Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Τα έχω παίξει...

Τα έχω παίξει και ρωτώ
τι δεν έχω καταλάβει,
αφού το καλοκαίρι βράζει χημικά
και η πλατεία λιώνει σαν σε αμόνι.

Η καμαριέρα ήτανε βαλτή,
ο κόσμος τόχε τούμπανο
και αυτοί κρυφό καμάρι,
της γυναίκας του μένει ο καημός
που από το κέρατο δεν έχει το κεφάλι
που να βάλει..

Ο κόσμος πετάει ότι βρει
φωνάζει βρίζει και υποφέρει.
Μη μας αγαπάτε βρε τόσο πολύ
δεν το αντέχει η ψυχή ,δεν το σηκώνει...

Το καλοκαίρι μας έπεσε βαρύ
μια ζέστη και μια κρύο μας πλακώνει,
ένας τρελός καιρός σαν την βουλή
που άλλα λένε το πρωί
και άλλα η κάλπη το βράδυ φανερώνει..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου