Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Αυτοκίνητα και μυαλά -μεγάλα κυβικά!






















Λοιπόν αδέλφια, δεν είσαστε εντάξει!
Μέχρι να πάω να βρω κάνα δυο φύλλα καθαρά επιταγών, να ξανακοιτάξω τα δάνεια, να ρυθμίσω κάτι χρέη στο ταμείο, να πληρώσω το ΦΠΑ, δεν μου αφήσατε ούτε χειρόφρενο στις εκθέσεις.
Καλά ρε παιδιά! Πότε προλάβατε! Και γω ο βλάκας που το σκεπτόμουν!
Άκουσα βέβαια ότι θα πέσουν καινούργιοι φόροι, ότι θα ξαναφέρουν τα τεκμήρια, ότι θα αυξηθούν τα ασφάλιστρα, και ήμουνα λίγο μαγκωμένη. Αλλά εσείς φαίνεται δεν έχετε επηρεαστεί από την κρίση. Δεν εξηγείτε αλλιώς!
Εκτός πια, αν μου πείτε ότι σας έπιασε ο πόνος για τις βιομηχανίες και είπατε να τις στηρίξετε!
Ε, κατανοητό! Πιο πολλά ρεπορτάζ κάνουν για τους απολυμένους στα αυτοκίνητα, παρά για τους απολυμένους από τις βιοτεχνίες στην Ελλάδα.

Να σου πω εγώ το δράμα του γερμανού και του αμερικάνου εργάτη, να τσουτσουρώσει το κορμί σου! Τώρα για τους δικούς μας! Κάτι θα γίνει μωρέ! Χάνεται ο Έλληνας?
Για αυτό είπα και γω, τώρα που τα έχουν φθηνά τα τζίπια, να πάρω ένα , να κάνω το κομμάτι μου, να σκάσουν και οι γειτόνισσες!

Πάω που λέτε στην αντιπροσωπία, ανάβω και ένα τσιγάρο...
Τι το ήθελα? - Απαγορεύεται μαντάμ. Μου λέει ο πωλητής με αυστηρό ύφος.
-Και εγώ, έχω αυτή την ιδιοτροπία- Μη με κοιτάξεις αυστηρά! -
Κοκκίνισα- πρασίνισα...και κάθισα !
Αφού με είδε έτσι μαζεμένη, μου λέει. -Θα πάρετε ένα καφέ?
-Ευχαρίστως, του είπα και γω. Του χαμογέλασα ευγενέστατα, και αρχίσαμε την ενημέρωση για τα αυτοκίνητα.
Αφού καταλήξαμε, -δεν σας λέω πιο- μου λέει θα το παραγγείλω, και θα έρθει.
Θα περιμένω λέω και γω, τι να κάνω?
Λοιπόν αδέλφια , αν καταλάβω ότι το μυαλό μας δεν φτάνει πέρα από τιμόνι - εξάτμιση, θα...
...θα κάψω φλάτζα! Η μήπως την έχω κάψει ήδη?! μμμμμμμμ!

Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Φθηνό φαγητό!












Λοιπόν αδέλφια,
ακούγοντας στην τηλεόραση όλες τις εκπομπές ακούω ονόματα και γεύσεις που κάτι μου κάνουν,στο να μη τις κάνω. Εντάξει, υπάρχουν και οι μάγειροι μας, αλλά εγώ μιλάω για την γενική περιρρέουσα ατμόσφαιρα!

Και μαγειρεύω και σκέφτομαι, γιατί να μην κάνουμε θέμα και να υπερισχύει στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, το δικό μας έθνικ?
Το δικό μας έθνικ, συνδυάζει πολλά καλά. Πρώτον είναι φθηνό, δεύτερον νόστιμο, τρίτον πανεύκολο, τέταρτον το τρώνε και τα ζωάκια μας!, πέμπτον υγιεινό, και για μας, και για τα ζωάκια μας.

Για να κάνουμε λοιπόν φθηνό έθνικ φαγητό, θα χρειαστούμε.
Ρύζι, γάλα, κόρν-φλάου, λίγη ζάχαρη και φτιάχνουμε.......ρυζόγαλο!! Με τρία ποτήρια γάλα, μια κουταλιά ρύζι προβρασμένο, λίγη ζάχαρη, μια κουταλιά κόρν-φλάου, και κανελίτσα αφού τα σερβίρουμε σε πιάτα η μπόλ, έχουμε τζάμπα σνάκ, νόστιμο και υγιεινό, που μεγάλωσε γενιές και γενιές. Δεν χρειάζεται πάνω από 10 λεπτά, και στοιχίζει περίπου ...1.50 ΕΥΡΩ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ!!
Θα το προτείνουμε σαν MILKRICE!
Θα σε ρωτάει ο άλλος για το σούσι, και θα λες! Σαν το milkrice, τίποτα! Άστον να ψάχνεται τι είναι το milkrice!

Ένα άλλο παρεξηγημένο φαγητό είναι ο τραχανάς! Κάνει περίπου 2.50-3 ευρώ το κιλό, και μπορείς να τον μαγειρέψεις με πολλούς τρόπους!
Ο TRAHANAS λοιπόν για ένα γρήγορο γεύμα που θα γίνει μόνο σε 15 λεπτά, χρειάζεστε σε ένα λίτρο νερό ένα φλυτζάνι τραχανά, λίγο λάδι, αλάτι πιπέρι. Μετά στο πιάτο μπορείτε να βάλετε λίγο λεμόνι. Άλλη παραλλαγή είναι να ρίξετε ένα κύβο κνορ λαχανικών. Επίσης, αν τηγανίσετε ψωμάκια και φετούλα τυρί, και μετά το προσθέσετε, είναι...μμμμμμ! τέλειο!
Αν σας βγεί αραιό, βγάλτε το νερό, αν είναι πηκτός ρίξτε νερό να πάρει μια βράσει, αν βγει πολύ πηκτό, κάντε το μπλάστρι, κάνει καλό σαν επίθεμα!
Επίσης, αντί για ρύζι στην ψαρόσουπα, είναι τέλειος!
Σκεφτείτε την αναλογία που χρειάζεται με το νερό, φανταστείτε με 3 περίπου ευρώ, πόσες μερίδες βγαίνουν.

Άντε να σας πω και άλλη μία.
Έχετε ψωμί χθεσινό, η προχθεσινό. Κάθεσαι και το κοιτάς και λες. Να το πετάξω, να μην το πετάξω. Ε, λοιπόν, δεν θα το πετάξεις.
Θα κτυπήσεις 2 αυγά, αξίας 0.60 πάνω κάτω, θα ρίξεις λίγη φρυγανιά, θα βουτήξεις μέσα το ψωμάκι σε φετούλες ψιλές, θα τις τηγανίσετε, θα τηγανίσετε και λίγο τυράκι, και νάτο! Έτοιμο το σνάκ! Με 1.20 περίπου, άντε και πόσο κάνει 5 κουταλιές λάδι, μπορείτε να τηγανίσετε μέχρι και 10 φέτες, πάνω κάτω!

Θα μου πεις, Δεν μαγειρεύω. Σεβαστό.
Θα μου πεις, δεν ξέρω, και δεν θέλω να μάθω! Και αυτό σεβαστό!
Θα μου πεις, δεν προλαβαίνω! ΕΕΕΕΕ! Δεν θέλω αηδίες! Δέκα λεπτά θέλουν!
Μόνο μη μου πεις, ότι δεν σε φτάνουν τα λεφτά και το φαί είναι ακριβό!

Η κλασική ελληνική κουζίνα είναι φθηνή και υγιεινή. Αν έστω και ένας-μια, βρήκε μια λύση, θα μου έκανε μεγάλη χαρά να το μάθω.

Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

AΔΥΝΑΤΙΣΜΑ ΤΩΡΑ! η ΤΩΡΑ?















Λοιπόν παιδιά, η Μαρία Τζιρίτα έφτιαξε ένα ωραίο μπλογκ, που λέγεται ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΑΣ, θα το βρείτε στην Μαρία, http://peridiaitas.blogspot.com γιατί ακόμα δεν ξέρω πως να κάνετε κλικ, και να βγαίνει.
Εν τοιαύτη περιπτώσει είναι μια πολύ καλή και χρήσιμη ιδέα, και όπως λέει και η ίδια, παίρνεις και κουράγιο με ένα..Άντε παιδιά όλοι μαζί, να κάνουμε κορμί!
Γιατί ως γνωστόν, Το κορμί το χάσαμε πατριώτη! Και βέβαια εννοώ το δικό μας!

Να πω και γω από δω κάνα δυο συμβουλές, μιας και χωρίς βοήθεια από ειδικούς ( έχετε καταλάβει πόσο εκτιμώ όλους τους -ειδικούς- από προηγούμενα ποστ-) έχασα από 25 περίπου κιλά δυο φορές, και καταφέρνω να διατηρώ τα λογικά κιλά μου.

Αυτό -το λογικά κιλά- είναι μεγάλη κουβέντα!
Θυμόμαστε πρώτα από όλα το πως ήμασταν στην εφηβεία. Λόγω της αύξησης των λιποκυττάρων σε αυτή την ηλικία, το πιθανότερο είναι να γίνεται όπως τότε, μετά τα ....αντα...
Μετά πρέπει να κάνουμε μια κουβεντούλα με τον εαυτό μας για το πόσο χρόνο θέλουμε να αφιερώσουμε στην βελτίωση της εικόνας μας.
Αν ας πούμε προτιμάμε να κάνουμε οτιδήποτε άλλο, εκτός από το να κάνουμε λίγο γυμναστική να μαζευτούν τα πλάτσα-πλούτσα, γύρω μας, τότε απλά ....αγαπήστε τα και μη γκρινιάζετε!
Κάτι άλλο που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι μετά τα 40, αποθηκεύεται λίπος 3-4 κιλά στην περιοχή της κοιλιάς.
Η φύση έχει προνοήσει, μιας και δεν μπορούσαμε να κυνηγήσουμε η να κινηθούμε όσο νεότεροι, να έχουμε απόθεμα. Πριν βιαστείτε να κατηγορήσετε την φύση, σκεφτείτε το τι έκανε στις καμήλες, και από καμπούρα, σαφώς καλύτερα μια κοιλίτσα....
Μετά τα σαράντα, πλησιάζει η αρχίζει η εμμηνόπαυση. Μαζί σέρνει και τα συμπρακούντα της. 'Ενα από αυτά, είναι ...λίγα κιλάκια. Ορμονικό το θέμα...
Λοιπόν, όσοι είμαστε πάνω από 40, πρέπει να θυμόμαστε ότι λίγο παλαιότερα, θα ήμασταν γέροι, ενώ τώρα μπορούμε να κάνουμε και τα τζόβενα..
Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι σαν μεγάλοι ανθρώποι...( ο τόνος στο ω) , πρέπει να τα λάβουμε όλα αυτά πολύ σοβαρά υπ' όψιν μας.

Όμως επειδή και για λόγους υγείας, καλό είναι να προσπαθούμε να μη ξεφεύγουμε από τα όρια, είναι μια καλή εποχή, να μαζευτούμε λίγο, και αν μπορούμε να ξεπιαστούμε με λίγες ασκησούλες, που γίνονται και στο σπίτι.

Να σας πω λοιπόν μερικά κόλπα που έκανα, και κάνω, όποτε θέλω να χάσω κιλά.

1. Αλλάξτε πιάτα. Πάρτε μικρά. Ένα γεμάτο πιάτο δημιουργεί την εντύπωση του πολλού φαγητού και το μάτι χορταίνει. Φορτώστε το πιάτο του φρούτου...όχι το μεγάλο.
2. Γιαούρτι με μήλο. Το μήλο βοηθάει στην λιποδιάλυση...Για αυτό λοιπόν, όταν πεινάς, μήλο με γιαούρτι να φας.
Θα μου πεις...μπλιάξ, δεν μου αρέσει! Μην το λες! Μπορείς να βάλεις κανελίτσα, λίγο μελάκι, δημητριακά με χαμηλά λιπαρά!
Πολλοί λένε, τρώτε φρούτα. Δεν ισχύει όμως αυτό για όλα τα φρούτα. Η μπανάνα ας πούμε, έχει πολλές θερμίδες..απαγορεύεται στις δίαιτες. Ειδικά όταν είναι πάνω σε παγωτό , και με σιρόπι σοκολάτας...
3. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να σεβαστούμε τον οργανισμό μας, και οι ΓΙΑΤΡΟΙ λένε, ότι ένα κιλό τον μήνα, μπορούμε να χάσουμε που να είναι λίπος, και να μην έχει κάποια αρνητική επίδραση στον οργανισμό μας. Επίσης οι ΓΙΑΤΡΟΙ, λένε, ότι χρειαζόμαστε 1400 θερμίδες την ημέρα.. Σκεφτείτε πως να τις μειώσετε λίγο, για να προσαρμοστεί ο βιορυθμός σας και να μην τα ξαναπάρετε!

Άντε βρε! Καλή επιτυχία!

Σάββατο, 25 Απριλίου 2009

Ο Ρατατούης στην πολιτική.


















Έχετε δει το ποντικάκι που μαγειρεύει? Τραβάει τα μαλλιά του μάγειρα, και εκείνος γίνεται ένας εξαίρετος μάγειρας. Δεν έφταιγαν τα υλικά μόνο, η οργανωμένη κουζίνα, οι βοηθοί, το εστιατόριο. ΟΧΙ! Έφταιγε ο Ρατατούης, που κρυμμένος άφηνε να φανερωθεί το τεράστιο του ταλέντο να ξεδιπλωθεί και να θαμπώσει τα πλήθη δημιουργώντας θαύματα στους ουρανίσκους.

Πάντα τα λόγια που χρησιμοποιούμε ,εκφράζουν αυτό που συνειδητά η όχι, εννοούμε. Στην πολιτική λέμε, ΤΙ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΝ ΠΑΛΙ? η ΠΑΛΙ ΤΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΑΝ. Σε αντίθεση με το έργο, ο Ρατατούης στην πολιτική, δεν εμφανίζεται ποτέ.
Σκάνδαλα επί σκανδάλων, καταστάσεις που προκαλούν και προσβάλουν την κοινή-απλή μας λογική, μαγειρεύονται, σερβίρονται, και στο τέλος τρώγονται, κρύα η καυτά, και ο Ρατατούης που τα δημιουργεί.....άφαντος.
Πάλι γυρνώντας στην μαγειρική, λέμε ότι το Βατοπέδι, είναι μια καυτή πατάτα που ο ένας την πετάει στον άλλο.
Χτες ήταν στα χέρια του κ. Σανιδά, που την πέταξε γρήγορα πίσω στην Βουλή.
Βρε βρεμένη σανίδα που χρειάζεται ο κ.Σανιδάς!!

Οι αρχές του τόπου αποδείχθηκαν αρχί...! ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΛΙΓΟ! Είπα εγώ τέτοιο πράγμα!
Αρχιμαφιόζοι αποδεικνύονται που εκμεταλλευόμενοι παραθυράκια, υποσημειώσεις, τροποποιήσεις, και νόμους που δεν υπάρχουν αλλού, βγαίνουν όλοι καθαροί, και μετά κάθονται σε ένα πλούσιο -ακόμα- τραπέζι και τρώνε τα μαγειρέματα του Ρατατούη τους, πίνοντας και ένα κρασάκι στην υγεία του κορόιδου, δηλαδή ...στην δικιά μας!

ps.
Έβαλα το σχόλιο γιατί στα πιο σοβαρά, ακριβώς αυτά θα ήθελα να πω.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε...

Για μένα και μόνο οι 2 Υποθέσεις Βατοπεδίου και Ζήμενς δείχνουν πολλά πράγματα:
Όπως έχω πει: "όταν ένα μοναστήρι-όσες και διασυνδέσεις να έχει- μπορεί διαχρονικά να "καβατζώνει" δημόσια διοίκηση, πολιτικούς και δικαιοσύνη, φαντάσου τι μπορεί να κάνει μια πολυεθνική που έχει πολύ μεγάλη δύναμη και όχι στο συμβολικό μόνο πεδίο.."
Και έρχεται και η Ζήμενς και το αποδεικνύει.
Υπάρχουν τεράστιες πολιτικές ευθύνες και διαχρονικές, για τις ποινικές, ούτε είμαι αρμόδιος, ούτε μπορώ με ότι κινείται στον τύπο να πω αυτός να πάει φυλακή.
Πολιτικά όμως έχω καταδικάσει ένα σύστημα, που δεν θέλει, ούτε προσπαθεί να ελέγξει χώρους και ανθρώπους που βρέθηκαν με δύναμη την οποία χρησιμοποιούν για να απομυζούν τον Λαό.
Σκέφτομαι ότι η διαχρονική χασούρα από τις μίζες της Ζήμενς συν την διαχρονική χασούρα από τα δώρα στο Βατοπέδι ξεπερνούν τα κάποια εκατομύρια ευρώ που προσπαθεί τώρα, εν όψει μείωσης του εθνικού χρέους, να μαζέψει το κράτος με πάγωμα μισθών, με άγρια έμμεση φορολογία και ξεχαρβάλωμα του κοινωνικού κράτους! ( Για πράδειγμα οι δάσκαλοι στα κρατικά ΙΕΚ πληρώνονται μετά 3 χρόνια, τι κίνητρο να έχουν αυτοί οι άνθρωποι. Έχω μιλήσει για τα δεκάδες εκατομύρια χρέη του Κράτους προς τις δομές πρόληψης και αντιμετώπισης των Ναρκωτικών. Όλα αυτά είναι και κερατιάτικα που κατέληξαν στον νεποτισμό..)
Δεν είμαι ρομαντικός, η διαφθορά πάντα θα ελλοχεύει, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με τα χέρια ψηλά και τα πόδια ανοιχτά!
Έχουμε φτάσει να θεωρούμε δεδομένο ότι κανένα κόμμα δεν μπορεί να κερδίσει εκλογές αν δεν ενισχυθεί με επιχειρηματικά κεφάλαια, ή ακόμα ότι δεν μπορεί να πάει κόντρα στους "νταβατζήδες" γιατί θα το τελειώσουν με τους αργυρώνητους δημοσιογράφους. Άν ισχύει αυτό, γιατί τότε να μη σκεφτούν κάποιοι "κομματικοί κουμπάροι" να βάλουν πιο μέσα το χεράκι τους;

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Μορφωμένοι -παραμορφωμένοι-στοχαστές-και οι άλλοι.

Φτάνοντας σε αυτή την σημαδιακή ηλικία, που από μόνη της δίνει σε κάποιον το περιθώρειο να κοιτάξει την πορεία της ζωής του και να αξιολογίσει μερικά πράγματα , θα ήθελα να σας πω ότι με μεγάλη μου λύπη, τα περισσότερα προβλήματα, μου τα δημιούργησαν οι επιστήμονες και οι μορφωμένοι, στο όνομα του καλού μου, βεβαίως...

Ας ξεκινήσω από το σχολείο, όπου ο δάσκαλος με την βέργα, μου απαγόρευε να γράφω με το αριστερό.
Τι είχα τραβήξει!! Τι ταλαιπωρία! Τι πίεση! Και να μη παίρνω και 10, γιατί τα γράμματα μου δεν ήταν καλά! Μετά από μεγάλη προσπάθεια, κατάφερα να γράφω αξιοπρεπώς, και ο δάσκαλος μου είπε ένα μεγάλο μπράβο και ...ησύχασα.

Μετά περάσαμε στην ορθογραφία. Η αλήθεια είναι ότι έχω μια μικρή, ίσως και μεγαλύτερη δυσγραφία, και το να μάθω το πολυτονικό σύστημα, ήταν ένας άθλος με μεγάλη προσπάθεια και ατέλειωτες ορθογραφίες...
Και εκεί που είπα, εντάξει, τα έμαθα, έρχεται το μονοτονικό.
Φτού!!! Είπα, και δεν μπήκα στον κόπο να μάθω το νέο σύστημα. Σταμάτησα να ασχολούμε, και έβαζα τόνους όπως μου φαινόταν πιο σωστό.

Όταν πήγαινα δημοτικό, υπήρχαν διάφορες φωτογραφίες στο γραφείο, κάποιων βλοσυρών κυρίων, και στο σινεμά, τους έβλεπα στα επίκαιρα, να κάνουν πολλά και χρήσιμα για τον τόπο. Κυρίως δε, να κάνουν εγκαίνεια, να κάνουν μπετά και να βάζουν πλάκες, η να κόβουν κορδέλες..
Δεν είχα μεγαλώσει καλά καλά, και οι ίδιοι δάσκαλοι, μου είπαν πόσο κακοί ήταν αυτοί οι κύριοι, και δεν έπρεπε πια να νομίζω ότι ήταν καλοί. Η αλήθεια είναι ότι λόγω ηλικίας δεν είχα προλάβει να προβληματιστώ για αυτό το θέμα και ήταν σχετικά ανώδυνη η αλλαγή.

Ως κοριτσάκι, μου έλεγαν ότι πρέπει να βοηθάω στο σπίτι, να κάνω όλες τις δουλειές, να ετοιμαστώ για να ανοίξω το δικό μου σπίτι, να βρω ένα καλό παιδί, χωρίς όμως να βγω από το σπίτι. Ομολογώ ότι αυτό με προβλημάτιζε λίγο, γιατί πως θα γινόταν αυτό χωρίς να βγω από το σπίτι? Μου φαινόταν ταχυδακτυλουργικό κόλπο, και αφου ταχυδακτυλουργός δεν είμαι, αυτόν το κανόνα αμα το τέλος της εφηβείας, το καταπάτησα δεόντως.

Η εκκλησία , μέσω μιας θεολόγου, κατάφερε να με πείσει για αρκετά χρόνια ότι την κόλαση την είχα εξασφαλισμένη. Την πίστευα γιατί παιδάκι ήμουν, καθηγήτρια αυτή, κανείς δεν την σταμάτησε, ούτε άλλοι καθηγητές, ούτε γονείς, ούτε κανείς. Αν αυτή δεν είναι ψυχολογική βία, ήθελα νάξερα τι είναι?

Μεγαλώνοντας, στο μαγαζί του πατέρα μου εκτός των άλλων, πουλούσαμε γεωργικά φάρμακα, τα οποία τα συνιστούσαν οι γεωπόνοι. Τα ίδια αυτά φάρμακα που καταργήθηκαν μερικά χρόνια αργότερα, μετατρέποντας τους αγρότες από εκσυνχρονισμένους σε παρωχημένους, εν μία νυχτί, που λέει ο λόγος.

Σαν δεν έφταναν αυτά, οι διαφημίσεις στην τηλεόραση, τα τσιγάρα ήταν πρώτα και καλύτερα. Δεν υπήρχε έργο, σήριαλ, διαφήμιση, που να μην έχει τσιγάρο μέσα..
Όχι μόνο εκεί, αλλά τα τσιγάρα ήταν παντού! Τσιγάρα και ποτά! Τα τσιγάρα έφυγαν, τα ποτά έμειναν. ΔΥΣΤΥΧΩΣ!
Αφού έκαναν τόσο κόπο λοιπόν να με κάνουν να καπνίσω, τώρα είμαι κάτι σαν εγκληματίας.
Τόσοι μορφωμένοι άνθρωποι, έβαλαν τα εγκεφαλικά τους κύτταρα σε λειτουργία, να δουλεύουν υπερωρίες, να με πείσουν για κάτι, και τώρα κάνουν τα πάντα να με ...ξε πείσουν!

Διάβαζα εφημερίδες, και δεν πίστευα πως το ίδιο πράγμα μπορούσε να έχει τόσους διαφορετικούς τρόπους ερμηνείας. Για αυτό και γω, δεν πίστευα κανένα, και από αυτό τουλάχιστον, την γλίτωσα!

Θυμάμαι μια παλιά διαφήμιση που έλεγε, Εμπιστευτείτε τα όνειρά σας στην Αγροτική!
Σκέφτηκα τότε, ότι κάτι πάει στραβά όταν κάνεις όνειρα που μπορείς να τα εμπιστευτείς σε μια τράπεζα, και τα αποτελέσματα τα ζούμε καθημερινά....

Είναι και πολλά άλλα, αλλά αυτά είναι αρκετά για ένα ποστ. Το θέμα είναι να μορφωθείς, χωρίς να παραμορφωθείς, να παραμείνεις πάντα στοχαστής, και να έχεις πάντα στο μυαλό και τους άλλους.

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

ΕΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΟ!


Σαν παιδί και γω,,.....ε..εντάξει......σαν μεγαλοκοπέλα.....είχα ένα όνειρο ! Να αποκτήσω ένα ψυγείο smeg. Μου αρέσει πολύ η γραμμή τους, το στιλιστικό τους ύφος ταίριαζε με την κουζίνα μου, και λέγοντας ένα, ας πάει και το παλιάμπελο, το πήρα και το καμάρωνα...ώσπου!!!

Έχετε ακούσει την λαική σοφή ρήση, απ' έξω κούκλα και από μέσα πανούκλα? Ε, λοιπόν! Αυτό έπαθα και γω!
Από ψύξη? Πολύ εύκρατη! Από θόρυβο? Πολύ πολική. Ακούς να σπάνε οι πάγοι, και λες, ήρθε το τέλος των πόλων. Όπου να είναι θα αρχίσουν να πλημμυρίζουν οι πρώτες ακτές.

Βέβαια, υπάρχουν σημάδια που σε προειδοποιούν, αλλά τυφλώνεσαι από αυτό που θες να δεις, και δεν δίνεις σημασία. Το σπουδαιότερο από αυτά είναι ότι δεν τα πουλάνε στα καταστήματα ηλεκτρικών, αλλά των επίπλων κουζίνας. Αν έβλεπα το σημάδι καθαρά, θα έβλεπα ότι έπαιρνα ντουλάπι και όχι ψυγείο!
Επίσης, κανείς γνωστός μου δεν είχε πάρει. Δεν είναι επειδή δεν είχαν καταλάβει το πόσο καλό είναι, αλλά ίσα ίσα, επειδή, είχαν καταλάβει ακριβώς τι είναι!

Και ο μάστορας ήρθε, και στο σέρβις το πήγαμε, και τα άντερα του αλλάξαμε όλα, αλλά δυστυχώς, ξανάγινε ντουλάπι.
Τι κάνω τώρα? Να πάω στην ένωση καταναλωτών? Να τους το ξαναστείλω πακέτο? Να πάω να πάρω άλλο και να το βάλω στην άκρη?

Για να είμαι και δίκαιη, ρωτώντας, βρήκα πολλούς που έχουν και κανείς δεν έχει παράπονο.
Ήμουν φαίνεται η άτυχη. Αλλά δεν είναι και φτηνό και δεν καταπίνεται εύκολα....

Σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο, η εγώ είμαι η μοναδική γκατέμα?
Μήπως να κάνω αγιασμό? Ευχέλαιο? Να φωνάξω σύμβολο φένγκ-σούι? Να πάρω τον Χορταρέα? ΑΑΑΧΧΧΧΧΧ! ΒΑΑΑΑΑΧΧΧΧ!

---------------------------------------------------------------------------------------

Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ -1884. - Το μόνο που αλλάζει, είναι οι τόνοι!














Ανάστασις και πάλι!..χαρά, ζωή, λουλούδια,
Απρίλης, πρασινάδα κι ανοίξεως αγέρι,
χοροί ξανθών αγγέλων, των Χερουβίμ τραγούδια,
σε κάθε χείλι γέλοιο, αυγό σε κάθε χέρι.


Ανάστασις και πάλι!..σούβλαις, αρνιά, τομάρια,
του έρωτα σαίταις, του έρωτα φωτιαίς,
στεφάνωμα του Βάκχου με πράσινα χορτάρια,
τσουγκρίσματα, παιχνίδια και λαύρα στης ματιαίς.

Ανάστασις και πάλι!.. φώτα,κεριά,καμπάναις,
το ένα Ευαγγέλιο σε δεκαπέντε
γλώσσαις,
μπακάληδες,φαντάροι,κουζίναις
παραμάνναις,
γαρύφαλα βρακάδων και καλαμάταις τόσαις.

Ανάστασις και πάλι...ζευγαρωμέναις μυίγαις,
φιλίματα του κόσμου κρυφά και φανερά,\σφιξίματα κι΄αγάπαις,
και δαγκωνιαίς ολίγαις,
σε μάγουλα θρεμμένα, σε χείλια δροσερά.

Ανάστασις και πάλι,! Ερωτευμένη φύσις,
πομπή, στρατός, ρουκέταις, κανόνια,κουμπουριαίς,
μα μέσα στης αγάπης τας τόσας διαχύσεις,
και καμπόσοι καυγάδες κι ολίγαις μαχαιριαίς.

Ανάστασις και πάλι!.. λαοί αποθαμένοι
σιγά σιγά ξυπνούνε μ΄ολόθρα τα κεφάλια,
κι΄έμείς με λόγια μόνο και χρέοι φορτωμένοι
εχάσαμε εφέτος τ΄αυγά και τα Πασχάλια.

Απρίλιος 1884
Γεώργιος Σουρής.

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

ΤΟΥ ΣΑΛΟΝΙΟΥ ΝΑ ΜΗ ΣΦΗΣΟΥΝ!



















Αχ κουμπάρα μου!! Τίποτα άλλο δεν σου λέω, ΑΧΧΧ!! Από το πρωί έχω έρθει, έχει πάει μεσημέρι και ακόμα να γράψω τα φάρμακα. Πήγα τον παππού στον καρδιολόγο, στον οφθαλμίατρο.....Ε ΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ! Από το πρωί έχουν περάσει μόνο 9 νούμερα! Και στις 12.30 φεύγει. Έχει λέει να πάρει τα παιδιά από το σχολείο! Τι να πω κουμπάρα μου, Ο Θεός να με συγχωρέσει, αλλά μου βγαίνει η ψυχή όποτε έρχομαι εδώ πέρα. Φεύγει και το λεωφορείο στις 1! Πότε θα προλάβω? Ένας Θεός το Ξέρει!
Πονάω, πως δεν πονάω! Πέφτω στο κρεβάτι κούτσουρο! Δεν μπορώ να σηκωθώ το πρωί! Τι να σου κάνει ένα κορμί τόσες δουλειές! Έχω τα μπαξεβανικά, έχω τον πατέρα μου, έχω τον πεθερό μου, έχω και την κόρη μου όλο παράπονα. -Μάνα δεν με βοηθάς!! Δυο χέρια έχω , τι να κάνω! ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ κουμπάρα μου, ΔΕΝ γίνεται! Πρέπει να βοηθήσει και κανένας άλλος, τα κουράγια μου πέσανε, γέρασα και γω, τι νομίζεις! Έφτασα τα 65!
Τι να κάνει και ο πεθερός μου! Βασανίζεται! Έχει άπνοια ! Είναι χρονικό το πρόβλημα ! Φταίνε λένε τα τσιγάρα! Έχουν χαλαρώσει οι μυς στο σαγόνι! Δεν κάνει να πίνει τσιγάρα! Δεν ακούει! Και τι να του πω!? 2 παλικάρια μέχρι κει πάνω έχασε! Τα κατάπινε τα κατάπινε...τώρα πια..δεν κάνει κουράγιο να σηκωθεί από το κρεβάτι! Και του είπε ο γιατρός! Παππού πρέπει να περπατάς! Μην το αφήνεις!
Τίποτα ο παππούς! Και γω τον καταλαβαίνω, τι να κάνω!? Και του μιλάω, και τον βοηθάω, και στους γιατρούς τον τρέχω....μια ψυχούλα και αυτός είναι!!
ΑΑΑΑ! Κουμπάρα μου, ήρθε η σειρά μου! Θα τα πούμε πάλι! Χάρηκα πολύ, χαιρετίσματα σε όλους, Γεια σου ...γεια σου........
-----------------------------------------------------------------------------------------------

Τι κάνεις μπάρμπα Γιάννη? Και συ εδώ? Καλά είσαι?
- Άμα ήμουνα καλά εδώ θα ήμουνα ? Εσένα τα κουράγια σου πως είναι?
- Καλά, καλά! Φάρμακα ήρθα να γράψω! Για μια δουλειά τρως όλη την ημέρα!
-Περάσανε τα χρόνια μας Διονύση!
-Τι να κάνουμε μπάρμπα Γιάννη! Όπως όλοι και μεις! Ο καθένας με την σειρά του!
- Βρε Διονύση, σήκωσε μου την μαγκούρα για δεν μπορώ να σκύψω!
- Μόνος είσαι μπάρμπα Γιάννη?
- Όχι! Με την νύφη μου! Καλό κορίτσι! Έχει πάει να μου φέρει λίγο καφέ.. Ευτυχώς που δεν δουλεύει! Τι θα κάναμε τα γερόντια μοναχοί μας Διονύση?
- Άστα μπάρμπα! Είσαι τυχερός!
-Γεια σου μπάρμπα! Ήρθε το νούμερο μου!
- Γεια σου Διονύση μου!

---------------------------------------------------------------------------------------------

Κόσμος πολύς, πήχτρα οι διάδρομοι, γεμάτες οι καρέκλες, άνθρωποι ακουμπισμένοι στους τοίχους.
Ανάμεσα τους περνάνε οι γιατροί, και οι γιατρίνες, πηγαίνοντας από το ένα ιατρείο στο άλλο, ανεμίζουν οι λευκές μπλούζες, και κοιτούν ίσια μπροστά! Σαν τους ηθοποιούς που κοιτάνε πάνω από το πλήθος, ποτέ το κοινό στα μάτια!

Στον ηλεκτρικό πίνακα υπάρχει μια ταινία. Των επισκεπτών τα μάτια, είναι γέρικα και κουρασμένα, είναι αγράμματα και αλλοδαπά, είναι νέα, αλλά ο νους τους είναι αλλού! Το μόνο που βλέπουν είναι η πόρτα, που περιμένουν να μπουν, για να φύγουν με λίγο ξαλαφρωμένη την ψυχή.

Των γιατρών , των γραμματέων, των νοσηλευτριών, τα μάτια κοιτάνε ψηλά! Ποιο ψηλά από τον πίνακα!
Αυτά τα βλέμματα θα έπρεπε να συναντηθούν, θα έπρεπε να είχαν ήδη συναντηθεί, και οι κουστουμαρισμένοι ιατρικοί επισκέπτες, να μοιάζουν λιγότερο με έκπτωτους διευθυντές!

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Και η απορία η δική μου είναι, ΜΑ ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΝΑΣ, ΒΡΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ, ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ!? Και μετά περιμένουμε κάτι καλύτερο στην υγεία! Εδώ ούτε να αλλάξουν ένα γράμμα δεν κουνάνε, θα αλλάξουν το σύστημα?
Η ερώτηση ρητορική βεβαίως!

UPDATE

Πάνω από δυο ώρες διαβάζω για το ίδιο θέμα. Την ανάλυση του βία η του βιά , στον Εθνικό μας Ύμνο. Άκουσα και στην τηλ μερικά από τον κύριο Καργάκο. Φαντάζομαι ότι όλοι όσοι ασχολήθηκαν με το θέμα έχουν σπουδάσει για αυτά τα πράγματα, και εμένα που δεν έχω, μου γεννιόνται μερικά ερωτήματα.
Πρώτον και σπουδαιότερον, γιατί υπάρχει τέτοια αντιγνωμία?
Δεύτερον, μήπως δεν μπορούμε να καταλάβουμε ακριβώς τι εννοεί αφού δεν ήξερε καλά ελληνικά? Αν διαβάσατε το ποστ, η κυρία στο πρώτο κομμάτι λέει το χρόνιο, χρονικό, και το καπνίζω τσιγάρο, πίνω ...Ωστόσο από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε τι εννοεί.
Και τρίτον, ότι και να εννοεί ο ποιητής, τι σημασία έχει? Γίνεται πόλεμος χωρίς όπλα? Γίνεται επανάσταση χωρίς βιασύνη?
Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Αλαβάνος, έχει μπερδέψει το τι σημαίνει πόλεμος και τι επανάσταση.

Φανταστείτε τον ερευνητή του μέλλοντος να ψάχνει να βρει, τι έπρεπε να γίνει με του σαλονιού τα φώτα?

ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΓΑΙΔΟΥΡΑ!




















Αυτήν την εικόνα την έφτιαξα σε ένα πρόγραμμα που δεν το έχω πια, πριν μερικά χρόνια.
Ευτυχώς είχα κρατήσει αντίγραφο, γιατί παρόλο που έχουν περάσει πολλά χρόνια, δεν έχω βρει κάτι άλλο που να αντιπροσωπεύει ακριβώς αυτό που κάνω.
Το ξανακόλλησα λοιπόν πάλι στον τοίχο, πίσω από την πόρτα, μην το δει ξαφνικά κανένας γονέας και πάθει και τίποτα.

Ωστόσο την γαιδουρινή υπομονή την χρειαζόμαστε όλοι να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα που πραγματικά , αυτήν την εποχή, δεν βρίσκω κατάλληλο επίθετο για να την ονομάσω.

Ένα συνονθύλευμα, από λόγια για τον Εθνικό Ύμνο, από άγονες γραμμές, από μίζες και βολέματα, από τραγικούς θανάτους και ληστείες.

Και μέσα σε όλα αυτά ο Μπάρακ, κλείνει τις μυστικές φυλακές της CIA, κλείνει το Κουαντάναμο, εδώ οι τράπεζες αρχίζουν να μοιράζουν επιτέλους τα δάνεια που έπρεπε, στην Αμερική οι πολίτες φυτεύουν λαχανικά στους κήπους...

Έρχεται το Πάσχα, και η φύση είναι σε πλήρη άνθιση. Υπάρχει ελπίδα, όσο υπάρχει ζωή.

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009

Γελά ο γελοίος χωρίν γελοίον υπάρχει τι.

Λίγη σοβαρότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, εκτός ίσως τα οικονομικά μερικών μερικών.
Δεν φτάνει το πένθος της οικογένειας που έχασε το παιδί της, έχει και τους αυτόκλητους μοιρολογητές να ακούει και να προσβάλει την μνήμη του παιδιού της, όπως και όλων όσων χάθηκαν στον σεισμό.
Υπάρχουν λόγια να παρηγορήσεις μια μάνα? ΟΧΙ. Τι θέλετε τα τηλέφωνα? Τον στοιχειώδη σεβασμό, ευαισθησία, φιλότιμο? Τίποτα δεν έχετε?
Παλιά λέγαμε , Αυτός δεν έχει τσίπα πάνω του! Και εννούσαμε ντροπή και φιλότιμο.
Που πήγε η ντροπή και το φιλότιμο?
Για να μην αναφέρω τα τηλέφωνα που έγιναν από όλες σχεδόν τις εκπομπές, την ηλίθια Δρούτζα, να πω για το Τσαντίρι που είδα χτες το βράδυ.

Να εξηγήσω τι εννοώ.
Το τσαντίρι είναι ένα ενιαίο πρόγραμμα, χωρίς ενότητες η διαφορετικούς παρουσιαστές.
Είναι λοιπόν σαν να γράφεις μια έκθεση πάνω σε ένα θέμα.
Ας πούμε ότι το θέμα είναι η σάτιρα της επικαιρότητας. Ωραία λοιπόν,ας δούμε πια είναι η επικαιρότητα. Στο ίδιο τσουβάλι προβλήματα που βασανίσουν τον κόσμο, με όλους τους τρελούς του χωριού μας.
Δεν πάνε μαζί αυτά τα πράγματα. Μέγα λάθος. Κάνοντας αυτό, μικραίνεις τα προβλήματα και ανυψώνεις αυτούς που υποτίθεται ότι γελοιοποιείς.

Σάτιρα για την τηλ, μαζί με αστεία για την καθημερινότητα. Είναι η τηλ, η καθημερινότητα των περισσότερων? Όχι. Δεν είναι. Με το να χαζεύεις, και να την αφήνεις ανοικτή, δεν γίνεται και μέρος της ζωής σου.

Είπαμε λοιπόν, από όσο λέγεται γιατί και γω μια σκέτη θεατής είμαι, ότι η εκπομπή είναι σατιρική, και όλοι αναλύουν για τα πια είναι τα όρια της σάτιρας.
Τι δουλειά είχε λοιπόν η αναφορά στον χαμό του παιδιού που ακόμα δεν έχει καν θαφτεί?
Τι δουλειά έχει ο αβάσταχτος πόνος να μπερδεύεται με τραγουδάκια, εκτός από το συγκινησιακό ντουζ που έκανε ο παρουσιαστής στους θεατές του?

Εγώ δεν είμαι ηθοποιός. Δεν μπορώ να κλαίω για τον θάνατο ενός παιδιού και να γελάω με τα αθώα καμώματα του Γαλάτη και τις πουτανιές της Σαρή. Μου προκάλεσε πραγματικά μεγάλη θλίψη αυτός ο αχταρμάς των θεμάτων και της αντιμετώπισής τους.

Η εκπομπή έχει αλλάξει, και έχει γίνει πολύ κοινωνική. Η παρουσίαση δεν έχει στοιχεία ηθοποιίας, παρά απαγγελίας η ρητορείας. Θα έπρεπε ο Κ. Λαζόπουλος να επανεξετάσει τη δομή της εκπομπής του, γιατί πραγματικά είναι κρίμα να σπαταλάει το ταλέντο του και να αποπροσανατολίζεται και ο ίδιος από τον στόχο του, που είναι ποιος?
Να σατιρίσει την τηλ πραγματικότητα,?
Να περάσει κοινωνικά μηνύματα?
Να κατευθύνει πολιτικά τον κόσμο?
Να δώσει βήμα στις αδύνατες κοινωνικά ομάδες?
Να στηρίξει κάποιους η να αποδυναμώσει κάποιους άλλους?

Και ερχόμαστε στο κοινό.
Τι κοινό αλήθεια? Αλαλάζων,ενθουσιώδες, και σχεδόν όλοι μασούσαν τσίχλα!! Αλήθεια!
Το τι καπάνι είδα να αλέθει σαν τον μύλο, είναι απίστευτο!! Ένα κοινό έτοιμο να αλλάξει διάθεση με το κτύπημα των δακτύλων και την εναλλαγή των θεμάτων.

Είμαστε σε δύσκολους καιρούς. Ας είμαστε λίγο σοβαροί, για να μην καταντήσουμε στο,
γελά ο γελοίος χωρίς γελοίον υπάρχει τι.

Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ G!












Το χρήμα και το σεξ κυριαρχεί στην ζωή μας. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα σε κάθε έκφραση της ανθρώπινης δραστηριότητας, ιδιαίτερα δε, ο συνδυασμός αυτών.

Είναι λογικό και επόμενο λοιπόν, η οικονομική ομάδα κρατών που κουμαντάρουν τον κόσμο, να έχει το άκρως ερωτικό όνομα G8.

Από χρόνια άκουγα για το περίφημο σημείο G, και το πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί στο σώμα μας, αλλά όταν βρεθεί , η ηδονή είναι αξεπέραστη.

Φαντάζομαι όλοι θα νιώθαμε μια τεράστια ηδονή, αν κατάφερναν να βρουν το σημείο G της οικονομίας, που όλο τους διαφεύγει και το ψάχνουν από σύνοδο σε Σύνοδο.
Πολύ πιθανόν η Γερμανίδα πρωθυπουργός, να έκανε κόλπα ζόρικα στον Σίλβιο, και εκείνος σαν παρεξηγημένος εραστής , της γύρισε την πλάτη και καλά.......μιλούσε στο τηλ,,ενώ στην πραγματικότητα προσπαθούσε να καταπιεί την αποτυχία της κατάκτησης του...

Come on....Του φώναξε στο τέλος...και επιτέλους γύρισε και την πήγε μια ρομαντική βόλτα πάνω στην γέφυρα του ποταμού, που χωρίζει και ενώνει δύο κράτη, που όλοι όσοι ήταν πάνω στην γέφυρα, κάποτε τις είχαν, η θα ήθελαν να τις έχουν, η μετανιώνουν την ώρα και την στιγμή που προσπάθησαν να τις έχουν.
Ήμασταν και μεις εκεί, ευγνωμονώντας την φύση που μας έδωσε και μερικά αδιάβατα βουνά, και όχι γεφυρούλες και απλωτές πεδιάδες στα σύνορα!

Το G λοιπόν, το καταλαβαίνω, εκείνο το 8 με προβληματίζει.
Ομολογώ ότι εν αντιθέσει με κάτι άλλους αριθμούς, που έχουν επεξηγηθεί και αναλυθεί και με το πάρα πάνω, αυτός δεν έχει χαρτογραφηθεί. Ίσως να είναι το μυστικό τους και δεν ήθελαν να διαρρεύσει στον απλό λαό των κρατών τους.

Ο λαός όμως πάντα θέλει να συμμετάσχει στην εξουσία. Για αυτό ακριβώς τον λόγο, διοργανώνουν μεγάλες διαδηλώσεις, με μουσική,συνθήματα, παλμό και νεύρο, να απαιτήσουν την δημοσιοποίηση του μυστικού, που θα τους έφερνε πιο κοντά στην απόλυτη ηδονή. Μην ακούτε για συγκρούσεις και ξύλο. Αυτές οι ομάδες αποτελούνται από τους σαδιστές και μαζοχιστές, που θέλουν και αυτοί να συμμετάσχουν στην γενική κινητοποίηση.

Η μεγαλύτερη υποκρισία των μελών της συνόδου, είναι η μόστρα των πρώτων κυριών σε σχολεία, ιδρύματα, κλπ. Και καλά να νομίζουμε ότι ασχολούνται για το καλό μας, ενώ από πίσω τα όργια συνεχίζονται.
Η Μισέλ αγκάλιασε την βασίλισσα Ελισάβετ, και ένας ρεπόρτερ με ένα τρομερό μικρόφωνο, κατέγραψε αυτά που της είπε στο αυτί. < Αν θα το ανακύψουμε θα σας το πούμε και σας. Ποτέ δεν είναι αργά!> Συνέχισε η γλυκιά Μισέλ, ενώ η Ελισάβετ, αγκαλιάζοντας την και αυτή, της είπε μελαγχολικά. < Για μένα είναι αργά..εσείς που είστε νέοι κοιτάξτε να το βρείτε!>

Η Σύνοδος των G8, τελείωσε, και ανακοίνωσαν ότι θα δώσουν τρις, και άλλα τρις. Θα δουλεύουν στα νομισματοκοπεία υπερωρίες, για να κοπεί όλο αυτό το χρήμα, και τελικά νομίζω, ότι το σημείο G, της εξουσίας, είναι να πετάει χρήμα χωρίς αξία στον λαό, όπως πετάει ο χορτασμένος το κόκαλο από την μπριτζόλα στον αδέσποτο σκύλο που τριγυρίζει το τραπέζι του σε κάποια εξοχική ταβέρνα.

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2009

ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ Η ΓΙΝΕΣΑΙ?



















Είσαι η γίνεσαι?
Αυτό είναι ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει πολύ την ανθρωπότητα και έχουν γίνει χιλιάδες μελέτες για να βγει ένα συμπέρασμα.
Το συμπέρασμα είναι ότι δεν μπορεί να βγει συμπέρασμα, και για αυτό θα ξαναγίνουν πολλές άλλες για να καταλάβουν επιτέλους το πως σχηματίζεται η ανθρώπινη προσωπικότητα.

Οι μελέτες για τους identical twins, δείχνουν ότι αν και μπορεί να μεγαλώνουν σχεδόν εκ γενετής, αναπτύσσουν κοινά χαρακτηριστικά, και ακολουθούν έναν παράλληλο δρόμο στην ζωής τους, ακόμα και το όνομα που δίνουν στον σκύλο τους, η το όνομα που δίνουν στα παιδιά τους, τα διαζύγια η τους γάμους, κλπ.
Από την άλλη, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την επιρροή του οικογενειακού, μορφωτικού και κοινωνικού περιβάλλοντος.

Οι παλιοί έλεγαν απλοποιημένα, το παιδί και το σκυλί όπως το μάθεις, αλλά και , κοίτα μάνα να πάρεις κόρη.
Αυτή βέβαια την παροιμία την έλεγαν πριν γυμναστηρίων, αισθητικών, πλαστικών, κλπ.

Άλλες έρευνες πάλι που έγιναν για χρόνια μέσω του διαδικτύου σε πολλές ηλικιακές ομάδες,
έδειξαν ότι αντίθετα από ότι πιστεύουμε, οι άνθρωποι αλλάζουν σε ορισμένα πεδία της προσωπικότητας τους, ακόμα και σε προχωρημένη ηλικία.
Με τα χρόνια, γίνονται πιο ευαίσθητοι, μπορούν να έρθουν πιο κοντά στους ανθρώπους, και να δείξουν περισσότερη συμπόνια, από ότι όταν ήταν νέοι.
Από την άλλη, δεν κάνουν τόσο εύκολα φιλίες, και γίνονται πιο συντηρητικοί στις εκδηλώσεις τους.
Εννοείται ότι αυτές οι διαφορές, παρατηρήθηκαν στους ίδιους ανθρώπους, και δεν είναι γενικά για όλους.

Το συμπέρασμα που έβγαλα από αυτές τις έρευνες είναι ότι το παιδί, είναι σαν ένας υπολογιστής. Έχει εκ γενετής τις δυνατότητες και τις ιδιότητες του, μετά η οικογένεια και η κοινωνικές συνθήκες το φορτώνουν με τα προγράμματα, και το να κάνει ενημερώσεις, είναι καθαρά στο χέρι του.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ.
Για να μη νομίζει κανείς ότι σκοτώθηκα να διαβάζω μελέτες, τις έχουν τα βιβλία που κάνουμε στα αγγλικά.

Στην σημερινή κατάσταση πως μπορεί να σκεφτεί κανείς αυτές τις έρευνες και τα αποτελέσματα?
Κατά την ταπεινή μου γνώμη λοιπόν, το κάθε μελλοντικό golden boy, θα υπόκειται σε γονιδιακό έλεγχο. Οι γονείς δεν φτάνουν, αφού η επιρροή των γονιδίων κρατάει 7 γενιές, από όσο ξέρουμε, μέχρι τώρα.
Επίσης δεν θα είναι πια golden boys, αλλά golden adults. Είναι πολύ σημαντικό γιατί πρώτον, δεν είναι μόνο μπόις αλλά και γυναίκες, και κατά δεύτερον η νεότητα απέδειξε ότι δεν μπορεί να αντισταθεί στην πλεονεξία , που χωρίς την πείρα , έχει καταστροφικά αποτελέσματα.

Ένα καλό παράδειγμα μας δίνουν τα κόμματα στην Ελλάδα.
Το ΠΑΣΟΚ μας τακτοποιούσε τόσα χρόνια, και ήμασταν και ευχαριστημένοι, ενώ η Νέα Δημοκρατία, το έκανε τόσο άγαρμπα, που τους πήραν χαμπάρι όλοι. Ο παλιός είναι αλλιώς, όπως και να το κάνουμε.
Άλλο παράδειγμα στην πολιτική είναι ο αγαπητός Αλέξης. Θυμηθείτε τις δηλώσεις του το καιρό που είχε υψηλά ποσοστά! Αν ήταν μεγαλύτερος θα το είχε διαχειριστεί πιο σεμνά και προσεκτικά. Θα μου πείτε, ο Αλαβάνος που είναι μεγάλος , γιατί δεν πρόσεχε?
Τι να σας πω? Για αυτό ίσως δεν είναι αρχηγός!

Καλές οι μελέτες, αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ τι μου είπε κάποιος όταν μιλούσαμε για έναν άνθρωπο που δεν έλεγε να βάλει την ζωή του σε σειρά. Μου λέει λοιπόν, < Μη το ψάχνεις! Το ύφασμα είναι ντρίλινο, και αυτό δεν αλλάζει!>

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ!

Εκμεταλλευθείτε τις διακοπές του Πάσχα και αποκτείστε μια μοναδική εμπειρία στην περιοχή μας.
Σε μια πόλη off road, μπορείτε να ζήσετε μοναδικές στιγμές. Ένα ολόκληρο οδικό δίκτυο σας περιμένει για να δοκιμάσετε τις αντοχές του αυτοκινήτου και ...τις δικές σας.!

Τέλος πια στην καταστροφή της πανίδας, και στην διατάραξη του φυσικού περιβάλλοντος.
Αφήστε τα ζώα ανενόχλητα να συνεχίζουν την ζωή τους, μη τρομάζετε τα πουλιά, μη μπαίνετε στα μονοπάτια τους.
Δώστε ένα τέλος στην καταπάτηση της φύσης, με δικαιολογία της αγάπης για το περιβάλλον.

Τώρα έχετε την ευκαιρία, να κάνετε τις διαδρομές σας, μέσα σε κατοικημένες περιοχές, εντυπωσιάζοντας με τα κυβικά και τις οδηγικές σας δεξιότητες!
Υπέροχες ταβέρνες σας περιμένουν σε όλη την διαδρομή, να ξεκουραστείτε και να δοκιμάσετε καταπληκτικά πιάτα, σε τιμές Λονδίνου.

Ζήστε κοσμοπολίτικα, επικίνδυνα, και συναρπαστικά, σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα.