Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

Οι κυρίες του κοινοβολίου.

Χτές το πρωί έβλεπα στον Άλφα νομίζω, μια πολιτική κουβέντα για την κρίση, και ήταν και ο συμπαθέστατος κύριος Δημαράς. Τον συμπαθώ πολύ, και για αυτά που πέρασε όταν έχασε τον γιό του, και από όταν ήταν δημοσιογράφος, και άρχισα να σκέφτομαι, βρε πώς περνάν τα χρόνια, τι όμορφος άνθρωπος που ήταν, και κοίτα τώρα, γέρασε και αυτός! Η ομορφιά είναι κάτι τόσο περαστικό, και ταυτόχρονα, άκουγα και τι λέγανε, και ούπς! Έμεινα!!
Τον ρώτησαν για την συνάντηση Παπανδρέου- Καραμανλή, και τον ρώτησε ο δημοσιογράφος, γιατί δεν έκανε μια πρόταση για να βγούμε από την κρίση ο Γιώργος. Γέλασε λοιπόν ο κ. Δημαράς, και λέει, ότι αφού τον κάλεσε ο Καραμανλής, έπρεπε να είχε σχέδιο να προτείνει και να μην περιμένει από τον Γιώργο.
Εγώ σαν πολίτης, και σεις, και όλοι, σας ρωτάω, Θα είχατε κάποιο πρόβλημα να έλεγε ο Καραμανλής, ότι κάλεσε τον κύριο Παπανδρέου και συμφώνησαν πάνω στις προτάσεις του Πασόκ, για αυτό και για αυτό.
Αν είναι τόσο σοβαρά τα πράγματα, που φαίνεται ότι είναι χειρότερα από ότι φανταζόμαστε, σας ρωτάω, είναι λογικό να κάνουν τέτοιες τσιριμόνιες?

Μα μούρθε χωρίς να το θέλω, και λέω στον κύριο Δημαρά. < Τι λέτε μανδάμ!?>
Είμαι φεμινίστρια αλλά αυτά τα καμώματα μου θυμίζουν κυρίες στις γειτονιές με μπικουτί ρόμπες, και πασούμια με ρόζ φουντίτσες, να τσακώνοντε και να κάνουν κατινιές.

Το μόνο που τους νοιάζει είναι να βοηθήσουν στην κρίση, και να κάνουν τους σωτήρες, και γω καταλαβαίνω ότι δεν νοιάζοντε για μας. Η εξουσία πάνω από όλα!
Φωτιά και μπούρπερη να πέσει, και μετά φωνάξτε με να σας σώσω. Έτσι φτάνουν στα αυτιά μου, όλα όσα λένε για εκλογές, για σχέδια κλπ.

Να μου πεις, δεν πρέπει ο Καραμανλής να έχει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο? Και γω που να το ξέρω?
Τι είμαι εγώ? Ένας απλός, μέτριος, βουτηγμένος στην άγνοια του βάθους των πραγμάτων άνθρωπος, που θα με φωνάξουν όμως να ψηφίσω σε λίγο. Και τι να ψηφίσω? Αυτόν που δεν έχει πρόγραμμα, αν όντως δεν έχει, η αυτόν που λέει ότι έχει, αλλά δεν μου το λέει, και περιμένει να βγεί για να το πει μετά?

Και γιατί κάνουνε συναντήσεις αφού από πριν όλοι λένε το ποίημα τους και κανείς δεν κάνει κάτι, να νιώσουμε και μεις σαν πολίτες ότι μας νοιάζοντε λίγο. Τι είμαι εγώ ρε γαμώτο?
Από πολίτης υπεύθυνος , γίνομαι όχλος και μπλέμπα, και μετά γίνομαι πρόβατο να μπαινοβγαίνω από το ένα μαντρί στο άλλο. Δεν ξέρω πολλά πράγματα, τα περισσότερα, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι δεν είναι σωστό να φέρνουν τους πολίτες σε αυτή τη θέση.

4 σχόλια:

Maria Tzirita είπε...

Και τι είδες ή άκουσες που δεν ήξερες Σοφούλα μου; Ούτε καν που ασχολούμαι πλέον με δαύτους... Η από κατω ανάρτησή σου όμως εκπληκτική, πολύ τη χάρηκα! Φιλάκια πολλά και να μας αγαπούν και να μας τιμούν όσο είμαστε εν ζωή!

Adamantia είπε...

Γιατι να το κανουν οι πολιτικοι αφου δεν το κανει κανεις μας? Ποιος Ελληνας βαζει το συλλογικο συμφερον πανω απ το προσωπικο του?
Κανεις.
Καλο βραδυ

fpboy είπε...

1. Η Αδαμαντία έχει μεγάλο δίκιο.
2. Δεν έχει μεγάλο πρόβλημα η Ελληνική Οικονομία.
Και πως να έχει με 1.700.000 δημόσιους υπαλλήλους.

sofiascomments είπε...

Mariatzirita,
αν όμως ασχολούμαστε περισσότερο μπορεί τα πράγματα να ήταν καλύτερα.
καλημέρα

ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ,
πόσο δίκιο έχεις. Καμία υποστήριξη σε κανέναν, από κανέναν. Μόνο σε πορείες για αύξηση μισθών πάνε όλοι μαζί. Κρίμα.
Καλημέρα

fboy,
υπάρχει ελπίς? Κοίτα τις συμφωνίες να βγάλεις συμπέρασμα.
καλημέρα

Δημοσίευση σχολίου