Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν οι δάσκαλοι εμπνέουν, τα παιδιά μπορούν.

Χτες το βράδυ παρακολούθησα μια παρουσίαση για τα χρόνια του Βυζαντίου, με φωτογραφικό υλικό και κατασκευές διάφορων αντικειμένων από τα παιδιά της πέμπτης Δημοτικού του Πρώτου Δημοτικού Σχολείου Καρύστου.
Τα παιδιά σε ρόλο ξεναγού, με υπομονή και ευγένεια μου είπαν για όλα, ένα, ένα, τα δείγματα.

Βλέποντας αυτήν την ομάδα των μικρών ανθρώπων, τόσο οργανωμένη, τόσο πειθαρχημένη, τόσο δεμένη, να διεκπεραιώνουν ένα έργο αναρωτήθηκα το τι διαφορετικό έχουν, από τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου, που δεν παρουσιάζουν όχι τέτοιο η παρόμοιο έργο, αλλά άλλη συμπεριφορά.
ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ!
Ένας νέος άνθρωπος, με όρεξη για δουλειά ,με πίστη στην σημασία του έργου του, και αγάπη για τα παιδιά.
Ένας άνθρωπος που ενέπνευσε τον σεβασμό και ο σεβασμός έφερε την θέληση για την συμμετοχή, και τέλος , την χαρά και την περηφάνια για το αποτέλεσμα.

Ο προβληματισμός μου είναι το κατά πόσο το ίδιο το Σχολείο μπορεί να αξιοποιήσει τέτοιους ανθρώπους, έτσι ώστε να μην φτάνουν στο σημείο να νιώθουν μόνοι, αλλά να τους στηρίζει σαν παράδειγμα για να ενεργοποιηθούν και οι υπόλοιποι δάσκαλοι σε παρόμοιες δράσεις, έτσι ώστε το σχολείο μα γίνει μια πραγματική κυψέλη ενεργητικής γνώσης.

Η διαδικασία από την σύλληψη της ιδέας, μέχρι την πραγμάτωση της, εκτός από την γνώση,
καλλιεργεί στα παιδιά το ομαδικό πνεύμα, την συνεργασία, το δυνάμωμα των σχέσεων μέσα από την κοινή προσπάθεια, την αναγνώριση των ιδιαίτερων ικανοτήτων του καθένα ξεχωριστά και την κοινή παραδοχή για το πρόσωπο του αρχηγού της ομάδας, στην περίπτωση αυτή , του δάσκαλου.

Αν αλλάξουμε λίγο το πλαίσιο μέσα από το οποίο αναδείχθηκαν όλες αυτές οι ιδιότητες και σκεφτούμε τα ίδια άτομα στο μέλλον, μπορούμε να πούμε ότι μαθαίνουν τις πιο σημαντικές δεξιότητες για την συνεργασία στην εργασία τους.

Ότι μαθαίνουν τα παιδιά σαν πληροφορία, μπορεί να το ξεχάσουν. Ότι μαθαίνουν όμως, μέσα από την πράξη, καταγράφεται στον χαρακτήρα τους και στην καρδιά τους και δεν το ξεχνούν ποτέ.
Όλοι μας λοιπόν πρέπει να στηρίζουμε και να δείχνουμε σεβασμό σε αυτούς τους δασκάλους,χωρίς να τους αξισώνουμε με όλους τους άλλους, για να μπορούν και τα παιδιά μας να αναγνωρίζουν και να σέβονται τις αξίες.
Είναι ένας τρόπος να ξεφύγουμε σαν κοινωνία από την ισοπέδωση των πάντων, και να φυτέψουμε τον σπόρο για μια καλύτερη ζωή στο μέλλον, συνολικά για την κοινωνία μας.

Σχόλια

Ο χρήστης koulpa είπε…
καλως σας βρήκα.. το θέμα με τράβηξε.. :):)
δεν έχω παιδιά.. αν είχα.. δε νομίζω να τα εμπιστευόμουν στο σύστημα.. θα πρωτιμούσα να τα εκπαιδεύσω μόνος μου.. και για το αναγκαίο θέμα της κοινονικοποίησης.. μάλον θα πρωτιμούσα αθλήματα και παιχνίδια.. :):)
στα μαθητικά μου χρόνια είχα την τύχη να συναντήσω και καλούς δασκάλους.. αλλά δεν είχαν όλοι την ευχαίρια να λειτουργήσουν όπως θα ήθελαν.. πάζει ρόλλο και το σχολείο και τη σύστημα.. αλλά και το γεγονός ότι οι γωνείς.. δε ζητούν από το δάσκαλο να αποδώσουν ανθρώπους με κρίση και χαρά γαι τη ζωή.. αλλά ανθρώπους που να μπορούν να κερδίσουν πολλά χρήματα.. :):)
ασ μη καταχραστώ τη φιλοξενία πρωτη επίσκεψη.. :):)
καλησπέρα και καλή εβδομάδα :):)
Ο χρήστης akrat είπε…
έτσι

ας κάνει ο καθείς ότι του αναλογεί ΣΩΣΤΑ
Ο χρήστης ΤΟ ΓΟΡΓΟΝΙ είπε…
Koulpa,
καλώς ήλθες και σε ευχαριστώ για το σχόλιο.
Είναι τόσο χάλια όλα, που όταν βλέπουμε κάτι καλό πρέεπι να το λέμε, για να μη χάσουμε τελείως την πίστη μας, ότι κάτι καλό μπορεί να γίνει.
Καλημέρα
Ο χρήστης ΤΟ ΓΟΡΓΟΝΙ είπε…
Akrat,
μακάρι να γινόταν...
Καλημέρα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διαμήκης Εύβοιας..ένα όνειρο ...απατηλό.

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013 Πομφόλυγες τα Διευρωπαϊκ​ά Δίκτυα για την Εύβοια Το Δεκέμβριο του 2012 οι εκπρόσωποι της Εύβοιας στη τότε συγκυβέρνηση πανηγύριζαν γιατί «μετά από συντονισμένες κυβερνητικές προσπάθειες έγινε κατορθωτή η ένταξη του διαμήκη οδικού άξονα της Εύβοιας στα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών» και θριαμβολογούσαν γιατί «αυτό σήμαινε ότι την τρέχουσα προγραμματική περίοδο, είτε την επομένη, δηλαδή σε 10-15 χρόνια, θα γίνει πραγματικότητα ». Πρόκειται για μια εικονική πραγματικότητα που αποκαλύφτηκε τη Πέμπτη 28/11/2013 στη κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών της Βουλής, Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Παραγωγής και Εμπορίου, κατά τη  συζήτηση επί του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα νέα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών. Στην ενημέρωση που έκανε ο αρμόδιος εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  κ . Κουμουτσάκος ανέφερε ότι «το δίκτυο χωρίστηκε σε κεντρικό και σε αναλυτικό – ολοκληρωμένο. Το κεντρικό δίκτυο ένα εκείνο το οποίο σ

Τιμής ένεκεν στον παππού μας Λεωνίδα Μήλα που μας άφησε σήμερα.

Είναι μια παράξενη εποχή που δεν μπορείς να χαιρετήσεις τους ανθρώπους σου όπως θα έπρεπε και όπως θα θέλαμε. Σήμερα έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο ο παππούς μας, ο γλυκύτατος Λεωνίδας η Λίνος Μήλας. Αγροτοκτηνοτρόφος, μουσικός, άριστος οικογενειάρχης με ενεργή ενασχόληση με τα κοινά μέχρι και τα βαθιά του γεράματα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει και η ανάμνηση του πάντα θα συνοδεύεται από τους ήχους της τσαμπούνας του και από το αγαπημένο του επιμύθιο , " Ντάπα ντούπα το νταούλι, έτσι θα την περάσουμε ούλοι"  Επί τη ευκαιρία μιας εκδήλωσης για την ΑΙΟΓΟΠΡΟΒΑΤΙΑ στην Νότια Εύβοια, μας είχε μιλήσει στις 26 Ιουλίου του  2011 με τίτλο, Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΙΑΣ. Μετά την ημερίδα για την αιγοπροβατοτροφία, δεν υπήρχε πιο κατάλληλος άνθρωπος να μιλήσω από τον παππού μας, τον Λεωνίδα Μήλα. Το θέμα είναι ότι ο παππούς μας, απόφοιτος πρώτης Δημοτικού, έκανε μόνος του τρόπο ζωής, πορεύτηκε και έφτασε στην ηλικία που είναι, όλα όσα

Σας ενημερώνουμε για την λειτουργία του Νοσοκομείου Καρύστου .

Προσοχή! Από σήμερα αναβάλλονται όλα τα χειρουργεία και ακυρώνονται όλα τα ραντεβού στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία, οι τακτικές αιμοληψίες κτλ. Θα εξυπηρετούνται μόνο τα επείγοντα. Κάθε ασθενής με τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω συμπτώματα: Βήχας, πυρετός, δύσπνοια θα πρέπει να παραμένει σπίτι του, να επικοινωνεί με τον ιατρό του και να καλεί τον ΕΟΔΥ (τηλ 1135). Δεν πηγαίνουμε στο Νοσοκομείο! Όλοι μας είμαστε εν δυνάμει ύποπτα κρούσματα.  ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ!