Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Αλησμόνητες Πατρίδες, λησμονημένα διδάγματα...

Η κ. Λίτσα Βουλή, δασκάλα του χορευτικού τμήματος του Πολιτιστικού Κέντρου Ανεμοπύλες, μου έκανε την τιμή να συμμετάσχω στην χορευτική παράσταση που ετοιμάζεται αυτές τις μέρες για να ανέβει το ΑΛΛΟ  Σάββατο στις 8.30 το βράδυ στο Γιοκάλειο.

Η παράσταση αναφέρεται στις Αλησμόνητες Πατρίδες με συνοδεία σλάιτς και απαγγελίας κειμένων, μπλεγμένα με τους χορούς των περιοχών.

Σμύρνη, Πόντος, Καπαδοκία...εκεί που κάποτε ο Ελληνισμός μεγαλούργησε και μέχρι και σήμερα σηματοδοτεί το μεγαλείο του πολιτισμού που ακόμα δεν μπορούμε να φτάσουμε.

Όμως, όσα χαρίσματα, όση γνώση, όση ιστορία και αν είχαν, δεν γλύτωσαν από την μοίρα που τους επιφύλαξαν οι πολιτικοί χειρισμοί των τότε κρατούντων, όχι μόνο μέσα στην Ελλάδα, αλλά και έξω από αυτήν.

Διαβάζω τα κείμενα και κάθε φορά συγκινούμαι, από τα βάσανα και τις θυσίες που τους οδήγησαν τα λάθη εκείνων που τους έταζαν την "Λευτεριά"...

Απλοί άνθρωποι που πίστευαν ότι ήταν άτρωτοι , ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να αλλάξει την χιλιόχρονη πορεία τους στον τόπο τους, που δεν πίστευαν ότι οι δικοί τους άνθρωποι θα γινόντουσαν αιτία της καταστροφής τους.

Και μετά, ήρθε η οδυνηρή συνειδητοποίηση του τι σημαίνει να είσαι Έλληνας -Ελλαδίτης.
Πίκρα, απόρριψη, υπόγειος αλλά και φανερός πόλεμος, για τους "ξένους" που τους παίρνουν τις δουλειές, για τους "Τούρκους" που ήρθαν να διαταράξουν την ησυχία τους.

Αυτοί οι ίδιοι, που τους έταζαν την λευτεριά, που έστειλαν τα παιδιά τους να πεθάνουν στα βάθη της Ανατολής, αυτοί οι ίδιοι τώρα ήθελαν να τους πετάξουν σαν την τρίχα από το ζυμάρι.

Σκαρφάλωσαν οι κυνηγημένοι και ρίζωσαν όπου τους επέτρεψαν οι Ελλαδίτες αδελφοί τους, υπέμειναν την μοίρα τους με αξιοπρέπεια και έφτιαξαν την Νέα Σμύρνη, Την Νέα Ιωνία, και τόσες άλλες γειτονιές, για να γίνουν σιγά σιγά Εστίες πολιτισμού και αναγέννησης του Ελληνισμού του Ελλαδικού χώρου.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το σοκ που έπαθα όταν έμαθα ότι οι κάτοικοι του Βόλου, είχαν βάλει φωτιά στον οικισμό τους όταν πια είχαν καταφέρει να βρουν κάποια ζωή...Και αυτόν τον οικισμό τον έλεγαν Νέα Ιωνία...

Πόσα και πόσα διδάγματα μπορούμε να πάρουμε από την ιστορία τους και να κάνουμε τον παραλληλισμό με την δική μας θλιβερή πραγματικότητα!

Από την μια αισθανόμαστε και ήμαστε προδομένοι, από αυτούς που εμπιστευτήκαμε την μοίρα μας, απ΄την άλλη, αν και βλέπουμε την καταστροφή να πλησιάζει, κάπου μέσα μας πιστεύουμε ότι τελικά κάτι θα μας σώσει από την απόλυτη καταστροφή και αρκετά ξέγνοιαστοι, δεν καταστρώνουμε σχέδιο που θα μπορούσε να αποτρέψει την τέλεια αποδιοργάνωση της κοινωνίας.

Τι θα γίνει αν ένα πρωί , όπως τότε στην Σμύρνη, ακούσουμε τις καμπάνες να κτυπούν και τις απελπισμένες φωνές να σπαράζουν, ΦΩΤΙΑ ΦΩΤΙΑ! ΚΑΙΓΕΤΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ...

Δεν είναι σκοπός μου να τρομοκρατήσω κανέναν, αλλά βλέποντας τα πράγματα πως πάνε, πιστεύω ότι από την πιο μικρή, μέχρι την πιο μεγάλη κοινωνία, τώρα είναι η ώρα να καταστρώσουν ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης όπου ο καθένας θα ξέρει τι πρέπει να κάνει για να αντιμετωπιστεί μια κατάσταση που δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε.
Μακάρι να μην χρειαστεί, αλλά δεν θα αισθάνονται όλοι καλύτερα αν υπάρχει ένα τέτοιο σχέδιο?
 
Η  ζωή μπορεί να βοηθάει τους τολμηρούς, αλλά πάντα επιβραβεύει τους προνοητικούς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΠΡΟΣΟΧΗ!!ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΙΟΛΙΚΟ ΣΤΑΘΜΌ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΟΧΗΣ! ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΙΟΛΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ! ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΠΑΘΟ ΚΑΣΤΑΝΟΛΟΓΓΟ!

Αντί Αιολικό Μέτωπο Καρυστίας   Στον κύκλο αιτήσεων Δεκεμβρίου 2020 που δημοσιεύτηκε χθες στη σελίδα της ΡΑΕ, η εταιρεία με την επωνυμία “ΕΝ...