Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Μια συνάντηση για μαμάδες!

«Εγώ δηλώνω Deconstructed Mummy». Εσείς; - (τώρα για τους κυρίους της παρέας, ε, ας μην το γράψετε!)

www,decostructivemummy.blogspot.com

Ανοίγοντας τα μειλ, είδα ένα μήνυμα από το παραπάνω σαιτ, σχετικά με μια εκδήλωση που θα γίνει για τις μαμάδες που έχουν προσπαθούν να ζήσουν αποτινάσσοντας από πάνω τους τα στερεότυπα της τέλειας μαμμάς που επιβάλουν τα media και γενικά η κοινωνία.

Αποδομώντας την μαμά, θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε τον τίτλο.

Εμένα τα παιδιά μου είναι έφηβοι, αλλά καταλαβαίνω πολύ καλά την ανάγκη που ώθησε αυτές τις μαμάδες να οργανώσουν κάτι τέτοιο.

Αμέσως με το που διάβασε το μέιλ, θυμήθηκα μια κουβέντα που είχα με τον γιό μου πριν μερικούς μήνες.

Κουβεντιάζαμε σχετικά με ταξίδια και διακοπές, και το βλαστάρι μου μου είπε ότι όταν βγω στην σύνταξη, θα πηγαίνουμε με το λεωφορείο ταξιδάκια, μαζί με άλλους ομοίους μας.

Η απάντηση μου λοιπόν ήταν, ότι τώρα πάμε με το λεωφορείο τα οργανωμένα ταξίδια, τώρα που έχω περιορισμένο χρόνο, και ευθύνες στην δουλειά και απέναντι τους. Τώρα που είναι μικρά ακόμα, και προσπαθώ να είμαι μια " κυρία" χωρίς να δίνω λαβές για σχόλια που θα μπορούσαν να τα φέρουν σε δύσκολη θέση. Όταν - (τώρα και εάν) πάρουμε σύνταξη, θα βάλω την μπαντάνα μου ξανά, το δερμάτινο μου, θα πάρουμε μια μηχανή και γειά σου!! (Βέβαια πιο πολύ σχήμα λόγου είναι και διάθεσης, παρά σχέδιο για το μέλλον-Απλά ήθελα να του δείξω την διάθεση να μην το βάλω κάτω.)

" Αυτό δεν θα το δω ¨είπε το παιδί λίγο τρομοκρατημένο με την προοπτική, ¨Θα το δεις¨ του είπα. Σας μεγάλωσα, σας έκανα μικρούς κυρίους, σας μόρφωσα, σας έδωσα αρχές και όνειρα, και όταν κλείσετε και οι 2 τα 18 , εγώ θα ξαναγίνω το ροκάκι που ήμουν, και σε όποιον αρέσει"

Στα παιδιά δεν αρέσει..Όπως δεν άρεσε στους γονείς μου, όπως δεν άρεσε στην κοινωνία που ζούσα και ζω, όπως δεν άρεσε και κει που έζησα προσωρινά.

Όμως η προσωπική έκφραση μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, και τρίτη, και τέταρτη, και πολλές φορές χάνεται σε κάποιο βάθος της μνήμης που πολλές φορές κουράζεσαι και να το σκεφτείς, όταν οι υποχρεώσεις για την επιβίωση και η μητρότητα παίρνουν και την τελευταία αντοχή σου.

Το τι σημαίνει να είσαι εργαζόμενη μητέρα- και τόσα άλλα- το ξέρουν οι μαμάδες που το ζουν καλύτερα από όλους, παρόλο που δεν το αντιμετωπίζουν όλες το ίδιο.

Κοιτώντας πίσω στον χρόνο για να βρω τι με βοήθησε να ανταπεξέλθω μέχρι τώρα,μπορώ να πω ότι είναι οι μικρές αποφάσεις των στιγμών και οι μεγάλες επιλογές που έκαναν την διαφορά.

Για μεγάλες επιλογές, εννοώ ότι όταν έκανα οικογένεια εντελώς συνειδητά αποφάσισα το τι θα βάζω πρώτο και τι δεύτερο.

Πρώτα η οικογένεια λοιπόν. Μετά η δουλειά, και αν μένει χρόνος, οτιδήποτε άλλο.

Πολλές φορές ακούω γυναίκες να λένε " Μα δεν έχω καθόλου χρόνο για τον εαυτό μου" και δεν ξέρω τι να τους απαντήσω και να μη φανώ αγενής. Μα τα παιδιά μου είναι ο εαυτός μου, η οικογένεια μου, η δουλειά μου είναι εγώ.

Τα media προωθούν το μοντέλο της άψογης μαμάς που μιλάει πάντα ευγενικά, που είναι καλοντυμένη μέσα στο σπίτι, που είναι σαν μια μπουρμπουλήθρα αμερικάνικης χαζοχαρούμενης σαπουνόπερας, που αν και λένε " σε αγαπώ τόσο πολύ, θα έκανα τα πάντα για σένα, ποτέ δεν θα σε πλήγωνα" το άλλο λεπτό για να ικανοποιήσει το τεράστιο εγώ της, και πληγώνει και αποδεικνύει ότι το μόνο που αγαπά είναι ο εαυτός της στην πιο εγωιστική και μικρόψυχη εκδοχή.

Μιλώντας για τις μικρές αποφάσεις, είναι όλες αυτές οι στιγμές που πρέπει να αποστασιοποιηθείς από τα προσωπικά άγχη ,φοβίες, φιλοδοξίες, μνήμες, και να πάρεις την σωστή απόφαση για κάποιο άλο μέλος της οικογένειας, δίνοντας χώρο σε όλα τα μέλη της οικογένειας να αναπτυχθούν ελεύθερα και αυτόνομα.

Το ΣάΒβατο 7-5 στο Jockey’s country club σας περιμένουν να μοιραστείτε από τις 11 -3.30, την εμπειρία και να νιώσετε ότι σε αυτόν τον αγώνα δεν είστε μόνες. (κυρίως μαμάδες- γιαυτό λέω μόνες)

Μια ιδέα τώρα για ΠΡΙΝ την εκδήλωση....
Θα σας πω μια πολύ εύκολη. Κοιτάξτε τα παιδιά σας. Είναι καλά ? Το βράδυ η πόρτα κλείνει όλα της τα μέλη μέσα? Όταν κοιτάτε τον βράδυ τον καθρέπτη βλέπετε τον εαυτό σας?

Αν ναι, όλα τα άλλα είναι τόοοοοοοσο ασήμαντα που μπορούν να αλλάξουν. επομένως, ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!

8 σχόλια:

  1. Ευχαριστούμε πολύ για την υποστήριξη. Να διορθώσω μόνο οτι η εκδήλωση θα είναι 11πμ-3.30μμ το Σάββατο 7/5

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Womanspace
    παρακαλώ. Μακάρι να μπορέσω να έρθω.
    Καλή πρωτομαγιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άλλα Λόγια
    μερσί!!! Καλό αύριο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σοφία μου, εγώ δεν έχω παιδιά, ίσως αποκτήσω στο μέλλον, και δεν δικαιούμαι να μιλάω ίσως. Έχω σκεφτεί πολλές φορές πόσο χάνει τον εαυτό της μια γυναίκα για να γίνει μητέρα και το φοβάμαι πολύ αυτό. Σαν μητέρα δεν μπορώ να μιλήσω αλλά μπορώ σαν παιδί και θέλω να πω ότι η απότομη αλλαγή της συμπεριφοράς της μητέρας μετά τη σύνταξη όπως το περιγράφεις μπορεί να είναι πολύ σοκαριστική για το παιδί - ακόμα και για το μεγάλο "παιδί" των 35 χρόνων! - όπως και κάθε μεγάλη αλλαγή μπορεί να είναι σοκαριστική για τον οποιονδήποτε άνθρωπο. Νομίζω ότι μια μητέρα πρέπει να έχει επαφή με τον εαυτό της πάντα, από την αρχή ώστε να μην χρειαστεί όταν μεγαλώσουν τα παιδιά της να εμφανίσει έναν άλλο εαυτό, αυτόν που καταπίεζε τόσα χρόνια. Είναι καλύτερα τα παιδιά να συνηθίζουν σιγά σιγά παρά να πρέπει να διαχειριστούν μια μεγάλη και απότομη αλλαγή. Τα λέω από προσωπική πείρα. Και έχω αποφασίσει ότι εγώ δεν θα το κάνω αυτό αν αποκτήσω παιδιά. Δηλαδή να είμαι απόλυτα αφοσιωμένη μέχρι να γίνουν 18 και μετά να γίνω κάτι άλλο, να γίνω ξανά μια έφηβη 18 χρονών. Πιστεύω ότι υπάρχει και άλλος τρόπος να μάθεις τους άλλους σιγά σιγά και όχι απότομα να σε αποδεχτούν για αυτό που είσαι, οι απότομες αλλαγές προκαλούν σοκ. Είναι σαν να χαλάς ότι έχτιζες τόσα χρόνια. Υπάρχει άλλος τρόπος που θα τον βρεις με πολλή σκέψη και υπομονή.

    Πιστεύω πάντως όπως σε ξέρω πόσο ευαίσθητη είσαι για τα παιδιά και τα δικά σου και τους μαθητές σου ότι όλα αυτά τα ξέρεις και τα καταλαβαίνεις (και σίγουρα πολύ καλύτερα από μένα που είμαι τελείως άπειρη στο θέμα "παιδιά") και δεν σου κάνω μάθημα, δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου σε καμία περίπτωση. Εσύ το βλέπεις από μία διαφορετική πλευρά, την πλευρά της μητέρας που έχει θυσιάσει τον εαυτό της για τα παιδιά της κι εγώ το βλέπω από μία άλλη πλευρά, την πλευρά του παιδιού που βλέπει ξαφνικά μια διαφορετική μητέρα και όχι αυτή ακριβώς που ήξερε. Πάντως και τη διαφορετική αυτή μητέρα το παιδί θα συνεχίσει να την αγαπάει πολύ καθώς η μητέρα είναι αναντικατάστατη.
    Δηλαδή εν τέλει συμφωνώ μαζί σου αλλά είμαι υπέρ της πιο αργής και σταδιακής διαδικασίας παρά της απότομης αλλαγής σελίδας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μελισσάνη,
    μα βέβαια είναι σοκαριστικό να δει άλλο άνθρωπο!
    Αλλά εγώ έτσι είμαι και τώρα, τη μηχανή δεν έχω, αλλά είχα. Την παντάνα την φοράω πάντα το καλικαίρι, ακόυω ότι ακούω, δίνω στα παιδιά να διαβάσουν μέχρι και Μπακούνιν! Ακόμα και οι γείτονες όταν με βλέπουν με τα....καλά μου ,,δεν δεν γνωρίζουν..χα,,χα....! Η μαμά μου χτες με μάλωνε που έχω λυτά τα κορδόνια στα αθλητικά!!
    Όσο για την θυσία, όχι καλέ! Κανείς δεν κάνει κάτι που δεν θέλει, όχι εγώ πάντως!
    Αν με γνωρίσεις θα καταλάβεις τι εννοώ...
    Πολλά φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. πάρα πολύ ωραίο τα είπες! Εγώ μικρομάνα και ακόμα μαθαίνω τις ισοροπίες. Όσο για το την απότομη αλλαγή, εντάξυ, κι εμένα με εκπλήξανε οι γονείς μου όταν πήραν σύνταξη, αλλά νομίζω κι εγώ τους εκπλήσω σε διάφορες φάσεις κι ας είμαι άνω των 30.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Eliza
    καλώς ήρθες Ελίζα!
    Δεν είναι τυχαίο που έγραψα στο τέλος, αν βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη...Τα παιδιά δεν ξέρουν πολλά για τους γονεις, και όπως λέει κάποιος, ¨Οι γονεις σας δεν είναι τα βαρετά άτομα που ξέρεται, έγιναν έτσι στην διαδικασία το να κάνουν εσας ενδιαφέροντες ανθρώπους¨χα..χα Λίγο τραβηγμένο αλλά καταλαβαίνεις τι θέλω να πω..
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή