Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Με την βοήθεια του Θεού!


Μη το πάρετε ανάποδα...Πιστεύω στο Θεό και επικαλούμαι την βοήθεια του και για μένα και για όλους, κυρίως να έχω δύναμη να αντέχω αυτά που μου συμβαίνουν.
Σε όλα τα ρεπορτάζ, και σε αρκετές συνεντεύξεις έγινε κατά κόρον αναφορά στο όνομα Του.

Τίποτα δεν με έκανε να ανατριχιάσω περισσότερο από το να ακούω ότι ήταν θέλημα Θεού που σώθηκα ΕΓΩ, που σώθηκε το ΔΙΚΟ ΜΟΥ σπίτι, που δεν κάηκε ο δικός μου κήπος.
Με άλλα λόγια, ο Θεός έκανε επιλογή, και έσωσε τον έναν αλλά κατέστρεψε τον άλλον.
Είναι τόσο γελοίο, τόσο απάνθρωπο, αλλά και τόσο ενδεικτικό για το πως τελικά βλέπουν στην πραγματικότητα τον εαυτό τους αυτοί που μιλάνε έτσι.
Είναι επικίνδυνοι αυτοί οι άνθρωποι με την εγωπάθεια τους, και αν τα λένε πολιτικοί, σίγουρα μας δίνουν έναν λόγο πάρα πάνω για να μη τους ξαναδούμε ποτέ, οπουδήποτε, ίσως μόνο στα πρωινάδικα να κάνουν ξεματιάσματα και ξόρκια!

Φωτιάς συνέχεια! - Συμβαίνει τώρα!



Στα καλά του καθουμένου, από το πουθενά, ξεπήδησε μια φωτιά, που μέσα σε δυο λεπτά, εξαπλώθηκε σε μια μεγάλη περιοχή μέσα σε σπίτια.
Ευτυχώς, Ευτυχώς, έχουν παραμείνει 2 ελικόπτερα στην περιοχή μας και ακόμα και μετά μισή ώρα, κάνουν ρίψεις, αν και η φωτιά φαίνεται να είναι υπό έλεγχο.

Είμαι σίγουρη πως κάποιο διεστραμμένο χεράκι βάζει τις τελευταίες φωτιές. Δεν υπάρχει θέμα ούτε από ΔΕΗ, ούτε από οικόπεδα, ούτε σκουπίδια, ούτε τίποτα εκεί που μπήκε. Εκτός από αγκαθιές και αστοιβιές, δεν είχε τίποτα. Έχει όμως στα 100-200 μέτρα σπίτια, κήπους, και δέντρα...

Τι να πει κανείς!!

Αυτό το πορτοκαλί ελικόπτερο, κάνει πολύ καλή δουλειά. Χειρουργική, εν αντιθέσει με το καλάθι, που είναι σαν να ραντίζει και ο αέρας διασκορπίζει το νερό στον αέρα.

Μια καλή ιδέα είναι να αγοράσουμε ένα ελικόπτερο δικό μας. Να είναι έτοιμο για κάθε περίπτωση, μιας και όσο πάει όλο και πιο συχνά είναι η ανάγκη της χρήσης τους...
Μια άλλη ιδέα είναι να έχουμε τα τηλέφωνα των πιλότων, και αντί να παίρνουμε τηλ την πυροσβεστική , να παίρνουμε τηλ τους πιλότους να έρχονται μόνοι τους. Σαν τους γιατρούς που τους φωνάζεις μέσα στην νύχτα..




Επί τη ευκαιρία μαζί με τη φωτιά και το ελικόπτερο, μπορείτε να δείτε τα πευκάκια μου που μεγάλωσαν και φαίνονται...

-

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

ΓΙΑ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΥΣΤΟ

Ξεκίνησα να πάω στα καμένα να σας δείξω πως είναι. Δεν μπόρεσα να πάω. Δεν μπορούσα ακόμα να αντιμετωπίσω το τοπίο από κοντά.
Το βράδυ αναζωπηρώθηκε η φωτιά και κατέκαψε πανέμορφα τοπία γεμάτα πράσινο.
Η φωτιά έκαψε μέχρι και βάρκα στην θάλασσα, και όλα αυτά ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΕΝΑ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΩΡΑ. ΥΠΟΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗΝ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ.

Από το πρωί έριχναν 2 ελικόπτερα και 2 αεροπλάνα, και τώρα μάλλον σταμάτησε.

Όταν ήμουν μικρή και καιγόταν το βουνό, έστελναν τον στρατό. Αεροπλάνα δεν είχαμε, αλλά όλοι με μια δάφνη στο χέρι, τα καταφέρναμε καλύτερα.
Το βουνό το θυμάμαι καταπράσινο, και καθόλου άγονο, όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Αλλά, κάψε κάψε, τι θα μείνει από ενα βουνό καμένο.?

Στην Αττική όλα αυτά έγιναν από σκουπίδια ανθρώπους, για τα σκουπίδια, και την πληρώσαμε όλοι, μιας και ερχόμασταν δεύτεροι στην επιλογή αποστολής βοήθειας.

Από την μικρή μου γωνιά στον ηλεκτρονικό χώρο, γράφω, αλλά τίποτα από αυτά που γράφω δεν μπορεί να εκφράσει αυτό που συμβαίνει.......

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

Η ΝΟΤΙΑ ΕΥΒΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ?Για την πυροσβεστική υπηρεσία και λοιπά για την φωτιά στην Κάρυστο.

Ακόμα καίγεται ο τόπος και μπορώ να σας πω ότι τα χωριά μας τα χάσαμε. Απόψε το βράδυ κινδυνεύουμε να χάσουμε και τα υπόλοιπα με το ελάχιστο πράσινο που έχουν απομείνει μετά από αλλεπάλληλες φωτιές στην περιοχή μας.
Φάγανε τον Θεό τους από το πρωί να λένε για 4 αεροπλάνα. Ήρθαν το πρωί, έκαναν μια ρίψη και μ τον είδατε τον Παναή...Στο ΣΚΑΙ επιτέλους βγήκε κάποιος από δω και είπε τι γίνεται..
Τέλος πάντων.. δεν είδα τι έγινε μετά, τώρα όμως μαύροι καπνοί ανεβαίνουν πάλι προς την κορφή. Με βοριά και η φωτιά πηγαίνει για πάνω!! Απίστευτο!
Χτες από την πλευρά του Αετού βγήκε μέχρι την θάλασσα. Έκαψε μέχρι και την Καντίνα που βρισκόταν πάνω στην άμμο στην παραλία Κάβο.
Και ενώ η πυρκαγιά μαινόταν στο χωριό Μετόχι και είχε εκκενωθεί το χωριό από τα γυναικόπαιδα και τους γέρους, 2 πυροσβεστικά οχήματα, φύλαγαν την βίλα ενός πλουσίου που βρίσκεται δίπλα στην θάλασσα.
Σημ. Ξέρεις Βαγγέλη ποιόν εννοώ!
Στις εναγώνιες εκκλήσεις των υπολοίπων να πάνε τα οχήματα στην πυρόσβεση τους είπαν ότι είχαν πάρει εντολή να φυλάνε την ιδιοκτησία του κυρίου, επειδή έχει κάνει δώρο οχήματα και υλικό στην πυροσβεστική και στον Δήμο.

Και ρωτώ. Φταίει ο πλούσιος?
Κατά την φτωχική γνώμη , αμφιβάλω αν το σκέφτηκε καν. Όχι ότι είναι και ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου, αλλά ....δεν το νομίζω.
Φταίνε οι - ας τους πούμε υπεύθυνους - επειδή ένιωθαν υποχρέωση προς τον ευεργέτη?
Αν είναι να μαζέψουμε τα λεφτά να τα δώσουμε πίσω, γιατί όσο και να πεις, ένα χωριό είναι πιο ακριβό από ένα πυροσβεστικό!!
Φταίνε αυτοί που οδηγούσαν τα οχήματα, και το βρήκαν σαν δικαιολογία να ξεκουραστούν λιγάκι μετά από δυο μέρες φοβερής ταλαιπωρίας?

Αυτό που ξέρω είναι ότι κανείς δεν θα τους κατηγορούσε αν πήγαιναν τα οχήματα στην φωτιά.

Εγώ νιώθω μια τέλεια απογοήτευση να μαθαίνω ότι ζω σε ένα κράτος που μου παίρνει τα μισά από όσα βγάζω, για να έχω ΚΑΙ σαν κοινωνία υποχρέωση για ένα αυτοκίνητο και 20 στολές...
Παλιά είχαμε τους ευεργέτες και κτίζανε σχολεία, εκκλησίες, δημαρχείο, μέχρι και το κτήριο της ΔΕΗ , αυτοί το κτίσανε. Αδελφοί ΚΟΤΣΙΚΑ! Όνομα στο χώρο της ευεγερσίας!!! Όχι......

Με λίγα λόγια ένα βουνό όσο ένα νησί κάηκε και καίγεται!

ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΩΡΕ ΕΝΑ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΦΗ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΠΕΣΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΦΗ, .....ΑΝΤΙΟ !!

Τώρα είναι 8 και 2 αεροπλάνα κάνουν ρίψεις. Για να δούμε αν καταφέρουν να αναχατίσουν την φωτιά!

H ώρα είναι 9 και η φωτιά αντιφεγγίζει . Τα αεροπλάνα δεν πρόλαβαν να τη σβήσουν, απλά να την καθυστερήσουν.....

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009

Για τις φωτιές...

Πετάμε σκουπίδια, έχουμε παράνομες χωματερές, κτίζουμε όπου νάναι, δεν φροτίζουμε τον περιβάλλοντα χώρο, κάνουμε αλόγιστη κατάχρηση των φυσικών πόρων.
Φυσικά και δεν μπορεί να μη φταίνε οι υπεύθυνοι για την έκταση της φωτιάς, αλλά η ευθύνη του καθένα υπάρχει .
Να μη ξεχνάμε ότι με την μόλυνση, τις βιομηχανίες και τα αυτοκίνητα, η θερμοκρασία δεν πέφτει το βράδυ και δεν δημιουργείτε η υγρασία στα δέντρα. Έτσι γίνονται εύκολα θύματα στις φωτιές.
Η ανοχή μας σε κάθε παρανομία,το τάισμα κάθε ένα που τάζει για να βγει, το ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, το ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΏΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, το τι , ΜΗ ΜΙΛΑΣ ΕΣΥ- ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ, η αδυναμία που την περνάμε για καλοσύνη, τόσα πράγματα που οδηγούν στο αποτέλεσμα που έχουμε σήμερα.
Μια τρέλα..
Εδώ, σπίτια , κοπάδια, καλλιέργειες..όλα παραδομένα στις φόγες. Ήρθε ένα ελικόπτερο και έκανε λίγες ρίψεις αλλά ο αέρας είναι απίστευτος...

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΔΕΗ

Σήμερα που καίγεται ο τόπος, και δω και κει, και παντού, θέλω να πω ότι με τα μάτια μου είδα σπινθίρες απο μια κολόνα της ΔΕΗ να αρχίζει μια φωτιά, που ευτυχώς επειδή δεν φυσούσε και γω πήρα τηλ. σβήστηκε χωρίς να επεκταθεί.
Αυτό έγινε πέρισυ, αλλά πολύς κόσμος ΄έχει γίνει μάρτυρας τέτοιων περιστατικών.
Αν κάποιος έχει κάνει μήνυση στην ΔΕΗ μπορώ να έρθω μάρτυρας.

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

Λοιπόν......

Λοιπόν δεν ξέρω για εκεί αλλά εδώ τα κρούσματα καρδιάς έχουν κτυπήσει τζακ-πότ!
Τον τελευταίο καιρό κάθε μέρα έχουμε και μια απώλεια σε ζωή η επεισόδιο μικρό η μεγάλο....
Από την μια το άγχος, από την άλλη η διατροφή και η έλλειψη άσκησης, πρόσθεσε το τσιγάρο και ήρθε και έδεσε το γλυκό.
Στον τόπο μου οι περισσότεροι ηλικίας 40 -60 είναι βαρέων βαρών και φυσικά υποψήφιοι για επόμενα θύματα.
Είναι πράγματι μεγάλο το τίμημα σε ζωές και το ζούμε κάθε μέρα. Σκέφτομαι ότι πρέπει οπωσδήποτε να γίνω δότρια οργάνων. Πόσοι και πόσοι σώζονται από ένα σώμα έτσι και αλλιώς χαμένο.
Η καρδιά μας είναι το κέντρο μας και κει βιώνουμε όλα μας τα συναισθήματα. Αν ήταν σπίτι, θα ήταν το σαλόνι...μόνο που το σαλόνι το περιποιούμαστε ενώ την καρδιά μας την επιβαρύνουμε με ότι τύχει. Εντάξει,,,,το άγχος πες....δεν μπορείς να το γλυτώσεις...τα υπόλοιπα όμως?
Οι υποψήφιοι λένε, ζωή μου είναι και την κάνω ότι θέλω,,,,Όμως δεν είναι έτσι..Για την γυναίκα τους πες, δεν τους νοιάζει, τα παιδιά όμως?
Μερικοί είχαν πίεση και δεν έπαιρναν καν τα χάπια τους!

Απώλειες,...... απώλειες!! Και μένουν οι αναμνήσεις από μικρά παιδιά να σκαρφαλώνουν τους τοίχους, να πηγαίνουν ξυπόλυτα για μπάνιο, να παίζουν μιλαρόνια στις γειτονιές..
Μένουν αναμνήσεις από καφέδες και τραπέζια, από κουτσομπολιά και κουβέντες για να περάσει η ώρα...αυτή η πολύτιμη ώρα που την εκτιμάς όταν πια είναι πολύ αργά.

Απώλειες....και μένουν πίσω παιδιά με πικραμένα μάτια και γυναίκες που πρέπει να ξαναμάθουν ποιες είναι γιατί βιάστηκαν από μικρά κοριτσάκια να δώσουν την καρδιά τους...

Απώλειες...η Ζωή μετριέται με αυτά που αφήνει πίσω....

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2009

Μεγάλη Γιορτή!!!!

Μια μεγάλη γιορτή ξυπνάει αύριο...Χασμουριέται και ξεχύνεται σε δρόμους , παραλίες, εκκλησίες και ταβέρνες.
Χρόνια πολλά, κρασί, χαμόγελα και ευχές...
Η γιορτή της Παναγίας είναι ένας λόγος που δεν θέλω να καταργηθεί η ένωση εκκλησίας και κράτους. Έχουμε μερικές μερούλες επιπλέον άδεια, μερικές ευκαιρίες να βρεθούμε με κάποιους ανθρώπους, να φάμε βρε αδελφέ και ένα κρέας στον φούρνο με πατάτες...λεμονάτο εννοείται.
Άντε βρε!!
Όποιος ακόμα έχει μείνει κοντά σε μια μπρίζα και ανοίγει τον υπολογιστή, καλό αύριο,
προσοχή στους δρόμους, και μη πατάτε τα πλήκτρα χωρίς να ξεπλύνετε τα χεράκια σας από την άρμη γιατί θα το χαλάσετε!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ λοιπόν σε ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ /Α
ΜΑΡΙΑ-ΜΑΡΙΓΟΥΛΑ-ΜΑΡΙΚΑ
ΜΑΡΙΟΣ
και σε όλα τα υποκοριστικά τους.

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2009

Είμαι large!

Έπρεπε να το υποψιαστώ!! Έπρεπε να πάει ο νους μου! Έστω και αυτή η υποψία νου που διαθέτω έπρεπε να είναι αρκετή! Φευ όμως!!
Τελικά το κατάλαβα! Σαν επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος έκανα μια αναλαμπή στο θάμπωμα της σκέψης μου και συνειδητοποίησα ότι δεν είναι τυχαίο που στα ρούχα μου η ταμπέλα γράφει large! Για να γράφει large, θα πρέπει να είμαι και large.
Οι δικαιολογίες ότι φτιάχνουν τα νούμερα μικρά δεν ακούγεται πια τόσο πειστική. Ότι το φαγητό που τρώω είναι λίγο για τα κιλά που είμαι, ότι μπαίνω στην εμμηνόπαυση και το τρίκιλο δεν το γλυτώνω, ακούγονται τώρα πια, φτηνές δικαιολογίες.
Την περασμένη βδομάδα ήταν της Μεταμορφώσεως, και μου φαίνεται ότι ήταν ακριβώς εκείνη την ημέρα που είδα καθαρά την δική μου Μεταμόρφωση. Από κάπως αδύνατη, σε κάπως στρουμπουλή.
Η αλήθεια η πικρή, ακούγεται πάντα από τα δικά μας πρόσωπα. 'Ετσι λοιπόν και στην περίπτωση μου κάτι σχόλια του τύπου, Και εγώ πάχυνα αλλά δεν έγινα και έτσι! η το ....
(Ακόμα σου κάνει? Μωρέ μπράβο ελαστικότητα!), συνέβαλαν δραστικά στο να δω τον εαυτό μου με άλλο μάτι.
Τώρα κατάλαβα τις γυναίκες που έχουν νευρική ανορεξία και ενώ είναι αδύνατες βλέπουν τον εαυτό τους παχουλό! Εγώ είμαι παχουλή, αλλά έβλεπα τον εαυτό μου αδύνατο.
Με έκπληξη ανακάλυπτα ότι δεν μου έκαναν το ρούχα που διάλεγα, και με ακόμα πιο μεγάλη έκπληξη άκουγα την φράση , μαχαίρι στην πληγή! - Δεν έχουμε το νουμεράκι σας!_

Δεν έχω παράπονο σε γενικές γραμμές από το large.
Είμαι large τύπος και τα θέλω όλα σε πολύ. Γελάω πολύ και εύκολα! Χορεύω και με τις ειδήσεις, εκτός από του Στάρ !
Τέλος πάντων..τι έλεγα? ΑΑΑΑ! Ναι ! Ότι είμαι large!
Θα πάω κάπου και θέλω να περάσω καλά! Να πάω σε ωραία εστιατόρια, να ακούσω καλή μουσική, να κοιμηθώ σε αναπαυτικό κρεβάτι!
Αυτά τα όπως νάνε αρκεί να έχεις καλή παρέα, στην ηλικία μου ακούγονται σαν να μην έχουν καταλάβει το large στο δικό τους ταμπελάκι....
Όταν ήμουν νέα, ήταν αλλιώς..Όπου και όπως νάνε! Όμως τώρα δεν μπορώ την ταλαιπωρία. Όσοι με διαβάζεται ξέρετε το γιατί.

Το τελειωτικό κτύπημα ήρθε από μια ζυγαριά ακριβείας σε κατάστημα ζωοτροφών!
65.5!! στο 1.60, βγαίνουν 5 κιλά extra! Πλούσια , πλούσια, που λέμε όταν βάζουμε κάτι πάρα πάνω!
Η ζυγαριά μου είναι ψεύτρα και με έδειχνε 62.

AAXXX! Είμαι large και το κέφι μου δεν χάνω
και ας έφαγα και ένα παγωτάκι πάρα πάνω!
Είμαι large και να σκάσουν οι οχτροί μου
Έκανα και γω κάτι μεγάλο στην ζωή μου!!!

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2009

8 Αυγούστου...

Είναι ήδη 8 Αυγούστου.
Τι σημαίνει αυτό?
Τίποτα.
Είναι 8 Αυγούστου. Το φεγγάρι μεγάλο και λαχταριστό στον ουρανό. Ένα ωραιότατο άδειο οικόπεδο που σκάνε οι υπουργοί που δεν μπορούν να το φορολογήσουν.

Στα σούπερ μάρκετ γίνεται χαμός. Κόσμος και ντουνιάς συνωστίζεται στα ταμεία και παρακολουθώντας τους προσπαθώ να μαντέψω από που είναι.
Στο λιμάνι έρχονται μεγάλα κότερα, θαλαμηγοί, και γιοτ. Για αυτούς πάλι δεν χρειάζεται να μαντέψω. Τι είναι η Ελλάδα άλλωστε? Μια γειτονιά απλωμένη σε βουνά και θάλασσες.

Οι παραλίες γεμάτες, ο αέρας στην θέση του, ΠΑΛΙ, σήμερα θα παίξει ο ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ στο ΚΟΧΥΛΙ. Καλά θα ήταν να πήγαινα....

Το ΤΡΩΚΤΙΚΟ έκλεισε. Και είχα μια καούρα!!!
Ο Μάκης γιατί παραπονιέται και κάνει καταγγελίες? Μη του πάρει κάνα κλικ πάρα πάνω?
Μια φασαρία ένα κακό για τα μπλόγκς! Υπερβολές.
Πολύ κακώς που ότι γράφει κάποιος ως ενημέρωση δεν βάζει την υπογραφή του. όχι μόνο στα μπλόγκς, αλλά και στα έντυπα. Για μένα το ίδιο πράγμα είναι.
Νομίζω ότι εθελοτυφλούμε. Τι θα πει ελευθερία των μπλόγκς? Τι σημασία έχει αν η Ζούγκλα λέγεται ηλεκτρονική εφημερίδα και το Τρωκτικό λέγεται μπλόγκ?
Όχι Γιάννης, Γιαννάκης.
Αυτοί μεταξύ τους φαγώνονται, γιατί να επηρεαστώ εγώ και σύ?
Άσε με μωρέ με τις κρυάδες τους.!!!!

Τι άλλα?
8 Αυγούστου. Κατακαλόκαιρο! Η μέρα έχει μικρύνει πολύ..Το θερινό σινεμά επαναλαμβάνει τα έργα που είχε βάλει από τον Ιούνιο, οι εκδηλώσεις του Αυγούστου είναι σε εξέλιξη, οι γάμοι και οι βαπτίσεις κάνουν τους παπάδες τους πιο ευχαριστημένους εργαζόμενους της χώρας.

8 Αυγούστου.. Ο Καραμανλής θέλει να δει τον Ομάμπα..Οι εκλογές δεν θα γίνουν τελικά το Φθινόπωρο. Μια καλή ιδέα είναι να γίνει ένα πάρτι γρίπης στην Βουλή, και μετά να τους βάλουμε καραντίνα μέχρι την Άνοιξη....

Σήμερα 8 Αυγούστου, ημέρα Σάββατο, μου φαίνεται ότι το πιο σημαντικό είναι να πετύχει το παστίτσιο, να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και να κάνουμε ένα ωραίο μπάνιο το απόγευμα!

Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2009

Αιώνιες απορίες...

Σήμερα έβαλε στο κινητό μια μαθήτρια μου, να ακούσουμε μερικές αιώνιες απορίες.
Μια πολύ πετυχημένη ήταν με την κόλλα. Γιατί δεν κολλάει στο σωληνάριο? Ελα ντε?
Αφού ξεκινήσαμε και κάτι μου είπαν, τους λέω και γω μια δική μου.
Αν σου πω καμιά βαριά κουβέντα, πόσο ελαφριά μπορείς να την πάρεις?

Έχει πολλές εφαρμογές αλλά προσοχή, ΔΕΝ ΤΗ ΛΕΜΕ ΣΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΌ ΜΑΣ. Διακινδυνεύουμε να μας πει, Αν σου πω να μαζέψεις τα πράγματα σου, σε πόσο χρόνο μπορείς να το κάνεις?

Υπάρχουν πολλές απορίες που μοιραζόμαστε όλοι. Παραδείγματος χάριν, Θα ανοίξουν τα σχολεία στην ώρα τους? Το μυαλό των παιδιών λειτουργεί ως εξής. Του λες κάτι που του αρέσει? Το κατανοεί αμέσως, και δεν χρειάζεται δεύτερη κουβέντα. Του λες κάτι που δεν θέλει να ακούσει?
Πρέπει να το εξηγήσεις εκατό φορές, με διαφορετικό τρόπο, και πάλι δεν είναι σίγουρο αν το καταλάβει.
Τώρα λοιπόν, το έχουνε δέσει ότι δεν πρόκειται να να ανοίξουν τα σχολεία λόγω γρίπης, αλλά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να πάνε στα αγγλικά, το καράτε , την μουσική, την πισίνα, σε πάρτι...Αυτά δεν είναι επικίνδυνα, η τάξη είναι.
Αν είναι να βγει κάτι καλό από όλο αυτό τον πανικό είναι να βάλουν το μυαλό τους μερικοί να δουλέψει και να βρουν ένα άλλο μοντέλο εκπαίδευσης που δεν θα μοιάζει με στρατόπεδο.
Το ξέρω ότι οι περισσότεροι αναπολούν τα σχολικά τους χρόνια, αλλά αυτό το συναίσθημα το είχα και τότε , το έχω και τώρα.

Άλλη απορία που έχω είναι σχετικά με τα διαζύγια. Γίνεται χαμός. Παλιά ρωτούσαν για τον άντρα.
Πίνει? Χαρτοπαίζει? Ξενοκοιμάται? Είναι βίαιος? Τσιγκούνης? Πολύ ιδιότροπος? Και μερικά τέτοιας βαρύτητας. Τώρα υπάρχει το θέμα της ψυχικής αποξένωσης, την ασυμφωνίας χαρακτήρων, της αλλαγής σώματος, δηλ. πάχυνε, κλπ. Με άλλα λόγια έχω όλο και περισσότερο την εντύπωση ότι παντρεύονται μέχρι να βρουν αυτόν η αυτή που θέλουν, και όχι το ταίρι που αγαπούν. Πολλές φορές μπαίνουν στην μέση και τρίτα πρόσωπα και πάει λέγοντας. Δύσκολα πράγματα. Το ξέρω ότι το θέμα σηκώνει ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ αλλά έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου. Φυσικά πάνω από όλα η ψυχική υγεία και ισορροπία των ανθρώπων, αλλά ξέρω μερικούς που δεν αντιδρούν ψύχραιμα και χάνουν και την λίγη που έχουν. Τέλος πάντων.

Τελικά πότε θα βάλει πάλι αέρα? Με αυτό το άγχος ζω. Να πάω για μπάνιο, γιατί θα βάλει αέρα.
Να βάλω το φουστάνι γιατί μετά θα φυσάει και θα πρέπει να φορέσω παντελόνι.
Να ψωνίσω γιατί από τον αέρα δεν μπορώ να ανοίξω ούτε την πόρτα.
Να σφουγγαρίσω τις αυλές πριν πιάσει πάλι και τις κάνει χάλια,
Να πάω έξω σήμερα που είναι καλά η να περιμένω αύριο?
Εδώ λέμε όταν σταματάει ο αέρας, ΑΛΛΟΣ ΘΕΟΣ! Φαντάσου την αλλαγή! Σκέφτομαι τους παραθεριστές όταν φυσάει..Να έχεις άδεια και να πετύχεις τον αέρα, και την μέρα που θα φύγεις να σταματήσει! Η γκαντεμιά!

Ποτέ δεν ήμουν καλή στην αριθμητική αλλά η απορία έρχεται ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Αν χάνω 100 θερμίδες την ημέρα, πόσα κιλά θα χάσω σε ένα μήνα?
Αυτήν την απορία την έχω κάθε αρχή, βδομάδας, μήνα, χρόνου, καινούργιου φεγγαριού, καινούργιας εποχής , εορτές ΚΑΙ αργίες!! Επίσης πριν και μετά από κάθε μπουκιά της προκοπής, που η προκοπή μεταφράζεται σε νόστιμα μεζεδάκια η λαχταριστά γλυκάκια!! ΑΑΧΧΧ!
Άλλη απορία που έχω πάντα με τα πόστ είναι αν αντέχετε να τα διαβάζετε. Το συγκεκριμένο είναι προιόν του - ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΟ- τα παιδιά βλέπουν κινούμενα, βιβλίο βαριέμαι, επομένως....γράφω,
αλήθεια! Τι ώρα είναι?