Ο φόβος της Κούλας και του Γιάννη...

- Αχ Κούλα!
- Αχ Γιάννη!!
-¨Τι θα κάνουμε τώρα Γιάννη μου!!¨ είπε αναστενάζοντας πονεμένα και με παράπονο η Κούλα, ενώ σκούπιζε την μάσκαρα που έτρεχε να ξεφύγει από ένα δάκρυ μουτζουρώνοντας τα πουδραρισμένα ωχρά μάγουλα της .

Ο Γιάννης κοίταζε το ταβάνι της μικρής κάμαρας με την γυμνή λάμπα. Ο καπνός που ξέφευγε μέσα από τα αραιά του δόντια ανέβαινε σε σύννεφα και σκορπιζόταν στο δωμάτιο...
Σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει με το κεφάλι σκυμμένο, να το σηκώνει μόνο για να αναστενάξει βαριά και να ξεφυσήσει άλλο ένα πέπλο καπνού.

¨Φοβάμαι Γιάννη μου!¨μυξόκλαιγε η Κούλα τώρα ενώ ακόνιζε ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης που είχε ξεμείνει εδώ και μέρες πάνω στο τραπέζι...

¨Τι θα κάνουμε τώρα που η Αννίτα δεν μας θέλει πια? Και στο είπα καημένε! Στο είπα! Μη με βρίσεις τόσο χοντρά μπροστά στην κάμερα! Τίποτα εσύ....Εκεί να πουλήσεις νταιλίκι..."

Η φωνή της άρχιζε να ακούγεται λίγο σαν στριγκιά αλλοιωμένη απο τον πανικό...Ο Γιάννης έφτασε το τσιγάρο μέχρι την γόπα και την αποχωρίστηκε με δυσκολία αφού ήταν και το τελευταίο τσιγάρο....
Στο τέλος κοίταξε την Κούλα κάνοντας έναν μορφασμό αηδίας και της είπε αποφασιστικά.

" Σήκω πάνω και σκουπίσου! Θα πάμε πάλι στην Αννίτα! Θα την παρακαλέσουμε να μας ξαναπάρει! Θα σκεφτούμε πάλι μια ιστορία και αν το παίξουμε σωστά θα τρώμε πάλι για κάμποσο καιρό!"

" Εγώ Γιάννη δεν ξανακαθαρίζω σκάλες! Αυτή η ζωή τέλειωσε για μένα! Τώρα έγω βγει στην τηλεόραση με έχει δει τόσος κόσμος...Φοβάμαι Γιάννη μου- φοβάμαι!¨συνέχισε να κλαψουρίζει ενώ σκούπιζε τις μουτζούρες απο το πρόσωπο της.

" Μη φοβάσαι Κούλα! Τα μάτια του καρφώθηκαν ξαφνικά σε ένα 50ευρω που εξείχε από την τσέπη της ζακέτας της Κούλας..
Την κοίταξε αγριεμένος... " Τι είναι αυτό μωρή? ¨Την ρώτησε ενώ γύρισε το χέρι του έτοιμος να την κτυπήσει..
Η Κούλα έβαλε το ένα χέρι της μπροστά να προφυλαχτεί ενώ γονάτιζε κρατώντας σφικτά τα χρήματα..
" Αχ Γιάννη μου, μη με κτυπήσεις πάλι...τα είχα για ώρα ανάγκης..μη μου τα πάρεις"
" Αχ ρε Κούλα! Αχ ρε Κούλα, μονολογούσε ο Γιάννης ενώ δεν αποφάσιζε το τι θα έκανε με το υψωμένο χέρι..Στο τέλος αποφάσισε να το κατεβάσει χωρίς να κτυπήσει την Κούλα..

Εκείνη την στιγμή μια λάμψη φώτισε τα μάτια της Κούλας.." Γιάννη το βρήκα!" Φώναξε ενθουσιασμένη.. Αυτό που έγινε τώρα θα πούμε στην Αννίτα.!!!! Η ιστορία που ψάχναμε!!

" Α ρε Κούλα! Είσαι μεγάλο μυαλό!!"

Ο Γιάννης ενθουσιασμένος έτριψε τα χέρια του και βοήθησε την Κούλα να σηκωθεί!!

" Ευτυχώς έχουμε λεφτά για ταξί!" Είπαν και οι δυο ενθουσιασμένοι!! και όρμησαν έξω από το δωμάτιο...

Ο φόβος για το αύριο βγήκε έξω στον παγωμένο αέρα...

Αχ Κούλα!
Αχ Γιάννη!


PS
Στον Κούκο που είχε καιρό να γράψει και μας θυμήθηκε, και που ζήλεψα και γω να γράψω για τον φόβο..

Σχόλια

Ο χρήστης agrampelli είπε…
Σοφία μου,
όμορφο και με χιούμορ!Μεγάλο όπλο το χιούμορ έ;
Φιλί!
Ο χρήστης sofia είπε…
Agrampeli
και όπλο και φάρμακο μαζί.
Καλό βράδυ Ντίνα μου!