Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Οι τιμές στο Super Market!

Υπάρχουν πολλές μορφές δυσλεξίας, όπως και ευφυίας άλλωστε, - αλλά ούτε αυτό με βοηθάει σε κάτι στο πρόβλημα μου- μία από αυτές είναι η αριθμητική. Δηλαδή, δεν τα καταφέρνεις σε ότι έχει σχέσει με αριθμούς γενικά.
Και εδώ δεν μιλάμε για οικονομικά μεγέθη, πολύπλοκους υπολογισμούς, δυσνόητα και ανώτερα μαθηματικά, ούτε για στατιστικές μελέτες η χρηματοπιστωτικούς δείκτες, εδώ μιλάμε για την απλή τιμή ενός ντοματοπελτέ και όλων των συναφών αναγκαίων συστατικών ενός μεσημεριανού, και ότι χρειάζεται για την κίνηση ενός νοικοκυριού.
Θα έλεγε κανείς ότι είναι κάτι εύκολο, και πραγματικά μένω άναυδη από το πόσο καλά μπορούν πολλές γνωστές μου να θυμούνται τις τιμές από πολλά διαφορετικά σούπερ μάρκετ και λαικές!

Εγώ πάλι κοιτάζω την τιμή, και πραγματικά συγκεντρώνομαι με όλες μου τις δυνάμεις να θυμηθώ πόσο ήταν την προηγούμενη φορά, η πόσο έκανε σε κάποιο άλλο! Αδύνατον!

Μετά από πολλές προσπάθειες είχα μάθει ορισμένα προιόντα και είχα ησυχάσει. Όμως, φευ! Η μοίρα των τιμών με έχει βάλει στο μάτι, και το σούπερ μάρκετ άλλαξε αφεντικό.

Με τρόμο κοιτάζω τους πίνακες των φτηνών προιόντων, των κανονικών, των προσφορών, των πόντων της κάρτας, την επιστροφή της έκπτωσης, των κουπονιών....και συν όλα αυτά θα πρέπει να συγκρίνω όλα αυτά και με κάποια άλλα!

Δεν μπορώ να το γράψω αυτό το διαγώνισμα κυρία, μπορώ να φύγω?

Αυτό σκέφτηκα όταν μου τα εξηγούσαν στο ταμείο, ενώ το μυαλό μου, σίγουρο ότι δεν πρόκειται να τα θυμηθώ, άρχισε να πετάει στα παραμύθια που ήθελα να τυπώσω για τα παιδιά, τις ομιλίες TED που έχω βάλει σε άλλα να μου παρουσιάσουν, στις λακκούβες που δεν γεμίζουν, και στην γαλατόπιτα που δεν είχα προλάβει να κάνω.....

Τα ράφια απλώνονται γεμάτα μυστικούς κώδικες και το εξελιγμένο είδος της νοικοκυράς, πρέπει να έχει μαθηματικές κλίσεις για να τα καταφέρει να κάνει την απαραίτητη οικονομία τώρα πια. Σκέφτομαι μήπως οι μελλοντικοί γαμπροί το βάλουν σαν απαραίτητη προυπόθεση για να κάνουν πρόταση γάμου...

Φαντάζομαι τον διάλογο όπως στην διαφήμιση της Νόβα..
Πάει ένας πελάτης και ρωτάει αν έχει μια καλή τηλ. Ο πωλητής του απαντάει- ΄Έχεις Νόβα?
Πελάτης ¨Έχεις την τηλ?
Πωλητής ¨Έχεις Νόβα?

Συνεχίζεται ο διάλογος με πολλές αλλαγές στον τόνο της φωνής, μέχρι να αντιληφθεί ο πελάτης ότι δεν υπάρχει λόγος να έχει ατή την τηλ χωρίς Νόβα. Έτσι παίρνει και το πακέτο της Νόβα.

Κατά αυτόν τον τρόπο και το μελλοντικό ζευγάρι θα ρωτάει με νόημα ο ένας τον άλλο..

Κορίτσι.. ¨Έχεις καλούς σκοπούς?
Αγόρι ¨Ξέρεις τις τιμές στο σούπερ μάρκετ?

Η περίπτωση μου δεν είναι μοναδική όπως φαντάζομαι, αλλά όσο ακούμε για χρεωκοπία και όλα αυτά τα μαύρα σενάρια, νιώθω την ανάγκη να εξασκηθώ περισσότερο σε αυτό το σπορ αν και είναι κάτι που έλεγα ότι δεν θα το κάνω...

Έχετε ακούσει την φράση..¨Ποτέ μη λες ποτέ?¨

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Συνέχεια για ΟΤΕ. και σκέψεις για την κοινωνία.

Μετά από την λάθος επικοινωνία με το τμήμα παραπόνων του ΟΤΕ, έκανα πολλές σκέψεις και έφτασα σε ένα συμπέρασμα.
Για να καταλάβετε τι εννοώ, η κυρία μου είπε ότι επειδή είπα ένα θα το κοιτάξω, και ένα ευχαριστώ, θεωρείται ότι δέχθηκα την χρέωση και όταν της είπα ότι δεν την θέλω, μου είπε ότι δεν μπορώ βγω από το πρόγραμμα. Ακόμα με μάλωσε γιατί ανέβηκε ο τόνος της φωνής μου. Της απάντησα ότι εγώ δεν έχω εκπαιδευτεί σε πολιτικές χειραγώγησης όπως αυτή και όταν πια παρά τις έντονες διαμαρτυρίες μου αρνήθηκε να με σβήσει, της είπα ότι είναι αισχροί νταβατζήδες και της έκλεισα το τηλέφωνο.

Αν προχωρήσουμε όμως λίγο τις σκέψεις που μας οδηγεί αυτή η κατάσταση?

Τόσα χρόνια η υποχώρηση και η συνεργασία με το πολιτικό σύστημα, η άνευ όρων παράδοση των πολιτών σε κάθε είδους χειραγώγησης μέσω της διαφήμισης, των δανείων, της στρεβλής δημοσιογραφίας, μας έφτασαν στο σημείο να κατηγορούμαστε όλοι μαζί και ο κάθε ένας ξεχωριστά για την κατάσταση της χώρας.
Τα τραπεζάκια των κομμάτων στα πανεπιστήμια, οι εκπρόσωποι των κομμάτων σε κάθε έκφανση της ζωής, το καπέλωμα κάθε δραστηριότητας, θα αποσυρθούν σιγά σιγά για να αντικατασταθούν από τα τραπεζάκια και τους αντιπροσώπους των πολυεθνικών.

Τα καινούργια αφεντικά, τα αφεντικά που χρόνια κινούνταν στο παρασκήνιο θα βγουν στο προσκήνιο μιας και οι μαριονέτες τους πια δνε γίνονται αποδεκτοί από τον κόσμο και δημιουργούνται εντάσεις και αντιδράσεις.
Τι διαφορά λοιπόν έχουν οι εργαζόμενοι που δέχονται να εργάζονται σε υπηρεσίες που χειραγωγούν τους πολίτες και καθοδηγούν τις συζητήσεις για να εκμαιεύουν τις απαντήσεις που θέλουν ώστε να τις χρησιμοποιήσουν εναντίον τους αυθαίρετα, από τους μέχρι και τώρα υπαλλήλους- συνεργάτες- καθοδηγούμενους των κομμάτων για να έχουν αντίστοιχα αποτελέσματα?

Θα μου πεις, για ένα μεροκάματο δουλεύουν, δεν είναι αυτοί που καθορίζουν τις πολιτικές.

Μα και οι άλλοι για ένα μεροκάματο το κάνουν, αλλά είναι εκεί ακριβώς που αρχίζει η κάθε ευθύνη μας απέναντι σε κάθε κοινωνικό σύνολο, δηλαδή τον τρόπο που αποφασίσουμε να βγάλουμε ένα μεροκάματο.

Με καινούργια πιο τελειοποιημένα μέσα, μέσω τις ψυχολογικής πίεσης, της προσεκτικής σύνταξης, της πλασματικής ευγένειας, των μισόλογων και της καθοδηγούμενης συζήτησης, δεν έχουμε παρά ένα κομμάτι του πληθυσμού να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί ένα άλλο?

Δεν είμαι υπερβολική και φυσικά αφού και μόνο που η ενημέρωση ήταν ελλιπής, δεν ενημερώθηκα για την χρέωση, δεν έχουν κανένα δίκιο, θεωρώ εκβιαστική την πρακτική του ΟΤΕ . Η ειρωνεία είναι ότι έτσι και αλλιώς είχα αποφασίσει να κόψω την σύνδεση στο ιντερνετ για κάποιους μήνες. Ποια είναι λοιπόν η θέση μου ως καταναλωτής και πελάτης?

Αντί να εξυπηρηρετούμαι ,εκβιάζομαι,
αντί να δικαιώνομαι, αδικούμαι,
αντί για πελάτης , θεωρούμαι υποχείριο.

Δεν λυπάμαι κανένα που δουλεύει σε αυτά τα κέντρα, ούτε για τις συνθήκες εργασίας τους, ούτε για τα λίγα χρήματα που παίρνουν.
Όλοι αυτοί απαιτούν κάτι, από τις κυβερνήσεις, από την υπόλοιπη κοινωνία, από την ίδια την ζωή. Κάτι που με πολύ ελαφριά καρδιά στερούν από τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή, την πιο απλή και ξεκάθαρη κατανόηση της ανάγκης του άλλου, και την ελεύθερη βούληση της επιλογής.

Για υστερόγραφο για ήθελα να πω για άλλη μια φορά ότι η ευγένεια, δεν είναι ούτε στον τόνο της φωνής ούτε στο λεξιλόγιο. Είναι στο νόημα των λόγων, και όταν αυτό είναι στρεβλό, τότε δεν είναι παρά ένα άδεια ρούχο, και μάλιστα βρώμικο.

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Ελληνίδα μάνα με παιδί στις Πανελλήνιες..!

Μάνα εσύ, ναι καλέ εσύ! Εσύ που στίβεις τις πορτοκαλάδες για το παιδί, μην τρελαίνεσαι!
Εξετάσεις είναι θα περάσουν!
Πρόσεχε όμως! Πρόσεχε πολύ, γιατί το άγχος σου είναι μεταδοτικό και αρκετό έχει από μόνο του το κάθε βλαστάρι!
Τι νόημα έχει να μετράς και τα δευτερόλεπτα που είναι στην τουαλέτα και να διαβάζεις έξω από την πόρτα το μάθημα?
Τι νόημα έχει να του έχεις κλείσει το ίντερνετ το τηλέφωνο την τηλεόραση το ραδιόφωνο και έχεις καταχωνιάσει το Ι -POD μέσα στα καλοκαιρινά να μη το βρει?

Τώρα πια ο καιρός είναι τόσο λίγος και τα κάθε είδους μέτρα συγκέντρωσης θα έπρεπε να τα έχει μάθει χρόνια πριν...

Έχετε πάρει βιταμίνες? Βασιλικό πολτό? φρούτα και σοκολάτα? Όλα? Και μεις!

Συναγωνίστρια μάνα υποψηφίου, μη κάνεις το λάθος να ανοίγεις και πολλές κουβέντες για το πως πάει το πρόγραμμα της ύλης... μη τον ρωτάς τι κάνουν τα άλλα τα παιδιά, κρατήσου και μη σε πιάνει πανικός όταν οι καθηγητές σου λένε ότι δεν πάει όπως θα περίμενα...

Δεν βαριέσαι! Εδώ ολόκληρη ζωή δεν πήγε όπως την περιμέναμε, τι πειράζει τώρα ένα μαθηματάκι εκεί!!
Μην σκέφτεσαι τα λεφτά που έχεις ξοδέψει! Υπάρχει σοβαρή περίπτωση να ζαλιστείς και να πέσεις, άσε που αν το σκεφτείς όταν οδηγείς κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές..!

Ψυχραιμία..πάνω από όλα ψυχραιμία, και πρέπει να έχουμε όλες στο μυαλό μας, ότι τις εξετάσεις τις γράφουν τα παιδιά, όχι εμείς...Και τι θέλουν από μας τα παιδιά?
Τα ρούχα καθαρά, το φαί στο τραπέζι, τα λεφτά για τα έξοδα, και να τους λέμε πόσο περήφανες και τυχερές είμαστε που τα έχουμε παιδιά μας..Ας τους κάνουμε το χατήρι και ότι άλλο μπορεί να περιμένει για μετά....
Θα μου πεις έχεις αγωνία, θες να το κουβεντιάσεις... Σωστό.. Για αυτό είμαστε εμείς εδώ.
Να κουβεντιάζουμε και να αφήνουμε ήσυχους τους άλλους να κάνουν την δουλειά τους...

Καλή επιτυχία Ελληνίδα μάνα υποψηφίου/ας! Να καμαρώσετε τα παιδάκια σας όπως ονειρεύονται αυτά και όχι εσείς. Μη τα πιέζεται για κάτι που δεν θέλουν. Μόνο προβλήματα θα έχετε στο μέλλον.. 2 μήνες είναι, θα περάσουν!

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

25 Μαρτίου.

Σήμερα 25 Μαρτίου γιορτάζουμε την Επανάσταση του 1821.
Σήμερα 25 Μαρτίου, κάναμε παρέλαση σαν να είμαστε Ελεύθεροι.
Σήμερα 25 Μαρτίου, προσβάλαμε την μνήμη όλων όσων πίστεψαν ότι σε αυτά τα χώματα θα μπορούσαν να ζήσουν ελεύθεροι αξιοπρεπείς άνθρωποι.

Αυτή η παραχώρηση της εδαφικής μας κυριαρχίας....δεν καταπίνεται με τίποτα...
Αυτό το να πουλήσουμε τις παραλίες...μου φαίνεται το άκρο άωτο της ηλιθιότητας...
Ποιανού είναι οι παραλίες? Σε ποιόν ανήκει η γη? Σε κανέναν και σε όλους...Πως θα πάρει κομμάτι κομμάτι μιας γης κάποιος, ενός κράτος που δεν του ανήκει τίποτα?

Δεν γιορτάζω σήμερα, μόνο θλίβομαι γιατί η γιορτή έγινε μνημόσυνο και η χαρά μου πίκρα.

Τότε είχαμε τον Τούρκο, τώρα έχουμε τις Αγορές..
Ποιο κράτος είναι αυτές οι Αγορές? Ποιο έθνος? Ποιοι είναι οι πρόγονοι που αποδίδουν τιμές?
Σε πια στενά να τις πολεμήσουμε? Πως θα γίνουμε πάλι κλέφτες και αρματωλοί?

Τώρα μας λένε αυτοί που λένε ότι ξέρουν τις αγορές, χωρίς εμείς να έχουμε κάποια επιβεβαίωση αφού δεν προσκομίζουν την εξουσιοδότηση, πρέπει να έχουμε τρόπους.

Να μιλάμε ωραία, με το σεις και με το σας, να είμαστε πολιτισμένοι.
Δεν θέλω να είμαι πολιτισμένη έτσι. Θέλω να μιλάω άσχημα αν άσχημο είναι αυτό που συμβαίνει. Δεν θέλω να με διατάζουν οι αγορές ( που δεν τις βλέπω) και να επιβάλουν την θέληση τους τα κράτη ( που τα βλέπω ) .
Κάτι είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΤΡΑΒΟ σε αυτή την κατάσταση.

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

ΟΤΕ - Το σπασμένο τηλέφωνο.

Όταν ήμουν μικρή παίζαμε το σπασμένο τηλέφωνο. Από αυτί σε αυτί λέγαμε μια λέξη και στο τέλος κατέληγε κάτι εντελώς διαφορετικό.
Το ίδιο παιχνίδι όπως φαίνεται, παίζει ο ΟΤΕ με τις διάφορες εταιρίες που έχει προσλάβει να του προωθούν διάφορα πακέτα προσφορών.
Χτες το βράδυ περίπου στις 8, με πήρε στο κινητό μια κυρία και μου είπε ότι,

Σας τηλεφωνώ από τον ΟΤΕ και σας ενημερώνω ότι άλλαξαν οι ώρες...μπλα...μπλα...δεν χρεώνεστε τίποτα, και μπλα..μπλα...

Δεν την διέκοψα, δεν την ρώτησα, δεν της απάντησα, δεν πρόλαβα κιόλας. Όταν τελείωσε, της είπα ευχαριστώ και καληνύχτα και το έκλεισα.

Δεν της ζήτησα τίποτα, δεν έδωσα την συγκατάθεση μου δεν της έστειλα κανένα μειλ με καμιά υπογραφή.
Το πρωί πήγα να καταργήσω το ιντερνετ στο σταθερό και με έκπληξη έμαθα ότι είχαν αλλάξει οι χρεώσεις.

Έγινα μπαρούτι! Ατμοί έβγαιναν από τα αυτιά, μου ανέβηκε η πίεση και αν την είχα μπροστά μου, θα της έβγαζα το μαλλί τρίχα τρίχα.
Πήρα τηλ και μετά από τα πολλά μου είπαν ότι θα καταργήσουν την αλλαγή. Της λέω και γω, με ένα κλικ με έβαλαν με ένα κλικ να με βγάλουν!!

Της έσπασα τα νεύρα της τηλ γιατί μου έλεγε για πώληση, και της είπα ότι δεν έγινε καμιά πώληση αφού δεν ζήτησα ούτε δέχθηκα, ούτε πλήρωσα, ούτε υπέγραψα τίποτα.
Μου είπε ότι ήταν λάθος ο τρόπος πώλησης, και της είπα ότι αυτό λέγεται χειραγώγηση και εξαπάτηση.
Της είπα ότι δεν φταίει αυτή για τις επικοινωνιακές πολιτικές που ανακαλύπτουν στα πάνω γραφεία οι κουστουμάτοι με τα μεταπτυχιακά που νομίζουν ότι μπορούν να κοροιδεύουν τον κόσμο.
Επίσης της είπα, ότι καμιά μέρα θα θυμώσει κάποιος που ξέρει που είναι το μέρος που παίρνουν τα τηλ και μπορεί να φάει κάποιος πολύ ξύλο, και στο τέλος την ρώτησα γιατί αφού ηχογραφείται η δική μας συνομιλία δεν ηχογραφείται και η άλλη που προσπαθούν να εξαπατήσουν ....

Ακόμα να ηρεμίσω!!

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Στο αεροδρόμιο!

Στο αεροδρόμιο είδα σκι! Πολλά σκι! Όχι μοναχά τους να περιδιαβαίνουν στους διαδρόμους, αλλά μέσα σε θήκες και σε σάκκους..
Μικρόσωμες γυναίκες, να ζορίζονται να τα σύρουν, μεγαλόσωμοι άντρες να τα σπρώχνουν στους διαδρόμους, γέρους νέους και παιδιά, έτοιμοι για τις χιονισμένες κορφές!

Εκτός από αυτούς που έσερναν τα σκι, ήταν και αυτοί που τους έσερναν άλλοι γιατί τους είχαν παρασύρει τα σκι. Με άλλα λόγια η χαρά του ορθοπεδικού απλωμένη στα καθίσματα του αεροδρομίου της Γενεύης.
Σπασμένα χέρια ,πόδια, αυχένες τραυματισμένοι, καμαρωτοί καμαρωτοί, υπέμειναν τα βάσανα..

Εδώ που τα λέμε, έχουν και ένα δίκιο.. Άλλο να πέσεις στην μπανιέρα, και στο πλατύσκαλο και άλλο να σε παρασύρει το σκι στις πλαγιές του κάθε Σαιν κάτι τις...

Όμως, ουε και αλοιμονό, τα γνωμικά έχουν πάντα δίκιο και ο γέρος η από πέσιμο θα πάει η από το άλλο, ανεξαρτήτου της τοποθεσίας.

Κόσμος και ντουνιάς ερχόντουσαν από παντού και πήγαιναν στην σειρά με υπομονή ανεξαρτήτου εθνικότητας. Μόνο μια αμερικάνα σέρνοντας 2 παιδάκια, κλαίγοντας σχεδόν μας παρακάλεσε να την αφήσουμε να περάσει γιατί θα έχανε την πτήση.
Όλοι την άφησαν, μέχρι που έφτασε σε γερμανίδα..και μάλιστα ορεσίβια...Στα νιάτα της σίγουρα θα ήταν σαν την Χάιντι των Άλπεων! Όχι της είπε με κοφτό ύφος!! Εκείνη παρακαλούσε και στο τέλος, επειδή οι άλλοι την κοιτούσαν σαν να την επέπλητταν την άφησε!

Κακώς πολύ κακώς! Η κυρία μια χαρά έκανε βόλτες χωρίς καμιά βιασύνη και μου ήρθε να φωνάξω τον σεκιουριτά αλλά, μετάνιωσα..Σε ξένο μέρος δεν είναι να ανοίγεις κουβέντες!
Είχε δίκιο η γερμανίδα, και όλοι το κατάλαβαν!

Αυτάαααααααα!

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Λοζάνη -Μια πόλη άξια να αγαπηθεί!

Η Λοζάνη είναι μια πολύ όμορφη πόλη. Αυτό είναι κάτι που το ξέρει ο καθένας και το διαπιστώνει με το που φτάνει.
Εκτός απο την φυσική ομορφιά, την αρχιτεκτονική κληρονομιά, και την οικονομική ανάπτυξη, υπάρχει και η άριστη συγκοινωνία με τρένα, μετρό και λεωφορεία.
Στην Λοζάνη βρίσκεται το EPFL. Το Πολυτεχνείο της Λοζάνης άνοιξε τις πύλες του και υποδέχθηκε παιδιά από όλο τον κόσμο να τα ξεναγήσει στις εγκαταστάσεις του και να τα ενημερώσει για τα προγράμματα που διαθέτει.
Εκεί γνώρισα πολύ ωραία Ελληνάκια, που με κέφι και πολύ πολύ φιλική διάθεση με ενημέρωσαν για τα πάντα.
Εκεί γνώρισα και την Στάλιν, μια μικρή μπλόγγερ που έχει όμως μεγάαααααλη καρδιά και πολύυυυυ μυαλό. Μας ξενάγησε, μας γνώρισε φίλους, μας υποδέχθηκε στο κουκλόσπιτο της και σαν τέλεια οικοδέσποινα να βοήθησε στα πάντα.



Παράξενα πράγματα δεν είδα πολλά, μόνο ένα. Την φράση -Ο ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙ- στην λίμνη πάνω σε ένα τοίχο! Απίστευτο, αλλά πραγματικό!

Πιο πολύ από όλα όσα είδα και έμαθα, εντύπωση μου έκαναν τα παιδιά που γνώρισα.

Ώριμα, ευγενικά, με θετική σκέψη και διάθεση να υπερβούν τις δυσκολίες.
Γεμάτα όρεξη για δουλειά και δημιουργία, με όνειρα που δεν τα σταματάνε οι καθημερινές δυσκολίες και τα εμπόδια.-Πιστέψτε με! Είναι πολλά!

Με πήρε και η συγκίνηση σε ένα αμφιθέατρο γιατί ήρθαν στο μυαλό μου οι εικόνες με τα μικρά που ξεκινάνε να μαθαίνουν μια ξένη γλώσσα και αυτό που βρισκόμουν ήταν το μετά..Το ωραίο μετά!!

Δεν ξέρω αν το μέλλον θα φέρει ξανά την Λοζάνη στον δρόμο μου, αλλά ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία από πολλές πλευρές. Και της μαμάς, και της δασκάλας και της φίλης ακόμα.

Οι φωτογραφίες είναι από την παρουσίαση, από την λίμνη, και από την βιτρίνα ενός μαγαζιού για μπαλέτο...Τι κοινό έχουν όλα αυτά?

Μας αποδεικνύουν άλλη μια φορά, ότι πίσω από την ομορφιά, κρύβεται πολύ δουλειά, σκληρή προσπάθεια, πειθαρχημένο πρόγραμμα και πολύ μεράκι.

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2011

ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ ΜΟΝΑΞΙΑΣ! (πρακτική σε άσκηση για το εργαστήρι)

Γιαγιά

Τι ζεστός που είναι ο ήλιος! Κυρίως τώρα το πρωί! Ούτε καίει, μόνο γλυκαίνει την ψυχή μου και χαιδεύει το μέτωπο...Τι ωραίος που είναι ο ήλιος....Τι ήσυχα που είναι τέτοια ώρα!
Ούτε μωρά να κλαίνε, ούτε μαμάδες να φωνάζουν, ούτε ενοχλητικοί περαστικοί....Μόνο το παιδί δίπλα μου στο παγκάκι..Μα είναι τόσο ήσυχο όμως..Λες και δεν υπάρχει...Επιτέλους! Λίγο μόνη! Ησυχία! Αχχχχ! Τι ωραίος που είναι η ήλιος το πρωί!...

Παιδί

Βαράει κιόλας ο ήλιος! Που είναι οι άλλοι ρε γαμώτο! Μια κοπάνα είπαμε να κάνουμε και το γαμίσανε τελείως! Αφού είπαμε στις 9 στο πάρκο, στο παγκάκι...Τέλος πάντων, θα κάτσω ακόμα λίγο...και που να πάω? Δεν την παλεύω για σχολείο σήμερα...με τίποτα..! Σπίτι...κανείς δεν είναι έτσι και αλλιώς...θαρθούνε ....απλά θα την πέσανε αργά τα όργια..πάλι..!!..Θα ρθούνε.....

Γιαγιά

θα ρθούνε σε λίγο το ξέρω! Θα αρχίσει η κόρη μου τα μαμά μας ανησύχησες και που πας χωρίς να μας το λες....Αφού το ξέρω, δεν με αφήνουν ήσυχη....αρχίζουν τα που πας γριά γυναίκα μόνη σου, τι θα πει ο κόσμος, δεν είναι αυτά για σένα, δεν ντρέπεσαι λιγάκι....
Γιατί θα έπρεπε να ντραπώ που θέλω να κοιτάω τα δέντρα και τον ήλιο να ανεβαίνει σιγά σιγά στον ουρανό, και να έχω ησυχία...αντί να είναι μες στ 'αυτί μου η τηλεόραση αναμμένη και τα μωρά να κλαίνε και η κόρη μου καλή κουβέντα να μην έχει για κανέναν,,,Που έφταιξα Θέ μου! Και τα μωρά θα θέλουν να φύγουν όταν αρχίσουν να καταλαβαίνουν...Πικρό λόγο έχει αυτό το κορίτσι...πικρό...Πιες μάνα, μου λέει, ένα καφέ γλυκό.. Τι να τον κάνω το καφέ τον γλυκό? Ένα γλυκό λόγο θέλω, χωρίς να με ταπεινώσει, χωρίς να με προσβάλει, μόνο μια φορά...αλλά που.......Που έμοιασε άραγε? Δεν ξέρω....ευτυχώς έχω την Γιολάντα,,ας είναι καλά......Έρχεται με το χαμόγελο και φεύγει με το γέλιο...Αχχχχ! Την ευγενική ψυχή δεν την νικάν οι δυσκολίες, και ας την βλέπει η κόρη μου αφ' υψηλού και είναι όλο διαταγές...Πως συνενοούμαστε όμως με τα μάτια ε? Καλή τύχη νάχει το χρυσό μου...Αύριο θα ξανάρθει..

Παιδί

...Θα ρθούνε δεν θα ρθούνε? Να δούμε που θα προλάβουμε να πάμε! Τι μάθημα έχουμε τώρα? 9,30....Την Τασίου...πω ρε φίλε! Και την έχουμε τρίωρο σήμερα.. Μιλάμε για πολύ πειραγμένο άτομο! Ακόμα και στα φυτά την μπαίνει! Τι είναι τούτο το πράγμα που μας έτυχε φέτος!! Μεγάλο μανίκι...Θα τα πάρω καμιά ώρα και θα της κάνω χαλκομανία την τσίχλα...

ΓΙΑΓΙΑ

Και αυτή η τσίχλα! Συνέχεια χλατσα χλούτσα.....Και της λέω...μες στην τάξη που κάνεις μάθημα δεν πιστεύω να μασάς τσίχλα, να αηδιάζουν τα παιδιά....Της το λέω ήλιε μου..συνέχεια...να μιλάει καλά στα παιδιά....αν κρίνω όμως από το πως μου μιλάει εμένα που είμαι μάνα της....αχχχχχ! Τα λυπάμαι..!! Πιο καλά στο παγκάκι, πιο καλά να λέω τα παράπονα σε σένα ήλιε μου.....γιατί ποιός ξέρει σήμερα που έχει άδεια και είναι σπίτι το τι θα μου έσουρνε πάλι..... Γιατί δεν κάνω δουλειές! Γιατί να κάνω....? Έκανα...50 χρόνια...φτάνει....
Δεν ακουμπάω την σύνταξη στο σπίτι? Την ακουμπάω....Δεν τους μεγάλωσα? Τους μεγάλωσα. Δεν τους σπούδασα? Τους σπούδασα. Δεν τους έδινα πάντα που ήταν με ένα χέρι απλωμένο? Έδινα...Τώρα δεν θέλω πια να δώσω, μεγάλωσαν....δεν θέλω πια να έχω έννοιες..δεν θέλω να κάνω τίποτα...μόνο να με ζεσταίνει ο ήλιος...να σκέφτομαι τα νιάτα μου,,,να έρχονται αργότερα και οι άλλοι να παίζω τάβλι, να πηγαίνουμε βόλτες, να πίνουμε ουζάκια και να πηγαίνω για ύπνο....Είσαι τρελή μάνα...Το λέει τόσο συχνά που κοντεύω να το πιστέψω....Επειδή δεν θέλω να φυλάω τα μωρά....αφού ότι και να κάνω το βρίσκει λάθος...τρέμω με την ιδέα ότι μπορεί να τύχει κάτι...απαπα........μακρυά...και που δέχτηκα να μείνουν μαζί μου το μετάνιωσα...άρχισε την κλάψα...που μας κόψαν τα επιδόματα, δεν βγαίνουμε...δεν βγαίνουμε....

ΠΑΙΔΙ

Δεν βγαίνουμε πια έτσι και αλλιώς....Πάει το χαρτζιλίκι...Αν δεν κάνουμε και καμιά κοπάνα δεν θα έχουμε τίποτα να θυμώμαστε όταν μεγαλώσουμε..μόνο την ξινή που μας βγάζει την πίστη...Τι δυσκοίλιο άτομο ρε πούστη μου είναι αυτό...Ήθελα νάξερα ..ληγμένα παίρνει...Να ρε..εδώ η γριά τόση ώρα έχει κλείσει τα μάτια και έχει μια ήρεμη έκφραση......πως τα καταφέρνει και κάθεται τόση ώρα ακούνητη? Λες να έπαθε τίποτα...? Ρε μαλάκα λες να πέθανε και γω να νομίζω ότι και καλά κοιμάται? Να την σκουντίξω...να την ρωτήσω,,να σηκωθώ να φύγω? Δεν υπάρχει και κανείς να ρωτήσω τι να κάνω...

ΓΙΑΓΙΑ

Τι να κάνω? Αυτήν την κόρη μου έδωσε ο Θεός..αυτήν θα υποστώ,,όσο μπορώ..Μετά θα της πω να πάρει μετάθεση για το χωριό, θα πουλήσω το σπίτι και θα πάω στο γηροκομείο..Ποιο καλά εκεί παρά με τους δικούς μου να με πληγώνουν συνέχεια ...Ώρες ώρες την νιώθω τόσο ξένη...

ΠΑΙΔΙ

Ξένη θα είναι η γιαγιά...Δεν μπορεί, τόσο πρωί να κάθεται στο πάρκο.....Μιλάω και γω που είμαι μικρός...Τι να πει και αυτή γριά γυναίκα ....Μόνη της θα ζει...δεν θα αντέχει την μοναξιά και βγαίνει στο πάρκο να δει κάνα άνθρωπο... Ευτυχώς άνοιξε τα μάτια της...τι θα έκανα αν πέθαινε έτσι ξαφνικά εδώ δίπλα μου.?? Θα ευχόμουν να άκουγα την στρίγκλα να μασάει τσίχλα σίγουρα... Όλα είναι σχετικά....Α ρε πατέρα! Είσαι μεγάλος....Όλο αυτό λέει και κοίτα φίλε, μου το κόλλησα.....θα περιμένω ακόμα λίγο και θα φύγω...βαρέθηκα ..Αν δεν έρθουν θα πάρω το λεωφορείο και θα πάω στην παραλία.. Θα κάνω και καμιά βουτιά..Τώρα πια τα νερά είναι ζεστά..Θα είναι ωραία τώρα στην παραλία..ήλιος, γλάροι, ζεστή άμμος...Τζάμι φίλε...τζάμι.... Δυο λεπτά και έφυγα για την θάλασσα...

Γιαγιά

Στην θάλασσα τώρα θα είναι τόσο όμορφα...Τα κύματα θα χτυπάνε την ακτή και θα κάνουν μουσική...ώρες μπορώ να κάθομαι να την ακούω..μαζεύεται στην άμμο, σέρνει τα χαλίκια, αναδιπλώνεται πιο βάθος και πάλι...σέρνεται...μαζεύεται...σέρνεται...μαζεύεται...Αχ πως την νοστάλγησα .Ο ήλιος είναι τόσο λαμπερός σήμερα..η ατμόσφαιρα τόσο καθαρή..θα φαίνεται ο ορίζοντας μέχρι πέρα...Θα πάω με το λεωφορείο στην παραλία. Ναι αυτό θα κάνω....Θα την πάρω τηλέφωνο από κει να μη φωνάζει ότι δεν της λέω που πάω. Νομίζει ότι είμαι μαθήτρια και πρέπει να της ζητάω την άδεια....

Παιδί

Άδεια από την σημαία σήμερα...τα βλαμμένα μάλλον τα πήρε ο ύπνος...θα πάω στην θάλασσα..θα πάρω τη μάνα μου από κει, να μη φωνάζει ότι δεν της λέω που πάω..νομίζει ότι ακόμα πρέπει να της παίρνω την άδεια...

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Μαθήματα ευγένειας - τρόπων - και απόψεων.

Χτες έγινε ο τεράστιος σεισμός στην Ιαπωνία.8.9 ΡΊΧΤΕΡ! Απίστευτη η καταστροφή και τα νέα για πιθανή διαρροή σε πυρηνικό εργαστήριο ανησυχεί μέχρι τρόμου όλον τον κόσμο.
Στο εσωτερικό τα νέα είναι 2 βήματα μπρος και δέκα πίσω, ενώ τα άσχημα που περιμέναμε στις 25 Μαρτίου, μάλλον τα αποφύγαμε.
Στην τάξη, είδαμε βίντεο με ομιλίες από το TED με θέμα την διαφθορά. Ο ένας ομιλητής ήταν από την Ινδία και μίλησε για τον οργανισμό που ίδρυσε με ασθενοφόρα και άλλες οργανώσεις καταγγελίας της διαφθοράς, ενώ στο άλλο βίντεο μίλησε ένας Γερμανός, πρώην διευθυντής της παγκόσμιας Τράπεζας στο Ναιρόμπι και τις προσπάθειες που είχε ξεκινήσει για να ποινικοποιηθεί στην Γερμανία η δωροδοκία. Ανέφερε τα βήματα και τις δυσκολίες για να συννενοηθούν οι μεγάλες εταιρίες να μην δωροδοκούν για να δεσμεύουν συμβόλαια.
Το αποτέλεσμα είναι ότι η διαφθορά βασίζεται σε ένα τρίγωνο όπου στις γωνίες του βρίσκονται οι πολίτες, η κυβέρνηση, και ο ιδιωτικός τομέας.

Για να μη σας κουράζω με λεπτομέρειες, που μπορείτε να τα δείτε στο TED, τα λόγια του κ.Πάγκαλου, όπως και των διαφόρων υπουργών, φαντάζουν γελοία και επιεικώς, παιδαριώδη...
Οι νουθεσίες για να μιλάνε οι συμπαριστάμενοι καλεσμένοι όπως πρέπει, με τον τόνο που πρέπει, οι νουθεσίες για το τι σημαίνει ευρεπή συμπεριφορά, οι υπαινιγμοί για το επίπεδο των συνομιλούντων τους, που με μία λέξη το μόνο που μπορώ να τα ονομάσω ,τσιριμόνιες, όχι μόνο με θυμώνουν αλλά και με προσβάλουν σαν πολίτη και σαν αντίληψη..

Και οι δύο ομιλούντες τόνισαν την αδυναμία του απλού πολίτη μπροστά σε αυτό το γενικευμένο φαινόμενο στον κόσμο. Με μια απλή παρομοίωση θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο πολίτης είναι ένα έντομο που παρά την θέληση του κολλάει σε ένα τεράστιο ιστό αράχνης.

Ο κ.Πάγκαλος, όπως και οι υπόλοιποι που είναι στο ίδιο μήκος κύματος, κατηγορούν το έντομο χωρίς να κάνουν τίποτα για να καταστρέψουν τον ιστό, αφού οι ίδιοι είναι μέρος του συστήματος που τον υφαίνει για δεκαετίες.

Σε μια εποχή που οι λέξεις κοντεύουν να χάσουν το νόημα τους, η επιβολή της ευγένειας μοιάζει με καρικατούρα θεατρικού ρόλου, ενώ οι καλοί τρόποι μετατρέπονται σε Δούρειο Ίππο επιβολής και καταστολής της δικαιολογημένης εκφρασμένης αγανάκτησης .

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Σχολικές εκδρομές!

Είναι η εποχή του χρόνου που γίνονται οι περισσότερες σχολικές εκδρομές.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να είναι κάποιος υπέρ η κατά, αλλά φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει άνθρωπος με στοιχειώδη λογική που να συμφωνεί ότι οι σχολικές εκδρομές είναι για να πίνουν όλη νύχτα και να παίρνουν τα σκυλάδικα με την σειρά, όσες μέρες είναι στην περιβόητη εκδρομή.
Οι επισκέψεις σε πολιτιστικά σημεία να γίνεται για ξεκάρφωμα, ενώ να συμβαίνουν τα ΑΠΙΘΑΝΑ,από κάθε άποψη...

Αν μπορούμε να διασφαλίσουμε μια εκδρομή, που να εξυπηρετεί τον εκπαιδευτικό και πολιτιστικό σκοπό της, τότε βέβαια και είναι ωφέλιμη για τα παιδιά..αλλά γιατί αυτό δεν διασφαλίζεται συνήθως?
Ακόμα υπάρχει η οικονομική επιβάρυνση των γονιών σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, και για πολλούς είναι σαν να τους βάζεις το μαχαίρι στο λαιμό..Πως να αρνηθούν αφού πάνε όλοι οι άλλοι?
Υπάρχουν και οι περιβόητοι χοροί των παιδιών που είμαι, κάθετα, οριζόντια και πλάγια, αντίθετη.
Πρώτα από όλα γίνονται σε μπαρ. Δεν μπορεί να βρίσκεται ένα ανήλικο-με την δικαιολογία του σχολικού χορού- σε μπαρ. Δεν πρέπει να πίνει αλκοόλ με τις έμμεσες η άμεσες ευλογίες μας.
Δεν επιτρέπεται-ηθικά- ούτε καν να υπονοείται ότι κάποια δραστηριότητα του σχολείου εξαρτάται η σχετίζεται με οποιαδήποτε τρόπο με την παραμονή ανηλίκων σε μπαρ...

Τα παιδιά καταναλώνουν πολύ χρόνο στο να σκέφτονται το πριν το μετά, το πως, και χάνουν τον προσανατολισμό τους που είναι άλλος. Κάποια παιδιά πρότειναν να βάζουν ένα ευρώ κάθε βδομάδα αντί να κάνουν χορό, αλλά τα υπόλοιπα αρνήθηκαν..
Φυσικά λόγος δεν πέφτει ούτε στους γονιούς ούτε στους καθηγητές..!!!!

Τι δουλειά έχει η πρώτη Λυκείου και η Δευτέρα να πηγαίνουν τριήμερες και τετραήμερες?
Θα πάει και η 3 Γυμνασίου 4ημερη νομίζω.
Η εμπειρία μου από τις εκδρομές του γιού μου, είναι πολύ καλή..Σε όσες εκδρομές πήγαν πέρασαν πολύ καλά, οι καθηγητές τους πρόσεξαν και δεν τα έκαναν...αμέρικαν μπαρ.. Είναι όλα πολύ καλά παιδιά , ευτυχώς!. Αλλά δεν είναι όλες οι περιπτώσεις έτσι..

Αυτές τις μέρες η 3 Λυκείου έχει πάει στα Χανιά. Έμειναν όμως μερικά παιδιά πίσω. Στο σχολείο τους είπαν ότι δεν θα κάνουν καθόλου μάθημα και δεν θα πάρουν απουσίες.
Δηλαδή λίγο καιρό πριν τις πανελλήνιες δεν μπορούν να κάνουν μια επανάληψη, μια άσκηψη, μια εξήγηση? Κατά τα άλλα σκίζονται για τα παιδιά μας!!! Ας είναι καλά τα φροντιστήρια, αλλιώς θα πήγαινε να δώσει πανελλήνιες ...κατεθείαν...Την άλλη βδομάδα έχουμε την 25 μετά Πάσχα μετά...Μάιος...

Όταν αρχίζουν οι 3μερες και οι 4ημερες από το Γυμνάσιο ποιος ο λόγος της πενταήμερης?

Άλλωστε, όλα τα παιδιά πάνε τις βόλτες τους, πάνε διακοπές, ξέρουν τι υπάρχει, δεν είναι όπως παλιά που τα παιδιά πήγαιναν φαντάροι και γαμήλιο ταξίδι πέρα από το χωριό τους!!

Βλέπω το τι γίνεται στην Ιαπωνία και .....έχω σοκαριστεί, επομένως το κλείνω εδώ...

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Κριτική εκ του ασφαλούς...

Είχα μια κουβέντα με έναν ανώνυμο σχολιαστή στο πιο προηγούμενο ποστ, και η αλήθεια είναι ότι παρασυρόμαστε εμείς στα προσωπικά μπλοκς και γράφουμε όπως αισθανόμαστε πιο πολύ από ότι σκεπτόμαστε πολλές φορές.
Είναι, θα μου πεις, το ημερολόγιο μας. Απλά το διαβάζουν και άλλοι. Τώρα, μεταξύ μας, δεν το πιστεύουμε και πολύ αυτό ε?
Το ημερολόγιο το κανονικό δεν είναι παρά μόνο για μας, για όσους έχουν τέλος πάντων.
Είπαμε ότι είναι μέσω επικοινωνίας, και αυτό είναι πολύ πιο σωστό, για όλους τους λόγους που όλοι οι μπλόγγερ ξέρουν, ειδικά οι παλαιότεροι..
Είπαμε ότι είναι πλατφόρμα ενημέρωσης και κριτικής..
Για ενημέρωση διαβάζω άλλους, όσο για την κριτική...μπορεί να έχω κάνει πολλές φορές, αλλά πραγματικά, πόσο αμερόληπτη είμαι?
Είναι καλά να μιλάμε για ανθρώπους που είναι μακρυά και που ποτέ δεν θα γνωρίσουμε, η δεν θα διαβάσουν αυτά που τους σέρνουμε. Είναι κριτική εκ του ασφαλούς και αυτή πάνω κάτω κάνουμε όλοι. Για αυτό τον λόγο τα μπλόγκς πρέπει να μείνουν ανώνυμα, χωρίς δεσμεύσεις, υποχρεώσεις, εκβιασμούς, ακόμα και ηθικά διλήμματα, όταν υπάρχει συγγενική η κοινωνική θέση, κλπ..
Για το επίπεδο? Μπορούμε να μιλάμε το ίδιο όπως στα υπόλοιπα?
Όχι, είναι η μαύρη αλήθεια. Το έναν τον ξέρεις από μικρό παιδί, τον άλλο τον έχεις κουμπάρο, τον πάρα πάνω συγγενή, την άλλη φίλη....Πως να πεις αυτά που θέλεις όχι γιατί θα εκτεθείς, αλλά γιατί απλά -τις περισσότερες φορές- δεν θέλεις να τους στεναχωρήσεις?

Μια άποψη είναι ότι αφού μπαίνεις μπροστά και γίνεσαι δημόσιο πρόσωπο, θα πρέπει να σου ασκείτε κριτική από τους πολίτες όλους, και όχι μόνο δημοσιογράφους . Ο πολίτης σε ψηφίζει ο πολίτης σε κρίνει.. Πως όμως να ξεχωρίσεις τις ιδιότητες χωρίς να στεναχωρήσεις αυτούς που συμπαθείς σαν άτομα?

Είπα τον ΓΑΠ και τον Καραμαν-Αλή προδότες..Μεγάλη κουβέντα θα μου πεις...Και όμως, την πιστεύω απόλυτα. Πάντα οι αρχηγοί είναι υπεύθυνοι ..Το να μη αποδίδουμε σε κανέναν ευθύνη, έχει σαν αποτέλεσμα να μην την αναλαμβάνει και κανείς, και στο τέλος να μην τιμωρείτε κανείς. Από την άλλη, τα εύσημα όλοι τρέχουν πρώτοι πρώτοι να τα πάρουν, όπως και τα βραβεία και τις διακρίσεις..

'Ομως εδώ? Τι να πω? Είπα και το όνομα μου και δεν μπορώ να γράψω μυστικά βλέπεις και έχω βάλει απαγορευτικό στον εαυτό μου. Απαγορευτικό μεν, αλλά το αυτοκίνητο στην παραλία πήγαινε από λακκούβα σε λακκούβα..Με το διπλανό παίζαμε τρίλιζα μέσα στους δρόμους..Στην τρίτη λακκούβα αριστερά τον νίκησα!!!
Απαγορευτικό μεν, αλλά εκείνοι οι 300 περίπου ψήφοι που ούτε μάρκες στο Καζίνο να ήταν, μια πήγαιναν στο ένα όνομα και μια στο άλλο, εδώ μου έχουν κάτσει...
Απαγορευτικό μεν, αλλά , συγνώμη, τι δουλειά έχουν οι βούρτσες με τις...( Να χαθείτε, δεν ντρέπεστε!!) μούφες?
Απαγορευτικό ξεαπαγορευτικό, οι τσαμπουκάδες μερικών μερικών ακυρώνουν τις προσπάθειες των υπολοίπων...μάλλον θα αραιώνουμε σιγά σιγά..( γρίφοι για γερούς λύτες)

Βλέπω ανακοινώσεις στον τύπο ότι η Μπιρμπίλη το πήρε πίσω και θα μπορούν να κτίσουν στα 4 στρέμματα και όχι στα 10 όπως είχε πει. Ε, μα..!! Τι είχε νοήσει η γυναίκα, δεν καταλαβαίνω! Τώρα να δεις τι έχει να γίνει! Θα αρχίσουν όλοι οι τοπικοί βουλευτές να τσακώνονται ποιός την πρωτοέπεισε να το πάρει πίσω!!

Άλλο νέο , θα γίνει το Αιολικό Πάρκο! Ειρωνεία είναι ότι έπεσε ο πυλώνας με τον αέρα και έμειναν η Άνδρος και η Τήνος χωρίς ρεύμα. Εμείς μένουμε πιο συχνά που έχουμε τον υποσταθμό της ΔΕΗ δίπλα, επομένως.... Το Αιολικό Πάρκο έρχεται - το ρεύμα φεύγει....
Και στην Αφρική που έχουν τα πετρέλαια, πάνε με τα κάρα...Εξαρτάται πως θα το διαχειριστούν οι αρμόδιοι, να εξασφαλίσουν μερικά πράγματα. Μετά όμως να μη λένε ότι δεν έχουν ευθύνη!
Το θέμα με τα φωτοβολταικά κόλλησε στον νομό μας..Να σας πω, από μια άποψη καλύτερα..
Η Τεχνολογία τους έχει προχωρήσει πολλές και τώρα μοιάζουν με φιλμ!! Να μη γεμίσουμε και τα χωράφια με την παλιά τεχνολογία, να αδειάσουμε τα εργοστάσια τους!

Για να δούμε λοιπόν τι θα δούμε...προσεχώς στις πλαγιές μας!





Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Εύρεση εργασίας.

Όλοι μιλάνε για το πόσο δύσκολο είναι να βρει κάποιος δουλειά στις μέρες μας, και όμως όλα δυνατά. Για αυτό μην απογοητεύεσαι αν ψάχνεις για δουλειά, υπάρχει ελπίδα.
Τον τελευταίο καιρό 2 γνωστά μου νέα παιδιά βρήκαν δουλειά και μάλιστα καλή.
Στην πρώτη περίπτωση το κλειδί ήταν η εξειδίκευση και στην δεύτερη η πολύ καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας και ένα πτυχίο άσχετο με τη θέση.
Το πόσα βιογραφικά είχε στείλει, ούτε καν τα θυμόταν πια. Το πόσες συνεντεύξεις πήγε και το πόσα μειλ έστειλε και πήρε, αν τα μαζέψει θα κάνει βιβλίο.
Μη χάνετε λοιπόν το κουράγιο σας όσοι ψάχνεται για κάποια δουλειά.
Μπορεί να χρειαστεί να ψάχνεται σε άλλους τομείς, αλλά μπορεί να είναι και καλύτερα...
Πρέπει να κρατάμε την αισιοδοξία μας, όλοι, και να μην αφήνουμε την γενική απαισιοδοξία να καταβάλει τους νέους ανθρώπους και να τους φέρνει στα όρια της απελπισίας.

Θα μου πείτε ότι είναι μόνο 2 περιπτώσεις. Και όμως δεν είναι μόνο 2. Όλους τους ο κύκλος που έψαχνε δουλειά από το Φθινόπωρο, σιγά σιγά ,ένας ένας , όλοι βρήκαν. Έλιωσαν βέβαια σόλες στο περπάτημα και οι αποστολές βιογραφικών ήταν στην ημερήσιο πρόγραμμα, αλλά υπήρξε θετικό αποτέλεσμα.

Θα ήθελα όμως να παρακαλέσω, αν κάποιος που είναι από την άλλη πλευρά που διαβάζει, μην ταλαιπωρείτε τα παιδιά αν η αγγελία είναι για τα μάτια του κόσμου. Μην τα υποβάλλεται σε εξουθενωτικές δοκιμές και καψόνια και μετά να μην μπαίνετΕ στον κόπο να τους πείτε ένα λυπάμαι πολύ, αλλά δεν... Τα καημένα περιμένουν με μια τρομερή αγωνία...

ΚΑΙΡΙΚΆ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ-ΠΑΡΕΛΑΣΗ 25ΗΣ- ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΚΑΙΡΑ!!

Έξω χιονίζει και οι ελπίδες για να δούμε άσπρη μέρα όλο και μεγαλώνουν αν και ο ήλιος που προσπαθεί να νικήσει τα σύννεφα μας δείχνει το αχνό του φως σαν το διάφραγμα του φακού που ανοίγει και κλείνει...
Ο καιρός βοήθησε και τα στατιστικά μου αφού χτες ήταν μια καταπληκτική μέρα για τα νούμερα.αφού σκέφτομαι να τα ανακοινώσω στο Άλτερ και όπου αλλού διαβάζουν στατιστικά και νούμερα.
Βέβαια, όλα είναι σχετικά..Για κάποιον που έχει κάθε μέρα 300 επισκέπτες οι διακόσιοι είναι λίγοι, για κάποιον όμως που έχει περίπου από 50 μέχρι 100 το 200 είναι ένα εκπληκτικό νούμερο.
Μου θυμίζει μια κουβέντα που έκανα κάποτε με κάποιον για τις γυναίκες και κατά πόσο είναι αποδεκτό απο την κοινωνία να έχουν ελεύθερες σεξουαλικές σχέσεις.
Λοιπόν αν μια γυναίκα μένει στην Αθήνα το να έχει μέχρι τα 25 (ας πούμε) 10 εραστές ,δεν είναι τίποτα.
Αν μένει σε μια πόλη με 1000 άτομα, η κοπέλα είναι μια απελευθερωμένη γυναίκα,
Αν όμως μένει σε ένα χωριό με 10 άντρες, τότε είναι νυμφομανής..
Όλα είναι σχετικά λοιπόν σε κάθε περίπτωση...

Η 25 Μαρτίου πλησιάζει αλλά δεν θέλω να πάνε τα παιδιά στην παρέλαση...Πρώτα από όλα, έχουμε παραχωρήσει την εθνική μας κυριαρχία και επομένως η παρέλαση για να τιμηθεί η ελευθερία δεν ευσταθεί.
Δεύτερον, αφού πιστεύω ότι ο Παπανδρέου είναι προδότης και ο Παπακωνσταντίνου το τσιράκι του, πως θα πάνε τα παιδιά μου να αποδώσουν τιμές στην κάθε πολιτεία?
(Πολιτικά το εννοώ δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους εδώ, αλλά είναι οι αντιπρόσωποι του κράτους στην περιοχή). Αφού δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, θα κάνω αυτό.Δεν θα το καταλάβει κανείς, αλλά ένιωθα μια περηφάνια στις παρελάσεις, ένα καμάρι, μια ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, τώρα δεν τα νιώθω και δεν θέλω να πάω.

Αν δεν πάω εγώ δεν θα το καταλάβει κανείς, αλλά αν δεν πάνε και πολλοί άλλοι?
Αν αρνηθούν οι γονείς να στείλουν τα παιδιά τους στην παρέλαση και να δικαιολογήσουν την απουσία τους με το σκεπτικό ότι δεν αποδίδουμε τιμές σε κυβέρνηση κατοχής?

Θα μου πείτε, και αν ήταν ο συνδυασμός που στήριζες στον Δήμο θα έλεγες τα ίδια..?
Τα ίδια έλεγα, αλλά μπορεί να μη το έκανα κιόλας, για να είμαστε ειλικρινείς..

Κατά τα άλλα, ο καιρός για τις πανελλήνιες πλησιάζει, και έχω ένα άγχος άλλο πράγμα.
Για αυτό και τα πολλά ποστ..Τι να κάνουμε? Ο καθένας το ρίχνει όπου μπορεί να ηρεμήσει..
Έχω να πάω και ένα ταξίδι την άλλη βδομάδα...να περάσει ο καιρός να δούμε που θα βρεθούμε και αν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε!! Ουφ..ουφ...

Είδατε χτες τον Λαζόπουλο? Που έλεγε η Κούλα ότι πήγε κομμωτήριο και την πήρε απο πίσω μια Μερσεντές-γκρί- και του είπε -με το δάκτυλο σηκωμένο- ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΑΧ-ΚΟΥΛΑ!
Πολύ μας φοβάμαι μην αρχίσουμε μετά την 25 Μαρτίου να λέμε, ¨Εγώ είμαι η Αχ-Σοφία,
η Αχ-Ευλαμπία, ο Αχ-Μάρκος...κλπ!
Μια χώρα Αχ-Ελλάδα !

Αχ-Ελλάδα σ'αγαπώ, που λέει και το τραγούδι....

Αχ, πρωί πρωί, Άντε, ΚΑΛΗΜΈΡΑ!

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

H Γιορτή της Γυναίκας..

Το μόνο που έχει σχέση η σημερινή γυναίκα με την γιορτή της Γυναίκας είναι τα γ..
Κατά τα άλλα το διεστραμμένο πλανητικό μυαλό που κανονίζει τα έργα των ανθρώπων, φροντίζει πάντα η γυναίκα να επιβαρύνεται πολλαπλούς ρόλους ..
Τι να φταίει άραγε και δεν μπορεί ποτέ να ηρεμήσει...
Που έδωσε το μήλο?
Αν το ήξερε θα έδινε ένα αγγούρι να έχει να πορεύεται και ο Αδάμ και όλοι οι απόγονοι.

Στην πορεία της Ιστορίας υπήρξαν πολλές γυναίκες που προσπάθησαν να βάλουν όχι μόνο την γυναίκα αλλά και την ανθρώπινη υπόσταση σε ένα καλύτερο θαυμαστό και ιδεατό κόσμο, ωστόσο το μόνο που κέρδισαν ήταν την απαξίωση την χλεύη και σε πολλές περιπτώσεις τον θάνατο.

Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να γιορτάσω αύριο..Τι νόημα έχει οι γυναίκες να πηγαίνουν σε ταβέρνες και μπαράκια και να κάνουν και καλά ότι γιορτάζουν..Τι?
Το δικαίωμα ψήφου?
Αν το ήξεραν οι σουφραζέτες το που θα καταντούσε το θέμα, δεν θα έμπαιναν στον κόπο να κάνουν τόσο αγώνα..
Από που να αρχίσω και που να τελειώσω..

Εντάξει, παράπονο προσωπικά δεν έχω..Όχι ότι δεν καταλαβαίνω ότι πάαααρα πολλοί άντρες δεν με θεωρούν προσωπικότητα..Θυμάμαι στο μαγαζί του πατέρα μου που δούλευα μικρή, έμπαιναν μέσα τα παππούδια και με ρωτούσαν ενώ με κοιτούσαν με άδειο βλέμμα ¨Είναι κανείς εδώ?¨

" Τι κανείς κύριος και γω τι είμαι?"
" Εσύ είσαι κορίτσι!!"

Πολλά νεύρα είχα τότε που τα άκουγα αυτά, αλλά και μετά τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα.
Γύρισα στην δουλειά 20 μερών λεχώνα και η πελάτισσα που παραπονέθηκε ότι το βλαστάρι της δεν πήγε καλά στο διαγώνισμα επειδή τον παράτησα!!! Δεν της έφταναν οι δυο που είχα αφήσει στην θέση μου, ήθελε εμένα! Και ήταν και γυναίκα και μάνα! Τι να περιμένω από τους άντρες!

Εμένα δεν μου αρέσει να βλέπω κέντρα γεμάτα γυναίκες, ούτε γεμάτα με μόνο άντρες..Μου αρέσουν τα μιξ!
Τα μιξ, τα ρεμίξ, και ο Αστερίξ!

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ

Κάνει κρύο, ο χιονιάς πλησιάζει, και ετοιμάζεται να σκοτώσει μικρόβια και μύγες.
Από αυτήν την πλευρά, είναι πράγματι μια καθαρά Δευτέρα.
Κατά τα άλλα η Δευτέρα είναι σαν τα βρώμικα της Ομόνοιας...Νόστιμα από την μια, με απρόβλεπτες επιπτώσεις από την άλλη.
Οι λαγάνες και τα λοιπά σαρακοστιανά θα πάρουν την θέση που τους αρμόζει πάνω στο τραπέζι και λόγω μιας νηστείας που δεν θα γίνει, θα φορτωθούμε θερμίδες άδικα,για το καλό της ημέρας...

Έβλεπα τα καρναβάλια στην τηλεόραση χτες, και όσο συναρπαστικό ήταν το καρναβάλι στην Κοζάνη, τόσο χαζά μου φάνηκαν τα υπόλοιπα.

Από την μια το καρναβάλι, ιεροτελεστία..Με αναφορές στην Αρχαία Ελλάδα, ακόμα και το νερό που ρίχνουν οι νοικοκυρές στην πόρτα για να έχει καλό δρόμο ο καρναβαλιστής, προέρχονται από τις Χοές..Οι στολές από τα ανθεστήρια, κλπ..

Από την άλλη, στολές, Μπόμπ ο Σφουγγαράκης και λοιπά τηλεοπτικά η αδιάφορα θέματα.

Βέβαια ο ΓΑΠ είχε ντυθεί στον Μαραθώνιο ο Ποδηλάτης με το μαύρο κολάν, δίνοντας καθαρά το σήμα για τις μαύρες μέρες που μας επιφύλασσε, αλλά για άλλη μια φορά δεν το καταλάβαμε..

Ήταν πολλαπλά τα μηνύματα εκείνης της εμφάνισης.
Εκτός από το μαύρο χρώμα, ήταν και λίκρα ...Στενό και κολλάει πάνω σου..
Ήθελε να δηλώσει ότι το κολάν θα είναι η Τροικα.
Επίσης δεν τερμάτισε...Αυτό σήμαινε ότι θα φύγει πριν το τέλος του αγώνα....

Σε αυτήν την εποχή που διαβάζουμε τα σημάδια σαν τους οιωνοσκόπους, όλα μετράνε και όλα δείχνουν ότι ο ΓΑΠ δεν ντύθηκε έτσι στον μαραθώνιο επειδή είναι εντελώς εκτός θέματος, αλλά για να στείλει να μηνύματα του....

Στο άμεσο μέλλον ο μόνος που θα την βγάζει καθαρή, είναι η Καθαρά Δευτέρα....

Στην τηλ, βλέπουμε τα δύστυχα πλάσματα της Υπατείας..Δεν είναι άλλη μια τραγική ειρωνεία?
Στο κτήριο που έχει το όνομα αυτής της Μεγάλης Προστάτιδας του Ελληνικού πνεύματος, η ανθρώπινη ζωή κινδυνεύει.. Η κυβέρνηση άφησε τα πράγματα να φτάσουν μέχρι εδώ, και τώρα το κλοιός πιέζει...Είναι σαν και αυτούς που αφήνουν το σφράγισμα γιατί φοβούνται τον οδοντίατρο και στο τέλος πάνε για εξαγωγή....
Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να γίνει, αλλά η κατάληξη βαραίνει τους υπεύθυνους. Φαντάζεστε το τι θα γίνει αν ξεσηκωθούν όλοι οι μετανάστες?
Ποιος θα την βγάλει καθαρή τότε?

Ξαναγυρνώντας στο καρναβάλι σκέφτομαι ότι οι παραδόσεις κατάφεραν να μεταφερθούν από γενιά σε γενιά τόσες χιλιάδες χρόνια παρά τα βάσανα τις κατακτήσεις την φτώχεια και την πείνα που πέρασε τούτος ο λαός...
Σκέφτομαι την ψυχική δύναμη και την πίστη ότι είναι αναγκαία η διαιώνιση τους.
Στην εποχή μας άραγε έχουμε την ίδια πίστη η θα αφεθούμε στην άρνηση του να κάνουμε οτιδήποτε όταν δεν υπάρχει κάποιο χειροπιαστό όφελος?

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Η γουρούνα...

Πέρυσι, τέτοια εποχή, ένας μαθητής είχε μια κάπως παράξενη συμπεριφορά.
Μια συμπεριφορά που με έκανε να ανησυχώ, με μεταπτώσεις, μεγάλη συναισθηματική αστάθεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση και συχνά κλάματα.
Ξέροντας το περιβάλλον του, προσπαθούσα να του τονώσω την πίστη στον εαυτό του, να του δίνω τόση σημασία όσο χρειάζεται από την μια, χωρίς να φαίνεται ότι τον ξεχωρίζω όμως από τους άλλους. Είχαμε κάνει αρκετά θετικά βήματα, όταν αποφάσισε ότι η ώρα μια μέρας δεν τον βόλευε γιατί δεν ήθελε να διαβάσει από την προηγούμενη για τα αγγλικά, μιας και εκείνη η μέρα ήταν επιβαρυμένη από το σχολικό πρόγραμμα.
Έτσι λοιπόν, μου ανακοίνωσε ότι δεν θα έρχεται. Του είπα να διαβάζει από πριν, γιατί έτσι και αλλιώς δεν μπορώ να αλλάξω το πρόγραμμα στην μέση της χρονιάς.
Μια μέρα λοιπόν ήρθε στην μέση της ώρας μέσα στα μούτρα, και δεν τον ρώτησα τι έχει, παρά συνέχισα το μάθημα.
(Συνήθως είχαμε μια μικρή κουβέντα πριν το μάθημα και αρχίζαμε όταν άλλαζε διάθεση)

Την άλλη μέρα ήρθε η μαμά του και απαίτησε να αλλάξω ώρα γιατί θα άλλαζε δασκάλα.
Της εξήγησα ότι δεν γίνεται, και ότι δεν υπήρχε πρόβλημα μιας και θα μπορούσε να διαβάζει για κείνη την ημέρα κάποια άλλη μέρα αφού αυτό το μάθημα το είχαμε μόνο εκείνη την ημέρα. Συνέχισε λέγοντας ότι δεν του δίνω σημασία και δεν τον προσέχω. Εκεί εκνευρίστηκα πάρα πολύ, και ύψωσα την φωνή μου, (γιατί εν τω μεταξύ συνέχιζε να μιλάει χωρίς να με αφήσει να της εξηγήσω) και της είπα να πάει όπου θέλει αλλά είχε άδικο.
Δυνάμωσε ακόμα περισσότερο την ένταση και μου ζήτησε τα λεφτά του μήνα πίσω, που παρεπιπτόντως ήταν τέλος του μηνός και έμεναν μόνο λίγες ώρες να καλυφθεί ο μήνας..
Έκανε ότι δεν άκουσε, μπορεί και πράγματι να μην κατάλαβε τι της είπα χαμένη στο δικό της σκεπτικό..
Δεν ήθελα να εκνευριστώ περισσότερο και της είπα να κάνει ότι καταλαβαίνει..
Πήγα σε ένα άλλο δωμάτιο, και κείνη ενώ αρχικά έκανε ότι έφυγε, έμεινε στην αυλή και άρχιζε να φωνάζει..
Για την κούραση του άντρα της, τα λίγα λεφτά που τους τα -έτρωγα εγώ!- για τα βάσανα και τις δυσκολίες , για το παιδί και τα παράπονα του...
Την άκουγα που φώναζε και ήλπιζα να σταματήσει και να φύγει, μιας και υπήρχαν και τα παιδιά της επόμενης ώρας στην αυλή και την άκουγαν, νιώθοντας χάλια όπως είναι φυσικό..

Όσο δεν έβλεπε να βγαίνω και να της απαντώ, τόσο εκνευριζόταν, και φώναζε ότι κρυβόμουν επειδή ήμουν ένοχη, και στο τέλος ανάμεσα σε φωνές και κλάματα άκουσα να με φωνάζει γουρούνα!
Τότε, όλος ο εκνευρισμός μου έφυγε! Έβαλα τα γέλια! Βγήκα έξω και πολύ ήρεμα, γελώντας, την έπιασα από τους ώμους, της είπα, ¨Έλα καλή μου να μιλήσουμε ήρεμα,,έλα να δεις ότι δεν είναι έτσι όπως στα λέει ο μικρός..Φώναξε τον να δεις..¨
Η καημένη σχεδόν κατέρρευσε, ντράπηκε, όλος ο θυμός εξαφανίστηκε, και έμεινε εκεί μια μαυροντυμένη πληγωμένη μάνα που κάθε τι που στεναχωρεί το παιδί της, γίνεται θανατερό βέλος για την καρδιά της.
Ο μικρός λοιπόν, είπε ότι η μόνη φορά που δεν τον πρόσεξα ήταν όταν μπήκε στην μέση του μαθήματος, ότι αν δεν βαριόταν θα προλάβαινε να κάνει τα μαθήματα του, ότι πάντα του στέκομαι και τον βοηθάω..
Η μαμά του τον ρώτησε γιατί τότε την αναστάτωσε και την έκανε να στεναχωρηθεί και να μιλήσει και τόσο άσχημα σε μένα...Δεν απάντησε ο μικρός..Ήταν όμως τόσο ευχαριστημένος που μας έκανε να ασχοληθούμε τόσο πολύ με αυτόν..Όταν τον ρώτησα αν αυτό ήθελε, το παραδέχθηκε με αμήχανο χαμόγελο..
Η καημένη, είχε χάσει τον αδελφό της πριν μερικές βδομάδες, ήταν τόσο φορτωμένη συναισθηματικά, που το παραμικρό ήταν αρκετό για να την αποσταθεροποιήσει τελείως.
Όταν ηρέμησε και μου ζήτησε χίλιες φορές συγνώμη, έφυγε..

Η αλήθεια είναι ο μικρός δεν ξαναδημιούργησε τέτοιου είδους πρόβλημα και όσο περνάει ο καιρός τα πάει καλύτερα, τουλάχιστον συναισθηματικά. Από τότε που πίστεψε ότι το ενδιαφέρον είναι ειλικρινές αλλά και με όρια, η συμπεριφορά του προσαρμόστηκε ανάλογα.

Τα παιδιά της επόμενης ώρας που τα είχαν ακούσει όλα αυτά, όταν μείναμε μόνοι μας, γελάσαμε με την ψυχή μας με τη λέξη γουρούνα, τους εξήγησα ότι τα βάσανα τον άνθρωπο τον κάνουν να παραφέρεται, και συνεχίσαμε με τελείως διαφορετικό κλίμα από αυτό που ξεκινήσαμε.

Αυτές τις μέρες που η υπομονή χάνεται εύκολα, τα μέτρα αλλάζουν κάθε στιγμή, και το κάθε προσωπικό δράμα επιρεάζει την ψυχολογία των γύρων μας, ας κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, ας δείξουμε κατανόηση και ταπεινότητα αν χρειαστεί...Και ας θυμηθούμε αυτό που λέγαν οι παλιοί..Όποιος δεν εμίλησε, δεν εμετανόησε..!