Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Ότι είναι θε να ρθεί, αλλιώς θα ...θα πάω να το βρώ..

Κατά αρχάς..ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
Σε πείσμα όλων των καταστάσεων, όλων των συνθηκών, όλων των προγνωστικών, θέλω να είμαι αισιόδοξη και να να βλέπω ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, ενώ όσο ζω..εννοώ..
Και γω να μη ζω, δεν βαριέσαι βρε αδελφέ!! Θα αλλάξουν για τα παιδιά μου που είναι μικρά ακόμα ...Το θέμα είναι ότι θα αλλάξουν..
Το λάθος που κάνουμε και στεναχωριόμαστε είναι ότι περιμένουμε να γίνει αυτή η αλλαγή σύντομα...Έχετε ακούσει την διαφήμιση που λέει...ΦΕΕΕΕΕΕΤΑΑΑΑ!

Για να πάρουμε κουράγιο λέμε συχνά ότι περάσαμε πολέμους, κατοχή, εμφύλιο, και όμως τα ξεπεράσαμε και προχωρήσαμε και όλο αυτό το καταπληκτικό που μας οδήγησε εδώ που ήρθαμε και δεν ξέρουμε από που να φύγουμε...
Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι το θεωρούμε σαν ένα συλλογικό κουράγιο, ενώ στην πραγματικότητα ήταν το μαρτύριο της κάθε μονάδας, και όποιος δεν έχει κάποιον να του το εξιστορήσει, θα το ζήσει ο ίδιος...να δει τι εστί βερίκοκο και όλα τα φρούτα μαζί...

Κουράγιο αδέλφια και αδελφές, χωρίς παρεξήγηση, τι να πάρουν εκ του μη έχοντος....
Βάλτε και ένα πασπουάρ (έτσι το λένε?) καλού κακού...
Θα πάρουν και τα σπίτια οι τράπεζες, να δω τι θα τα κάνουν? Ποιο καλά δεν είναι να μας αφήσουν εδώ που είμαστε, να τα καθαρίζουμε, να τα συντηρούμε? Τι να τα κάνουνε κλειστά και έρημα?

Καλημέρα λοιπόν, και ψυχραιμία...

2 σχόλια:

akrat είπε...

καλημέρα

ένα είναι το βέβαιο... ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΕ ΚΟΙΝΟ ΤΟ ΟΡΙΟ... που θα ξεχρεώνουμε...

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΖΟΥΜΕ... επί της ουσίας..

sofiascomments είπε...

Ακρατ
δυστυχώς έτσι τα κάνανε...
Καλημέρα

Δημοσίευση σχολίου