Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Αναμνήσεις...
















Εχτές ήμουνα στην παραλία και έπινα καφέ, μιας και δεν μπορούσα να κάνω μπάνιο, κοίταζα από μακρυά τα παιδιά να παίζουν με τα κύματα. Άφηναν τα σώματα τους να τα παρεσέρνουν τα κύματα και να τα κτυπάει στην ακτή. Ο γιος μου είναι ήδη 12, αλλά φοβάμαι να είναι τελείως μόνος του , έτσι και φέτος, μπορώ δεν μπορώ, είμαι για ένα ακόμα καλοκαίρι συνοδός παραλίας...
Θυμήθηκα τα δικά μου 12, όταν φεύγαμε από το σπίτι 2 και 3 το μεσημέρι, με μια πετσέτα, χωρίς καπέλο, χωρίς αντηλιακό, χωρίς καν σαγιονάρες. Μας έκαιγε η άσφαλτος τα πόδια, τρέχαμε στην άμμο να μπούμε στο νερό, και κολυμπούσαμε μέχρι τον μώλο για βουτιές. Και από κει, την μεγάλη απόσταση για τον λιμενοβραχίονα, να κολυμπάμε γρήγορα να προλάβουμε τα καίκια, η το καράβι που πλησίαζε, αψηφόντας τον φόβο. Άλλες βουτιές και από κει, από ψηλά στον φάρο, η από το κατάστρωμα κάποιου καραβιού που είχε αράξει.
Να μας κυνηγάνε οι λιμενικοί και μεις να πέφτουμε πάλι στην θάλασσα και πίσω....
Ώρες μέσα στην θάλασσα, ώρες έξω στην άμμο, χωρίς πετσέτες, χωρίς ομπρέλες, χωρίς παγωτά η καφέδες...Ποιος νοιαζόταν? Μόνο ποιος θα πρωτοπάρει τα κανό, ποιος θα τρέξει πιο μακρυά, ποιος θα τα παρατήσει πιο γρήγορα...Και μετά πίσω στην γειτονιά, να παίζουμε μέχρι αργά το βράδυ. Αντηχούσαν οι δρόμοι από τις φωνές, γέμιζαν τα πεζοδρόμια ποδήλατα. Τρέχαμε χωρίς χέρια στις κατηφόρες...
Δεν ήμασταν πολλά κορίτσια. Όμως εγώ άργησα να μεγαλώσω....Αν μεγάλωσα δηλαδή!
Όταν ήμουν δώδεκα, μπορεί να μην έκανα μάθημα το καλοκαίρι, αλλά τότε όλα τα παιδιά βοηθούσαμε σε όλες τις δουλειές. Δεν υπήρχε το βαριέμαι..Δεν προλαβαίναμε...

Η παραλία τώρα γέμισε ξαπλώστρες, ο μόλος έγινε καινούργιος, τα μαγαζιά γέμισαν την παραλία, ο δρόμος κύκλωσε όλη την αμμουδιά, όμως τα παιδιά μας παίζουν στην ίδια θάλασσα,
και όταν κοιτάς μόνο στην ακτή, είναι σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα, μόνο που στα κύματα αντί να παίζω εγώ, παίζει το παιδί μου με τους δικούς του φίλους, που είναι παιδιά τα περισσότερα τον παιδιών που παίζαμε στις γειτονιές...

ps
Αντε βρε Νίκο πρωί πρωί, γυρίσαμε πίσω....

16 σχόλια:

Adamantia είπε...

Tι γλυκό! Κι εγώ κάπως έτσι πέρναγα χωρίς αγωνίες και σκοτούρες κι όταν ήταν τόσο όμορφα..
Καλό καλοκαίρι νάχουμε Σοφούλα μου!

Artanis είπε...

Και να μουλιάζεις στο νερό, και τελικά να βγάινεις τρέμοντας μετά απο ώρες παιχνιδιού...
Άντε, και μ' έκανες να συγκινηθώ...

Aspa είπε...

Συνέχεια κι εγώ κάνω σκέψεις σαν κι αυτές που περιγράφεις… Άντε καλές βουτιές!

Silia είπε...

Δεν ξέρω ... Ίσως εμείς την διασκεδάζαμε την θάλασσα περισσότερο σαν ήμασταν παιδιά .
http://silia.wordpress.com/2008/10/22 (VISTONIDA BEACH)
Η Anna Silia είμαι από το facebook

admin είπε...

καλό καλοκαίρι σε όλους.... ξέγνοιαστες και απολαυστικές!!

katrine είπε...

Το μπάνιο ήταν γιορτή για μένα και τις αδελφές μου! Σαντουιτς με μορταδέλα από τη μαμά και παιχνίδι ατελείωτο. Τώρα είναι αλλιώς! Όχι άσχημα, απλά διαφορετικά!
Όπως και να ναι να έχουμε καλές βουτίτσες.
Φιλί καλό βραδάκι Σοφία μου

sofiascomments είπε...

Adamantia,
ελπίζω να βρεις καιρό να έχεις λίγες ξένοιαστες μέρες καντά στην θάλασσα!
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Αρτάνις,
μαύροι γινόμασταν από το κρύο, αλλά τότε δεν αρωσταίναμε! Με το καλό να ξανακάνεις μπάνιο στην αγαπημένη σου παραλία.
καλημέρα

sofiascomments είπε...

Άσπα,
καλές βουτιές με τις μικρές σου! Να περάσετε καλά!
Καλημέρα

sofiascomments είπε...

Σίλια,
σε ευχαριστώ που ήρθες από δω. Μας έπιασαν οι νοσταλγίες...Καλές βουτιές και φέτος!
Καλημέρα

sofiascomments είπε...

Τρελό κουνέλι,
σε ευχαριστώ, και καλά τρελοκουνιελάμσατα ...συνέχεια...
Καλημέρα

sofiascomments είπε...

Κατρίν,
ωραίο πράγμα οι γλυκειές αναμνήσεις! Σου εύχομαι και φέτος να περάσεις αξέχαστα...
Καλημέρα

Ra Ma είπε...

Τις ίδιες σκέψεις κάνω και εγώ! Βλέπω τα παιδιά μου να κινούνται στους δικούς μου παιδικούς και μερικές φορές μυστικούς χώρους και νοιώθω πως υπάρχει μια συνέχεια. Λίγο τα μέσα αλλάζουν αλλή η αίσθηση παραμένει ίδια!

Καλά μπάνια!!!

Ανώνυμος είπε...

Είχε δίκιο ο «ποιητής» όταν έλεγε πως όλα τριγύρω αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν.
Καλά κάνεις και δεν μεγαλώνεις. Είναι ο μόνος τρόπος να απολαμβάνεις τη ζωή.
Καλό σαββατοκύριακο.

sofiascomments είπε...

Radio Marconi
τουλάχιστον τα καμαρώνουμε! Και δεν πειράζει που περάσανε για μας!
Καλό Σ/Κ

sofiascomments είπε...

STERIANIZALI
Δεν γίνεται αλλιώς!
Καλό Σ/Κ και βουτίτσες αν είναι δυνατόν!

Δημοσίευση σχολίου