Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Η ΚΟΠΑΝΑ!



















Μια μέρα,.....καλύτερα ένα απόγευμα που πήγαινε να βραδιάσει, είχαμε ένα ωραιότατο δύωρο, με μια τάξη.
Αυτή η σύγκρουση απόψεων, για το τι είναι ωραίο και για το τι όχι, με έφερε σε αντιπαράθεση με μια μαθήτρια, που είχε σαφώς διαφορετική γνώμη για το ωραίο του μαθήματος.
Αφού έστειλε λοιπόν την τσάντα της και με το μήνυμα ότι θα έρθει...κάποτε, πήγε μια ωραιότατη βολτίτσα με μια φίλη της.
Όμως η τσάντα, δεν έχει φτάσει ακόμα στο σημείο να αντικαταστήσει την μαθήτρια, και ως εκ τούτο, εθεωρήθει η απουσία της ως κοπάνα.

Επειδή ως άνθρωπος σέβομαι την διαφορετική άποψη των μαθητών, και τους αναγνωρίζω το δικαίωμα της κοπάνας μέσα, μέσα, είπα να κάνω την πάπια, και να μη πάρω τηλέφωνο στο σπίτι.
Βγήκαμε για διάλειμμα, η τσάντα παρέμεινε στην θέση της, και τα παιδιά εξαφανίστηκαν στην γωνία του δρόμου, που είναι σκοτεινή, και ευνοεί τις ιδιαίτερες κουβέντες των εφήβων.
Με την παρέλευση του πρέποντος χρόνου, βγήκα και φώναξα τα παιδιά να γυρίσουν στην τάξη.
Όσο πιο μεγάλα είναι τα παιδιά, τόσο πιο αργά προσέρχονται στο μάθημα, εν αντιθέσει με τα μικρά, που σκοτώνονται ποιος θα μπει πρώτος μέσα. Και νομίζω, ότι από κει αρχίζει κάποιος να καταλαβαίνει το πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνεται η κάθε ηλικία τα πράγματα.
Εν τοιαύτη περιπτώσει, αφού μαζεύτηκαν όλοι, και η τσάντα περίμενε υπομονετικά την ιδιοκτήτρια της, μια φατσούλα φάνηκε στην πόρτα, και ζήτησε να μιλήσει σε μια μαθήτρια, φίλη της εξαφανισμένης.
Πήρα το σοβαρό μου, και γρήγορες στροφές, ( παραλίγο να κάψω και έναν μυ στον εγκέφαλο!) και της είπα όχι. Μετά από έρευνα απεδείχθη ότι την είχε στείλει η εξαφανισθείσα, να πάρει την τσάντα.)
Συνεχίσαμε το μάθημα, και ενώ λέγαμε τις ασκήσεις, σκεφτόμουν, ότι αφού δεν φάνηκε, όλα τα παιδιά, ξέρουν ότι ξέρω ότι η κοπελιά έχει κάνει κοπάνα. Αν έδινα την τσάντα, όλοι θα ήξεραν ότι ήμουν συνεργός στην κοπάνα, και τι πιο φυσιολογική ερώτηση σε ένα παιδί, από το , ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΓΩ?
Με βαριά καρδιά λοιπόν, μόλις τέλειωσε το μάθημα, πήρα τηλ. στο σπίτι. Το σήκωσε ο πατέρας, που μου είπε ότι η κόρη του είναι στα Αγγλικά. Του απαντώ ήρεμα, ότι εγώ είμαι τα αγγλικά, και δεν είναι εδώ, λυπάμαι πολύ, καληνύχτα!

Σε λίγο εμφανίστηκε η κοπελίτσα, και με δάκρυα στα μάτια, μου είπε συγνώμη κυρία, έπιασα την κουβέντα, κλπ,κλπ. Της είπα ότι πήρα σπίτι της, αλλά δεν είπα τίποτα για την τσάντα, που κανένα παράπονο δεν είχε πει τόση ώρα, να την πετάει ο ένας από δω και ο άλλος από κει.
Σε λίγο ήρθε η μητέρα της και την πήρε.....

Λοιπόν, ο άνθρωπος υπό πίεση στροφάρει πάρα πολύ. Και αυτός είναι ένας λόγος που διατηρώ την αισιοδοξία μου σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Εδώ βρήκε λύση η Τόνια, δεν θα βρει ο Παπαθανασίου!!
Ήταν λοιπόν που λέτε, μετά την 17 Νοέμβρη, και είπε στον πατέρα της, ότι ενώ εγώ τους είχα πει ότι δεν θα έχουν μάθημα στις 17 , αυτή άκουσε στις 18. Και όταν ο πατέρας της την ρώτησε γιατί είπε ψέμματα, είπε ότι φοβόταν ότι δεν θα την άφηνε να πάει στην φίλη της να δούνε ένα dvd. Τι να πει ο άνθρωπος μπροστά στο ενιαίο μέτωπο μάνας - κόρης, κατάλαβε, δεν κατάλαβε, είπε ότι το πίστεψε, και περιχαρής η νεαρά μας, συνέχισε τα σχέδια για περισσότερες και πιο πετυχημένες κοπάνες!

17 σχόλια:

Φωτεινή S είπε...

E, κι αυτή η αθεόφοβη ήταν ανάγκη να δηλώσει κοπάνα στέλνοντας μόνη τη τσάμτα? Αν δεν την έστελνε, μπορεί να τη γλίτωνε για πρώτη φορά.

Γεια χαρά , Σοφία!

Ανώνυμος είπε...

Η κοπανα σοφάκι μου ειναι σαν το δίκιο του εργάτη. Αντε βρες άκρη,.
Πολλές καλημέρες από την προβληματισμένη και δύσκολη πρωτεύουσα
ritsa masoura δεν μπορω να μπω στο σάι σου με τοσες δεσμευσεις που εχει το συστημα....

venceremos είπε...

εκανα κι εγω μία κοπάνα όταν πήγαινα σχολείο και νόμιζα ότι ειχα κάνει τον αθλο του αιώνα...
και η κοπάνα κότσια θέλει τελικά....

Adamantia είπε...

H κοπάνα θέλει καλή οργάνωση βασικά. Τη μικρή της ιστορίας σου τη βρίσκω τελείως ερασιτέχνη.
Εμένα δεν της έμαθε ποτέ κανείς εκτός από μία που ήταν ομαδική και μας κάρφωσε ένας φύτουκλας.

koptoraptou είπε...

Εκπρόσωπο τύπου...τσάντα, πρώτη φορά ακούω!
Τα φιλιά μου!

δεσποιναριον είπε...

Α μπραβο κατι τετοιο μπηκα να γραψω. Ο ορισμος της κοπανας δεν περικλειει ενοχοποιητικα στοιχεια, οπως τσαντες. Αυτο δεν ειναι κοπανα, ειναι προκληση!

Maria Tzirita είπε...

Όλα καλά Σοφία μου, κι η κοπάνα στο πρόγραμμα είναι, αλλά δεν ανησύχησες; Αν είχε συμβεί κάτι στην κοπέλα; Πώς μπορούσες να είσαι σίγουρη ότι ήταν καλά κι απλά έκανε κοπάνα; Νομίζω στη θέση σου το πρώτο που θα έκανα θα ήταν να πάρω την ίδια στο κινητό της για να βεβαιωθώ ότι είναι καλά! Κι αν μου απαντούσε θα της έλεγα να έρθει στο μάθημα κι αν δεν ερχόταν τότε θα έπαιρνα τους δικούς της... Όπως και να έχει, θεωρώ ότι έκανες καλά να ενημερώσεις στο σπίτι της. Και στο φροντιστήριο της κόρης μου πάντα το ίδιο έκαναν κι αυτό μας γλύτωσε πολλές κοπάνες! Φιλιά!

Χρονοστιβάδα είπε...

Εξ' όσων αντελήφθην κι εγώ, η κοπάνα της μικράς ήτο μια σαφέστατη πρόκληση, πιθανόν προς το αντικείμενο του μαθήματος. Συνεπώς, θα μπορούσε αυτό να εξελιχθεί διδακτικά, για τους εναπομείναντες. Μια συζήτηση, φερ' ειπείν, για το "ωραίον" της συμπεριφοράς - η αισθητική άλλωστε, είναι η βάση της ηθικής - ίσως ν' ανάγκαζε τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν τον αντίκτυπο των πράξεών τους (...άσε που, αν μάθαινε την επόμενη, πως η ίδια απετέλεσε αφορμή και θέμα συζήτησης, θα έσκαγε που δεν ήταν από μια μεριά, ν' ακούσει τι ειπώθηκε... το γνωστό, κρύο πιάτο της εκδίκησης)... :-)
Ένα μόνο δεν καταλαβαίνω κι αυτό είναι η αισιοδοξία σου. Όντως, "ο άνθρωπος υπό πίεση στροφάρει πάρα πολύ", αλλά εδώ "στροφάρει" προς λάθος κατεύθυνση... προς αναζήτηση δικαιολογίας, με κατάληξη το ψέμα. Υπονοείς κάτι για τον Παπαθανασίου ? :-)

Aspa είπε...

Αυτό το κόλπο με την τσάντα, δεν το έχω ξανακούσει! Κι έστειλε και εκπρόσωπο να την παραλάβει μετά!
Αχ τι τραβάτε κι εσείς οι καθηγητές!

sofiascomments είπε...

Αγαπητοί φίλοι σων-μπλόγκερς,
η κοπάνα θέλει και τον έξυπνο μαθητή της.
Εχτές μου λέει ένας που δεν είχε έρθει στν παραμονή της 25. Κυρία δεν το ήξερα ότι θα κάναμε μάθημα. Του λέω, Σου είπα εγώ τίποτα? Σε ρώτησα? Σου έδωσα πάσα για να μου πεις ψέμματα και μάλιστα βλακείες? Μη μιλάς τουλάχιστον.
Βλέπετε είχα δει την μαμά του και της είχα πει ότι έλειπε στο διάλειμα!
Όσο για το αν ανησυχώ για αυτούς που λείπουν, πάντα τηλ, αλλά εκείνη την φορά πήγα για τσιγάρα και είχα δεί με ποιές είναι από μακρυά.
Έχουν γνώση οι φύλακες, που λένε.
Εμείς που δεν μπορούμε να κάνουμε κοπάνα είναι το δράμα μου!
καλημέρα

Me_To_aSeToN_STo_XeRi είπε...

Μακάρι να μπορούσα να κάνω κοπάνα ξανά! Ειδικά μέρες,χαρά θεού,σαν κι αυτή.

Artanis είπε...

Αυτό με την τσάντα, κι εγώ για πρώτη φορά το ακούω...Παλαβό είναι το ζήτημα...
Καλημέρα Σοφία μου, φιλιά πολλά απο ΝΖ...

sofiascomments είπε...

Me-to-ase...κλπ.
Καλέ που το σκλέφτηκες αυτό? Ευχαριστώ για την επίσκεψη, και παντα μπορείς να δηλώσεις μια ασθενιούλα! Μπορεί και πόαλι όχι!
καλημέρα

Αρτάνις
Άν δίνεις πολύ θάρρος, αυτά παθαίνεις!
καλημέρα

ILive2LoveMe είπε...

Εγώ πάντως κοπάνες έκανα, αλλά με μέτρο και όταν με έπαιρνε. Κι αν μπορούσα θα το ξαναέκανα, χωρίς να ενθαρρύνω καταστάσεις. Για μένα δεν ήταν επιβλαβές ή επιζήμιο. Αναμνήσεις... Βέβαια να υπάρχει και φιλότιμο ε, όχι πλήρης ισοπέδωση.
Φιλιά, καλό απόγευμα.

Ανώνυμος είπε...

απ' ότι διάβασα μάλλον φταις εσύ που ενώ τους είπες ότι θα είστε κλειστα στις 17, κάπου στο μυαλό σου σκεφτόσουν 18. και ως σπίρτο η μαθήτρια, το διάβασε.:) τι να πω. κοπάνες κάναμε όλοι. αλλά τουλάχιστον προσπαθούσαμε να ήταν καλοσχεδιασμένες και με καλά άλλοθι.

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

Ήταν Μάιος. Η μέρα μεγάλη κι ο καιρός σε προκαλούσε για μια βουτιά στην παραλία. Πώς να αντισταθείς? Την κοπάνησαμε όλοι μαζί από την τάξη κι ας ξέραμε ότι οι γονείς θα ειδοποιηθούν...

Ήταν η πρώτη μου κοπάνα. Η καλύτερη ανάμνηση που έχω απ' τα μαθητικά μου χρόνια.

Ήταν όμως και η τελευταία... ήμουν στην Γ' Λυκείου!

Καλό Σ/Κ Σοφάκι :)

sofiascomments είπε...

Ilive to love me
EVLAHOS
TERAS

Αρχίζει να γίνεται έντονη η ισοπέδωση σε κάθε τι που παλιά το θεωρούσαμε δεδομένο. Η ευγένεια, ο στοιχειώδης σεβασμός, όχι σαν σε μεγαλύτερους, η σαν δασκάλους, αλλά σαν ανθρώπους γενικά, αρχίζουν και εξαφανίζονται...
καλημέρα

Δημοσίευση σχολίου