Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

Η Δημοκρατία και η Ελευθερία, θέλουν Αρετή και Τόλμη..

Η Ελευθερία και η Δημοκρατία θέλουν αρετή και τόλμη..

Ζώντας τον καταιγιστικό τορπιλισμό της κοινής λογικής πάνω από όλα, τα τελευταία χρόνια, την υποβάθμιση της αξιοπρέπειας ενός ολόκληρου λαού, ρίχνοντας τον στον Καιάδα της παγκόσμιας απαξίωσης, βιώνοντας την επίθεση προς όλους όσους χρίζουν βοηθείας αφήνοντας στο απυρόβλητο τους υπαίτιους και τους συμμετέχοντες, μοιράζοντας τα βάρη τόσο ανισόρροπα όσο ανισόρροπο μπορεί να είναι το να είσαι υποζύγιο με δυο κουβάδες, αλλά τον έναν άδειο  και το βάρος που του αναλογεί να είναι στον άλλον, δεν μου έκαναν καμιά ιδιαίτερη εντύπωση τα έκτροπα που δημιούργησε στην Βουλή η Χ.Α.
Ο κ.Μανιάτης φώναζε ότι η Δημοκρατία θα νικήσει..
Ποια Δημοκρατία?
Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι υπάρχει Δημοκρατία αυτήν την στιγμή στην Χώρα?
Αν Δημοκρατία είναι να σου στέλνει η Εφορία κάθε μέρα και ένα πακέτο και από την άλλη ο Βενιζέλος να λέει τα απίστευτα για το γιατί δεν έστειλε την λίστα, το μόνο που καταλαβαίνει κάποιος είναι ότι αυτήν την στιγμή την Χώρα την κυβερνούν  οι Εταιρίες Δημοσίων Σχέσεων μεταξύ των Κυβερνώντων των ΜΜΕ και των παρατρεχάμενων που χρειάζονται για να βάζουν σε πράξη όλες τις παραγγελίες των αφεντικών αυτών των Εταιριών.

Πολλές φορές με έχουν κατηγορήσει ότι είμαι υπερβολική αλλά η πραγματικότητα όλο και πιο αδυσώπητη ορθώνεται μπροστά μας.

Προχτές η οργή τους έστειλε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Έτσι τουλάχιστον φαίνεται αν πιστεύεις ότι υπάρχει κάτι που δεν είναι κατευθυνόμενο και αγνό.

Όσο απαράδεκτο είναι το να μιλάνε με αυτόν τον τρόπο στη Βουλή άλλο τόσο είναι αδιανόητο να μπαίνουν με αυτόν τον τρόπο στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Μπάχαλο το ένα, μπάχαλο και το άλλο, και ας φωνάζουν για την Εργατιά...
Ποιος όμως έχει δικαίωμα να καταλύτει και να προσβάλλει με αυτόν τον τρόπο τους Φύλακες της Δημοκρατίας , του Λαού και του Κράτους, που είναι ο Στρατός?
Οπωσδήποτε όχι οι Εργατοπατέρες που φώναζαν και έλεγαν ότι έχουν θέση πιο πάνω από όλους και από όλα.
Δεν το δέχομαι, δεν το χωνεύω. Αυτή είναι μια ιδιάζουσα τρομοκρατία εναντίον όλων εμάς που ήμαστε έξω από την σφαίρα οποιαδήποτε προστασίας από τον οποιονδήποτε.
Με πιο δικαίωμα συγκεκριμένες κατηγορίες απαιτούν τα όποια δικαιώματα τους εις βάρος μας, έστω και αν αυτό σημαίνει την ακόμα βαθύτερη απόγνωση συνειδητοποιώντας ότι ούτε καν ο Στρατός μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο προστασίας αν δεχθούμε επίθεση από εσωτερικούς η εξωτερικούς εχθρούς?
Στην κρίσιμη ώρα που όλο και πλησιάζει, ποιος θα μας συντρέξει?

Δεν υπάρχει πια τίποτα πέρα από ένα συνεχή εκβιασμό από παντού και από όλους, μια κατάλυση της όποιας προσπάθειας εκλογίκευσης των συνθηκών, της ωμής και σκληρής επιβολή της βίας από κάθε πλευρά, είτε ψυχολογικής είτε λεκτικής είτε σωματικής.

Δεν υπάρχει Τόλμη, οπωσδήποτε δεν υπάρχει Αρετή, μόνο ένας βάλτος ζοφερός και όζον που μας έχουν βάλει να κολυμπάμε χωρίς να βλέπουμε την απέναντι όχθη.

Δ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου