Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

Γιατί σουβλίζουμε το αρνί.... Γιατί βάφουμε τα αυγά!

Γιατί έκανε κάτι που δεν έπρεπε και δεν πρόκειται ποτέ να το μάθει।
Γιατί το είχαμε άχτι από παλιά, αλλά τώρα το έχουμε ξεχάσει।
Γιατί είναι πολλά στο κοπάδι και είναι εύκολο να τα πιάσεις।
Γιατί δεν σκαρφαλώνει όπως τα κατσίκια στα βράχια για να γλυτώσει.
Γιατί δεν το χωνεύουμαι επειδή είναι χαζούλικο και πάει όπου πάνε και τα άλλα χωρίς αναρρωτήσεις και απορίες।
Γιατί η ψησταριά υπάρχει και κάτι πρέπει να την κάνουμε।
Γιατί κάνουμε χαρά που ψήνουμε και μεις κάτι, ενώ συνήθως μας ψήνουν άλλοι।
Γιατί έφυγε από το μαντρί και παραδειγματίζουμε τα υπόλοιπα।
Γιατί ακόμα μπορούμε να το αγοράζουμε η να το εκτρέφουμαι
Γιατί η ζωή είναι απλή, νόστιμη ακόμα και πικάντικη, αν έχεις και λίγη μουστάρδα....

Τα αυγά τα βάφουμε γιατί εδώ βάφουμε το μαλλί, τα αυγά θα μας ξέφευγαν?
Γιατί το κόκκινο είναι ασορτί με το νύχι και το κραγιόν
Γιατί το χρώμα είναι ζωηρό και χαρούμενο,
Γιατί η ανακαλύψαμε τις μπογιές, πριν τις χρωστικές ουσίες,
Γιατί έπεσε κάποτε ένα αυγό μέσα σε πατζάρια και η νοικοκυρά είδε ότι είναι όμορφο,
Γιατί κάνει ωραία αντίθεση με τα κουλούρια και δένει μέσα στο τσουρέκι,
Γιατί μας θυμίζει την μάνα μας και τη γιαγιά μας..

Μορφωθήκαμε πάλι!! Ουφ....

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΑΙ!

Μετανοείται βρε αμαρτωλοί! Τι πράγμα είναι αυτό με σας! Δεν σας αντέχω πιά!
Άσε κάτω το σουβλάκι βρε συ! Μεγάλη βδομάδα είναι πια! Κάνε λίγο κράτει!
Τι πράγμα? Δεν βρίσκεις τι να δώσεις στα παιδιά? Δεν χορταίνουν με τίποτα!? Δεν πειράζει! Ας τους κόψει λίγο να δουν πως είναι! Δεν παθαίνουν τίποτα....Λίγες μέρες είναι...
Εγω τι κάνω? Τι να κάνω και γω! Μια τη θυμάμαι την νηστεία μια την ξεχνάω. Έχω επιλεκτική μνήμη και κυρίως την ξεχνάω όταν δεν με βλέπει κανείς!
Μη σας ξεφύγει καμιά κουβέντα και με κάψετε!
Προσπαθώ να δώσω το καλό παράδειγμα τηε εγκράτειας και της σοβαρότητας... Το παράδειγμα είπαμε ! Κατά το δάσκαλο που δίδασκες και λόγω δεν εκράτεις!
Καλή υπόλοιπη Μεγάλη Βδομάδα!

Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Μαθήματα Διαχείρησης Κρίσεων στο ΠΑΣΟΚ

Διάβασα στο ελληνικό καφενείο ότι στο ΠΑΣΟΚ θα γίνουν μαθήματα από μεγάλους και τρανούς επιστήμονες για την διαχείριση της κρίσης...
Τι κρίμα! Πάλι πεταμένα λεφτά, από την τσέπη μας φαντάζομαι.... Δεν μας τα δίνανε εμάς που κοντεύουμε να πάρουμε μάστερ αφού η η κρίση μας είναι διαρκής με ανοδική πορεία...
Λοιπόν, για να γλυτώσουν χρόνο και χρήμα, θα τους παραδώσω ένα μαθηματάκι και τα λεφτά να τα βάλουν στον λογαριασμό που άνοιξαν...
Χαλάλι σας βρε μαθητούδια.....
Ας αρχίσουμε με τον πρώτο κανόνα. Άν βρισκόμαστε σε κρίση δεν αφήνουμε τον εχθρό μας να το καταλάβει. Το πρώτο που έχετε να κάνετε λοιπόν είναι να πείτε ότι ο λογαριασμός που ανοίξατε ήταν η πρωτοβουλία κάποιου άσχετου τον οποίο πρέπει να απολύσετε αμέσως...
Μπορεί να κλαίμε στο μπάνιο, αλλά έξω πρέπει να χαμογελάμε και να διαβεβαιώνουμε τους πάντες ότι όλα είναι under control!
Δεύτερο βήμα είναι να εντοπίσουμε την πηγή του προβλήματος και να δώσουμε λύση ενώ βρίσκουμε συμπαραστάτες και συνεργάτες για να μας βοηθήσουν.
Μιας και σε αυτή τη περίπτωση οι συμπαραστάτες πρέπει να είναι ο λαός, πρέπει να επανεξετάσετε μερικά μέτρα που μας εξαγριώνουν. Όπως το να κόψετε τις επιδοτήσεις στις μονάδες στήριξης των χρηστών, την φορολογία στο επίδομα ανεργίας, (εύχομαι να έχω καταλάβει λάθος) κ.λπ.
Είναι πολύ σημαντικό βέβαια να απομακρύνεται όλους όσους έβαλαν το χέρι τους για να φτάσουμε στην κρίση. Το ξέρω ότι θα αδειάσει η Βουλή, αλλά και γεμάτη που είναι , τι καταλάβαμε?
Αφού γίνουν αυτά τα θεμελιώδη βήματα, βάζουμε κάτω τα κιτάπια και ορίζουμε τις δουλειές ανα κατηγορία και προτεραιότητα. Αρχίζουμε από τα επείγοντα και καταλήγουμε στα λιγότερα σημαντικά.
Μετά κοιτάμε τους ανθρώπους που δουλεύουν πάνω σε αυτά τα προγράμματα. Είναι όντως κατάλληλοι για αυτά τα πόστα? Όχι αν έχουν τριακόσια διδακτορικά και μπάρμπα στην Κορώνη, αλλά είναι οργανωτικοί? Είναι όσο σκληροί όσο χρειάζεται? Έχουν προσωπικό κύρος? Έχουν αποδείξει ότι μπορούν να διαχειριστούν κρίσεις?
Είναι μέγα ΛΑΘΟΣ να βρίσκεσαι σε κρίση και να μαθαίνεις πως να την διαχειριστείς ενω την περνάς. Θα μου πεις, και πως θα μάθουν?
Άλλο η προσωπική τους και άλλο να μαθαίνουν πάνω στη δική μας. Με συγχωρείτε αλλά πόσοι πια θα μάθουν στο κασίδικο κεφάλι μας?
Αυτό που με τρομάζει είναι ότι αυτό που λέω γίνεται, αλλιώς τι τα θέλανε τα μαθήματα?
Δεν καταλαβαίνουν ότι και με το που το διαβάσαμε χάσαμε ακόμα πιο πολύ το όποιο θάρρος μπορεί να είχαμε?
Μερικά πράγματα πρέπει να γίνονται μυστικά.
Βρε Γιώργο μου, βρε παλικάρι μου, έλεος! Είπαμε όλα στο διαδίκτυο αλλά αν έχεις τέτοια όρεξη δε βάζεις και τα ονόματα αυτών που τα βούτηξαν?
Ένα κομμάτι του μαθήματος θα είναι κάτι σχετικό με την ηγεσία στην κρίση.
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι μεγάλοι ηγέτες δεν χρειάζονται μαθήματα για να είναι ηγέτες. Η το έχεις η δεν το έχεις. Αν όμως ξέρεις ότι δεν το έχεις και προσπαθείς να το μάθεις με σεμινάρια είσαι το ίδιο υπεύθυνος και ακόμα περισσότερο από όσους κατηγορείς.
Αν δεν είσαι ηγέτης, οι άλλοι δεν σε υπακούν, δεν σε σέβονται, ο λαός δεν σε εμπιστεύεται αφού δεν τον εμπνέεις, και οι εχθροί πληθαίνουν αφού βλέπουν ότι τα προσόντα που έχεις δεν απέχουν πολύ από τις δικές τους δυνατότητες, επομένως εποφθαλμιούν την θέση σου...

Το μάθημα λοιπόν πρέπει να επικεντρωθεί στο να αναδειχθεί ο ηγέτης από την ομάδα, να αναγνωριστούν οι ιδιαίτερες ικανότητες του καθενός για να μπεί στο ανάλογο πόστο και να διαβαθμιστούν τα προβλήματα....
Εδώ γελάμε.....πικρά!!

serial killers στην Ελλάδα....

Τι ειρωνεία της τύχης, να μη μπορείς να ξεφύγεις από την τύχη σου!
Ο πατέρας μου είχε ένα μικρότερο αδελφό και στον πόλεμο τον έστειλαν στον θείο τους στην Αιθιοπία να ξεφύγει από τον πόλεμο και την πείνα. Τελικά σκοτώθηκε 22 χρονών παιδί σε τροχαίο ενός λεωφορείου...Λίγους μήνες μετά, σκοτώθηκε ο άλλος αδελφός 23 χρονών από μια νάρκη......
Τώρα όπως φαίνεται έχουμε έναν άλλο πόλεμο. Ποιό φριχτό από τον πρώτο.Χωρίς στολές για να μπορείς να τους αποφεύγεις, με θύματα αθώους που το μόνο που θέλουν είναι μια θέση κάτω απο τον ήλιο...
Ένα παιδί που δεν είχε τίποτα και έφυγε για το τίποτα, μια ψυχή που κανείς δεν υπολόγισε για κάτι....
Οι τρομοκράτες ονομάζουν τον εαυτό τους στρατιώτες, εμείς τους λέμε τρομοκράτες...
Αν πιστεύουν ότι είναι στρατιώτες, ας φορέσουν στολή, ας παρελάσουν μπροστά μας να τους δούμε, ας μας δώσουν μια ευκαιρία να τους πολεμήσουμε.
Στον πόλεμο οι δυνάμεις συντάσσονται και αναμετριούνται. Λίγους με πολλούς? Πολλούς με πολλούς? Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι ο καθένας έχει επιλογή να φύγει η να μείνει στην μάχη. Να γίνει ήρωας, φυγόπονος, δειλός, αγωνιστής, σκεπτικιστής, άβουλος, ακόμα και χαφιές...Στην περίπτωση και των δύο κτυπημάτων και όσων έχουν γίνει μέχρι τώρα, άνθρωποι ανίδεοι έγιναν απλά τα αναλώσιμα πιόνια κάποιων άλλων.
Θα μου πούνε μερικοί. Αυτοί πολεμάνε στο όνομα σου, για σένα...
Και γω θα τους πω, ότι δεν μου αρέσουν οι σωτήρες, δεν θέλω κανέναν να μιλάει, πόσο μάλλον να σκοτώνει για μένα.
Δεν είναι τρομοκράτες, γιατί ακόμα και η τρομοκρατία δηλώνει ότι υπάρχει κράτος, και το κράτος, όποιο κράτος, κάποτε τελειώνει, ανατρέπεται, διαβάλλεται, διαφθείρεται, καταρρέει...
Έστω και αν είναι το κράτος του τρόμου.
Αυτοί οι δειλοί πρέπει να λέγονται βασανιστές. Βασανιστές ψυχών, ψυχροί δολοφόνοι, serial killers...

Έχουμε Πάσχα, και παρόλο που τόσοι νέοι άνθρωποι χάνονται από τροχαία, και αρρώστιες, το παιδάκι που σκοτώθηκε μες στο μυαλό μου ενσαρκώνει όλο το νόημα των ημερών.
Μια ψυχούλα κυνηγημένη, στερημένη, πονεμένη, χωρίς την αγάπη των συνανθρώπων του φεύγει από τα χέρια αυτών που υποτίθεται ότι τον αγαπούσαν...

Αν κάποιος ξέρει κάτι για αυτούς που έβαλαν την βόμβα και πάρει τηλέφωνο την αστυνομία θα είναι χαφιές? Εγώ πάντως αν ήξερα κάτι, θα τηλεφωνούσα αμέσως..να σωθούν τουλάχιστον οι επόμενοι στόχοι τους.

Πιστεύω ότι τα μέσα που δημοσιεύουν προκυρύξεις είναι συνεργοί και θα έπρεπε να σταματήσουν. Αν δεν έχουν αυτό το βήμα που στο διστρεμμένο τους μυαλό, προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, δεν θα έκαναν επιθέσεις..

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

ΤΙ ΝΟΥΜΕΡΟ.........?!!!!

Μεγάλο νούμερο πρέπει να είναι αυτός που σκέφτηκε να βγάλει στην τηλ το νούμερο για την απόσβεση του δημόσιου χρέους!
Είδαν και αποείδαν ότι δεν μας δανείζουν οι ξένοι και βγήκαν στην γύρα στο συναναμετάξυ μας...
Είναι να μη έχει συνηθίσει ο άλλος στην ζητιανιά, δεν το κόβει εύκολα το χούι.... Ξεφτιλιζόμαστε μεταξύ μας, μας πιάνει και στο στόμα του ο πάσα ένας, να λέει το μακρύ και το κοντό του!
Βρε πανέξυπνοι τύποι, δεν καταλαβαίνεται ότι δεν μπορείς να λες, Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ, και από την άλλη να βγάζεις δίσκο και το μόνο που να λείπει να είναι τα πρόσφορα και οι αρτοκλασίες...
Σε περίπτωση που δεν το έχουν καταλάβει, ας τους πει κάποιος ότι δεν μας κάνει καλό να βλέπουν αυτό το μήνυμα οι ξένοι ανθρώποι, ο τόνος στο ω παρακαλώ!.
Έχουμε την έρημη την κολώνα να υψώνεται και να αντιπροσωπεύει την Ελλάδα...Το μόνο σίγουρο είναι ότι αντιπροσωπεύει εμάς που μείναμε κολώνες άλατος με αυτά που ακούμε τελευταία!
Ποιός το περίμενε πως θα ερχόταν ώρα, ποιός το περίμενε πως θα ερχότανε ποτέ στιγμή, που λέει και το τραγούδι, να ζήσουμε τέτοιες ξεφτίλες...

Έχεις και τον Ιερώνυμο, τα ονόματα τους μαράνανε, και λέει ότι η εκκλησία έδωσε γη για ένα νοσοκομείο, δεν θυμάμαι καλά για ποιό, και για αυτό να μη φορολογείται γιατί έδωσε την περιουσία της.... Και τα πήρα στο κρανίο μιλάμε..έγινα πύραυλος!
Τι λες καλέ!! Οι δωρεές που δίνει ο κάθε ένας τις δίνει για να ξαναγυρίσουν στον κόσμο, όχι για να κάνει κεφάλαια η εκκλησία, αλλά αυτό το ξέρουμε όλοι, εκτός από αυτούς.. Μιλάμε για θράσος όχι αστεία! Έχουν δουλέψει πολύ βλέπεις οι παπάδες και από το υστέρημα τους αγόρασαν τα βατοπαίδια....Ήμαρτον Κύριε, μέρες που είναι....

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΑΠ...

Ο άνθρωπος είναι μεγάλος..Τι μεγάλος...μέγιστος..Τι μέγιστος...πανμέγιστος!!
Τώρα ο ΓΑΠ , μόλις μου είπε να ησυχάσω κατά πρώτον σαν Ευρωπαία και κατά δεύτερον σαν Ελληνίδα,σαν Βαλκανιάς πάλι δεν κατάλαβα κάτι ιδιαίτερο, εν τοιαύτη περιπτώσει λοιπόν, μου είπε. Κοίτα να δεις Σοφία, μην ανησυχείς , τους κανόνισα εγώ όλους, και τους έπεισα να φτιάξουμε ένα σχέδιο εκεί πέρα να βρίσκεται για μια δύσκολη ώρα, αχρείαστο νάναι, ποτέ δεν ξέρεις....να μη κινδυνεύουμε από τους αλήτες τους κερδοσκόπους...
Και απο την πολύ μουρμούρα μου μέχρι και η Μέρκελ είπε, Άντε βρε  Γιώργο, δεν πάει στο διάλο, να το φτιάξουμε να ησυχάσεις. Μου έβαλε και το ΔΝΤ μέσα, αλλά μην ανησυχείς εσύ...ούτε που θα το καταλάβεις....

Και εγώ που πολύ  έννοια είχα το αν θα βάλουν στο μάτι οι κερδοσκόποι τα άλλα μέλη της Ευρωζώνης πολύ ησύχασα.....
Είχα μια ανησυχία, ένα άγχος, μια ταραχή! Αφού έλεγα στον άντρα μου.Που τρέχει ο Γιώργος μας άντρα μου? Έχει  καταρρακωθεί  ο άνθρωπος! Τα τζέτ λάγκ του έχουν γίνει μόνιμη κατάσταση,μέχρι που σκέφτομαι ότι θα θέλει σάκο αποσυμπίεσης για να συνέρχεται από τα ταξίδια.. Τι τραβάει αυτό το παιδί για την Ευρώπη για μας....Τι αρχηγός.!!!..Τι κύρος.!!!.... Είδες που τους έλεγε συνέχεια ότι εμείς μπορούμε μόνοι μας και ότι υπάρχει και το ΝΔΤ?
-Ε, και ? Και τι του είπαν! ( Με ρωτάει ο άντρας μου)
-Ότι τους έκανε τι μούρη κρέας και να πάει όπου θέλει...Όμως ο Πανμέγιστος, όρθιος στις επάλξεις του αγώνα, συνέχισε και αγκάλιασε στις προσπάθειες του όλη την Ευρώπη.... ΑΑΑΑΑΧΧΧΧ! ΦΟΒΕΡΟ!
Βέβαια είπε ότι εμείς θα τα καταφέρουμε μόνοι μας και αυτό με προβληματίζει.....Τελικά ήμαστε στα όρια της χρεωκοπίας η δεν ήμαστε?
Χρωστάμε τα μαλλιά της κεφαλής μας μαζί με τις ανταύγειες και τις μες, η μόνο το λούσιμο?
Είχαμε τα λεφτά για τον Μάρτη, αλλά για τον Απρίλη δεν άκουσα τίποτα,  αυτή χώρα είναι? η δώρο με  κάρτα αλλαγής, να πάρουν κάτι ....άλλο?? Ουφ..και πάλι ουφ......
 Και ο Σαμαράς ήταν εκεί, αλλά πολύ κομμένος βρε παιδί μου...δεν είχε αυτήν την ζωντάνια του Γιώργου! Ήταν λέει μόνος του ο Σαμαράς...Ποιός άλλος δηλαδή  έπρεπε να είναι? Αυτός πάλι δεν ήθελε το ΔΝΜ, εγώ πάλι θέλω τα λεφτά μου πίσω....Μια παράκληση στον Γιώργο και τους υπολοίπους, να βρουν τα κλεμμένα και να τα βάλουν στον λογαριασμό που άνοιξαν για το Δημόσιο Χρέος... Θα το καταλάβω και γω και σεις αν μπουν, και θα δείξουμε  μεγαλοψυχία..Θα πούμε, δεν πάει στα κομμάτια!! Νερό και αλάτι! Αν δεν μπουν πάλι...δεν μας σώνει τίποτα..

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

O PASXAS

Ο Πάσχας έρχεται Λαμπρός και περιμένει από μας να ποτίσουμε το χώμα με το αίμα των αμνοερηφίων σε όλη την επικράτεια.
Η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω πολυπάρει χαμπάρι με όσα συμβαίνουν , παρόλα αυτά, αυτός έρχεται και μας βγάζει από την ρουτίνα θέμε δεν θέμε..
Γιατί όπως και να το κάνουμε το παιδί την λαμπάδα του τη θέλει, ένα καινούργιο σώβρακο έστω, πρέπει να αγοράσουμε, ένα μπικίνι να διορθώσουμε...καθότι γιορτάρες μέρες και πρέπει να το διασκεδάσουμε το θέμα...ποικιλοτρόπως.

Τα έξοδα βέβαια μεγαλώνουν, αλλά από την άλλη, τι να πάρεις εκ του μη έχοντος? Για αυτό αράξτε βρε και εκδράμετε σε συγγενείς μέχρι και τριτοξάδελφα στα πατρογονικά χωριά σας.
'Ολοι καλοδεχούμενοι είναι, ιδιαίτερα αν έχουν ένα αρνί στην πλάτη.

Εμένα βέβαια μου έρχονται διάφορες εικόνες στο μυαλό που δεν μπορώ να μοιραστώ με τους γνωστούς μου γιατί θα με πάρουν με τις πέτρες, για αυτό τα γράφω παδανά, που δεν μου μιλάει και κανείς...
Που λέτε, τώρα ο Πάσχας θα είναι στα μέσα και στα έξω, είναι μια καλή ευκαιρία να εκμεταλλευτούμε την κατάσταση υπέρ μας και να δημιουργήσουμε ένα κύμα θρησκευτικού τουρισμού .
Για φανταστείτε να βρει κάποιος μια εικόνα σε κανένα πηγάδι στην ορεινή Πάνω Ραχούλα ίδια με την φάτσα του Ομπάμα!  ΠΑΝΙΚΟΣ παγκοσμίως!
Αποτυπωμένος ο Ομπάμας πριν πολλά πολλά χρόνια σε εικόνα στην Πάνω Ραχούλα! Θα τρέξουν τα Αμερικανά, να αποδώσουν φόρο τιμής, και δώστου εκκλησία του Ομπάμας, και δώστου προφητείες από τους γέροντες που βγήκαν αληθινές , και τους τάλεγαν οι προ-προ-προ παππούδες που πολέμησαν τους Τούρκους ότι θάρθει ένα σκούρος, σαν την λερή τη φουστανέλα να μας σώσει, και μας και τον πλανήτη όλο.
Εναλλακτικά, για να πιάσουμε όλο το φάσμα θα μπορούσαμε να ιδρύσουμε κοντά σε δρυμούς ακαδημίες για σαμάνους, για δρυίδηδες, για μάγους-γιατρούς, και άλλα τέτοια προοδευτικά. Νομίζω ότι μπορούμε να βρούμε χορηγούς από μεγάλες φαρμακευτικές ομοιοπαθητικής...

Ακόμα λόγω των ημερών ,σε πνεύμα αδελφοσύνης και ομοψυχίας, να διοργανώσουμε ταξίδια με ότι τράτα και ψαρόβαρκα μας βρίσκεται  μέχρι τα κοντινά παράλια και να μας παίρνουν φωτό οι τουρίστες αγκαλιά με τους τούρκους.
Έτσι και αλλιώς κόβουν βόλτες που κόβουν  βόλτες, δεν πάμε και μεις έτσι να βγάλουμε και κάνα φράγκο?
Έτσι που λέτε, συνορθόδοξοι και καταπονημένοι συμπολίτες....ας κάνουμε κουράγιο και όλο και κάτι θα σκαρφιστούμε...Το πολύ πολύ να τους πούμε, δεν πληρώνω, δεν πληρώνω..να δούμε τι θα κάνουν..άλλωστε από ότι έχει αποδέιξει η ζωή, αυτός που χρωστάει πάρα πολλά, πάντα την γλυτώνει....

Σίγουροι τρόποι εξόδου από την Κρίση!

Τώρα που γιορτάζουμε την Επανάσταση του 1821, πρέπει να κάνουμε μια καινούργια επανάσταση.
Όλα άλλαξαν, όλα, ακόμα και το 1821 έγινε τηλεφωνικός κατάλογος.
Σε μια τόσο δύσκολη εποχή, που το τούνελ έγινε στοά που κατέρρευσε χωρίς να δούμε το φως στην άκρη του, πρέπει να δούμε τα πράγματα αλλιώς. Και αφού όσο και να τα δούμε με τον σωστό τρόπο σωτηρία δεν υπάρχει , να κάνουμε την στροφή μας και να τα δούμε από την ανάποδη.
Για αυτό σας λέω αδέλφια , και ξαδέλφια, και υπόλοιποι συγγενείς Έλληνες, μια λύση υπάρχει και αυτή είναι η παρανομία.
Μιας και θέλουν να αγοράσουμε περισσότερα όπλα, να τα αγοράσουμε, και μετά να αγοράσουμε ακόμα περισσότερα... Εκεί στα βουνά του Αφγανιστάν και του Πακιστάν, στην Συρία, και στην Υεμένη, υπάρχουν πολλές ομάδες που τα ζητάνε και σίγουρα μπορούμε να γίνουμε πια ανταγωνιστικοί.
Μπορούμε να αφήσουμε τα λαθραία να φουντώσουν, να αποκτήσουμε βιοτεχνίες περισσότερες από αυτές που υπάρχουν και να πλημμυρίσουμε τον πλανήτη όλο...
Η Κίνα καλύτερη είναι δηλαδή? Δεν κατάλαβα?
Τώρα που όλοι οι νόμοι βγαίνουν εκτός και κάνουμε άλλους, σαν τους μαγείρους που δοκιμάζουν καινούργιες συνταγές, ας βρούμε ένα τρόπο να δώσουμε μια κάρτα σε όλους τους λαθρομετανάστες για να τους επιτρέπεται να φύγουν, να ξεμπαζώσουμε λιγάκι...
Εκτός από ναρκωτικά και ανθρώπους, ας γίνουμε το κέντρο κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας! Τόσα χρόνια πείρας, τόση διαφήμιση που μας έχει γίνει, όλοι θα τρέξουν σαν τρελοί! Μην αφήσουμε το όνομα ου δημιουργήσαμε να πάει χαμένο! Κρίμα είναι!
Όσο για το πως θα το οργανώσουμε αυτό είναι πολύ απλό!
Να βάλουμε τους πολιτικούς υπεύθυνους και τις θέσεις των πολιτικών να τις πάρουν διορισμένοι από το ΔΝΤ και τις Βρυξέλλες.
Σας εντυπωσίασα ε? ' Οχι παίζουμε!

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Ορκωμοσία προέδρου Ελληνικής Δημοκρατίας!

Παιάνες μες στο Σύνταγμα
περνάει ο στρατός της Ελλάδας φρουρός
και σκύβει ο φαντάρος να στρώσει το καλτσόν.
Περήφανα ανεμίζει η ελληνική σημαία
και ο Παπανδρέου σκέφτεται,
ότι από την Ουάσινγκτον εδώ είναι πιο ωραία...
Χεραιτούρες και παράτες
και οι κυρίες των κυρίων
χαμογελούν ευγενικά
σκεπτόμενες την τσόντα
από όλους αυτούς
ποιος την είδε τελικά....
Ο ήλιος λάμπει
και ο ουρανός είναι τόσο γαλανός
γρήγορα εξανεμίσθη
το νέφος των χθεσινών των χημικών.
Ρασοφόροι στην σειρά
με μεγαλόσχημους σταυρούς
θα κάνουνε και λιτανεία
για τους δύσκολους καιρούς..

Τι ωραία που παίζει η μπάντα!
Ο κύριος Παπούλιας τόσο ευγενής!
Όλοι γύρω γύρω πηγαδάκια
δεν φαίνεται να φεύγει από αυτούς κανείς...

Ο κόσμος πάρα πέρα,
όπως πάντα δηλαδή,
να καμαρώνει εκ του μακρόθεν
την δική του την τιμή.

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Pay your crisis- fresh ideas! -old questions...

Το καινούργιο blog -www.payyourcrisis.blogspot.com , ζητάει φρέσκες ιδέες για το ξεπέρασμα της κρίσης.
Πραγματικά αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι που μπορεί να ειπωθεί που δεν έχει ειπωθεί ακόμα.
Η παροιμία που μου έρχεται στο μυαλό είναι το -Ήταν στραβό το κλίμα το έφαγε και ο γάιδαρος...
Ποιος είναι το κλίμα? Ποιος είναι ο γάιδαρος?
Ας πούμε ότι το σύστημα είναι το κλίμα και οι κερδοσκόποι ο γάιδαρος, για μας πάλι δεν μένει τίποτα.
Όπως και να το πάρεις η λύση είναι μία. Να αλλάξουμε καλλιέργεια.
Τι να φυτέψουμε όμως?
Για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρξουν μερικές βασικές προυποθέσεις.
1. Να αλλάξει νοοτροπία ο αγρότης,
2. Να προτείνει κάτι άλλο ο γεωπόνος,
3, Να περάσει χρόνος για να βγάλουμε το αμπέλι και να ξεκουράσουμε το χώμα.

Η βασική προυπόθεση είναι λοιπόν, να πάρουμε την εξουσία από τις αγορές και να την δώσουμε πάλι στους πολιτικούς, αφού τους ξεσκατάρουμε πρώτα.
Εμείς πρέπει να μαζέψουμε τα μυαλά μας και να κάνει ο καθένας ότι καλύτερο μπορεί, ακόμα και όταν αναπνέει, ακόμα να δείχνουμε σύνεση, να απαιτούμε τα δικαιώματα μας με παρρησία, και να αποκτήσουμε αυτοπεποίθηση . Ίσως πάρουμε πίσω λίγη από την χαμένη μας αξιοπρέπεια.
Να βγούμε στον κόσμο και να βρούμε γεωπόνους. Δεν μπορεί, κάπου θα υπάρχουν , κάπου θα έχουν βρει καταφύγιο κυνηγημένοι από τους ειδήμονες της αγοράς....
Να αφήσουμε τον χρόνο να κυλήσει όχι σαν βάλσαμο, αλλά σαν χρόνος προετοιμασίας και γνώσης για να βάλουμε την πατρίδα μας σε καινούργια....καλλιέργεια.

Γιατί δεν θα γίνει ποτέ αυτό?

Γιατί η πείνα δεν έχει πλήξει την πλειοψηφία μας. Όταν η πραγματική πείνα, η ανέχεια, η ανάγκη για επιβίωση και όχι για διαβίωση μας κτυπήσει την πόρτα, τότε ίσως μονιάσουμε και τα σκεφτούμε. Τότε όμως θα είναι αργά. Κανένας δεν σκέφτεται ήρεμα και ώριμα όταν είναι κολλημένος στον τοίχο. Ποιο πιθανό είναι να φάμε πάλι ο ένας τον άλλον.

Γιατί θα φάμε ο ένας τον άλλο?

Ας μου απαντήσει κάποιος γιατί οι δημοσιογράφοι κάνουν απεργία την ίδια μέρα που κάνουν και οι άλλοι? Εκτός αν πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι η Αθήνα και η υπόλοιπη χώρα δεν χρειάζεται να μαθαίνει τίποτα.
Μόνο εκ των υστέρων, με ψυχραιμία και φιλτραρισμένα για να μην έχουμε παρατράγουδα?

Που είναι η αριστερά? Η κάθε παρέα και μια παντιέρα, κάθε αριστερός και καημός, κάθε καημός και κόμμα!
Γιατί άραγε? Μήπως είναι και αυτές οι ιδέες ξεπερασμένες τόσο όσο και των αγορών?
Μήπως είναι οι όψεις του ίδιου νομίσματος?

Την μόνη ιδέα που έχω είναι ότι δεν έχω καμιά ιδέα. Πιστεύω ότι έχουμε γεμίσει από ξερόλες και πρέπει να καταλάβουμε εμείς που δεν ξέρουμε, ότι πρέπει να ακούμε αυτούς που ξέρουν και να σκεφτούμε.
Αφού όλοι ξέρουν, ποιος είναι αυτός που δεν ξέρει?
Αφού συναινούν όλοι στο λάθος, ποιός θέλει το σωστό?

Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

Ημέρα Γυναίκας...Και εις άλλα με υγεία..

Μια χαρά τα καταφέρανε, εξεπήτηδες η καταλάθως, δεν έχει σημασία.
Απομονώθηκε το άτομο από τον μικρότερο η ευρύτερο κοινωνικό του περίγυρο και έγινε περίγελος του κάθε μπάρμπα Τζεμπέτο.
Ο κυρ-Τζεμπέτος όμως ήταν καλός άνθρωπος και ο Πινόκιο έμαθε να μη λέει ψέμματα και να είναι καλό παιδί.
Οι τζαναμπέτιδες Τζεμπέτηδες όμως που κρατάνε τα σκοινάκια μας, γελάνε με τις σπασμωδικές κινήσεις που κάνουμε κάτω από τα λασκαρισμένα μας κορδονάκια.
Μας έπεισαν ότι ο άνθρωπος βρίσκει την ταυτότητα του όταν μένει μόνος, και πράγματι, το έκαναν να μένει μόνος και του έδωσαν να καταλάβει για τα καλά το πόσο αδύναμος είναι.
Σαν τους πρωτάρηδες χαρτιά, τον άφησαν να κερδίσει στην αρχή και μετά του πήραν και τα σώβρακα, και τα στριγκάκια.
Αντικατέστησαν την πνευματικότητα με μόρφωση και έκαναν στρατιές από υπάκουους υπηκόους, σε καρέκλες με ροδάκια Ζούμε στην καρδιά του πιο σκοτεινού πνευματικού μεσαίωνα όπου όλα τα μετράμε με το ζύγι του τραπεζίτη.
Τίποτα δεν υπάρχει αν δεν εξαργυρώνεται σε χρήμα. Όλα ανάγονται σε ποσά. Ο πόνος των σεισμών- Τόσα εκατομμύρια δολάρια- Η απόγνωση του πολέμου, - Οι ζημιές υπολογίζονται σε πολλές χιλιάδες ευρώ- Η καταστροφή της φύσης, - - Χάθηκαν ανυπολόγιστης αξίας στρέμματα δάσους,,,,καταλήγουν σε ένα ποσό. Όλα είναι λογιστικές πράξεις , ποσά που πρέπει να πληρωθούν. Από ποιόν? Σε ποιόν?
Ότι μάθαμε ως αφηρημένα ουσιαστικά, όπως, αγάπη, ελπίδα, πατριωτισμός, τιμιότητα, ειλικρίνεια, σεβασμός, όλα έχουν σαν επωδό έναν αριθμό.
Ένα πολύ συγκεκριμένο ουσιαστικό, που μας κάνει να χάνουμε κάθε ουσία από την ψυχή μας και να μένουμε εκτεθειμένοι, μόνοι, απελπισμένοι και εν τέλει ...νικημένοι.

Έχει χαθεί κάθε αίσθηση προτεραιότητας για το τι είναι σημαντικό και τι όχι τόσο, η λιγότερο η καθόλου. Η σημασία τους έχει σχέση μόνο με την αναγωγή τους σε χρήμα.
Κτυπήθηκε ο Μανώλης Γλέζος, και αναφέρθηκε σαν ίδιας σημασίας με τον καφέ που ρίξανε στον Παναγώπουλο. Αναφέρθηκε στην ίδια πρόταση, σαν ένα απλό περιστατικό σε μια πορεία.
Αμέσως μετά ασχολήθηκαν με συντεύξεις για το καινούργιο σπορ -πορνό στις ειδήσεις...

Αν μη τι άλλο δικαιώνονται όλοι όσοι λέμε ότι εδώ και καιρό είμαστε ένα μεγάλο μπουρδέλο, με πλούσια τσατσά και φτωχές πουτάνες.

Η γιορτή της Γυναίκας δεν υπήρχε παλιά. Υπήρχε όμως η γυναίκα με δυνατό ρόλο στην κοινωνία, σαν μητέρα, σαν πεθερά, σαν μύστης που κράταγε τις παραδόσεις, ένωνε την οικογένεια, γιατροπόρευε τους γερόντους, κράταγε τα παιδιά.
Ήταν δύσκολη η θέση της, και δεν έπρεπε να μιλά πολύ. Έπρεπε να σκύβει το κεφάλι στον άντρα, να μη έχει ούτε καν όνομα αλλά να τη φωνάζουν με το όνομα του άντρα της.
Και τώρα, γεμίσαμε γεροκομεία, σταθμούς που παρκάρουν τα παιδιά, ιδρύματα για προβληματικούς νέους, οι παραδόσεις έγιναν ντίλιβερυ κατ΄οίκον, η οικογένεια έγινε του ενός, άντε των δυο. Ενός παιδιού και ενός γονιού..
Και τώρα η γυναίκα σκύβει κάτω από τις υποχρεώσεις και δεν μιλάει, και το όνομα της πια είναι το ΑΦΜ.
Η μόνη μας ταυτότητα, είναι το εκκαθαριστικό μας.

Ελληνικός πολιτισμός

Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου
Άλλες ερμηνείες: Ελένη Δήμου


Ζόρικος κρεμανταλάς ο καιρός που κουβαλάς,
η ζωή σου μια νταλίκα με μπαγάζια και με ΙΚΑ.
Τώρα απόχτησες καβούκι και αμάξι σπορ μοντέλο
τώρα σκάλωσες στο λούκι κι είσ' αλλιώτικο καπέλο.

Η ζωή σου ντούμπλε-φας, μέσα κι έξω τη φοράς,
η καρδούλα σου γκαζιέρα δίχως γκάζι και αγέρα.
Μες στο κόλπο είσαι χωμένος και γλυτώνεις παρά τρίχα,
τώρα είσαι βολεμένος και σου κόψανε το βήχα.

Κι αν θυμάσαι τα παλιά, ψέματα και μπλα μπλα μπλα,
η μαγκιά σου ναφθαλίνη με κασμίρι και λουστρίνι.
Τώρα κάνεις μαύρη πλάκα κι όλο τρως απ' την κουτάλα,
τώρα μάγγωσε η φάκα και σε κλείσανε στη γυάλα.

Αγάπη...θέλω διακοπές..

-Αγάπη!!!! Που θα πάμε διακοπές το καλοκαίρι?
- Τι λες παιδί μου? Δεν βλέπεις την κατάσταση! Που ζεις....! Άσε με και κοντεύω να σκάσω...
-Γιατί αγάπη? Τι έχεις?
- Πρώτα από όλα σταμάτα να μασάς την τσίχλα και να κάνεις φούσκες γιατί μου σπας τα νεύρα...
- Έλα αγάπη....μου αρέσει.....
- Σου αρέσει δεν σου αρέσει, θα το σταματήσεις γιατί θα στη κάνω ταπετσαρία στη μούρη...
- Αγάπη πως μου μιλάς έτσι...με πληγώνεις.... εγώ σου μιλάω τόσο γλυκά και ναζιάρικα...έλαααα...

-Ξεχνάς όμως πότε να σταματήσεις....Ρεζίλι με έκανες χτες που ήρθες στο γραφείο! Ήταν κατάσταση αυτή μπροστά στους ξένους ανθρώπους, χλάτσα χλούτσα και μπαααφφφ!

-Σιγά το πράμα βρε αγάπη, πως κάνεις έτσι! Γερμανοί είναι, όπως και να φερόμουν αυτοί για ένα τίποτα μας έχουν....
-Δικαιολογίες και ξεράσματα... Θέλεις και διακοπές...Μας λιώσανε οι τελωνειακοί, μας μπλοκάρανε τα φορτηγά οι αγρότες, ήρθαν όλα πίσω, όλοι λεφτά μας ζητάνε, κανείς δεν δίνει.
η κατάσταση είναι τραγική, και συ τον χαβά σου...
-Γιατί αγάπη με αποπέρνεις!! Να πάμε στα νησιά! Το είπε και ο Γιώργος, αγαπάμε τα νησιά...
-Ο Γιώργος δεν είναι τουριστικός πράκτορας, πολιτικός είναι!
-Ο Γιώργος το ξέρει?
-Το ξέρουν όμως οι χρηματοπιστωτικοί Οίκοι!
- 'Ελα αγάπη! Μην είσαι έτσι! Λόγια είναι! Δεν είδες με την γρίπη? Ούτε μια Μύκονο? Ούτε μια Ιθάκη? Να βρούμε την Ιθάκη μας αγάπη.....
- Η Ιθάκη δεν είναι καλή...Αν ήταν καλά δεν θα έκανε ο Οδυσσέας 20 χρόνια να γυρίσει πίσω...
-Εγώ θέλω διακοπές...
-Εσύ να πας στο χωριό σου, που έχεις να πας από τότε που παντρευτήκαμε...
-Αγάπη είσαι άδικος!! Τι να κάνω στο χωριό!! Και συ τι θα κάνεις?
-Εγώ θα έρχομαι τα Σαββατοκύριακα, να κάνουμε και καμιά δουλειά στο σπίτι. Το έχουμε παρατήσει τελείως..
-Γιατί εμείς? Ο Τζοβάνι τι θα κάνει?
-Ο Τζοβάνι τα μάζεψε και γύρισε στην Αλβανία! Μεροκάματα τέλος..
Αχχχ! Αγάπη! Μη στεναχωριέσαι...Κάτι θα γίνει...Το πολύ πολύ να πάμε και μεις στην Αλβανία. Τόσους γνωστούς έχουμε...
- Το πιο καλά να μασάς παρά να μιλάς τι ξέρεις?!!

ΓΑΠ - ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ

Δηλώσεις Έλληνα Προθυπουργού.

Πρόσθεσε βέβαια ο κ. Παπανδρέου ότι "οι Έλληνεςαγωνιστήκαμε εδώ και χρόνια, ώστε τα δικά μας τα νησιά να είναι πραγματικά ελεύθερα ελληνικά νησιά και τα αγαπάμε, οπότε το να τα πουλήσουμε ή να τα ξεπουλήσουμε είναι κάτι που δεν το σκεφτόμαστε καν. Αλλά δεν θα βοηθούσε να αντιμετωπίσουμε και το πρόβλημα..."


(Kozaninet)

Ας δούμε τι λέει ο Μακρυγιάννης, ο αγνός αυτός Έλληνας και χριστιανός:

Tότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».

Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».

Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα. Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου, τσακίστηκα εις τις περιστάσεις του αγώνα και κυνηγιέμαι και σήμερον. Κυνηγιώνται και άλλοι αγωνιστές πολύ καλύτεροί μου, διότι εγώ είμαι ο τελευταίος και ο χειρότερος. Και οι πιο καλύτεροι όλων αφανίστηκαν.

Αυτοί που θυσίασαν αρετή και πατριωτισμόν, για να ειπωθεί ελεύτερη η Ελλάδα κι’ εχάθηκαν φαμελιές ολωσδιόλου, είπαν να ζητήσουν ένα αποδειχτικόν που να λέγει ότι έτρεξαν κι’ αυτοί εις την υπηρεσίαν της Πατρίδος και Τούρκο δεν άφηκαν αντουφέκιγο.

Πήγε να’ νεργήσει η Κυβέρνηση και βγήκαν κάτι τσασίτες και σπιγούνοι, που δουλεύουν μίσος και ιδιοτέλεια, και είπαν «όχι». Και είπαν και βρισιές παλιές δια τους αγωνιστές. Για να μην πάρουν το αποδειχτικόν, ένα χαρτί που δεν κάνει τίποτες γρόσια.

Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι’ αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα.

Θεέ, συχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέομεν και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε. Εμείς το χρέος, το κατά δύναμιν, επράξαμεν. Και αυτοί βγήκαν σήμερον να προκόψουν την Πατρίδα. Μας γέμισαν φατρία και διχόνοιαν. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα εις τα κρεβάτια τους την θέλουν. Γι’ αυτό περνούν και ρεθίζουν τον κόσμον με τέχνες και καμώματα.

Και καζαντίσαν αυτοί πουγγιά και αγαθά και αφήκαν τους αγωνιστές, τις χήρες και τα ορφανά εις την άκρην. Αυτοί είναι οι ανθρώπινοι λύκοι, που φέραν δυστυχήματα και κίντυνον εις τον τόπον. Ας όψονται.

Τότε που η Τουρκιά εκατέβαινε από τα ντερβένια και ολίγοι έτρεχαν με ολίγα ντουφέκια, με τριχιές δεμένα, να πολεμήσουν, θέλοντας λευτεριάν ή θάνατον, οι φρόνιμοι ασφάλιζαν τις φαμελιές τους εις τα νησιά κι’ αυτοί τρέχαν εις ρεματιές και βουνά, μη βλέποντας ποτέ Τούρκου πρόσωπον. Κι’ όταν ακούγαν τα ντισμπάρκα των Τούρκων, τρέχαν μακρύτερα. Τώρα θέλουν δικήν τους την Πατρίδα και κυνηγούν τους αγωνιστές.

Εγίναμε θηρία που θέλουν κριγιάτα (κρέατα) ανθρωπινά να χορτάσουν. Και χωρίζουν τον κόσμον σε πατριώτες και αντιπατριώτες. Αυτοί γίναν οι σημαντικοί της Πατρίδος και οι άλλοι να χαθούν. Δεν ξηγιώνται γλυκότερα να φυλάξωμεν Πατρίδα και να δούμεν λευτερίαν πραγματικήν. Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: «Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ -(ΑΓΝΩΣΤΟΥ)

Ὁ πόλεμος ποτὲ μὲν εἶναι δίκαιος, ποτὲ δὲ ἄδικος, καὶ αὐτὸ κρίνεται ἀπὸ τὰς αἰτίας, ὁποὺ τὸν προξενοῦν. Εἶναι δίκαιος, παραδείγματος χάριν, ὅταν κινεῖται πρὸς διαυθέντευσιν τῆς ἰδίας ζωῆς καὶ ἐλευθερίας, ἄδικος δέ, ὅταν ἕνας φθονερὸς καὶ ἅρπαξ, συναθροίζοντας μαζί του, ἢ διὰ χρημάτων, ἢ διά τινων ἄλλων οὐτιδανῶν μέσων, τινὰς κακοτρόπους καὶ κακοήθεις ἄνδρας, ὁρμεῖ ἐναντίον τῶν ἰδίων του συμπατριώτων, κλέπτει, ἁρπάζει, λεηλατεύει καὶ ἀσπλάγχνως καταφθείρει τὸ πᾶν, διὰ νὰ χορτάσῃ τὴν λύσσαν τῆς φιλαργυρίας του, ἢ τῆς κενοδοξίας του.

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

NEW BLOG από την CYNICAL και ΠΕΝΤΑΝΟΣΤΙΜΗ


www.youpayyourcrisis.blogspot.com

Γιατί να το διαβάζω?

Γιατί η πολιτισμένη αντίδραση είναι υγεία και η ενημέρωση όπλο.

Γιατί να το διαδώσω..?

Γιατί μπορεί να αφυπνίσει και να συσπειρώσει ανθρώπους ακόμα και σε απομακρυσμένα μέρη που δεν έχουν πρόσβαση σε μαζικούς φορείς.

Γιατί να πιστεύω ότι κάτι μπορεί να αλλάξει?

Γιατί η πίστη δεν χρειάζεται αποδείξεις, και η επιτέλους η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ πρέπει να εκφρασθεί.


Πριν λίγες ώρες ήμουν στο καράβι και είδα ότι ο κ. Μανόλης Γλέζος κτυπήθηκε. 'Εβαλα τα κλάματα και με ρώτησε ο γιος μου γιατί κλαίω.
Του είπα ποιος είναι, τι συμβολίζει, και τι σημαίνει για τους 'Ελληνες η ύπαρξη του.
Μου απάντησε, ότι δεν έχει σημασία ποιος είναι, αφού έβλεπαν την ηλικία του ,έπρεπε να τον σεβαστούν. Τι να του πω? Ότι κτυπούσαν συνταξιούχους τις προάλλες?
Θέλουν να πουλήσουμε την Ακρόπολη, κτυπούν το ζωντανό σύμβολο της Δημοκρατίας...Εντάξει, τόσο έξυπνη δεν είμαι αλλά το κατάλαβα το υπονοούμενο....

ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ ΑΛΛΑ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ.

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Δεν είμαι πολίτης πια, αλλά πελάτης.





Η Βρυξέλες κυνηγούν τον Έλληνα....


















Η παροιμία -Δάσκαλε που δίδασκες και λόγω δεν εκράτεις- ταιριάζει γάντι στην κυβέρνηση του ΓΑΠ.
Πρώτα από είπε ότι πρέπει να είμαστε γενναίοι, και δείχνει πόσο δειλός είναι αφήνοντας τον Πεταλωτή να ανακοινώνει τα μέτρα.
Περίμενα με αγωνία την ανακοίνωση των μέτρων από τον πρωθυπουργό της χώρας. Δεν έχει σημασία που δεν το ψήφισα, σαν πολίτης νομίζω ότι είναι ένδειξη σεβασμού προς τους πολίτες να ανακοινώνονται τόσα σοβαρά πράγματα από τον αρχηγό της χώρας.
Ήθελα να δω την περιβόητη body launguage. Να δω τα συναισθήματα, την ευθύνη, να πάρω δύναμη από την αυτοπεποίθηση του, να πεισθώ ότι με σέβεται και ότι αυτά που λέει είναι σωστά και πρέπει να γίνουν.
Αντί αυτού είδα τον Πεταλωτή που μου εξηγούσε με παγωμένο βλέμμα και επίπεδη φωνή πως θα μας αλλάξει τα πέταλα.
Μας έχουν για τόσο ηλίθιους? Τι τους μαθαίνουν στα πανεπιστήμια που πάνε? Ότι δεν θα καταλάβουμε την σοβαρότητα της κατάστασης αν δεν τα πει ο ίδιος και πως αν δεν εκφράσουν κάποιο συναίσθημα δεν θα αισθανθούμε ούτε μεις?
Δεύτερον ακόμα και τον κύριο Σαμοίλη να ρωτήσεις στο Για λογαριασμό σας, θα έλεγε να κόψουμε τις περιττές δαπάνες. Τι πιο περιττό από όπλα υποβρύχια και τανκς που δεν έχουμε εχθρό να χρησιμοποιήσουμε...
Από την άλλη η κυβέρνηση είναι σαν και αυτούς που αν πάρουν ένα δάνειο τους χαρίζουν ένα άλλο με ευνοικούς όρους.
Με άλλα λόγια δεν είμαστε πια χώρα ήμαστε απλά δανειολήπτες. Αυτό τώρα πρέπει να το χωνέψω γιατί πρέπει να σταματήσω να σκέφτομαι σαν πολίτης και να σκέφτομαι σαν πελάτης. Τι θα έκανε λοιπόν ο πελάτης?
Πριν να ρωτήσω λοιπόν πάλι τον κύριο Σαμοίλη, ας δούμε την οικογένεια του πελάτη.
Ο πατέρας είναι σπάταλος. Τα λεφτά που βγάζει τα χαλάει με τους φίλους του στο καζίνο, αγοράζει πανάκριβα αυτοκίνητα και διασκεδάζει στα πιο ακριβά μαγαζιά.
Η μάνα , ακολουθεί και καμαρώνει αφού περνάει καλά και δεν δουλεύει.
Έρχεται λοιπόν η κρίση και ο πατέρας χάνει τα αυγά και τα πασχάλια. Ποιος φταίει?
Το παιδί, επειδή έπαιρνε πολύ χαρτζιλίκι, αγόρασε καινούργιο παπί, και φόραγε μάρκες.
Ο πατέρας λοιπόν, κόβει το χαρτζιλίκι, πουλάει το παπί, η μαμά κόβει το κομμωτήριο, και τα ψώνια.
Έτσι λοιπόν και μεις τώρα, σαν το παιδί αυτής της οικογένεια είμαστε και όποιος πιστεύει ότι φταίμε εμείς για ότι συμβαίνει είναι το τελευταίο πυράκι στην αλυσίδα του ποδηλάτου του ΓΑΠ, και αυτό καμένο....Ε μα πια!

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

oloi reien και το φεγγάρι μούτζα σεν!






Oloi rien..
Δεν ξέρω αν το γράφω και καλά αλλά εννοώ το γαλλικό τίποτα. Λοιπόν χτες το βράδυ το φως του φεγγαριού ήταν πολύ έντονο. Όλα τριγύρω ήταν φωτισμένα και ο ουρανός ολοκάθαρος.
Σήκωσα το κεφάλι να θαυμάσω για άλλη μια φορά το φεγγάρι, και όπως το αντίκρισα μου φάνηκε ότι με μούτζωσε..Καλέ, αλήθεια! Είχε κάτι ξέφτια σύννεφα και θες η φαντασία μου, θες αυτά που είχα στο μυαλό μου, μου φάνηκε ότι μου έδωσε μια μεγαλοπρεπή μούτζα.
Γρήγορα μπήκα στο σπίτι, και για μια στιγμή ένιωσα σαν και αυτούς που βλέπουν την Παναγία στον ουρανό και το Χριστό σε κάντρα και πορτοπαράθυρα.
Το Σύμπαν όμως δεν έχει καμιά δουλειά με τις συνομωσίες που γίνονται εις βάρος μας. Συνεχίζει σαν σε άλλη διάσταση το αστρικό του ταξίδι στον πανδαμάτωρα χρόνο, που όλα τα καθυποτάσσει εκτός από τον αμετανόητο η σκέτο ανόητο Έλληνα.
Διάβασα χτες στο insider ότι η Κέρκυρα θέλει να γίνει ανεξάρτητη..Τα 18 τα έκλεισε? Δεν ξέρω, αλλά κατά την γνώμη μιας κίνησης Κερκυραίων πολύ κακώς ενώθηκαν με την Ελλάδα και πολύ καλύτερα ήταν με τους Βρετανούς. Τους πήρε και συνέντευξη μια καλή κυρία από την Αγγλία και το έκαναν δισέλιδο σε μεγάλη εφημερίδα.
Όλοι νιώθουν προδομένοι από το Αθηνοκεντρικό κράτος αλλά πες ότι η Κρήτη γίνεται ανεξάρτητη, η Κέρκυρα το ίδιο, να πάρει φόρα και η Πελοπόννησος, και όποιος άλλος θέλει, τι θα μείνει? Ξαφνικά λοιπόν με το που θα ανεξαρτητοποιηθούν, θα γίνουν οι πολίτες υποδείγματα ευπρέπειας και σοβαρότητας, θα εξαφανιστεί η διαφθορά και η αισχροκέρδεια, οι δάσκαλοι θα φωτιστούν, και οι αρχηγοί θα λάμπουν στην Ευρωπαική σκηνή με τα ηγεμονικά τους προσόντα και τις στιβαρές προσωπικότητες τους.
Όλα μαι χαρά! Όχι μόνο το φεγγάρι αλλά και ο ήλιος και τα αστέρια θα πέσουν πάνω μας και θα μας καρπαζώνουν με τα μυαλά που έχουμε...
Βέβαια η Αγγλία να δει πρώτα τι θα κάνει με τη Σκωτία και την Ουαλία για να μη πω για την Ιρλανδία και μετά να ψάχνει τον κάθε βαρεμένο για να βάζει σπιουνιές και να χειροτερεύει τα πράγματα εδώ πέρα.
Αδέλφια, ωρε αδέρφια, μας βαλαν στο μάτι και δεν τους σταματάει τίποτα. Πραγματικά μου κάνει μεγάλη εντύπωση αφού επανειλημμένως τους έχουμε αποδείξει ότι μια χαρά τα καταφέρνουμε και μόνοι μας να βγάζουμε τα μάτια μας. Τι ανακατεύονται? Μας χαλάνε τον ρυθμό και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αγαπητοί Ευρωπαίοι να πάρουμε ανάποδες να μονιάσουμε και να πείτε τον Επίσκοπο -James, κατά το δικό μας, Να πείτε τον Δεσπότη -Παναγιώτη.

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Καλό μήνα!



















Ήρθε ο Μάρτης! Όχι που δεν θα ρχόταν! Που θα έβρισκε καλύτερα? Για αυτό ήρθε και με όλα τα συμπράγκαλα του και εγκαταστάθηκε για τα καλά.
Τι τα λουλούδια που άνθισαν, τι τα δέντρα που μπουμπούκιασαν, τι τα πουλάκια τσιου τσιου, όλη μέρα, τι ο ήλιος που καίει σαν καλοκαίρι... μια χαρά...

Βέβαια, ΜΑΡΤΗΣ ΓΔΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΟΥΚΟΚΑΦΤΗΣ! Αλλά να μη το σκεφτόμαστε προς το παρόν!
Ας χαρούμε όμως λίγο χωρίς άλλες σκέψεις την ομορφιά της φύσης και το ξύπνημα της ζωής.
Ας κρατήσουμε το αισιόδοξο μήνυμα που χιλιάδες χρόνια μας φέρνει ο Μάρτης.
Υπάρχει ελπίδα!