Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Δάσκαλος που δίδασκε και internet δεν είχε.....βαρέθηκε!

Η ζωή προχωράει, η τεχνολογία εξελίσσεται, και όλα μπαίνουν στην καθημερινότητα μας.
Η διδασκαλία γίνεται πολύ ενδιαφέρουσα, τουλάχιστον για μένα, με την χρήση των ηλεκτρονικών μέσων.
Παραδείγματος χάριν, πάμε στο TED, διαλέγουμε μια ομιλία με θέμα που θέλουν τα παιδιά, την ακούμε, την συζητάμε, γράφουμε για αυτό, και μετά την ανεβάζουμε στο facebook, να το δουν και άλλοι.
Κάτι άλλο που μας έχει κάνει όλους στην τάξη να γελάσουμε πολύ, είναι το να ανοίγουμε το facebook και να ρωτάμε κάποιον γιατί δεν έχει έρθει. Μετά του γράφουμε τι κάναμε, τι έχει να διαβάσει και του στέλνουμε περαστικά όλοι μαζί.
Μια μέρα, δεν είχε διαβάσει μια μαθήτρια, και το τι γέλιο κάναμε που αντί να της τα πω, της τα έγραψα στον τοίχο της!
Η απειλή μου είναι, διάβασε γιατί θα σε κάνω πόστ!! Πολύ πλάκα!

Πολλές φορές όταν βαριούνται, ανοίγουμε το youtube διαλέγουμε ένα τραγούδι, το ακούμε, το τυπώνουμε το εξηγούμε, το μαθαίνουμε και κάνα δυο φορές, το γράψαμε στο κινητό και το ανεβάσαμε..Έτσι και λέξεις μαθαίνουμε, και μιλάμε, και ωραία περνάμε..
Εν τω μεταξύ στο ιντερνετ υπάρχουν τόσα ωραία σαιτ με παραμύθια, που τα τυπώνουμε και τα κάνουμε συμπληρωματικό μάθημα, ακόμα και τεστ και όταν το κάνουμε το τεστ όλοι μαζί είναι διαφορετικό από το να το κάνει ο καθένας μόνος του. Δηλαδή, όταν έχουν την ερώτηση μπροστά τους, λέει ο ένας κάτι, συμφωνούν η διαφωνούν οι άλλοι, έχουν αγωνία, είναι σαν παιχνίδι..
Είναι πολύ ωραία όλα αυτά, ειδικά τα τραγούδια, αρκεί τα παιδιά να είναι δεκτικά και να τους αρέσει. Δεν το αντιμετωπίζουν όλοι το ίδιο. Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι βρέθηκε παιδί που να είναι αρνητικό στο imagine!!
Σε μια τάξη τους έφτιαξα και μπλόγκ, αλλά με το που είδαν ότι έπρεπε να γράψουν μόνοι τους και μετά δεν τους έστειλε κανείς σχόλιο, το παράτησαν!

Εδώ και πολλά χρόνια, δεν δίνω βαθμούς. Ούτε πολλά πολλά τεστ..Αλίμονο, να χρειάζομαι τα διαγωνίσματα για να καταλάβω το τι ξέρει ο καθένας!!
Πως να μετρήσω τον έναν με τον άλλον, όταν πιστεύω ότι ο καθένας μετριέται μόνο με τον καλύτερο του εαυτό? Είναι και το άλλο θέμα..όποιος παίρνει κάτω από 18, παραπονιέται..Από το να λέω ψέμματα, καλύτερα τίποτα..
Όταν δεν θέλω να είναι ανταγωνιστικά αλλά μια παρέα, όλοι μαζί μια παρέα, απλά εγώ τους λέω πως να τα μάθουν.
Παίρνει λίγο χρόνο, τα πρώτα δύο περίπου, αλλά μετά μπαίνουν στο κλίμα και δεν έχουμε όλα τα κουλά του ανταγωνισμού..
Σε αυτό όμως που δεν κάνω πίσω, είναι η ορθογραφία..ΑΑΑΑΑ! Αυτό είναι έγκλημα που κάνουν στα σχολεία και δεν μαθαίνουν τα παιδιά ορθογραφία...
Και ο καλύτερος τρόπος να τις μάθουν είναι να κάνουν προτάσεις δικές τους, και να τις γράφουμε φυσικά ...Όσο για τους κανόνες της γραμματικής..δεν υπάρχει περίπτωση να μην τους μάθουν! Καμία..
Ας το καλό! Λίγες μέρες σταματήσαμε και μου λείψανε! Ευτυχώς ξεκινάμε αύριο!
Να δω φατσούλες, να πούμε και τίποτα, όλες οι κουβέντες των μεγάλων είναι πολύ καταθλιπτικές....Και γω σαν παιδί..να έρθω στα ίσια μου!

11 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Kαλημέρα (ακόμα από Ερέτρια)! Πολύ μου άρεσε η ανάρτησή σου και για τις φατσούλες σου, που κι εγώ έτσι τις επιθυμούσα στις διακοπές, και για τις μοντέρνες μεθόδους σου που με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη! Τα καλά του να έχεις δική σου δουλειά και να μπορείς να την οργανώνεις χωρίς διαταγές και εγκυκλίους και χωρίς να λογοδοτείς συνεχώς γιατί το έκανες έτσι κι όχι αλλιώς, σε ανθρώπους χωρίς φαντασία, κολλημένους μόνο στο γράμμα του νόμου και στο βιβλίο της ύλης!!! Ανάλογα με την περίπτωση του κάθε παιδιού και ανάλογα με την κάθε τάξη (Ένας από τους λόγους που είχα κουραστεί φοβερά και δεν ήθελα πια να είμαι στο δημόσιο σχολείο ήταν αυτός ο καταναγκασμός).

Καλή συνέχεια, Σοφία μου. Δεν θα κάνω αναρτήσεις μάλλον αυτό το διάστημα, ας ξεφύγουμε πρώτα από το γνωστό θέμα. Τις μιζέριες τις απεχθάνομαι...
Εύχομαι από καρδιάς να πάνε όλα όχι απλώς καλά, αλλά τέλεια, και να έχουν όλα τα παιδιά επιτυχία, άριστα αποτελέσματα στην προσπάθειά τους. Καλό κουράγιο στα ίδια (αλλά και στους γονείς τους, γιατί τα περί απόστασης, παντελούς έλλειψης άγχους και παροιμιώδους ηρεμίας, μόνο θεωρητικά είναι, όσο και να αυτοσυγκρατηθεί κανείς...Όσο κι αν οι εξετάσεις δεν είναι το άπαν). Πού θα πάει όμως, θα περάσει και αυτό. Καλό κουράγιο και σε σένα, Σοφία μου.
Σε φιλώ.

55fm είπε...

Παίρνεις υπέροχη ενέργεια απ΄τα παιδιά Σοφάκι μου!
Οι μεγάλοι παραμεγάλωσαν πριν την ώρα τους!
Σε φιλώ!

sofiascomments είπε...

Alla logia
έστισ είναι, αλλά να ξέρεις ότι ο κόσμος δεν είαι ακόμα έτοιμος να τα δεχθεί και έχω αρκετά προβλήματα..Τέλος πάντων, δεν περνάει η ζωή αλλιώς.
Καλό αύριο!

sofiascomments είπε...

53ΦΜ
πράγματι! Και γω δεν θέλω να ....παραμεγαλώσω!!
Καλό αύριο!

Maria Tzirita είπε...

Είσαι πολύ καλή δασκάλα τελικά Σοφάκι μου! Και η τεχνολογία σαφώς και μπορεί να γίνει πολύτιμος βοηθός, αρκεί να ξέρεις πώς να την αξιοποιήσεις. Κι εσύ σίγουρα ξέρεις! Τυχερά τα μαθητάκια σου! Φιλιά πολλά και χρόνια πολλά!

sofiascomments είπε...

Maria Tzirita
ευχαριστώ Μαρία μου. Χρόνια πολλά!

Marina είπε...

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά. Στέκομαι στα 2 αυτά που γράφεις, για τα διαγωνίσματα και την ορθογραφία. Βροχή πέφτουν τα πρώτα στις τάξεις των παιδιών, κάθε μέρα και απο ένα. Για το μάθημα της ημέρας πρωτίστως..Προφανώς οι καθηγητές βαριούνται να εξετάζουν ή να κάνουν συνομιλίες επι του θέματος ώστε να καταλάβουν ποιός διάβασε και προτιμούν να διορθώνουν γραπτά σπίτι τους..ΚΑΤΑΝΤΙΑ.
Τω ανιψάκοι μου ίναι 16 ετον και γραφι αίτσι. Ποτέ δεν έμαθαι ορθωγραφεια σοστά. Εντάξει ίσως να μη πρόσεχε-διάβαζε στη Γ' Δημοτικού, όμως μεγάλη μερίδα ευθύνης πιστεύω ότι έχει και ο δάσκαλος.

sofiascomments είπε...

Αγαπητή Μαρίνα,
το παιδί πολύ πιθανόν να έχει δυσγραφία. Στην θέση σας θα το κοίταζα οπωσδήποτε. Υπάρχουν λάθη και λάθη, αλλά αυτά μάλλον είναι απο αυτή τη δυσκολία.
Ελπίζω να βρεθεί λύση, να νιώσει και το παιδί καλύτερα.
Χρόνια πολλά!

Melissani είπε...

Ακούγεται καταπληκτικό! Εγώ πάντα βαριόμουν στα Αγγλικά και γενικά στα μαθήματα παρόλο που ήμουν καλή μαθήτρια αλλά η βαρεμάρα βαρεμάρα.
Κι αυτό με τον ανταγωνισμό που γράφεις, προσπαθείς να μην δημιουργείς ανταγωνισμό, μεγάλη υπόθεση.
Πρέπει να μαθαίνουμε στα παιδιά να χαίρονται τη ζωή τους, τη δουλειά τους μεθαύριο και να τους δείχνουμε ουσιαστική αγάπη. Μπράβο.

sofiascomments είπε...

Μελισσάνη,
μπορεί να σου φανεί περίεργο αλλά αυτά τα παιδιά που θα βαριόντουσαν,βαριούντε έτσι και αλλιώς, ότι και να κάνεις. Υπάρχουν βέβαια και αυτά που το εκτιμούν, οι μόνοι που δεν δίνουν σημασία σε όλα αυτά είναι οι γονείς, και αυτό είναι μια πίκρα..
Καλημέρα!

Ανώνυμος είπε...

Αυτοί οι γονείς χρειάζεται να πάνε επειγόντως σχολείο (για γονείς)! Δεν έχουν πιάσει το νόημα της ζωής.

Μελισσάνη

Δημοσίευση σχολίου