Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Face book and me!




















Μετά από ένα άρθρο της cynical, αποφάσισα να δω με τα μάτια μου το τι σημαίνει face book.
Έκανα λογαριασμό λοιπόν, και επιτέλους πέτυχα αυτό που αρχικά νόμιζα ότι θα είχα στα μπλόγκς. Δηλαδή επικοινωνία με τους δικούς μου ανθρώπους που μένουν μακρυά.
Μέσα σε μια μέρα, μίλησα και ανταλλάξαμε αστεία, με ανήψια και παλιές μαθήτριες!

Είναι μεγάλη η χαρά μου, γιατί τα παιδιά με έκαναν φίλη και απάντησαν η έστειλαν τα ίδια, μήνυμα να γίνουμε φίλοι. Μα είναι τόσο συγκινητικό να τα βλέπεις 6,7 χρονών και τώρα, μεγάλες κοπέλες πια, και ολόκληροι άντρες, να γινόμαστε φίλοι!
Χώρια τα ανήψια μου, που εκτός από την συγγένεια, είχα την χαρά να τα έχω και μαθητές/τριες.

Η γνωριμία με το face book, με γέμισε χαρά, και επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά, την πραγματικότητα που ξεχνάμε. Το μηχάνημα είναι χαζό. Ότι το βάζουμε εμείς να κάνει, αυτό κάνει, και όταν το βάζουμε να κάνει το καλό, είναι πολύ καλό!

Είδα και ένα γκρουπ αυτών που γεννήθηκαν το 60. Τι νοσταλγία !!! Μήπως έχω κάτι και δεν νοσταλγώ τίποτα? Μου θυμίζουν κάτι γιαγιάδες που αρχίζουν τα , εμείς στα χρόνια μας...και εμείς το ένα και εμείς το άλλο, και έχουν ξεχάσει η ωραιοποιήσει ότι έχουν περάσει.

Τι τα θέλετε? Η τεχνολογία αλλάζει με τρομερούς ρυθμούς , η ζωή, τα κλειδιά επικοινωνίας, τα πάντα.
Λέμε κάθε μέρα ότι είναι τα ίδια και τα ίδια, και όμως! Άν δεν προσέξει κάποιος, ξυπνάει σε έναν διαφορετικό κόσμο.
Στον κόσμο μου προς το παρόν υψώθηκε ένας τοίχος, όχι για να με χωρίσει από τους ανθρώπους, αλλά για να μας φέρει πιο κοντά!

9 σχόλια:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Κάθε μέσο επικοινωνίας είναι καλό ή κακό στο μέτρο που το δια-χειριζόμαστε, μηδέ εξαιρουμένου και του Facebook.

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Ανώνυμος είπε...

Η τεχνολογία έχει μικρύνει τις αποστάσεις και έχει φέρει κοντά πολύ κόσμο. Το facebook ειδικότερα είναι η υπηρεσία που κατάφερε όσο καμία άλλη να ενώσει πολλούς ανθρώπους που κάποιο σταυροδρόμι της ζωής τους το πέρασαν μαζί και για διαφόρους λόγους χάθηκαν.

Unknown είπε...

Καταλαβα Σοφιτσα, γλυκαθηκες με το φεηςμπουκ. Ειναι πολυ ενδιαφερον ποσο κοσμο μπορεις να ξανα-βρεις εκει.

Unknown είπε...

Σοφιτσα ειμαι το δεσποιναριον αλλα γραφω απο ξενο λαπτοπ.

Artanis είπε...

Το πιο ενδιαφέρον έιναι να βρίσκεις τους φίλους σου του μπλογκ, και μέσα εκεί...Καθώς και αυτούς που έχασες από την καθημερινή σου επαφή , όπως συνέβη με μένα με το ταξίδι εδώ...
Καλημέρα και καλό Σ/Κ...Φιλιά...

sofiascomments είπε...

Γλαρένια,
Δεσποινάριον,
Αρτάνις,
Στεριανή Ζάλη,
πάντα έχει ενδιαφέρον να ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα. Είναι και μια μορφή διασκέδασης. Να δούμε τι άλλο θα βγεί!
καλημέρα

Marina είπε...

Οπως και σε εσένα ένα απο τα πράγματα που με ξετρέλλαναν στο Φατσαμπούκι (έτσι το λέω) είναι που βρήκα 2 παλιές μου συμμαθήτριες του Δημοτικού! Τι χαρά! Τι κέφι! Ξαφνικά θυμηθήκαμε τα παλιά και συμπληρώσαμε όλα τα κενά. Να το e-mail μου papicos@yahoo.com αν θές να βρεθούμε και εκεί.

Γιάννης Καραμήτρος είπε...

Ο μόνος λόγος που έφτιαξα προφίλ στο face book είναι γιατί το χρησιμοποιεί η αδελφή και μένει στο εξωτερικό. Στην πορεία βρήκα παλιούς συμμαθητές αλλά δεν έγινα "εξαρτημένος" όπως είμαι με το μπλόγγινγκ.

Άθεος είπε...

Δηλαδή να μπω κι εγώ που δεν έχω χρόνο ή δεν θέλω να τον σπαταλώ;
Αξίζει τον κόπο ή θα με βάλει σε μπελάδες!
Κι εγώ νόμιζα ότι είναι για τους αργόσχολους ή αυτούς που έψαχναν για ταίρι!

Δημοσίευση σχολίου