Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Σκέφτομαι άρα υπάρχω..

Το σκέφτομαι άρα υπάρχω έρχεται σε αντίθεση με το τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα, έχω άρα υπάρχω.
Τις τελευταίες δεκαετίες οι δυτικές κοινωνίες καλλιέργησαν το "''Εχω άρα υπάρχω" έτσι ώστε η κατανάλωση, που είναι και ο κύριος μοχλός διακίνησης του χρήματος, να βρίσκεται σε μια συνεχή και αυξητική κίνηση.
"Έχω άρα υπάρχω¨, και η διαφήμιση έγινε επιστήμη με τέτοια δύναμη που θα ζήλευε και ο καλύτερος ρήτορας, πολιτικός, ψυχολόγος και προπαγανδιστής άλλων εποχών.

Η αλήθεια είναι ότι είναι πιο εύκολο να σκέφτεσαι ότι θέλεις να αγοράσεις κάτι που στο προτείνουν από γιγαντοοθόνες και περιοδικά παρά να σκέφτεσαι το τι χρειάζεσαι απλά, η απλά να σκέφτεσαι για την ίδια την ζωή.

Έμαθαν οι άνθρωποι να χαμηλώνουν την σημασία της ίδιας τους της σκέψης, να αφήνουν άλλους να αποφασίσουν το τι αμάξι θα πάρουν, το τι θα φορέσουν, τι τι δώρο θα κάνουν, το τι θα φάνε, το που θα πάνε για να ξεσκάσουν, το τι θα βάλουν στο σπίτι τους, όλα έτοιμα, προσχεδιασμένα, αμπαλαρισμένα, και τακτοποιημένα, όλα με την μόνη επιλογή να αποφασίσουν ανάμεσα σε χιλιάδες προιόντα, χωρίς επιλογή όμως να σκέφτονται μόνοι τους.

Νομίζω ότι ποτέ δεν είναι αργά να αρχίσει ένας άνθρωπος να σκέφτεται πραγματικά μόνος του, αν η αλήθεια είναι ότι προυποθέτει πολλών χρόνων εξάσκηση,,,
Η αρχή είναι μια ερώτηση. Η συνέχεια είναι η έρευνα, η γνώση, η διασταύρωση στοιχείων, η κατανόηση του θέματος με διαφορετικές προεκτάσεις.
Μετά είναι η καλλιέργεια της εμπιστοσύνης στην γνώμη του και μετά το θάρρος να την στηρίξει.
Είναι πολύ δύσκολο για πολλούς ανθρώπους να στηρίξουν δημοσίως κάτι που πιστεύουν έστω και αν είναι σίγουροι για την γνώμη τους.
Υπάρχει ο φόβος της απόρριψης, ο φόβος της χλεύης, ο φόβος του εκφοβισμού, ο φόβος της απομόνωσης.

Όμως πως αλλιώς?
Πως αλλιώς θα γίνει ένα τραγούδι αν δεν γράψεις πρώτα μια νότα?
Πως θα γίνει ένα βιβλίο αν δεν ξεκινήσεις πρώτα με μια λέξη?

Ο κάθε άνθρωπος, ο οποιοσδήποτε έχει το βάρος της γνώμης του, έχει το βάρος του να αποφασίσει για το τρόπο που θα ζήσει, για τον τρόπο που διαχειριστεί τα προβλήματα του.
Τι γίνεται όμως όταν τα προβλήματα ξεπερνούν τον στενό κύκλο της ιδιωτικής του ζωής και αφορούν το περιβάλλον που ζει και τις επιπτώσεις που θα έχει η γνώμη του στις μελλοντικές γενιές?
Πολλοί άνθρωποι λένε, "δεν μου πέφτει λόγος"
Μα δεν πέφτει λόγος στον οποιονδήποτε άνθρωπο για τον αέρα που αναπνέει, για την γη που κατοικεί?
Και αν δεν πέφτει λόγος σε αυτόν τότε δεν τον αφήνει αυτόν τον λόγο να τον πάρει κάποιος άλλος?
Άλλοι πάλι λένε " Δεν είμαστε ειδικοί"
Μα αν είναι κάτι που απλά χρειάζεται να ασχοληθεί κάποιος λίγο , με διάβασμα και σκέψη, γιατί να μην μπει στον κόπο, γιατί να μην εμπιστεύεται την κρίση του και την αντίληψη του?

Η κοινωνία μας βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη αλλαγή σε πολλά επίπεδα. Οι πολίτες είναι αναγκαίο πια να σκέφτονται για να υπάρχουν. Την σκέψη να την μετατρέπουν σε λόγο και τον λόγο σε προτάσεις για να μας βρει το γύρισμα του καιρού καλύτερους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου