Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010

Θα με παντρευτείς?

Μια ιστορία αγάπης ξεδιπλώνεται αυτές τις μέρες μέσα από τα λίνγκ των μπλόγκς και του φέις μπούκ. ( κάτι έχει πάθει το πληκτρολόγιο και δεν γράφει αγγλικά!)

Δυο νέοι (!) λοιπόν, γνωρίστηκαν στο φέις, και μετά από ενός χρόνου σχέση, αποφάσισε ο νέος να κάνει πρόταση στην νέα, μέσω του υπολογιστή. Έχει κάνει μια ολόκληρη ιστορία με την γνωριμία τους και η πρόταση θα ξεκλιδώσει όταν μαζευτούν δέκα χιλιάδες κλικ.

Περιμένουμε λοιπόν να δούμε την πρόταση και αν η Ορελή αποφασίσει να πει το ναι.
Φαντάζεστε να πει όχι! Αυτό δεν θα είναι χυλόπιτα, αυτό θα ήταν τα νέα μέτρα του ΠΑΣΟΚ!

Στα σχόλια λοιπόν που επιτρέπεται να γράφουν αυτοί που βλέπουν το βιντεάκι-πολύ χαριτωμένο- μπορείς να διαβάσεις από ευχές μέχρι κατηγόριες, και όλοι από την πλευρά τους έχουν το δίκιο τους. Η κουβέντα μοιάζει σαν και αυτή που κάναμε για τα μπλόγκς . Είναι θεμιτά τα αρνητικά σχόλια? Αφού εκτίθεσαι δεν πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για όλα?
Είναι λογικό να εκθέτεις τόσο προσωπικές στιγμές? Είναι εγωκεντρισμός να περιμένεις ξένοι άνθρωποι να κάνουν χαρά με την χαρά σου? Μήπως είναι η ζωή τους μια εικονική πραγματικότητα και δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτήν? Ποια θα είναι η συμπεριφορά τους όταν βρεθούν πραγματικά, πρόσωπο με πρόσωπο? Με το πραγματικό τους πρόσωπο και δεν υπάρχει κανένα λίνγκ για να τους γράψουν κάτι?

Η συμμετοχή του κόσμου είναι τόσο μεγάλη όμως που μας δείχνει ότι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη το ευτυχισμένο κλείσιμο μιας μορφής σχέσης και της μετάβασης της σε ένα άλλο, πιο υπεύθυνο επίπεδο.

Από το βίντεο βλέπουμε ότι σε ένα χρόνο έχουν γυρίσει το κόσμο όλο, είναι μορφωμένοι και δικτυωμένοι ως εκεί που δεν παίρνει.
Το παραμύθι λοιπόν και τα όνειρα χιλιάδων ανθρώπων βρίσκουν τους πρωταγωνιστές τους και οι πρωταγωνιστές, βρίσκουν τους θαυμαστές τους.
Δεν μπορούμε άραγε να διαχειριστούμε την επιτυχία χωρίς κοινό?
Όχι απλά μόνο το κοινό που έχουμε κοινές διαδρομές και σχέσεις οικογένειας και φιλίας, αλλά και κοινό εντελώς ξένο προς εμάς?

Στην αρχή γέλασα, και του έγραψα ότι έπρεπε να βάλει πιο μικρό όριο, μη το πάθει σαν το ανέκδοτο με τον γρύλο...αλλά όμως είναι τόσο αθρόα η συμμετοχή που όχι γρύλο δεν θα χρειαστεί, ούτε καν την ρεζέρβα.....

Τέλος πάντων, αν πατήσετε τον τίτλο του ποστ στα αγγλικά θα σας το βγάλει να το δείτε, να μου πείτε και σεις την γνώμη σας. Να πούμε κάτι άλλο για λίγο, και άντε πάλι....

10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου

ο παρατηρητης είπε...

και εμεις που δεν ξερουμε την ιστορια πως μπορουμε να την μαθουμε?

Artanis είπε...

Τελικά η Ορελί είδε την πρόταση και είπε το ναι!
Άντε καλά στέφανα και βίο ανθόσπαρτο!
Καλημέρα Σοφία!

akrat είπε...

χαχα

sofiascomments είπε...

Vaggelis
τι να κάνουμε? Ηζωή κάνει κύκλους΄.
Καλημέρα.

sofiascomments είπε...

Ιωάννα Καρίνο,
το έγτιαξα το πληκτρολόγιο και θα πας στο www.will you marry me.gr νομίζω.
Καλημέρα

sofiascomments είπε...

Αρτάνις,
θα ήθελα να τους δω πως είναι! Σαν τους προταγωνιστές ενός σίριαλ ένα πράγμα!
Καλημέρα

sofiascomments είπε...

Ακρατ,
πλά έχει, πράγματι!
Καλημέρα

Χουλκ είπε...

Εντάξει, το θεωρώ παρατραβηγμένο.
Ολα έχουν ένα όριο.
(Ετσι για το γμτ δεν μπηκα)
Φιλάκια.

sofiascomments είπε...

xoulk
έχουν και σελίδα στο φέισ. Είναι μάλλον πολύ μέσα σε αυτά και το θεωρούν φυσιολογικό. Να μου πεις, εμείς τι θα πρέπει να κάνουμε ..ε.εντάξη, είμαστε και πιο μεγάλες...μάλλον!
Καλημέρα

Δημοσίευση σχολίου