φωτογραφία
μαζί σας να το μοιραστώ.



Τρίτη, 19 Αυγούστου 2008

ΠΑΥΛΙΔΗΣ - ΜΑΝΟΥΣΗΣ - ΠΛΑΦΟΝ -


Τον Παυλίδη και αν τον πλένεις , τον Μανούση σου χαλάς!




Εγώ τον Παυλίδη τον ήξερα μόνο ως σοκολάτα. Σοκολάτα Παυλίδη, η καλύτερη, με γέμιση τις νεαρότερες και πιο απαλλαγμένες από το άγχος των θερμίδων γευστικές αναμνήσεις.
Τώρα επανήλθε το όνομα ως βουλευτής με την πικρή γεύση του πάρε - δώσε ανάμεσα σε κυβέρνηση και κεφάλαιο. Παυλίδης από δω, Παυλίδης από κει, άκρη δεν βγάζεις μιας και μπροστά δεν ήμασταν .
Το όνομα Μανούση πάλι, το είχα συναντήσει μόνο ως δημοτικό τραγούδι. Δεν το θυμάμαι καλά, αλλά τώρα θα θυμίζει κάτι σε πιο γκλάμουρ και μουράτο. Τι στο καλό, κοτζάμ εφοπλιστής, ποιος θα θυμάται τον Μανούση και τον Μεμέτ- Αγά!

Το θέμα των ημερών είναι η βενζίνη. Είμαστε για τον γαιδαρο καβάλα. Στην κυριολεξία όμως, αφού το σανό που θέλουν τα συμπαθή τετράποδα κοστίζει πιο λίγο από αυτό που χρειάζονται τα αγαπημένα μας τετράτροχα. Θα φτάνουμε λίγο πιο αργά, αλλά τι να κάνεις! Φαντάσου την Ακαδημίας γεμάτη γαιδουράκια! Τα τζίπ θα αντικατασταθούν με άλογα βεβαίως, γιατί έχουμε να διατηρήσουμε και ένα πρεστίζ, και μερικοί θα πηγαίνουν με βόδια, για να πληρωθούν αι γραφές! Αργά τα βόδια του/της.!
Η καινούργια μόλυνση, θα είναι η παλιά, από τα περιττώματα των ζώων, αλλά σύντομα θα κυκλοφορήσουν ειδικά μπάμπερς για τα ζωάκια. Ροζ για τις γαιδάρες και μπλε για τα γαιδούρια και τα άλογα. Τώρα φαντάζομαι θα σκεφτούν και τα μουλάρια σε κάτι πρασινάκι να είναι και οικολογικό το χρώμα, αν όμως τα μουλάρια μουλαρώνουν και δεν κάθονται να τους τα βάζουμε , δεν ξέρω πως θα το αντιμετωπίσουμε.
Θα ανοιχτούν πάλι τα χάνια. Θα γεμίσουν χάνους, που θα αναρωτιόνται αν στο γκαράζ πρέπει να φυλάνε τα άχρηστα αυτοκίνητα η να τα κάνουν στάβλους για τα ζωάκια.
Η οικολογική μετακίνηση είναι ξανά εδώ, και οι εταιρίες κάνουν το παν για να την προωθήσουν .
Βέβαια, θα πρέπει να μετακομίσουμε πιο κοντά στις δουλειές μας, γιατί αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, μιας και όσο περνάει ο καιρός, μας κοστίζει ο κούκος αηδόνι.
Βέβαια, και ο κούκος καλός είναι, και αν είναι ο κούκος μόνος, ο καλύτερος, αλλά οι καιροί δύσκολοι και οι μετακινήσεις αρχίζουν και φαίνονται σαν μια μεγάλη πολυτέλεια.
"-Κατέβηκα στο κέντρο!
-" ΑΛΗΘΕΙΑ¨", " Γιατί δεν μου το έλεγες να με έπαιρνες μαζί!"

Τέρμα οι τσακωμοί στις γειτονιές. Τέρμα τα αυτή είναι ψηλομύτα, και αυτήν δεν την χωνεύω. Όλοι αγαπημένοι από ανάγκη θα αλληλοεξυπηρετούμαστε. Τα παιδιά στο σχολείο, το πρωί για τη δουλειά, το απόγευμα στην αγορά.

Και ησυχίαααααα......Πάει η ηχητική μόλυνση, πάει και η φωτομόλυνση. Θα σωθούμε σας λέω!
Ας βάλουνε και πλαφόν και πλαφονιέρα, εμείς θα περάσουμε καλύτερα!


Κυριακή, 17 Αυγούστου 2008

ΚΥΡΙΑ ΚΗ - ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Κυριακή σήμερα. Μια Κυριακή ακίνητη.
Μετά από τόσες μέρες διαρκούς κίνησης της φύσης, η σημερινή άπνοια έχει μεταμορφώσει τη φύση σε ένα σκηνικό θεάτρου με χαλασμένο κλιματισμό.
Η ζέστη δημιουργεί μια αχλή στην ατμόσφαιρα και ο πρωινός ήλιος ρίχνει τις πρώτες του σκιές ανάμεσα από τα φύλλα και τους κορμούς των δέντρων.
Τα αγριόχορτα έχουν ξανθίνει και τα πρώτα πράσινα φυλλαράκια, αρχίζουν να ψυθηρίζουν ότι το καλοκαίρι αρχίζει την προετοιμασία της αναχώρησης του.

Χθες το βράδυ το φεγγάρι έδωσε μια και μοναδική παράσταση, με ένα χορό σκιάς και φωτός στην επιφάνεια του. Οι θεατές το κοίταζαν έκθαμβοι και στο τέλος, πήγαν για ύπνο με λίγη ομορφιά πάρα πάνω στην ψυχή τους.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Υπάρχουν μερικά παιδιά που στις διακοπές χρειάζονται μια αγκαλιά πάρα πάνω.
Μια αγκαλιά που να αναπληρώνει την αγκαλιά του γονιού που λείπει.
Λείπει γιατί επέλεξε άλλο σύντροφο, άλλη ζωή, και καμιά πληγωμένη φορά, άλλη οικογένεια.
Υπάρχουν πολλά παιδιά που δεν φωνάζουν,'" Κοίτα μαμά, κοίτα μπαμπά, κατάφερα να κάνω τη βουτιά με το κεφάλι", που δεν ακούν το ¨Μπράβο παιδί μου " και από τους δυο γονείς, και η επιβράβευση μοιάζει με πουλί που σκεπάζεται μόνο με τη μια φτερούγα.
Υπάρχουν παιδιά, που γίνονται μπαλάκι της ρακέτας, στο παιχνίδι, τώρα με μένα, μετά με σένα. Τόσες μέρες εδώ και τόσες εκεί. Μοιρασμένες καλοκαιρινές αναμνήσεις
σε διαφορετικά άλμπουμ, μοιρασμένες ψυχές σε δυο καρδιές.
Όλοι λέμε πως ότι κάνουμε είναι για τα παιδιά, και καταφέρνουμε να κάνουμε αυτό που δεν θέλουν. Όλοι λέμε πως δεν θέλουμε να τα πληγώσουμε, και τα πληγώνουμε με αδέσποτα λόγια και εγωιστικές κινήσεις.

ΚΥΡΙΑΚΗ
Πάνω από τα πράσινα καμπυλωτά σχήματα των δέντρων, η θάλασσα απλώνεται και ενώνεται με το ορίζοντα με ένα ανοιχτό θαλασσί , σχεδόν υπόλευκο, σαν να πήρες μια γόμα και έσβησες το βαθύ μπλε που υπήρχε χτες.

Κυριακή πρωί, και όσο και να αφουγκραστείς τις φωνές της φύσης, δεν θα τις ακούσεις. Μοιάζει να ξεκουράζεται εξαντλημένη μετά την καταιγίδα του αέρα.

Αν σκύψεις και αφουγκραστείς την αναπνοή των παιδιών όταν κοιμούνται το βράδυ,
θα νιώσεις τα προδομένα τους όνειρα να ρίχνουν σκιές στην τρυφερή ψυχή τους.


Σάββατο, 16 Αυγούστου 2008

Αφου - γκρρρ- άζομαι!



Άσχετο με το κύριο θέμα αλλά η επικαιρότητα τρέχει.........







Οι Άγγλοι μπούφ-ήτερς, βαδίζουν προς την Γεωργία για να βοηθήσουν στην ανακατωσούρα της τάξης!





Αφού σου λέω, φέτος λύσσαξε!
Δεν άφησε πέτρα που να μη κουνήσει, κλαδί που να μη λυγίσει, νεύρο που να μη τσακίσει!
Φυσάει περίπου 2 μήνες συνεχόμενα.
Κάναμε όλοι μπράτσα προσπαθώντας να ανοίξουμε τις πόρτες, και μετά να τις κρατήσουμε χωρίς να κάνει ρεύμα και να κτυπήσουν τόσο δυνατά, που νομίζεις ότι θα ξεκολήσουν από τους μεντεσέδες.
Ούτε να κάτσεις στη βεράντα, -κρίμα τα καινούργια μαξιλαράκια-, ούτε να ψήσεις μια μπριτζόλα, ούτε καν μπιφτέκι! Κρίμα το μπάρμπεκιου, κάθεται και το καμαρώνουμε άκαπνο!
Τι αέρας Παναγία μου! Αφου κάναμε την προσευχή μας και λέγαμε. Παναγία μου φύλαγε όλο τον κόσμο, σταμάτα τον πόλεμο, και τον αέρα!
Ευτυχώς δυο τρις φωτιές, προλάβαμε και τις σβήσαμε, γιατί όταν βλέπεις την φλόγα να πλησιάζει, και τον αέρα να κάνει σαν λωλός, ένα εγκεφαλικό το παθαίνεις!
Πήγαινα στη θάλασσα, και δεν ήξερα τι να πρωτοκρατήσω. Το καπέλο? Τη καρεκλίτσα? Τον καφέ? Και δως του πριιιιιιιιιι οι ριπές να σηκώνουν την άμμο, να σηκώνουν το νερό, να σηκώνουν μικρούς μικρούς ανεμοστρόβιλους, να σηκώνουν κάτι μωράκια και να τρέχει η μάνα τους να τα μαζεύει από το κύμα, να σηκώνουν τις ομπρέλες , και όλα τα εξαρτήματα παιδιών και μεγάλων.
Το τι χαρτοπετσέτα, πλαστική σακούλα, χαρτί υγείας, πλαστικά μπουκάλια, γέμισαν τους φράκτες δεν λέγεται ! Το κακό δεν είναι ότι δεν λέγεται, το κακό είναι ότι βλέπεται ! Και λες,
Που είμαι? Στον εξοχικό δρόμο η στη χωματερή στα Λιόσα?
Δέστε χρυσά μου τις σακούλες. Μη τις πετάτε έτσι, να ξαφτουράνε τα σκουπίδια σαν τρελά πουλιά στον αέρα! Έλεος πια.
Ντρεπούμουνα και τους ξένους ανθρώπους. Ήρθαν οι άνθρωποι λίγες μέρες στον τόπο μου, να περάσουν λίγες μέρες, και τι κατάλαβαν? Δεν φταίω εγώ βέβαια αλλά είναι ο άνθρωπος να μην αποκτήσει την ριμάδα την συλλογική συνείδηση. Μετά του μένει κουσούρι.
Αφού σας λέω,κάθε βράδυ κοιμόμασταν με την ελπίδα ότι αύριο θα είναι καλύτερα. Τύφλα νάχει η Σκάρλετ! Και το πρωί, πριν καλά καλά ανοίξει το μάτι μας, στήναμε αυτί, ΑΑΑ,σταμάτησε, λέγαμε σε μια ανάπαυλα του αέρα, αλλά μέχρι να κάνουμε χαρά, ακουγόταν πάλι εκείνο το βουυυυυυυυ, και μας κοβόταν μαχαίρι.

Τα νεύρα μας τσατάλια σας λέω! Αφού αποκτήσαμε όλοι το περπάτημα των ναυτικών. Σαν να ήμαστε σε βάρκα και ταυτόχρονα σαν ολίγον τυφλοί, με τα χέρια απλωμένα, να προσπαθούμε να στηριχτούμε κάπου. Δράμα η κατάσταση!

Τον Ιούλιο δεν είχαμε πολύ κόσμο, τον Αύγουστο όμως μας τίμησαν δεόντως. Τα κορίτσια στα σούπερ μάρκετ τα έχουν παίξει και από τη κούραση και από αυτά που ακούνε.
Πάει μία κυρία στο ψυγείο και ζήτησε αυγά με ω3! Φοβερό?!
Άντε καλό Σ/Κ με αέρα η χωρίς, ελπίζω!

PS
Σήμερα το πρωί, σαν να είναι καλύτερα. Δεν μουγκρίζει τόσο πολύ! Αλλά είπε η τηλ ότι θα έχουμε καύσωνα. Καύσωνα, δεν πειράζει! Κακά και μαύρα , που λέμε εδώ! Αρκεί να σταματήσει αυτή η φασαρία που μας έχει πάρει το μυαλό.

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2008

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

15 Αυγούστου , η γιορτή της Παναγίας,
άδεια δεν θα μείνει
ούτε μία ξαπλώστρα παραλίας.

Χρόνια πολλά Μαριλένα και Μαρία
Μαριγούλα και Μαριώ
Χρόνια πολλά Παναγιώτη
Μάριε και Δεσποινιώ.

Τα ποτήρια σας σηκώστε
και ευχηθείτε από καρδιάς
πάντα υγεία και ευτυχία
και τη κόρα της χαράς.

--------------------------------------------

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2008

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ - ΑΓΓΛΙΚΑ

Μπορεί να είναι παραμονές δεκαπενταύγουστου αλλά είμαι σίγουρη ότι πολλοί γονείς μέσα τους σκέφτονται το σχολικό πρόγραμμα των παιδιών.
Πολλοί σκέφτονται ότι είναι καλύτερα για τα παιδιά τα ιδιαίτερα μαθήματα. Όμως για ποιούς είναι καλύτερα?
Τα ιδιαίτερα μαθήματα μπορεί να βολεύουν τους γονείς αφού γλυτώνουν δρομολόγια, βολεύει και τα παιδιά με βαρύ πρόγραμμα, αφού γλυτώνουν την ώρα της προετοιμασίας , ντύσιμο κλ., και μετά να μαζευτούνε στο σπίτι.
Εκπαιδευτικά όμως είναι μια μεγάλη παγίδα και χρειάζεται μεγάλη προσοχή.
Μέσα σε μια τάξη τα παιδιά έχουν την δυνατότητα να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα, και οι γονείς ξέρουν ακριβώς το χρονοδιάγραμμα που θα ακολουθήσουν.
Μέσα από τις επαναλήψεις που γίνονται για τα διαγωνίσματα, και τις ερωτήσεις και διευκρινήσεις που δίνονται, μπορούν καλύτερα να εμπεδώσουν την ύλη και να κάνουν πρακτική σε όσα μαθαίνουν.
Κοινωνικοποιούνται , κάνουν παρέες, παίζουν λίγο πριν και μετά, σχηματίζονται φιλίες και έχουν την αίσθηση της παρέας.
Για όλους αυτούς τους λόγους, εκτός από το οικονομικό θέμα, για ένα παιδί χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, είναι πολύ καλύτερα να είναι σε μια τάξη.

Από εκπαιδευτικής πλευράς, τα ιδιαίτερα είναι πρώτον, για παιδιά που έχουν κάποιο μαθησιακό πρόβλημα, η δεν αποφασίζουν να - βάλουν τον κώλο τους κάτω- όπως λένε οι απελπισμένοι γονείς!
Δεύτερον είναι για τους πολύ καλούς μαθητές, που έχουν πολύ καλή μνήμη και κάποιο ταλέντο στη γλώσσα. Σαν συνέπεια η κανονική τάξη τους πέφτει πολύ αργή και τους καθυστερεί στην εξέλιξη τους.
Τρίτον, τα ιδιαίτερα είναι ίσως η μόνη λύση να μαζευτούν κάποια κενά, η να γίνει μια σύνοψη της ύλης, όταν ο γονιός βλέπει ότι το καμάρι του αγρόν αγόραζεν, όταν ο/η δάσκαλος/α μιλούσε, και οι εξετάσεις είναι προ των πυλών.

Κάτι που πρέπει να έχουν υπ΄όψιν τους οι γονείς στα ιδιαίτερα, είναι όχι μόνο τα βιβλία της ύλης, αλλά και το πρόγραμμα που ακολουθεί ο δάσκαλος.
Πρέπει να τους επισημαίνεται ότι η κάθε χρονιά πρέπει να αντιστοιχεί σε πρόοδο την χρονιά του κέντρου γλωσσών και να καλύπτεται η αντίστοιχη ύλη.

Είναι μεγάλο λάθος να κάνουν τα μαθήματα αγγλικών του σχολείου, η να παρακολουθούν την ύλη του, έστω και αν είναι σε ιδιωτικό. Ας είναι και το καλύτερο.
Τα παιδιά στα ιδιωτικά, κανονικά παιδιά είναι, και σε τάξεις των 20 ατόμων δεν μπορείς να προχωρήσεις όσο μόνος σου. Άλλωστε δεν ακολουθούν την διαβάθμιση της ύλης σύμφωνα με τα κέντρα γλωσσών και ο γονιός χάνει την μπάλα στην παρακολούθηση της προόδου.
Π.χ. σε πολύ καλά ιδιωτικά το lower το δίνουν στην 3 Γυμνασίου η και 1 Λυκείου, όταν στα κέντρα με σωστό πρόγραμμα και καλό μαθητή στη 1 Λυκείου μπορούν να φτάσουν στο επίπεδο Αdvanced , or Proficiency.

Πολλοί γονείς λένε , δεν θέλω να τα πιέσω, όσο πάει.
Για καλό το λένε, αλλά δίνουν την ευκαιρία στον δάσκαλο , να τραβάει από τα μαλλιά την ύλη, για να είναι όλοι ευχαριστημένοι και αυτός να κερδίζει περισσότερο χρόνο για περισσότερα χρήματα.

Όσο αφορά τα χρήματα για τα ιδιαίτερα, εξαρτάται κυρίως από την περιοχή και το εισόδημα, αλλά και να έχεις λεφτά, γιατί να τα πετάς χωρίς λόγο?
20, άντε αν είσαι κουβαρντάς και έχεις τον τρόπο σου δώσε 25-30. Αν δώσεις πάρα πάνω σε έχουν πιάσει κότσο, δεδομένου ότι δεν είναι ιατρική επίσκεψη, δεν θα είναι μόνο μία ώρα, και έχει πολύ μεγάλο βάθος χρόνου.

Πολλοί δάσκαλοι έχουν σταματήσει να κάνουν βιβλία γραμματικής. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ ΜΕΓΑ!! Δίνουν την δικαιολογία ότι έχουν ασκήσεις αρκετές τα βιβλία ύλης, αλλά ο βαθύτερος λόγος είναι ότι τα παιδιά βαριούνται και δεν θέλουν να υπάρχει καμιά πηγή δυσαρέσκειας, γιατί αν παραπονιέται το βρέφος, αλλάζουμε τον δάσκαλο. Επομένως?
Στις μέρες μας έχουν βγει πολλές πιστοποιήσεις αναγνωρισμένες από τον ΑΣΕΠ, αλλά
να είστε επιφυλακτικοί. Ρωτήστε τι περιέχει το καθένα. Έχουν μεγάλη διαφορά μεταξύ τους και αν η εξέταση δεν έχει έκθεση και προφορικά μη τα προτιμάτε.

Επιλέξτε λοιπόν με προσοχή τον δάσκαλο/α του παιδιού σας. Ρωτήστε και μάθετε αν έχουν και επιτυχίες. Η απάντηση ,το παιδί είναι μικρό, έχει ο Θεός...κλ.π. δεν είναι σωστή, γιατί όταν τα κενά μαζευτούν είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις άκρη μετά.

Καλή επιτυχία!

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2008

ΚΑΤΑΡΕΣ



















"Που κακό χρόνο νάχουν παιδάκι μου, βάζουν τον κόσμο να σκοτώνονται!"
Έλεγε η γιαγιά μου κάθε φορά που έβλεπε κάτι στην τηλ σχετικά με κάποιον πόλεμο .

" Που κακό χρόνο νάχουν" Σκέφτηκα και γω, μόλις είδα τα ρεπορτάζ από την Γεωργία.
Πήγα στα σάιτ, να μάθω τι αφορεσμό πια έχουν και τρώγονται , φτωχοί άνθρωποι, που τη κεφαλή κλίνε δεν έχουν, και θέλουν και πόλεμο.

Παίζαμε ένα παιχνίδι μικρά. Το έλεγαν " Τα μέντα μέντα τα μεντηκίτικα" Όπου δυο ομάδες παιδιών που κρατιούνται από το χέρι, και στέκονται απέναντι, λέγανε αυτή τη φράση. Η άλλη ομάδα έλεγε " Εγώ παράγγειλα" .Η άλλη απαντούσε και συμπλήρωνε τη φράση " Να μου τα στείλεις" Και τελείωνε η στοιχομυθία με την ερώτηση." Με ποιόνε?" Με τη Μαρία, λέγανε οι άλλοι. Έφευγε λοιπόν σφαίρα η Μαρία και έπεφτε με δύναμη πάνω στα κρατημένα χέρια της άλλης ομάδας. Αν τα χώριζε, έπαιρνε ένα παιδί μαζί της και γύριζε στην ομάδα της, αν όχι, την κρατούσε η άλλη ομάδα.
Από την μια μεριά λοιπόν η Αμερική το ΝΑΤΟ, τα συμφέροντα του ενός μπλόκ, και από την άλλη η Ρωσία και δεν ξέρω γω ποιοι άλλοι, και παίζουν τα μέντα μέντα.
" Τα μέντα μέντα"
" Τα μεντικίτικα"
" Εγώ παράγγειλα"
¨" Να μου τα στείλεις"
" Με ποιόνε"
" Με την Γεωργία"
Και φεύγει η Γεωργία και πέφτει με δύναμη πάνω στα χέρια της Βόρειας και Νότιας Οσετίας .
Βάλανε όλες τα κλάματα επειδή έπεσε με πολύ φόρα και κτυπήσανε, και πήγανε στις μαμάδες τους να τους σκουπίσει τα μάτια και τις μύτες.

Δεν καθαρίζονται καλά όμως και η πληγές μεγαλώνουν και σαν έκζεμα απλώνεται ο πόλεμος και κατατρώει τις σάρκες και τις ψυχές.

Τόχουμε καταλάβει πια το γιατί γίνονται οι πόλεμοι, το εμπεδώσαμε. Είναι το μόνο διαγώνισμα όπου όλοι μπορούν να πάρουν άριστα, και παρόλα αυτά είμαστε ανίκανοι για οτιδήποτε άλλο, εκτός από το να τρέχουμε να φέρνουμε το ιώδιο και να παρηγορούμε αυτούς που κτυπάνε. " Έλα μη κλαις, θα περάσει"

Εν τω μεταξύ ο κάθε ¨" περήφανος λαός¨" γίνεται κάτι σε σπόρος μόλις πατήσει το πόδι του στην αγαπημένη μας πατρίδα και ζητήσει να βρει τη θέση στον ήλιο που είχε
στην δική του .Έτσι γίνεται διαολόσπορος, τουρκόσπορος, και άλλα που δεν θυμάμαι τώρα.
Για να ξαναγυρίσουμε στις κατάρες λοιπόν, οι παλιοί έλεγαν κάτι πράγματα που γέμιζε το στόμα σου όταν το έλεγες και εξέφραζε ακριβώς το συναίσθημα που ήθελαν να εκφράσουν. " Πανάθεμα σε άχρηστε!"
Τι σημαίνει πανάθεμα?
Παν + ανάθεμα = όλες οι κατάρες.

Άλλο μεγάλο χίτ παλιότερα ήταν το " Λίγες νάναι οι ώρες σου και κείνες μετρημένες"

Ας τις βάλουμε τώρα όλες μαζί, γιατί η πολύ κουλτούρα βλάπτει σοβαρά την έκφραση της οργής που πρέπει οπωσδήποτε να συνοδεύεται με μεγαλοπρεπής μούτζες.

Πού κακό χρόνο νάχεις παλιοΣόρο και όλα τα παλιοσυμφέροντα που φάγατε τον κόσμο ζωντανό! ( μούτζα)
Που λίγες νάνε οι ώρες σου και κείνες μετρημένες αν δεν μαζέψεις τους ξεσηκωμένους Ομπάμα!
Που να σου πέσει και να σου φύγει η γυμνάστρια παλιοΠούτιν! ( Για τον Πούτιν είναι ότι χειρότερο).
Που να καεί στη κόλαση η μαύρη σας ψυχή, σκατόψυχοι!

Τα μέντα μέντα
Τα μεντικίτικα
Εγώ παράγειλα
Να μου τα στείλεις
Με ποιόνε?
ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ!


Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008

Επάγγελμα - Οικιακά....


























Όλοι οι γνωστοί και φίλοι στα μπλόγκς, λένε καλές διακοπές και δρόμο....
Εμένα μου εύχονται καλές διακοπές και μου λένε, θα ξεκουραστείς τώρα για λίγες μέρες!
Αγαπητοί μου αναγνώστες οι διακοπές είναι πολύ προσωπική ιστορία, και για την εργαζόμενη νοικοκυρά είναι μια πολύ πονεμένη.
Γιατί σταματάμε την μία εργασία μεν, αλλά όχι τη δεύτερη δε, που σε θέλει εκεί, παρούσα και χαρωπή κάθε ώρα και κάθε στιγμή.
Γιατί ως εργαζόμενη λες, θα ηρεμήσω , ως νοικοκυρά όμως?
Εκτός τις δουλειές του σπιτιού, κάνουμε και το ταξί, και τον συνοδό παραλίας, και να βγάλεις και καμιά κοινωνική υποχρέωση , τώρα που δεν δουλεύεις....
Το καλό είναι ότι έχουμε και την εναλλακτική, του να φέρουμε τη φύση μέσα στο σπίτι.
Πως γίνεται αυτό? Πολύ εύκολα. Βλέπεις την αραχνούλα, και δεν την πειράζεις, απλά βλέπεις τον ιστό να αναπτύσσεται. Μόλις αρχίσει να γίνεται ανησυχητικά μεγάλο το μέγεθος, τότε την εκτοπίζεις από τον ζωτικό σου χώρο.
Αφήνεις τη σκόνη να μαζευτεί τόσο, όσο να πεις ένα χορταστικό ..-Πω πω σκόνη! όταν δεήσεις να περάσεις τις επιφάνειες με ένα πανάκι.
Γενικά για να κάνει διακοπές μια νοικοκυρά, δεν πρέπει να προσέχει και πολλά πολλά γύρω της. Υπάρχει ένας χρυσός κανόνας. ΟΣΑ ΒΛΕΠΕΙ Η ΠΕΘΕΡΑ!. Άν είναι αυτά εντάξει , ένα 10ημερο το περνάς σχετικά ανώδυνα.
Η νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά, αλλά το δεύτερο επιμελώς το ξεχνάνε όλοι οι γύρω γύρω.
Που να τολμήσει η καημένη να μιλήσει και να πει ότι έχει ανάγκη από διακοπές!
"Τι ανάγκη έχεις εσύ? Σιγά τη δουλειά που κάνεις!" Και άλλα τέτοια ωραία ακούνε οι μοναδικές εργαζόμενες που οι υποχρεώσεις τους δεν σταματάνε ποτέ. Και στην τουαλέτα να είσαι, ένα ΜΑΜΑ θα το ακούσεις, ακόμα και αν δεν το ακούσεις όλη την υπόλοιπη μέρα.
Στην εποχή που ζούμε και όλοι, γιατροί, διατροφολόγοι, ψυχολόγοι, δάσκαλοι, κοινωνικοί λειτουργοί, λένε οι γονείς , και πάνω από όλα η μάνα, είναι υπεύθυνη για τα παιδιά, πρέπει να ανακεφαλαιώσουμε τη σημασία που έχουν τα οικιακά, και να μη το υποτιμούμε , όταν μας λένε, επάγγελμα- οικιακά-.

Το κακό είναι ότι τα χρόνια περνάνε γρήγορα, τα παιδιά μεγαλώνουν, το σπίτι αδειάζει, και περιδιαβαίνουν τα δωμάτια χωρίς να έχουν πια μια ουσιαστική δουλειά.
Εν τω μεταξύ η καλή μας νοικοκυρούλα, είναι αρκετά μεγάλη για να προσληφθεί σε κάποια εργασία. Άσε που είναι εσαί όμηρος των χρημάτων του συμβίου.

Τώρα που το καλοσκέφτομαι είναι πολύ ωραία να είμαι σκέτη νοικοκυρά για λίγες μέρες.
Όπως ίσως καταλάβατε, σκέφτομαι και γράφω ότι μου έρθει, κέραμοι ατάκτως ειρημένοι, που λέγανε παλιά.


Κυριακή, 10 Αυγούστου 2008

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

Όλη την προιγούμενη εβδομάδα ο μεγάλος μου γιός ήταν στο camp της Μαθηματικής Εταιρίας στη Νάουσα.
Μας μοίρασαν χαρτί στο σχολείο για τη συμμετοχή και αφού δηλώσαμε συμμετοχή από τον Φλεβάρη, επιτέλους έφτασε η μέρα, και ταξιδέψαμε μέχρι την Νάουσα να αφήσουμε το παιδί.
Στο Βέρμιο, στο ξενοδοχείο Βέρμιο, και σε ένα άλλο, έμειναν 100 παιδιά από όλη την Ελλάδα, και έκαναν μάθημα το πρωί, διαλέξεις και δραστηριότητες το απόγευμα και το βράδυ.
Κόστισε 400 ευρώ, και τη ψυχική μου ηρεμία, μιας και ήταν η πρώτη φορά που έφευγε το παιδί και από την αγωνία μου δεν μπορούσα να γράψω ούτε μία γραμμή.
Μπορούσα δηλαδή, αλλά αυτά που θα έγραφα δεν ήταν για κόσμο.
Μανούλες...είδος που χρειάζεται στοργή και προδέρμ....


Όλα πήγαν τέλεια για τα παιδιά, έκαναν παρέες, έπαιξαν, έγιναν φίλοι, γέλασαν με την καρδιά τους με τις διάφορες προφορές από τα διαφορετικά μέρη της πατρίδας μας.

Θα ήθελα να πω πόσο ευγνώμων είμαι για αυτούς τους ανθρώπους, που με τόση αγάπη για την επιστήμη τους και τα παιδιά διοργάνωσαν αυτό το camp, και τους έδειξαν σκέψεις τρόπους και προσεγγίσεις, πολύ διαφορετικές από αυτές που τους προσφέρουν οι καθηγητές τους στο Γυμνάσιο, τουλάχιστον στο δικό μας, μιας και αυτοί καθηγητές είναι.

Σε μια σχολική καθημερινότητα που παλεύεις με τη μιζέρια και την αδιαφορία, ήταν μια πραγματική αποκάλυψη, να δω τόσα λαμπρά μυαλά και καλούς ανθρώπους κοντά στο παιδί μου.
Φυσικά εννοείται ότι παιδί πρέπει να έχει ένα ενδιαφέρον για τις θετικές επιστήμες και τα μαθηματικά ειδικότερα, και να είναι καλός μαθητής για να γίνει δεκτός και να καταλαβαίνει τα μαθήματα που περιελάμβαναν πολλά εκτός της συνηθισμένης ύλης.
Λέμε τα παιδιά είναι το μέλλον, και το μέλλον φαίνεται λαμπρό όταν το έχουν στα χέρια τους τέτοιοι άνθρωποι που θα δώσουν τον σωστό προσανατολισμό στα παιδιά!

Όσοι λοιπόν έχετε παιδιά στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, να έχετε τον νου σας, για την νέα διοργάνωση. Μπορείτε και να βρείτε πληροφορίες στο σάιτ της Εταιρίας, και νομίζω ότι προβάδισμα το έχουν παιδιά που έχουν συμμετάσχει στους διαγωνισμούς που γίνονται.
Πραγματικά αξίζει την προσοχή σας και την υποστήριξη, έστω την ηθική, όλων μας.

Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2008

Μια συκιά στο νερό.



Βρήκε ένα ελάχιστο χώμα πάνω στο τσιμέντο και μεγάλωσε. Πράγματι, είναι μια συκιά!

Με αυτή την απογευματινή φωτογραφία, θα σας χαιρετίσω για λίγες μέρες.
Ελπίζω όλοι να είστε καλά, και να οδηγείτε με προσοχή!

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2008

1100 χ. δρόμοι, και 200χ .ALLOU FUN DRIVE!

1300 χιλιόμετρα σε 15 ώρες . Το τι είδανε τα μάτια μου...που να σας τα λέω.
Βουνά μικρά και μεγάλα,
λόφους μεγάλους και μικρούς,
πεδιάδες, κάμπους και καμπίσκους, όπως λέμε λοφίσκους, και ορμίσκους.
Είδα πόλεις και χωριά, είδα και καμένα, αλλά κυρίως είδα δρόμους. Ωραίους δρόμους.
Τόπαθα και γω σαν το ανέκδοτο που πάει η αμερικάνα τουρίστρια στην Ισπανία και όταν γυρίζει την ρωτάνε οι φίλες της. Τι σου άρεσε στην Ισπανία? Και απαντάει η αμερικάνα, -Είχε κάτι ξαπλώστρες στην πισίνα!! Τέλειες!
Έτσι και γω, καταχάρηκα τους καινούργιους δρόμους, τις σύραγγες και τα τούνελ, στο πέταλο του Μαλιακού, την Εγναντία, και τα άλλα κομμάτια της Εθνικής! Ενθουσιάστηκα σας λέω! Τι να πω ..., είχαμε και την κυρία του τζ-μπι,ες, και μας έλεγε, στρίψε δεξιά, μείνε αριστερά...σε τόσα μέτρα στροφή. Εξαιρετική η κυρία σας λέω! Και πανέξυπνη.....έλεγε το ραδιόφωνο την καινούργια επιτυχία στα γυφτονησιώτικα ...ΝΑ ΠΑΣ, ΝΑ ΠΑΣ, δεξιά απάνταγε η κυρία τζμπιές!
Μου άρεσε η Ελλάδα που είδα! Αλήθεια...όχι που είμαι στριμμένη και λέω πάντα κακίες. Αμα βρω κάτι καλό, θα το πω, γιατί να μη το πω?
Πολύ ωραίες καλλιέργειες είδα. Καθαρά ,τακτοποιημένα....έτοιμη είμαι να μεταναστεύσω βόρεια!
Γιατί έχει κόσμο, έχει πόλεις μεγάλες που συνδέονται όλες μεταξύ τους. Μπορείς να αλλάξεις παραστάσεις γρήγορα, να κάνεις δουλειές, να έχεις επιλογές!
Εμείς εδώ, είμαστε άκρη Θεού. Θέλεις να πας ένα ταξίδι, και πρέπει να περάσουν 2 ώρες να φτάσεις Χαλκίδα. Αλλά όμως έχω να το λέω!! Τέτοιους δρόμους σαν και τους δικούς μας, πουθενά δεν είδα στα 1300 χιλιόμετρα τα χτεσινά, και κάτι χιλιάδες σε άλλα χρόνια.
Όταν μπαίνεις στην Εύβοια, είναι σαν να κάνεις rides στο λούνα πάρκ. ΑLLOU FUN DRIVEֱ!
Η απόλυτη διασκέδαση! Στην 3ωρη κούρσα μας, προσφέρουμε.
1. Δρόμους με χαλίκι υπό κατασκευή, για τέλειο τρέμουλο-μασάζ, και σύννεφα σκόνης για πιο τρομακτική ατμόσφαιρα, κυρίως το βράδυ.
2. Δρόμους με λακούβες. Η χαρά των δοκιμαστών αυτοκινήτων. Δεν μιλάμε όμως για οποιαδήποτε λακούβες! Λακούβες για ένα τροχό, για δύο τροχούς, για όλο το μπροστινό σύστημα, για να αγοράσετε πιο γρήγορα άλλο αυτοκίνητο, αν θέλετε να ξεφορτωθείτε το παλιό σας!
3. Κύρια αρτηρία νομού, μόνο μιας λωρίδας, να περνάνε οι απέναντι, να σου ρίχνουν τον προβολέα στα μάτια, και να λές,- διαβόλ μαιν κομαντάρ, θα τα ξεράσω όλα!-

Όταν μπαίνεις στην Εύβοια, είναι σαν να κάνεις ένα ταξίδι στο παρελθόν, να μπορείς να εκτιμήσεις τους δρόμους που έχεις, γιατί αδύναμη η μνήμη του ανθρώπου.
Εμείς στην Νότια Εύβοια, είμαστε καταραμένοι να υπομένουμε αυτό το μαρτύριο, και δεν μπορούμε πια να κάνουμε και τίποτα.
Όταν μπαίνεις στην Εύβοια, το καταλαβαίνεις πρώτον από τους δρόμους, και δεύτερον από τον αέρα.
Μιλάμε στον αέρα...μήπως θα μας απαντήσει? ... και λέμε..
1. Λύσσαξες!
2. Φύσα να δούμε τι θα καταλάβεις!
3. Μας ξύρισες!
4. Αμάν πια..δεν βαρέθηκες! λέμε και άλλα, ακατάλληλα για δημόσια έκφραση!
5. Και επειδή μας έχει πάρει το μυαλό,
Αυτά τα λίγα πρός το παρόν, λεπτομέρειες προσεχώς!
4. ֱ
ֱֱֱֱֱֱ

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2008

Επικοινωνία και προκατάληψη.
















Σκηνή 1η
Ταβέρνα σε παραθαλάσσια μικρή πόλη , η μεγάλο χωριό ,στην Ελλάδα. Διαλέξτε όποια θέλετε, εγώ όμως ξέρετε ότι μιλάω για την δική μου.
Το φεγγάρι φωτίζει ολόγιομο τον ουρανό, τα κύματα, πλάτς - πλούτς, στην αμμουδιά, ένα ελαφρό αεράκι δροσίζει την ζεστή ατμόσφαιρα. Κάθεσαι, ανάβεις τσιγάρο, ρουφάς μια μεγάλη αναπνοή και ,ουυυφ, την ξεφυσάς και μολύνεις τον άχραντο και αμόλυντο νοτισμένο θαλασσινό αέρα. Έρχονται και οι συνδετυμόνες.
- Βρε καλώς τους, καλώς τους! Καθήστε.
- Αργήσαμε?
-Όχι, μια χαρά. Και μεις πριν από λίγο ήρθαμε.
-Ζέστη, έχει σήμερα...
- Όχι μωρέ,,μια χαρά είναι. Έχει και ωραίο φεγγάρι. Τέλεια ροματζάδα!

Καρέκλες σέρνονται...ουπς, συγγνώμη ,σας ενοχλώ.
-Όχι, όλοι θα βολευτούμε..λέει ο κύριος του οποίου η πλάτη έχει φρακάρει την δική σου.

Κυρία πρώτη.
Τα μάθατε?Πιάσανε τον φονιά του Σεργιανόπουλου! Άντε από κει, μαζεύουμε κάθε καρυδιάς καρύδι, και κοίτα τι γίνεται!
Κύριος 1ος Α ρε, Παπαδόπουλος που τους χρειάζεται!

Κυρία 2η
Σκέφτεται... Πάει η ροματζάδα.. Λέει...- Ελάτε τώρα, να πούμε κάτι πιο ευχάριστο..τέτοια ωραία βραδυά..
Κυρία1η
Θάρθουν καινούργιοι δάσκαλοι, η θα μείνουμε πάλι χωρίς μάθημα μέχρι τον Νοέμβρη?
Κυρία2η - ΄Θαρθουν, πάντα έρχονται, αργά η γρήγορα..
Κυρία 1η Πέρισυ η δική μας μας έκαψε. Ήταν στον κόσμο της, φωτοτυπίες, ατέλειωτες,,μέχρι τις 12 διαβάζαμε....
Κυρία 2η, Αναστενάζει απογοιτευμένη. Πάει το όμορφο συναίσθημα της ρομαντικής και ευχάριστης βραδιάς. Τώρα θα αρχίσουμε για τα διαγωνίσματα, τα αγγλικά, τα δίδακτρα, και τις αρρώστιες του Χειμώνα..

Κύριος 1ος
Πλήρωσες την Εφορία? Μας γδάρανε πάλι. Τι ταβατζήδες είναι τούτοι ρέ?
Κύριος 2ος
Καλά, κάτσε να γίνει το κτηματολόγιο, να δεις ποιός θα τρέχει και δεν θα φτάνει. Πού να βρώ τα λεφτά ρε αλήτες? Από μένα θα πάρεις αυτά που κλέβεται μεταξύ σας?

Σερβιτόρος.
-Τι θα πάρετε?
-Τι έχετε?
-Μπλά..μπλά...μπλά......
Κυρία1η - Δέν άκουσα, μου τα ξαναλέτε?
Κυρία 2η - Δεν θέλω τίποτα μωρέ, κάνω δίαιτα.
Κυρία1η Και γώ, αλλά δεν βαριέσαι? Δεν βγαίνουμε και κάθε μέρα!
Κυρία 1η Να πάρουμε ορεκτικά και σαλάτες.
Κύριος 1ος Φέρε μια χωριάτικη, ένα τηγανόψωμο, μια τηγανητές, μια κολοκυθάκια, μια λουκάνικο, ένα σαγανάκι,, φτάνουνε?
Όλοι... Φτάνουνε,,φτάνουνε,,ποιός θα τα φάει όλα αυτά?
Κύριος 2ος Κύριο πιάτο?
Κύριος1ος Μία χοιρινή,...(μετράει ρωτάει) Φέρε δύο...
γκαρσόν Τι θα πιείτε?
Κύριος 1ος Μπύρα? Οι κυρίες ανασηκώνουν τους ώμους, ο κύριος 2 συμφωνεί.
Μία μία νάναι κρύες....
Γκαρσόν , Κλείνει το μπλογκάκι , και φεύγει σφαίρα για την κουζίνα!

Σκηνή 2
Το τραπέζι στρωμένο. Τα πιρούνια παίρνουν φωτιά, μμμμμ,νόστιμο!!! Όλα ωραία ε? Τέλεια!

Κυρία1η Τάμαθες για την κόρη της Ταδοπούλου? Έχει ξεφύγει τελείως. Βγαίνει και με αλβανούς...
Κυρία2 Τι λες βρε παιδί μου? Καλά, η μάνα της τι λέει?
Κυρία1 Τι να πει η έρημη? Δεν μπορεί να την μαζέψει.
Κυρία 2 Πω, πω τι γίνεται! Τα παιδιά μας και τα μάτια μας!
Κυρία1 Προσέχουμε, τι άλλο να κάνουμε? Δεν σημαίνει ότι όλα θα πάρουν τον κακό τον
δρόμο!
Κυρία2. Μη το λές, ακόμα και στις καλύτερες οικογένειες, δοκίμασες κολοκυθάκι? Τέλειο!
Κυρία 1η Μη με τρομάζεις βρε΄παιδί μου.... Αγόρασες τίποτα στις εκπτώσεις?

Σκηνή 3

Η κυρία 2 αρχίζει να έχει έντονα συμπτώματα δυσφορίας. Έχει σκάσει από το φαγητό, την στενεύει η ζώνη, τα τακούνια την έχουν κτυπήσει, έχει πιαστεί, η καρέκλα είναι σκληρή, το περιθώριο που της αντιτοιχεί πολύ λίγο..
Σιγοψιθυρίζει στην κυρία 1, Πάμε τώρα? Βαρέθηκα, κουράστηκα,και έχω σκάσει.
Πάμε, πάμε, Μήτσοοοοο φωνάζει στον συμβίο της, Πάμε σιγά σιγά...πέρασε και η ώρα..

Καληνύχτες, χαμόγελα, όλα καλά και ώραία.

Σκηνή 4
Στο σπίτι η κυρία 2, ξεφορτώνεται τα παπούτσια και ανοίγει το λαπ-τοπ.
Διαβάζει και γράφει σχόλια σε τόσα θέματα, εκτός από τη κακιά δασκάλα και τα τρομακτικά της καθημερινότητας της.

Το φεγγάρι ήταν ακόμα σαν πορτατίφ κρεβατοκάμαρας στον ουρανό, που φώτιζε το πληκτρολόγιο , και έδινε κάτι από καλοκαίρι στις αναρτήσεις της.