Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Διαφήμιση , τα παιδιά και μεις!

Αν η έκφραση της κοινωνίας περνάει μέσα από την τηλεόραση, τότε η διαφήμιση όχι μόνο εκφράζει τις κοινές αντιλήψεις και διαθέσεις αλλά και αμφίδρομα τις διαμορφώνει η τις παγιώνει.
Αυτό είναι γνωστό, αλλά αυτό που με ανησυχεί είναι η βαθμιαία προς τα κάτω, έκφραση αυτών των μήνυμα των.
Η εποχή που η τηλεόραση μας προέτρεπε να εμπιστευτούμε τα όνειρα μας σε μια τράπεζα, δείχνοντας ένα νέο ζευγάρι με το παιδάκι τους μπροστά σε ένα σπίτι με κήπο, φαίνεται πολύ αθώα όταν την αντιπαραθέτομαι με την πρόσφατη διαφήμιση όπου η ίδια η οικογένεια είναι φτιαγμένη από χρήματα..Μια καρτούν, μαριονέτα οικογένεια, που περπατάει σε μια πόλη όπου όλα είναι φτιαγμένα από χρήματα...
Κατά τον ίδιο τρόπο έχουν αλλάξει όλα. Από τον παρακλητικό τόνο των παιδιών όταν διαφήμιζαν σοκολάτες η παιχνίδια, περάσαμε στον προκλητικό και προσβλητικό των διαφημίσεων του Jambo (πάμε Jumbo τώρα), και φτάσαμε στην απόλυτη υποβίβαση του ρόλου των γονιών, χρησιμοποιώντας ένα αθώο παιχνίδι που παίζουμε με πολύ μικρά παιδάκια για να πετύχουν τις στιλιστικές διαθέσεις του παιδιού.
( Αλογάκι πάμε σαλόνι, αλογάκι πάμε κουζίνα, αλογάκι πάμε νεοσέτ- ανακράζει το βρέφος κοιτώντας το υπνοδωμάτιο του έχοντας βλέμα διακομιστή!)
Θα ήθελα να σταθώ και στην διαφήμιση του αποκοδικωπιητή της Nova, με το κοριτσάκι καρτούν να εξηγεί το πόσο εύκολο είναι να μετατρέψεις την τηλ. σε ψηφιακή.
Προσέξτε τον τόνο....Αυστηρός, κοφτός, αγενής! Τα δε μέλη της οικογένειας, γονείς και παππούδες, κοιτούν εκστασιασμένοι χωρίς να ενοχλούνται καθόλου από τον τόνο, ενώ σε οποιοδήποτε σπίτι, -θέλω να πιστεύω- θα γινόντουσαν αυστηρές συστάσεις .
Όχι μόνο αυτές, αλλά πολλές άλλες, όπως μια φίρμα ρούχων κατατροπώνει τον δάσκαλο με τα -παιδιά στην εξουσία-!
Υπάρχει μια τάση να τονίζεται η αγένεια, η βία, το χαρακτηριστικό του ξερόλα, της αντίληψης του φέρομαι ελεεινά και κερδίζω τα πάντα.
Ίσως τελικά αυτό θέλει να μας περάσουν τα μεγάλα μυαλά της διαφήμισης. Ότι δηλαδή, πρέπει να μάθουν τα παιδιά να φέρονται ελεεινά για να κερδίζουν ότι θέλουν, χωρίς κανένα σεβασμό σε κανέναν.
Όλοι λένε ότι έχουμε κρίση αξιών, αλλά ταυτόχρονα απαξιώνουμε τα πάντα.
Πολλοί θα σκεφτούν ότι είμαι υπερβολική και ότι τα παιδιά δεν επηρεάζονται τόσο όσο πιστεύω, ότι ο έφηβος που κοιτάει ψηλά δεν είναι αυτός που πίνει milko, και ούτε αυτός που κρύβει στα συρτάρια του κομοδίνου τα molto κρουασάν!
Ας σκεφτούμε όμως το πόσο έχουμε ήδη διαβρωθεί εμείς οι ενήλικες που μεγαλώσαμε και αλλιώς, και τι περιμένει τα παιδιά, που από τόσο τρυφερή ηλικία ανακατεύουν τα πάντα σε ένα θανατηφόρο ψυχικά και πνευματικά μείγμα.
Για παράδειγμα, αν δεν υπήρχε αυτή η σταδιακή και αργή διολίσθηση στην τηλεόραση θα φτάναμε ποτέ να μιλάμε για πορνοστάρ? Θα περνούσε ποτέ από το μυαλό οποιουδήποτε δημοσιογράφου να ασχοληθεί μαζί τους? Πόσο χρειάστηκε για να είναι περήφανος ολόκληρος διευθυντής προγράμματος να πλασάρει το είδος και πόσο θα χρειαστεί για να πάρουμε την κουβέντα για σεβασμό στο γυναικείο φύλο πάλι από την αρχή?

Στην απάντηση που μου δίνουν, ότι είναι και αυτό μέσα στην ζωή και γιατί να μην τα δείχνουν, απαντώ ότι και το βυτίο είναι μέσα στην ζωή αλλά δεν πήρανε μια κάμερα να καταγράψουν το άδειασμα του βόθρου, ούτε καν όταν πλημμύρισαν οι δρόμοι με την απεργία των βυτιοφόρων! Από την άλλη, αμέσως καταγράφουν οποιονδήποτε άλλου είδους οχετό.

Θα ήθελα οι διαφημιστές να μην σκέφτονται μόνο τον εντυπωσιασμό του target group τους, αλλά και την ευθύνη που έχουν επικοινωνώντας με τόσο κόσμο. Έτσι και αλλιώς οι πωλήσεις έχουν πέσει, η ηθική έχει εκπέσει, και η τηλεόραση όλο και μου μοιάζει με φρεάτιο....

8 σχόλια:

Artanis είπε...

Καλά που λείπω...Και οι ΝΖηλανδικές διαφημίσεις πάντως, για τα σκουπίδια είναι οι περισσότερες...
Να φανταστείς, διαφημίζουν ακόμα και γραφεία τελετών, με πλήρη παρουσίαση των υπηρεσιών τους...
Μπρρρρρρρρρρρρρρρρ...

agrampelli είπε...

"Τα δε μέλη της οικογένειας, γονείς και παππούδες, κοιτούν εκστασιασμένοι χωρίς να ενοχλούνται καθόλου από τον τόνο, ενώ σε οποιοδήποτε σπίτι, -θέλω να πιστεύω- θα γινόντουσαν αυστηρές συστάσεις ."
Μην είσαι τόσο σίγουρη Σοφία μου!Η διαφήμηση δείχνει το είδωλό μας μήπως;
Καίριος ο προβληματισμός σου,και πολύ ειλικρινής...

Maria Tzirita είπε...

Δεν είσαι καθόλου υπερβολική Σοφία μου και δυστυχώς είναι απολύτως αληθινά τα όσα τόσο εύστοχα καταγράφεις. Οι διαφημίσεις είναι ένα δείγμα του τι ακριβώς ισχύει σήμερα σε σχέση με τα παιδιά και τους εφήβους. Ως εκπαιδευτικός είμαι σίγουρη πως το ζεις. Η κατάσταση θα αλλάξει μόνο μέσα απο κάθε σπίτι, μόνο όταν ο κάθε γονιός αποφασίσει να παίξει σωστά το ρόλο του και πάψει να το παίζει "φιλαράκι" στο παιδί του.
Να μου είσαι καλά, φιλιά πολλά!

Ra Ma είπε...

Μου αρέσει η διεισδυτική ματιά σου.
Γενικά δεν έχεις άδικο αν και κάποια παραδείγματα που ανέφερες δεν τα γνωρίζω διότι ...δεν παίζει πολύ η τηλεόραση στο σπίτι :))

Στον καιρό μας κυριαρχεί ο εντυπωσιασμός-φωτοβολίδα , θετικός ή αρνητικός.

Καλημέρα!!!

sofiascomments είπε...

Artanis
μια γειτονιά ο κόσμος όλος!
Καλή βδομάδα!

sofiascomments είπε...

Agrampeli
Τι να πω! Η διαφήμιση χεησιμποιεί όλα της τα κόπλα για να πείσει κάποιον υποσυνείδητα...
Καλή βδομάδα

sofiascomments είπε...

Μαρία Τζιρίτα,
ειμαι περίεργη για το πως θα είναι στο μέλλον...
Καλή βδομάδα Μαράκι!

sofiascomments είπε...

Radio Marconi
thanks!Από φωτοβολίδες άλλο τίποτα...
Καλή βδομάδα!

Δημοσίευση σχολίου