Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη.


Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Πρώτα από όλα θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη που σου γράφω μόνο μιά φορά τον Χρόνο. Το ξέρω ότι δεν είναι ευγενικό, και ούτε καν γράφω ένα γράμμα για να σε ευχαριστήσω . Γενικά είμαι πολύ ευγενικό παιδί, αλλά τώρα που το σκέπτομαι, ίσως να μην είμαι και τόσο πολύ.
Λοιπόν Άγιε Βασίλη τι κάνεις? Έκανες καθόλου δίαιτα, η θα μας πάθεις τίποτα και θα μείνουμε χωρίς δώρα?
Καλέ μου Άγιε Βασίλη, μη στεναχωρεθείς με αυτά που θα δεις εδώ κάτω. Καλύτερα μη κοιτάς καθόλου, πέτα τα δώρα και μη πάρεις ούτε τα κουλουράκια σου!
Σε κάθε σπίτι γίνεται το σώσε, κατά τα λεγόμενα μιας εκπομπής που την λένε η στιγμή της αλήθειας.
Όταν περάσεις από την Μακεδονία, μη μπερδευτείς! Θα ακολουθήσεις τον δρόμο μέχρι την θάλασσα. Δεν ξέρω μέχρι που έχουν βάλει πινακίδες οι άλλοι, που θέλουν να μας πάρουν το όνομα!
Επίσης σε παρακαλώ πάρα πολύ πετώντας πάνω από το Άγιο όρος, βάλε μια ταμπέλα Άγιος Όνος, γιατί εγώ είμαι κοριτσάκι και δεν με αφήνουν να πάω εκεί πέρα.
Πολλές γειτόνισες ήθελαν να πάνε στο εξτρίμ μέικ όβερ αλλά κόπηκε, Για αυτό θα ήθελα να σου παραγγείλω 1 καινούργια μασέλα, 1 μπούστο νούμερο 4, και δυό καινούργιες γάμπες, για την στραβοκάνα Μαριγώ, γιατί κλαίει απαρηγόριτη και δεν σταματάει με τίποτα.
Άγιε Βασίλη είναι πολλά αυτά που θα ήθελα να σου ζητήσω μόνο για μένα, αλλά θα σε παρακαλέσω μόνο ένα.
Το λένε crash .Είναι ένα παιχνίδι στρατηγικής και είναι πολύ μπερδεμένο. Πολεμάς τέρατα και αρχηγούς και μετά μπορείς να τους ελέγχεις . Εγώ θέλω να είμαι ο ήρωας
αλεπού. Είναι ένας χαμογελαστός χαρακτήρας με ένα μεγάλο χαμόγελο και τζίν, και περπατάει στα δύο πόδια.
Καλέ μου Άγιε Βασίλη, δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλα τώρα, αλλά επειδή έχουμε καιρό μπορεί να σου στείλω και άλλο γράμμα.
Φιλιά
Σοφούλα

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

ΚΑΣΕΤΙΝΕΣ



Βήματα χορού, κάτω από το θρανίο...


























Ένα ωραίο ποίημα για την θάλασσα.
Ελένη, ετών 8.














Κασετίνες, τρυφερές..νεανικές,,
γεμάτες εφηβικά όνειρα για μεγάλες αγαπες και ατέλειωτες φιλίες...










Για γέλια και για κλάμματα...
Η ορθογραφία δεν μειώνει την ανάγκη για προσοχή και ερωτικά σκιρτίματα....











Στίχοι, γεμάτοι φόνους αίμα, και δολοφόνους, για να περιγράψουν τα πιο αγνά αισθήματα..αν υπάρχουν τέτοια.....


Κασετίνες, θήκες γεμάτα ξυσμένα μολύβια, γόμες που τρίβοντε σαν τυρί, να πασπαλίζουν ασκήσεις και μολυβένιες τροχιές στα τετράδια,
γεμάτες μύτες για μηχανικά, και ξύστρες να κάνουν λίφτινγκ κάθε λίγο και λιγάκι στις μύτες των μολυβιών......






Ειδήσεις


Έτσι όπως πάμε αντί για γουρούνι θα σφάξουμε μύγες τα Χριστούγεννα!

Η ανομβρία συνεχίζεται και η γη έχει στεγνώσει και σκάσει, σαν το κέικ που το αφήνεις πιο πολύ από πρέπει, στον φούρνο.

Έχουμε αλλαγή φρουράς. Το κουαντάναμο θα κλείσει. Εγώ λέω να βγούν έξω αυτοί που είναι μέσα, και να μπούνε μέσα αυτοί που είναι απ έξω.

Ο Τατούλης έφυγε....πάει σε κάποιο καινούργιο κόμμα? Είναι και οι βουλευτές σαν τους τηλεαστέρες. Οι αποτυχημένοι στο κόμμα-σταθμό τους, γίνονται μεγάλα ονόματα στα μικρότερα κόμματα-σταθμούς.

Οι τράπεζες ακόμα να κατεβάσουν τα επιτόκια. Έχουν ανέβει πάρα πολύ ψηλά, αλλά δεν έχουν τόσες ψηλές σκάλες στις τράπεζες να ανέβουν για να τα κατεβάσουν.

Στο εξωτερικό μας κοροιδεύουν. Σιγά το νέο θα μου πείτε! Είδατε για να μας γδέρνουν που έχουν μαζέψει κομπόδεμα και τώρα αντέχουν?

Η κυρία Μανολίδου, είναι χάρμα οφθαλμών όταν γυρίζει και κάνει ερωτήσεις στους συγγενείς! Αν αυτή έχει κουλτούρα, ένα έχω να πω. Κουλτούρα να φύγουμε!

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

ΕΚΘΕΣΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ


Χτές -Κυριακή- πήγα να καμαρώσω αυτοκίνητα.
Το παλιό αεροδρόμιο ήταν ένα απέραντο πάρκινκ. Χιλιάδες επισκεπτών πήγαν να δουν, να ρωτήσουν, να χαζέψουν, και να ακούσουν την Σφαίρα σε ζωντανή μετάδοση. Δεν έδινε και κανείς σημασία εδώ που τα λέμε. !! Οι ζωντανές μςταδόσεις δεν έχουν και τίποτα περίεργο πιά!



Χτές έγινε και ο Μαραθώνιος.
Ο αδελφός μου πήρε μέρος, για τέταρτη φορά-, και τερμάτισε σε πολύ καλό χρόνο. Πρώτοι τερμάτισαν κάποιοι Κενυάτες, τόσο αδύνατοι, πού όπως λέει και ο αδελφός μου, ούτε δυο μήνες πεθαμένος δεν θα είμαι έτσι!!



Χτές ήταν Κυριακή, και όλο και κάτι ενδιαφέρον έγινε, και πολλοί κάπου πήγαν.

Αλλάζεις παραστάσεις, αλλάζεις διάθεση, αν έχεις και καλή παρέα τόσο το καλύτερο....






Αυτό το τέρας, είναι αμερικάνικο, και πολύ μάτσο όπως βλέπετε.....


Οι πωλητές όλοι άντρες, οι παρκαδόροι όλοι άντρες, οι κοπέλες μοίραζαν φυλλάδια, και καμάρωναν πάνω στα αυτοκίνητα...

ΖΗΤΩ ΤΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ!!! Εύα ..ακούς!!

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008

ΠΙΝΑΚΑΣ - ΠΟΙΗΜΑ -- ΤΡΑΓΟΥΔΙ




Ο πίνακας είναι του Ρηγόπουλου,

















Με κάλεσε η Αρτάνις,
να παίξω ένα παιχνίδι.
Ποιό ποίημα μου αρέσει
και μια ζωγραφιά,
να την ακολουθήσω
με μια μουσικούλα
που αγαπώ τρελά.

Από τραγουδάκι,
αν και είμαι ροκού,
το καβοντορίτικο,
το έχω περί πολλού.
Γιατί είναι μουσική
βγαλμένη από τη γη μου
και σαν δυνατή ροκιά
τραντάζει την ψυχή μου.

Από στοίχους και από ρίμες,
αν και διάβασα πολλές,
και μου αρέσουν κυρίως
παλιότεροι Άγγλοι και Αμερικάνοι ποιητές,
θα σας γράψω του Σουρή
λόγια λίγα και σοφά,
γιατί έχω καταλήξει
ότι την πιο δύσκολη αλήθεια
τη λες με λόγια απλά.


ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ

Προσφιλές μου ταίρι, δίχως να στο πω,
το καταλαβαίνεις ότι σ΄αγαπώ.
Και αν με σε κακιώνω στην κακή μου ώρα
κι αρχινά μουρμούρα και κακογλωσσιά,
μου αρέσει νάχω και ολίγη μπόρα,
μου αρέσει λίγη φουσκοθαλασσιά.

Δίχως πείσμα αγάπη, δίχως λίγο πίκα,
δεν αξίζει διόλου και δεν έχει γλύκα.
Βάστα μου γυναίκα, μούτρα σοβαρά,
την κλωστή σου κόβω κάκια σου κρατώ,
επειδή νομίζω πως καμιά φορά
και η πολύ μπουνάτσα φέρει εμετό.

Προσφιλές μου ταίρι, δίχως να στο πω,
το καταλαβαίνεις ότι σε αγαπώ.

Σε αγαπώ με γέλια , μα και θυμωμένη,
και αν ποτέ γυρίζω να ιδώ καμιά,
πάντα όμως κτήμα ιδικό σου μένει
η καρδιά μου όλη και ....η ασχημιά.

Και επειδή είναι Κυριακή, θα σας αφιερώσω το επόμενο γιατί με πιάνει κάθε Κυριακή. (ευτυχώς!)

Τεμπελιά

Δεν έχω κέφι για δουλειά,
πάλι με δέρνει τεμπελιά
και κάθομαι στο στρώμα..
Βρίσκω το σώμα μου βαρύ
και όλη η Γη δεν με χωρεί
κι΄ο ουρανός ακόμα.

Κακά νομίζω τα καλά
και βλέπω μια στα χαμηλά
και μια κυττώ απάνω..
Σ΄αυτόν τον κόσμο τον χαζό
ας ειμπορούσα να μη ζω,
μα δίχως ν΄αποθάνω!
---------------------------------------


Είναι πολλά του Σουρή
κυρίως για την πολιτική
που είναι ταιριασμένα,
λές και δεν πέρασε καιρός
από το 1891.

Και τώρα ένα πίνακα πρέπει να διαλέξω,
αλλά είναι δύσκολο πολύ
και φοβάμαι μη τα μπλέξω.
Για αυτό θα σας αφιερώσω
αυτόν που είναι πρώτος πρώτος,
μιας και δεν έμαθα σαφώς
να ανεβάζω τη φωτό
όπου πρέπει, δυστυχώς!!

------------------------------------------------------------------------