Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Tο ημερολόγιο της Βουλίτσας.

ΘΕΜΑ- Τι σκέφτεσαι για όσα γίνονται στην χώρα μας?

Ακούω ειδήσεις θέλω δεν θέλω, που μάλλον δεν θέλω και μαθαίνω πολλά και περίεργα ονόματα.
Ονόματα γερμανικά, γαλλικά, αγγλικά και άλλα, αλλά εγώ τα μόνα που θέλω να μάθω, είναι τα Ισπανικά των παιδιών που παίζουν στην Πάττυ.
Έχω θυμώσει πάρα πολύ γιατί το κανάλι βάζει συνέχεια κάτι κυρίους και κυρίες να μιλάνε και δεν παίζει την αγαπημένη μου σειρά.
Και γω τώρα, πότε θα δω πάλι τον Ματίας?
Θα το καταλάβει ότι δεν τον βλέπω? Θα μάθει το γιατί? Αχχχχχ....Πολύ στεναχωρημένη είμαι...
Δεν έφτανε αυτό αλλά και η κολλητή μου, καλά τώρα, η μια από τις πολλές κολλητές που έχω, αγόρασε τσάντα Χελλόου Κίττυ, αλλά η μαμά μου μου πήρε Χάνα Μοντάνα, που δεν είναι και τόσο πια στην μόδα...Αυτές οι μαμάδες, τίποτα δεν καταλαβαίνουν....Δεν είναι σαν την μαμά της Πάττυ!!

Κάτι πολύ κακό πρέπει να γίνεται, γιατί όταν κάναμε βήμα για την παρέλαση , ο δασκαλος δεν έλεγε ένα στο αριστερό, δεξί αριστερό, δεξί αριστερό, ένα στ'αριστερό, -που είναι το κανονικό- αλλά έλεγε συνέχεια, "ένα στο άλλο δεξί, δεξί άλλο δεξί..." και μετά μούτζωνε...Πολύ μπερδεύτηκα και το μεσημέρι στην τηλεόραση είδα ότι είχε γίνει παντού χαμός, και την μούντζα την είχαν μάθει και στα άλλα σχολεία......

Μετά βγάλανε λόγους για το ηρωισμό των ηρώων που δεν άφησαν τους Ιταλούς και τους Γερμανούς να μπουν στην αγαπημένη μας Πατρίδα.
Έτσι το λένε πάντα, " Αγαπημένη μας πατρίδα"

Τις προάλλες στο νεκροταφείο που είχα πάει με την μαμά να κάνουμε τρισάγιο στην γιαγιά και σε όλους τους τάφους είχαν γραμμένο το " στην αγαπημένη μας..." και το όνομα, και " στον αγαπημένο μας..." και το όνομα.....
Έχει πεθάνει η Πατρίδα και την λένε Αγαπημένη? Δεν ξέρω...

Στην τηλεόραση όλο φωνάζουν και χτες ένας κύριος χοντρούλης, που ο μπαμπάς μου του φώναζε συνέχεια " χέσε με ρε Βαγγέλη" και " ΧΕΣΕ ΜΑΣ ΡΕ ΒΑΓΓΕΛΗ" και μετά μούτζωνε και αυτός, έλεγε ότι κανείς δεν μπορεί να έχει καμιά εμπιστοσύνη στις εκλογές, και πάλι μπερδεύτηκα γιατί έχω ένα ποίημα για το Πολυτεχνείο την άλλη βδομάδα που λέει για τον αγώνα του κόσμου να μπορεί να πηγαίνει να ψηφίζει και ότι άλλο, είναι Χούντα, δηλαδή, δεν θα μπορεί να μιλάει.

Είδες που το έμαθα ημερολόγιο? Ξέρεις πόσες φορές μου το εξήγησε ο δάσκαλος? 'Ιδρωνε, κοκκίνιζε και νευρίαζε, γιατί ενώ μου τα έλεγε, μίλαγε και στον εαυτό του και έλεγε μέσα από τα δόντια του " Γενιά του Πολυτεχνείου και πράσινα άλογα" και μετά έβριζε σιγά σιγά για να μην τον ακούσουμε εμείς αλλά εγώ τον άκουγα γιατί ήμουν δίπλα στην έδρα και μάθαινα το ποίημα..

Είμαι πολύ στεναχωρημένη ημερολόγιο, γιατί ούτε την Πάττυ βλέπω, ούτε και καταλαβαίνω το τι γίνεται στην " Αγαπημένη μου Πατρίδα"....

Όλοι στο σπίτι προχτές μιλούσαν για μια ερώτηση που ήθελε να κάνει ο πρωθυπουργός στον κόσμο, γιατί φωνάζουν όλοι μαζί έξω από την Βουλή και στην Πλατεία και δεν καταλαβαίνει τι του λέει ο κόσμος. Μετά πήγε να το πει σε μια χοντρούλα κυρία με κίτρινο μαλλί που φοράει συνέχεια το ίδιο σακάκι σε άλλο χρώμα και σε έναν κοντούλη που περπατάει με τακούνια.
Πήρε μαζί του και τον χοντρούλη που ο μπαμπάς μου τον λέει " χέσε μας ρε Βαγγέλη"-πολύ μεγάλο όνομα, αλλά μάλλον έβαλε και ο νονός το δικό του- εκεί που λες αγαπητό ημερολόγιο, τους μάλωσαν πολύ και αυτοί μετά μάλωσαν μεταξύ τους, και μετά μάλωσαν με όλους όταν ήρθαν, αλλά το πήραν πίσω γιατί ο Γιώργος ο πρωθυπουργός είπε, " να μάθετε κακά παιδιά που δεν με παίζεται και αν το ξανακάνετε θα ξαναπάω στην κακιά κυρία' και μετά οι άλλοι τον παίξανε και μετά πήγαν σε αυτό το μεγάλο σπίτι που το λένε Βουλή και όλοι μαζί παίξανε χαρούμενοι και όταν τελειώσανε χτυπήσανε παλαμάκια.
Ο μπαμπάς μου είχε δυνατά την τηλεόραση και άκουγα τον Γιώργο τον Πρωθυπουργό για τα καλά που έχει κάνει και πολύ χάρηκα που έφερε το I.B. και κάτι άλλα τέτοια, αλλά ο μπαμπάς μου όλο φώναζε " σιγά ρε μεγάλε την επανάσταση!"
Μετά ανέβηκε αυτός που σου είπα ότι τον λένε "χέσε μας ρε Βαγγέλη" και είπε πολλούς πολλούς αριθμούς και να μη μιλάει κανείς γιατί θα καταστραφούμε και θα πέσουμε σε κάποιο γκρεμό.

Εγώ όταν ακούω γκρεμό τρομάζω γιατί ο παππούς μου σκοτώθηκε σε έναν γκρεμό όταν κουβαλούσε με το μουλάρι φαγητό να πάει στους φαντάρους το 40, και η γιαγιά μου μέχρι να πεθάνει έκλαιγε και τον έλεγε ήρωα.
Μάλλον δεν έπρεπε να πάει στον πόλεμο ημερολόγιο μου, δεν έπρεπε να καταστραφούμε τότε και να πεθαίνει ο κόσμος από την πείνα, ούτε μετά να τους πολεμάμε και να καεί το σύμπαν, που λέει και η μαμά μου. Έπρεπε να τους πούμε περάστε , και ο παππούς μου θα με είχε γνωρίσει και μπορεί να γνώριζε και τον Ματίας.
Τι κρίμα που τότε δεν ήταν πρωθυπουργός ο Γιώργος και ο "χέσε μας ρε Βαγγέλη"!! τόσα θα είχαμε γλυτώσει....
Αυτά τα νέα ημερολόγιο μου, και η μαμά μου μαγειρεύει πατατούλες και κατσικάκι στον φούρνο, και θα έρθει και η νονά μου να φάμε και να παίξω με την Μαρία αφού οι μεγάλοι βλέπουν συνέχεια τηλεόραση .

Πολύ στεναχωρημένη είμαι ημερολόγιο μου....θα σου ξαναγράψω να σου πω τα νέα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου