Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Το θέατρο στην ζωή μας, και ΑΝΕΜΟΠΥΛΕΣ.

Οι ΑΝΕΜΟΠΥΛΕΣ είναι το πολιτιστικό τμήμα του Δήμου Καρύστου.
Όταν όμως κοιτάμε πίσω, μέσα στον χρόνο, όλοι όσοι μένουν εδώ, η συμμετέχουν σε κάποιο τμήμα, θα καταλάβουν ότι είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι μέρος της ζωής μας, και μάλιστα ένα από τα καλύτερα .
Μας έχει δώσει απίστευτες στιγμές γέλιου, συγκίνησης, πληρότητας, αγάπης, διασκέδασης και έκφρασης.
Η ιστορία των Ανεμποπυλών πάει πολλά πολλά χρόνια πίσω, και όχι μόνο την επιτυχία αλλά και την διαχρονικότητα τους, την χρωστάνε σε ορισμένους παθιασμένους ανθρώπους με το θέατρο και τον χορό.
Ένας από αυτούς ήταν ο Δημήτρης Πολυχρονίου. Ο Πολυχρονίου μας έφησε πριν μερικό καιρό, και δεν υπάρχει ανακοίνωση του θεατρικού, αφίσα, παράσταση, η απλά να περάσω έξω από το στέκι του τμήματος, που να μη βουρκώσω και να τον θυμηθώ.
Είναι μεγάλη η απουσία του, αλλά η μνήμη του θα μείνει για πάντα στην μνήμη μας.
Θα τον θυμόμαστε να μας χαρίζει απλόχερα το ταλέντο του και να μας γεμίζει με την μαγεία του θεάτρου.
Είναι αρκετοί αυτοί που ξεκίνησαν την πρώτη ομάδα, πριν 30 τόσα χρόνια!
Αυτούς που θυμάμαι πιο έντονα και που ξέρω ότι για χρόνια έδωσαν τον εαυτό τους και άφησαν το στίγμα τους, είναι η Εύη Καπόλα, ο Σωτήρης Κρομετίδης, η Λίτσα η Γκούμα, αλλά δυστυχώς δεν παίζουν πια...
(Για τα μέλη της ομάδας του υπάρχει τώρα, δεν ξέρω ακριβώς τα ονόματα τους και δεν θέλω να ξεχάσω κάποιον,η κάποια...)

Θα ήθελα πάρα πολύ στο Σχολείο των Καλυβίων, όπου θα διαμορφωθεί κατάλληλα για αίθουσα συμβουλίων, να υπήρχε μια αίθουσα σαν μουσείο η έκθεση, για την πορεία του πολιτιστικού τμήματος , με φωτογραφίες, εγκατάσταση με οθόνη όπου θα μπορούν οι επισκέπτες να βλέπουν τις παραστάσεις, με στοιχεία ανθρώπων που έγιναν τα θεμέλια του για να στηρίζεται τώρα.
Νομίζω ότι η ευγνωμοσύνη και η αναγνώριση είναι καθήκον κάθε πολίτη προς τους συμπολίτες μας που κάνουν την συνολική μας ζωή καλύτερη. Δεν έχει σημασία αν το κάνουν από χόμπι η από ψώνιο..Το αποτέλεσμα μετράει και το αποτέλεσμα είναι τόσα νέα παιδιά να έχουν ένα χώρο να αναπτύσσουν την προσωπικότητα τους, και να δημιουργούν πολιτισμό.
Πιστεύω ότι οι άνθρωποι τώρα που είναι στον Δήμο υπεύθυνοι για τον πολιτισμό έχουν πολύ ευαισθησία και καλή διάθεση να κάνουν το καλύτερο, επομένως,,ελπίζω..

Οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες μας οδηγούν σε μείωση κονδυλίων για τα πολιτιστικά, όμως, ποιος μπορεί να μας πάρει την αγάπη για την τέχνη? Κανείς!
Μήπως είχαν κονδύλια ο Πολυχρονίου και η Καπόλα όταν έκαναν τα αριστουργήματα που ανέβαζαν?
Μήπως είχαν κονδύλια οι πρώτες ομάδες του χορευτικού, που έκαναν πρόβες για χρόνια στο κυλικείο του παλιού Γυμνασίου που έμπαζε από παντού?
Μήπως το παλιό φορητό στερεοφωνικό έβγαζε άλλο ρυθμό από την εγκατάσταση την τωρινή?
Άλλο ήχο, ίσως, αλλά όχι άλλο ρυθμό, και στον ρυθμό κτυπάει η καρδιά, και σέρνει τα πόδια..

Το θεατρικό τμήμα του Δήμου είναι ανοικτό σε όλον τον κόσμο..Όλοι οι δημότες μπορούν να γίνουν μέλη! Μη διστάζετε λοιπόν! Η τέχνη σώζει, όπως και η πίστη, αλλά χωρίς πίστη στην τέχνη, δεν δημιουργείται πολιτισμός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου