Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Το πιάτο το αγρότη..

Του κυνηγού και του ψαρά το πιάτο 10 φορές είναι αδειανό και μια φορά γεμάτο....
Ας πούμε και του αγρότη, μιας και είναι στην ίδια κατηγορία, αφού γέμισε για λίγα χρόνια , που λέει ο λόγος, ήρθε η ώρα να ξαναδιάσει..
Στα μέρη μου η γόνιμη γη είναι λίγη και πιο πολλά έχουμε βράχια,βράχια βράχια..και θάλασσα.
Έτσι λοιπόν ποτέ δεν ήμασταν μόνο αγρότες, μόνο έμποροι, μόνο κτηνοτρόφοι...πάντα ήμασταν ένα μικρό παντοπωλείο ικανοτήτων και εργασιών...Λίγο από δω, λίγο από κει, η μια δουλειά να μπαλώνει τις χασούρες της άλλης, και ερχόντουσαν όλοι και όλα βόλτα

Με τα χρόνια, πολλοί άφησαν στην άκρη έστω και τη λίγη ενασχόληση με τη γη, αφού δεν ήταν όσο επικερδής αναμενόταν από τα καινούργια οικονομικά κοινωνικά μοντέλα που προωθούσε η μοντέρνα κοινωνία, και όσο να πεις, δεν κόλλαγε να πας να ταίσεις τις κότες και μετά να πας το παιδί μπαλέτο..
Εν τοιαύτη περιπτώσει, η οικονομική κρίση τους έχει βάλει όλους να επανεξετάσουν ότι έχουν και δεν έχουν, ότι είναι και δεν είναι- αν και αυτό θα τους πάρει περισσότερο χρόνο, και προσωπικά αισθάνομαι πολύ ούφο που ενώ όλοι αλλάζουν εγώ δεν πρόλαβα να γίνω κάτι άλλο για να ξαναλλάξω στο πιο πριν.

Η γη είναι ιερή και οι αγρότες πρέπει να αποφασίσουν το τι σημαίνει για αυτούς η γη τους.
Είναι σκληρή η ζωή και φτωχική του αγρότη, αλλά αν δεν είναι αγρότες τότε τι?

Αξίζει η ανταλλαγή?

Πραγματικά πιστεύω ότι οι συνεταιρισμοί , σε άλλη βάση αυτή τη φορά, θα ήταν μια λύση...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου