Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η δική μου ανάμνηση εκείνης της 17 Νοέμβρη...

Ήταν η πιο σημαντική στιγμή..ήταν Η ΣΤΙΓΜΗ! Και εκείνη την στιγμή, ο πατέρας μας είχε ανοίξει την τηλεόραση και έβλεπε ειδήσεις, εμείς , και οι τέσσερις ήμασταν στην κουζίνα και γελάγαμε, πειράζαμε ο ένας τον άλλον, λέγαμε ανέκδοτα, μας είχε πιάσει μια λογοδιάρροια άνευ προηγουμένου.

Πως τυχαίνουν μερικά πράγματα όμως? Είχαμε πολύ καιρό να γελάσουμε όλοι μαζί, και οι τέσσερις χωρίς να πέσει και καμιά σφαλιάρα, χωρίς να κλάψει κάποιος, χωρίς να τσακωθούμε, όπως κάνουν όλα τα αδέλφια από 6 μέχρι 16 χρονών!!

Εκείνη την βραδιά περνούσαμε τέλεια, και όσο πιο πολύ καθυστερούσαμε να φάμε τις φακές που ήταν στο τραπέζι, τόσο το καλύτερο, μιας και βασανίζαμε και την μαμά μας που πήγαινε από το σαλόνι στην κουζίνα να μας πει να κάνουμε ησυχία γιατί κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει και πρέπει να παρακολουθεί τις ειδήσεις, και το πόσο επιμένει ο πατέρας να σωπάσουμε λίγο..

Το να σωπάσουμε λίγο ήταν μια κουβέντα αφού στο τέλος μας είχε πιάσει νευρικό γέλιο και δεν σταματάγαμε με τίποτα.
Σε κάποια στιγμή μας μπήκε η περιέργεια να δούμε το τι σοβαρό πια γινόταν και οι γονείς μας είχαν προσηλωθεί στην τηλεόραση. Άνοιξα την συρόμενη και είδα το τανκ μπροστά από την πόρτα...
'Ρε παιδιά! Ένα τανκ μπροστά στο Πολυτεχνείο!' τους είπα, χωρίς και καλά καλά να ξέρω το γιατί και το πως.
Αντί να το πάρουμε στα σοβαρά, αρχίσαμε να κόβουμε και να ράβουμε, διάφορα σενάρια που όλα έφερναν όλο και περισσότερο γέλιο πειράζοντας και την μικρή μας αδελφή, σαν την πιο μικρή, βαλθήκαμε να την φοβίσουμε..

Οι φωνές για ησυχία μεγάλωναν, μέχρι που στο τέλος ο πατέρας μας ήρθε στην κουζίνα και κτύπησε το χέρι του στο τραπέζι, φωνάζοντας για να ακουστεί πάνω από το πανδαιμόνιο..' Σταματήστε πια!'

Με το που κτύπησε το χέρι του πάνω στην ροδί φορμάικα, τα πιάτα έφτασαν στο ταβάνι και οι φακές σχημάτισαν αφηρημένα σχέδια εκεί και στο μωσαικό, αφήνοντας την μαμά μας ταραγμένη πιο πολύ από το τάνκ να σκέφτεται πως θα το καθαρίσει.

Όσο για μας , δεν υπάρχει στην ιστορία όλη πιο γρήγορη οπισθοχώρηση καθώς σε δευτερόλεπτα εξαφανιστήκαμε και δεν βγάλαμε άχνα τουλάχιστον για μια ολόκληρη ώρα.
'Ετσι όμως είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε για την εισβολή στο Πολυτεχνείο και την πτώση της Χούντας.
Την επομένη και τις μέρες που ακολούθησαν με έκπληξη παρακολουθούσα το πόσο πολλοί άνθρωποι είχαν χαρεί με αυτό έστω και αν δεν τους έβλεπα και πολύ στεναχωρημένους όλο το προηγούμενο διάστημα.

υστερόγραφο
Φυσικά και η εξέγερση με το σύνθημα ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ήταν ένας σταθμός στην πολιτική ιστορία μας, και φυσικά υπήρξαν θύματα που είναι ντροπή να τα αμφοσβητεί κάποιος,  αλλά στις μέρες μας ακόμα και μια γκαμήλα θα πρέπει να αποδεικνύει ότι η καμπούρα της δεν είναι μαξιλαράκι...!

Σχόλια

Ο χρήστης akrat είπε…
είδατε τανκς εμπρός από την πύλη???

απέναντι έμενες??

δεν ξεχνάμε πάντως...
Ο χρήστης ΤΟ ΓΟΡΓΟΝΙ είπε…
βρε παιδί μου στην τηλεόραση..μπαααα σε καλό σου!!
Καλό ΣΚ!!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διαμήκης Εύβοιας..ένα όνειρο ...απατηλό.

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013 Πομφόλυγες τα Διευρωπαϊκ​ά Δίκτυα για την Εύβοια Το Δεκέμβριο του 2012 οι εκπρόσωποι της Εύβοιας στη τότε συγκυβέρνηση πανηγύριζαν γιατί «μετά από συντονισμένες κυβερνητικές προσπάθειες έγινε κατορθωτή η ένταξη του διαμήκη οδικού άξονα της Εύβοιας στα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών» και θριαμβολογούσαν γιατί «αυτό σήμαινε ότι την τρέχουσα προγραμματική περίοδο, είτε την επομένη, δηλαδή σε 10-15 χρόνια, θα γίνει πραγματικότητα ». Πρόκειται για μια εικονική πραγματικότητα που αποκαλύφτηκε τη Πέμπτη 28/11/2013 στη κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών της Βουλής, Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Παραγωγής και Εμπορίου, κατά τη  συζήτηση επί του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα νέα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών. Στην ενημέρωση που έκανε ο αρμόδιος εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  κ . Κουμουτσάκος ανέφερε ότι «το δίκτυο χωρίστηκε σε κεντρικό και σε αναλυτικό – ολοκληρωμένο. Το κεντρικό δίκτυο ένα εκείνο το οποίο σ

Τιμής ένεκεν στον παππού μας Λεωνίδα Μήλα που μας άφησε σήμερα.

Είναι μια παράξενη εποχή που δεν μπορείς να χαιρετήσεις τους ανθρώπους σου όπως θα έπρεπε και όπως θα θέλαμε. Σήμερα έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο ο παππούς μας, ο γλυκύτατος Λεωνίδας η Λίνος Μήλας. Αγροτοκτηνοτρόφος, μουσικός, άριστος οικογενειάρχης με ενεργή ενασχόληση με τα κοινά μέχρι και τα βαθιά του γεράματα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει και η ανάμνηση του πάντα θα συνοδεύεται από τους ήχους της τσαμπούνας του και από το αγαπημένο του επιμύθιο , " Ντάπα ντούπα το νταούλι, έτσι θα την περάσουμε ούλοι"  Επί τη ευκαιρία μιας εκδήλωσης για την ΑΙΟΓΟΠΡΟΒΑΤΙΑ στην Νότια Εύβοια, μας είχε μιλήσει στις 26 Ιουλίου του  2011 με τίτλο, Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΙΑΣ. Μετά την ημερίδα για την αιγοπροβατοτροφία, δεν υπήρχε πιο κατάλληλος άνθρωπος να μιλήσω από τον παππού μας, τον Λεωνίδα Μήλα. Το θέμα είναι ότι ο παππούς μας, απόφοιτος πρώτης Δημοτικού, έκανε μόνος του τρόπο ζωής, πορεύτηκε και έφτασε στην ηλικία που είναι, όλα όσα

Σας ενημερώνουμε για την λειτουργία του Νοσοκομείου Καρύστου .

Προσοχή! Από σήμερα αναβάλλονται όλα τα χειρουργεία και ακυρώνονται όλα τα ραντεβού στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία, οι τακτικές αιμοληψίες κτλ. Θα εξυπηρετούνται μόνο τα επείγοντα. Κάθε ασθενής με τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω συμπτώματα: Βήχας, πυρετός, δύσπνοια θα πρέπει να παραμένει σπίτι του, να επικοινωνεί με τον ιατρό του και να καλεί τον ΕΟΔΥ (τηλ 1135). Δεν πηγαίνουμε στο Νοσοκομείο! Όλοι μας είμαστε εν δυνάμει ύποπτα κρούσματα.  ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ!