Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Ο κ.Δημήτηρης και η τάξη του.

O κύριος Δημήτρης φύσαγε και ξεφύσαγε ανεβαίνοντας τις σκάλες για την τάξη.
Το κουδούνι είχε κτυπήσει και τα παιδιά τον προσπερνούσαν στον διάδρομο πετώντας χαμογελαστές καλημέρες, ενώ μερικοί αργοπορημένοι ανέβαιναν 2, 2 τα σκαλιά να προλάβουν να μπουν στην τάξη πριν εκείνον.
Όταν έφτασε στην πόρτα, κοντοστάθηκε, πήρε μια βαθιά αναπνοή και μπήκε να αντιμετωπίσει για άλλη μια φορά την δύσκολη τάξη που είχε αναλάβει.

Γέλια, κουβέντες, τσάντες να πέφτουν με θόρυβο, καρέκλες να τρίζουν στο μωσαικό, και ο κ.Δημήπτρης στάθηκε και κοίταξε τους μαθητές του σκεφτικά.
"Πώς μπορώ να τους κάνω μια συνεργάσιμη ομάδα?" Αναρωτήθηκε για πολλοστή φορά αυτήν την χρονιά.

Στο τέλος είπε.
"Ανοίξτε τις σημείωσεις σας με τις εξισώσεις.

¨Κύριε, δεν τις έχω!" Ακούστηκε από την αριστερή σειρά ο Λευτέρης.
"Ούτε και γω κύριε!" συμπλήρωσε ο Γιώργος!

'Γιατί βρε παιδιά!? Τι είπαμε!!?  Να μελετήσετε τις σημειώσεις και να εξηγήσουμε τις ασκήσεις! Αναστασία παιδί μου, δεν έβγαλες τις φωτοτυπίες που σου είπα?"

"Μα κύριε, ήταν ακριβές και το χαρτσιλίκι μου δεν έφτανε! Ο Νίκος μου είπε ότι δεν πειράζει!"
Απάντησε η Αναστασία τινάζοντας χαριτωμένα την μακρυά της φράτζα!"

Ο κ.Δημήτρης ένιωσε το αίμα να ανεβαίνει στο δεξιό μηνίγγκι που άρχισε να κτυπάει επικίνδυνα!

' Πάει! Θα μου ανέβει η πίεση πάλι! Δεν την γλυτώνω!" σκέφτηκε ο καθηγητής ενώ τα παιδιά τον κοίταζαν με μια ψεύτικη στεναχώρια που δεν είχαν τις σημειώσεις και φυσικά θα γλίτωναν την εξέταση. Στο  τέλος γύρισε προς το θρανίο που καθόταν ο Νίκος.

"Δεν μου λες Νικολή! Γιατί είπες τέτοιο πράγμα στο κορίτσι? '
"Γιατί είμαι πρόεδρος του δεκαπενταμελούς και δεν μπορούμε να χαλάμε τα λεφτά της τάξης για φωτοτυπίες, τα μαζεύουμε για την εκδρομή!"

"Άκου να σου πω παιδί μου! Εδώ θα κάνεις ότι σου λέω εγώ! Τ 'ακούς? Να δώσεις αμέσως τα λεφτά να πάει η Αναναστασία στο διάλειμμα και να τις έχουμε την δεύτερη ώρα!"

"Κύριε, κύριε!" Πετάχτηκε από το δεύτερο θρανίο η Γιωργία.
' Δεν τα φυλάει για την εκδρομή, τον είδα που πήγε με τον Κωστάκη και τον Σταμάτη για καφέ και κεράσανε και τους φίλους τους!

'Καρφί ε. καρφί!" πετάχτηκε η Μαρία! "Μην την ακούτε κύριε! Από τη ζήλια της τα λέει που δεν την ψηφίσανε τα παιδιά ! Εγώ έχω το ταμείο και δεν λείπει τίποτα!"

Τα παιδιά πήραν θέση για να κάνουν χάζι, ο κ.Δημήτρης έψαχνε να βρει πως ξέφυγε το θέμα από τις εξισώσεις και πήγε για καφέ!

' Ελάτε ρε παιδιά να συντονιστούμε λίγο! Επιτέλους! Θα περάσει η ώρα και δεν θα έχουμε κάνει τίποτα! Λοιπόν, έλα εδώ Αναστασία, πάρε τα λεφτά και μου τα δίνετε μετά, άντε γρήγορα! Βγάλτε οι υπόλοιποι το πρόχειρο να κάνουμε επαναλήψεις στις ταυτότητες και να δούμε και την παραγοντοποίηση!
' Ακου να σου πω δάσκαλε! Εμείς ήρθαμε να κάνουμε τις εξισώσεις δεν θα μας τα αλλάξετε τώρα!" πετάχτηκε η Ρόδο που τόση ώρα σχεδίαζε τα καράβια που περνούσαν από το βάθος..

Ο κύριος Δημήτρης δεν άντεξε άλλο και πετάχτηκε από την έδρα.
'ΚΑΘΗΣΤΕ ΚΑΤΩ ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΙ ΒΓΑΛΤΕ ΜΙΑ ΚΟΛΛΑ ΧΑΡΤΙ ΓΙΑ ΠΡΟΧΕΙΡΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΑΠΟΒΑΛΩ!

"Τι θα γράψουμε κύριε?" Ακούστηκε διστακτική η φωνή του Κωστάκη που φοβόταν και λίγο τον δάσκαλο όταν θύμωνε.

" Θα γράψετε τους κανόνες της θεωρίας΄ολων των κεφαλαίων και να μην ακούσω κιχ!'

Τα παιδιά μουρμουρίζοντας πίσω από τα δόντια τους άρχισαν να ετοιμάζονται ενώ ο κύριος Δημήτρης σωριάστηκε στην καρέκλα τα κοίταξε και αμέσως η σύγχυση του πέρασε όταν τα είδε να προσπαθούν να σκεφτούν τι θα γράψουν..."Παιδιά είναι! Θα μεγαλώσουν....'σκέφτηκε και αναστέναξε για άλλη μια φορά.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο ρε Σοφάκι με έκανες και γέλασα.
Δημητράκης

Δημοσίευση σχολίου