Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Την ιστορία την φτιάχουν οι παρέες!

Οι πληροφορίες δόθηκαν από την Εύη Καπόλα. Εγώ επειδή δεν τους θυμάμαι όλους
όποιος θα ήθελε να συνεισφέρει με λεπτομέρειες ας τις προσθέσει και θα τα βάλω.



Το 1978 δημιουργείται ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος με πρόεδρο τον Γιώργο Τσολάκη.
Το 1985 δημιουργείται η θεατρική Ομάδα, με Δήμαρχο τότε τον Γιώργο Τσολάκη.
Το 1987 δημιουργείται το ΘΕΚ ,που κράτησε 3 χρόνια.(Θεατρικό Εργαστήρι Καρύστου -Καράβολας Παναγιώτης) -λεπτομέρειες σε άλλο ποστ.-
Το 1990 όλα οι πράξεις θεάτρου σταματούν, για να ξαναρχίσουν το 1995 με την δημιουργία των ΑΝΕΜΟΠΥΛΩΝ και με το ανέβασμα του έργου ο ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ τον Ιούνιο του 95 και τον Αύγουστο του 1995 τα ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ.
Ο πρόεδρος ήταν ο Γιάννης Θεοδώρου και Δήμαρχος ο Χρήστος Παπαχατζής.
Το όνομα ΑΝΕΜΟΠΥΛΕΣ ήταν του Δημήτρη Παπαμηχάλη και το νέο σχήμα του πολιτιστικού -θεατρικού, στήθηκε από τον Δημήτρη Παπαμηχάλη, την Εύη Καπόλα, την Χρυσανθη Χουντάση και τον Δημήτρη Πολυχρονίου.
Το 1999 πρόεδρος είναι ο Δημήτρης Μπαγιάτης και Δήμαρχος ο Σπύρος Πλατυμέσης.
Το 2000 εγκαινιάστηκε ο χώρος του Θεατρικού και πρόεδρος μένει ο Σπύρος Πλατυμέσης.
Το 2003 πρόεδρος γίνεται η Μαίρη Ανδρέλου και δήμαρχος είναι ο Θοδωρής Καρύκας.
Το 2007 Δήμαρχος και πρόεδρος του Πολιτιστικού είναι ο Σπύρος Πλατυμέσης.
Το 201ο Δήμαρχος ο Νίκος Μανώλης και πρόεδρος ο Οικονόμου, οι πρώτοι που προέρχονται από την ευρύτερη περιφέρεια του Νέου Δήμου και αναλαμβάνουν καθήκοντα.

Το πρώτο έργο που ανέβηκε από τον Σύλλογο Προστασίας και Περιβάλλοντος είναι η Δράκαινα!
Συμμετείχαν
Δέσποινα Παρασκευά
Γιώργος Κεραστάρης
Αντώνης Μιληλής
Γιάννης Παπαθανασίου
Κόλλια- Μπερέτη Φαλιά
Καπόλα Εύη
Πέτρος Μπαγιάτης

Φροντιστήριο
Μαίρη Τσολάκη
Γιώργος Τσολάκης
Γιωργία Παντελιά (Τζίτζη)
Δημήτρης Μπαγιάτης

ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΝ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ, έλεγε ο Σαββόπουλος και πόσο δίκιο έχει!

Μια παρέα λοιπόν, τότε που η Κάρυστος ήταν μια πιο μικρούλα κωμόπολη, χωρίς να υπάρχει τίποτα να περάσει ένας νέος άνθρωπος δημιουργικά την ώρα του.
Ένα βράδυ, μαζεμένη μια παρέα έψαχναν να βρουν τρόπο να γεμίσουν το κενό και η σκέψη έπεσε και έγινε σπόρος..
Αλλά, αλήθεια, ποιος σπόρος ποτέ μπορεί να φανταστεί το δέντρο που γίνει?
Έτσι απλά, το ίδιο βράδυ, διάλεξαν το έργο, μοίρασαν τους ρόλους και το Γιοκάλειο έγινε η καρδιά τους.
Εκεί έμαθαν τα λόγια, εκεί έμαθαν να παίζουν. Σαν παιχνίδι μιας παρέας..
Και από κει, την μικρή αίθουσα του Γιοκάλειου, απλώθηκε η τρέλα του Θεάτρου σε όλους τους Καρυστινούς που μαγευτήκαμε και χειροκροτούσαμε μέχρι να κοκκινίσουν οι παλάμες μας!
Και μετά, ήρθε η περιοδεία. στην Εύβοια!
Ο Δημήτρης ο Μπαγιάτης κύριος των σκηνικών, να τα στήνει σε γήπεδα και αλάνες!
Η ΔΡΑΚΑΙΝΑ ΤΟΥ ΜΠΟΓΡΗ , έδεσε αυτήν την παρέα, που τώρα τους βάζω να σκαλίσουν τις αναμνήσεις τους, να θυμηθούν τα νιάτα τους, να ξαναβρούν αυτό το παλικάρι και αυτήν την κοπελιά που αντιμετώπιζαν τις δυσκολίες με γέλιο και τον κόσμο με αφέλεια..
Ελπίζω να ανταποκριθούν και να στείλουν κείμενα με τις προσωπικές τους καταγραφές..
Η Ιστορία κάθε τόπου γράφεται επί-τόπου, και εκτός από τους θεατές,.....υπάρχουν και οι αναγνώστες...

2 σχόλια:

Melissani είπε...

Κατά πρώτον τα γράφεις πολύ ωραία, έχεις ταλέντο στην συγγραφή τελικά (μετά από τόσα κείμενά σου που έχω διαβάσει), κατά δεύτερον είναι τόσο συγκινητικό που μια παρέα πριν χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέατρο! Το βρίσκω καταπληκτικό! Σε μια μικρή και εσωστρεφή κοινωνία σαν της πόλης μας, που εκείνα τα χρόνια πρέπει να ήταν ακόμα πιο συντηρητική από σήμερα, το ότι δημιουργήθηκε μία παρέα που ασχολήθηκε με το θέατρο φαίνεται σχεδόν απίστευτο. Και ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι!

sofiascomments είπε...

Mellisani
σε ευχαριστώ πολύ γιατα καλά σου λόγια.
Νομίζω ότι είναι ώρα να το μάθουν και όσοι δεν το ξέρουν, να δώσουν σημασία και να μην αποθαρρύνονται.
Καλό αύριο!

Δημοσίευση σχολίου