Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα! ( το πρώτο ποστ τον Γενάρη του 2008)
























Διάλογοι σαν τους πάρα κάτω τινάζουν στον αέρα ότι πλάνο μαθήματος μπορεί να έχει σκεφτεί ένας δάσκαλος. Σκεφτείτε το σκηνικό όπου σε μια τάξη κάθονται γύρω από ένα τραπέζι 4 παιδάκια 7 και 8 χρονών. Το πέμπτο λείπει.
-΄' Πού είναι η Μαριάννα παιδάκια?' Ρωτάω..

' Κυρία η Μαριάννα αρρώστησε και δεν ήρθε ούτε στο σχολείο,'
απαντάει ο Νικολάκης, χαρίζοντας μας ένα πλατύ χαμόγελο. με κόκκινα σκασμένα χειλάκια και ελλειπή δοντάκια.

-' Κυρία , θα γράψουμε ορθογραφία?'
Ρωτάει ο Γιώργος, ένας τόοοσο δα στρογγυλοπρόσωπο αγοράκι με γυαλάκια, που κοιτάει συνεχώς έκπληκτα γύρω του και απαντάει με σιγανή φωνή
σε ότι τον ρωτάς. Και σε αυτό το σημείο αρχίζει ο διάλογος που σε κάνει να αναρωτιέσαι, ποια είμαι , που πάω, κλπ.
Ο Κέβιν έκπληκτος και γεμάτος απορία, ρωτάει..΄"- Ποια ορθογραφία Κυρία, εγώ δεν ήξερα τίποτα...¨"
¨ Είχαμε γράψει το I have got, στην κατάφαση την ερώτηση και την άρνηση και για σήμερα έχουμε την κατάφαση ορθογραφία,¨ Απαντώ με κατανόηση και τρυφερότητα, στον Kevin γιατί ξεκίνησε αργότερα από τα άλλα παιδάκια, είναι και ξένος και νιώθει λίγο ανασφάλεια.
¨- Τι λέτε κυρία...Πού είναι? --
¨ Πού νάναι παιδί μου ? Στο πρόχειρο¨
-¨ Και εγώ που θα το γράψω?
¨-Στο πρόχειρο. Θα το αντιγράψεις δίπλα να το μάθεις! ¨

Και ενώ προσπαθώ να βρω το πρόχειρο του, να βρω που είναι γραμμένο για να ξεκινήσει, τα υπόλοιπα παιδάκια ρωτάνε ταυτόχρονα.

¨ Κυρία και μεις στο πρόχειρο θα το γράψουμε ?
¨Όχι, εσείς στην ορθογραφία, --
Κεβιν. - Και εγώ γιατί να μην το γράψω στην ορθογραφία?
Εγώ-- Γιατί δεν την ξέρεις.
Γιώργος - Ούτε εγώ το ξέρω απ' έξω, να μου τα λες να τα γράφω.
Εγώ. - Αφού είναι ρήμα πρέπει να το ξέρουμε απ΄έξω.
Γιώργος. Και να το λέμε και να το γράφουμε?
Εγώ. ΝΑΙ!!!!
Γιώργος. Εγώ έμαθα μόνο να το γράφω.
Εγώ. - Βγάλε το πρόχειρο σου, διάβασε το και γράψε το μέχρι να το μάθεις.
Γιώργος. Να το γράψω στην ορθογραφία από το πρόχειρο?
Εγώ - ΟΛΑ ΣΤΟ ΠΡΟΧΕΙΡΟ, με ένταση αλλά με αξιοπρέπεια!

( Κατίνα που ξεφωνίζει είναι έτοιμη να βγει από μέσα μου, αλλά εγώ Κυρία.... ακόμα! )

Ο Νικολάκης έγραψε το ρήμα και ενώ προσπαθούσα να συννενοηθώ με τους άλλους να επιμένει, Κυρία εγώ τι να κάνω τώρα?
Η Πέννυ γλυκούλα και ήσυχη έγραψε και μου έφερε την ορθογραφία αλλά είχε λάθη.

Εγώ.-¨ Δεν πειράζει Πεννούλα, θα τα μάθουμε τώρα!¨

ΟΥΦΦΦΦ! Και πέρασε η ώραααααα!



Αυτή είναι το πρώτο μου πόστ το 2008 τέτοιες μέρες... Πως περνάει ο καιρός!!!
Και έχουμε 2011..!! Δεν φανταζόμουν τότε ότι θα έγραφα τόσο καιρό και να φτάσω στα 620 και ποστ.....
Πολύ εγκατέλειψαν, άλλοι ξεκίνησαν, αλλά μας πλημμύρισαν οι επαγγελματίες και μεις κρατάμε την γωνίτσα μας σαν γνήσιοι μπλόγγερ, ακόμα....
Καλή χρονιά μας λοιπόν!!

2 σχόλια:

IonnKorr είπε...

Καλημέρα Σοφία

Πολύ όμορφη και ευαίσθητη η πρώτη σου ανάρτηση του 2008.

Κάποτε, ίσως, να την διαβάσουν τα παιδάκια που αναφέρεις και να αναπολήσουν την παιδική τους ηλικία.

sofiascomments είπε...

Καλημέρα Ίονν.
Τους την διάβασα τις προάλλες και γελούσαν..
Μια χαρά είναι τα χρυσά μου!
Πέρασαν 3 χρόνια...Απίστευτο μου φαίνεται....
Καλό αύριο..

Δημοσίευση σχολίου