Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Παράπονα μαθητών και προβλήματα δασκάλων..

Σήμερα είπα στα παιδιά μιας τάξης να γράψουν τα παράπονα τους γιατί είχαν αρχίσει να μιλάνε όλοι μαζί και όλοι είχαν κάτι να πουν.
Τα πράγματα λοιπόν έχουν δύο όψεις  και όπως οι μεγάλοι και κυρίως οι δάσκαλοι και οι δασκάλες θέλουν να βλέπουν τα παιδιά με σεβασμό την άποψη τους έτσι και τα παιδιά, θέλουν οι μεγάλοι να σέβονται την δική τους, και έχουν βέβαια κάθε δικαίωμα να έχουν άποψη για κάτι που τα αφορά, έστω και αν δεν μας αρέσει αυτά που λένε.

Αυτά που έγραψαν είναι τα εξής..
Πρώτον και κυριότερο να μην τα ξεχωρίζω.

Σαν δασκάλα, πολλές φορές, φέρνω τον καλό μαθητή η μαθήτρια σαν παράδειγμα για να τονίσω ότι και οι άλλοι πρέπει να κάνουν το ίδιο.
Όμως τα παιδιά τα ενοχλεί, και τους καλούς και τους αδιάβαστους. Τους προσβάλει και τους φέρνει αμηχανία. Σε αυτό το θέμα, αν το σκεφτούμε ψύχραιμα, έχουν δίκιο και θα το κόψω το κακό το χούι...

Ένα άλλο είναι να μην χρησιμοποιώ εκφράσεις απελπισμένης δασκάλας , όπως, "Θα χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο' ΌΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ, μπορώ εναλλακτικά να πω...ΘΑ ΠΗΔΗΧΤΩ ΑΠΌ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ....

'Αλλη σημείωση που έχουν είναι να μην λέω κάτι άλλο εκτός από τα μαθήματα, όπως για θέματα συμπεριφοράς, ομιλίας, η ότι άλλο , που τα ονόμασαν..ηθικές αρχές...

Βέβαια, μέχρι τώρα, το να λέει ο δάσκαλος και για αυτά, δωθήσεις ευκαιρίας βέβαια, ήταν αυτονόητο, όμως φαίνεται ότι οι καιροί άλλαξαν και καλά θα κάνω να συμβαδίσω...

Το χάσμα γενεών είναι μεγάλο λόγω ηλικίας και αν θέλω να το καλύψω έστω και λίγο, πρέπει να κατανοήσω την άποψη τους και να την σεβαστώ

Δεν αναφέρω τα μεγαλύτερα διαλλείμματα, η για το ότι δεν διαβάζουμε σειρά σειρά σε όλα τα βιβλία τα ίδια πράγματα, που θα έπρεπε να τα ξέρουν ήδη...παιδιά είναι..

Αυτό που δεν περίμενα να τα έχει προσβάλει τόσο πολύ, είναι ένα πράγμα που τους είχα πει πριν λίγο καιρό. " Διαβάστε, κουνίστε το μυαλό σας, σκεφτείτε, μην φοβάστε να σκέφτεστε γιατί το μυαλό σας θα γίνει ροκφόρ"
Το πήραν ότι τους είπα ότι το μυαλό τους είναι σάπιο!!! Και που τους το εξήγησα, πάλι δεν το κατάλαβαν η δεν ήθελαν να παραδεχθούν ότι δεν το είχαν καταλάβει..

Σε κάτι άλλο που είχαν δίκιο, ήταν ότι μια μέρα στην ..πλάκα και στα σοβαρά, μετά από σύγχυση βέβαια, είπα μια κακιά λέξη.....(πιπέρι)
Δεν μπορείτε να φανταστείτε το πόσο άσχημα το πήραν...
Δεν δικαιολογούν στους μεγάλους και στους δασκάλους πράγματα που τα θεωρούν φυσικά για την δική τους ζωή...Και φυσικά δεν έπρεπε να την πω, τελικά, δεν περίμενα να τα πειράξει τόσο πολύ..

Υπήρχε και η σημείωση να μην φωνάζω...
Αυτό είναι λίγο δύσκολο όταν αγχώνομαι και πιέζομαι να κάνουμε βδομάδα μπαίνει βδομάδα βγαίνει τα ίδια και τα ίδια και να μην βλέπω να προχωράμε...Τέλος πάντων, αφού δεν έχει και αποτέλεσμα, φέρνει και αντίθετο μάλιστα, τι νόημα έχει?

Σε αυτό που είχαν άδικο είναι ότι θα αντιδράσω αρνητικά...
Εγώ λέω, μακάρι να τα έλεγαν όλοι. Θα είχαμε καλύτερη συνεργασία και ίσως και οι πιο αδιάβαστοι να άνοιγαν και ένα βιβλίο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου