Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Ο Άλλος και μεις..

Είναι τόσο ενδιαφέρον να παρακολουθείς τις ανθρώπινες αντιδράσεις!
Το πόσο καλά ξέρουμε όλοι το τι πρέπει να κάνει κάποιος άλλος σε κάθε περίπτωση, είτε την έχουμε ζήσει είτε όχι, το πόσο σαφή εικόνα έχουμε για την σωστή συμπεριφορά, για πόσο απ έξω παίζουμε και την παραμικρή λεπτομέρεια ακόμα και στις πιο αδιόρατες αποχρώσεις, το πως θα πρέπει κάποιος άλλος να αντιμετωπίζει την ζωή, τα προβλήματα, τις δυσκολίες, τα αδιέξοδα!

Όλα αυτά για τους άλλους///Για μας όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.
Όχι απλά ζητάμε αλλά απαιτούμε την κατανόηση των γύρων μας σε κάθε συμπεριφορά μας, βρίσκουμε δικαιολογίες για όλες μας τις πράξεις, νταντεύουμε τον αγαπημένο μας εαυτό και αντί να τον επιπλήξουμε τουλάχιστον, τον κερνάμε γλυκάκια για να παρηγορηθεί.
Όποιος κάνει νύξη για τις πράξεις μας, έστω και αναφορικά θυμώνουμε, εκνευριζόμαστε, τους διαγράφουμε από φίλους και σε μερικές περιπτώσεις, τους κόβουμε και την καλημέρα..

Άλλωστε, ποιοι είναι αυτοί που θα πουν για  μας?
Σωστά?
Σωστά!

Μεταφέρουμε αυτήν την αντίληψη και στα παιδιά μας, και τους φωλιάζουμε την ιδέα ότι κανείς μα κανείς, δεν μπορεί να κρίνει τις πράξεις τους, να τους υποδείξει τι να κάνουν, ούτε καν να τους συμβουλεύσει.
Μάλιστα, προχωράμε πιο πέρα, και λέμε στα παιδιά μας. "Αν ο δάσκαλος σου πει τίποτα, να του πεις ότι έχω τους γονείς μου να μου μάθουν το σωστό και εσείς δεν έχετε καμιά δουλειά ..'

Έτσι λοιπόν ενώ έχουμε τα μάτια μας 14 για τους άλλους, τα κρατάμε κλειστά για τον εαυτό μας και αυτό στο τέλος έχει σαν αποτέλεσμα, να γινόμαστε άτεγκτοι, σκληροί, πολλές φορές αχάριστοι και πάντα εγωκεντρικοί.

Όμως τα έργα τέχνης τα θαυμάζεις από μακρυά. Τους πίνακες, τα αγάλματα, όλα αυτά που αποθεώνουν την ανθρώπινη ψυχή και διανόηση, τα κοιτάς πάντα καλύτερα από κάποια απόσταση.
Ίσως το να μην στεκόμαστε με ένα μεγενθυτικό φακό πάνω από τους άλλους, μας βοηθήσει να αγαπήσουμε περισσότερο τον...πλησίον...να καταλάβουμε την ολότητα του και μέσα από αυτό, να δούμε και τον εαυτό μας με άλλα μάτια.

Η αυτογνωσία θέλει πολύ δουλειά όπως και η καλοσύνη.
Αυτά τα δύο δεν είναι εγγενή χαρακτηριστικά αλλά επίκτητα, για αυτό και πολύτιμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου