Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκέμβριος, 2012

Ξεδικλώνω με την καρδιά μου!

Ελληνίδα επιστήμονας στο Τορόντο, ανακάλυψε ότι μπορείς να ξεκλειδώσεις οποιαδήποτε συσκευή με τον χτύπο της καρδιάς.!! Έφτιαξαν ένα λογισμό όπου ακούει τον μοναδικό χτύπο της καρδιάς κάθε ανθρώπου, και ανταποκρίνεται στον χρήστη. Απλά λοιπόν, ακουμπώντας μια συσκευή, μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα που χρειάζεται να κτυπήσει η καρδιά μας , η συσκευή ανοίγει! Τέρμα τα κλειδιά, τα δακτυλικά αποτυπώματα, η ίριδα του ματιού! Απίστευτα πράγματα!! Απίστευτα αλλά αληθινά! Μακάρι να ίσχυε και για τους ανθρώπους...Αλλά δυστυχώς αλλιώς χτυπάει η καρδιά, αλλιώς το μυαλό πολλές φορές μέσα στον ίδιο άνθρωπο, πόσο μάλλον να συντονίσεις μυαλό και καρδιά ανάμεσα σε πολλούς...

Ο Θεός και η Τρόικα..

Μια υπουργός της Γερμανίας έκανε πρόταση να λέμε τον Θεό, το Θεό, δηλαδή ουδέτερο, γιατί δεν έχει φύλο λέει και είναι κατά της ισότητας!! Το Θεό να βάλει το χέρι του, αλλά το μόνο που θα κάνει θα είναι να ρίξει δέκα φάσκελα νάχουμε να πορευόμαστε. Με την ίδια λογική να αλλάξει και Η ΤΡΟΙΚΑ στο ΤΟ ΤΡΟΙΚΑ, γιατί επίσης είναι κατά της ισότητας τόσο κακό να είναι γένους θηλυκού... Για κάτσε μαντάμ, ο Θεός σε πείραξε και ασχολείσαι με το άρθρο, τη στιγμή που τόσα και τόσα γίνονται σε όλα τα γένη? Αυτοί οι άλλοι αριστεροί, γιατί οι κανονικοί ασχολούνται με τα κοινά, όλο ο νους τους τρέχει κατά πως θα την βγούνε στα θεία και θα πούνε εξυπνάδες. Το ένα τους βρωμάει το άλλο τους ξινίζει, ψάχνουν να βρουν την τρίχα στο ζυμάρι για να μην φάνε το ψωμί, ενώ όλα τα άλλα τα καταπίνουν αμάσητα. Δεν με νοιάζει που δεν πιστεύουν, δικαίωμα τους είναι, αλλά με πειράζει που κάνουν σαν τους Γιαχοβάδες και θέλουν να σου αλλάξουν και σένα την πίστη, και σε συνάρτηση με την πολιτική να μας αλλάξουν

πρωινό φως...το πρώτο φως.

Στην αίθουσα αναμονής......μαθήματα διατροφής..!

Ένας τόπος που ακούς πολύ ενδιαφέροντα πράγματα είναι οι αίθουσες αναμονής διάφορων ιατρίων. Ετσι λοιπόν και σήμερα ενώ ήταν η τρίτη, ανεπιτυχής, προσπάθεια να γράψω μια συνταγή, ανταμοίφθηκα με έναν πολύ χαριτωμένο αλλά και διασκεδαστικό διάλογο .. Έχουμε λοιπόν, ένα κύριο που δεν είναι και μεγάλος, μόλις 80, να παραπονείται σε διπλανή κυρία για το βάρος του, αφού "Πράγματι, δεν τρώει και πολύ απλά κάνει μια ένεση κορτιζόνης, και για αυτό έχει...πριστεί τόσο.. Χαμογέλασα και κάπως έπρεπε να το δικαολογήσω και του είπα, "Καλέ μου κύριε, η κορτιόνη φουσκώνει όλο το σώμα, όχι μόνο το στομάχι "και τον κοίταξα με νόημα, ενώ αυτός κοίταξε το στομάχι του που σχεδόν ακουμπούσε τον καναπέ.. Ήταν πράγματι ένας πολύ γλυκούλης κύριος και πολύ κοντούλης, έτσι ώστε το πάχος να δείχνει περισσότερο από ότι θα έδειχνε σε έναν ψηλότερο. Η διπλανή κυρία, του είπε ότι η ζάχαρη παχαίνει και τον ρώτησε πόσο ζάχαρη βάζει στον καφέ.. "Εεεε, στον καφέ βάζω, 3 κουταλιές, αλλιώς δ

Έλα να μιλήσουμε αλλά...μη πεις τίποτα!!

Αυτές τις μέρες που οι οικογένειες βρίσκονται ξανά μαζί, και σε πολλές περιπτώσεις έχουν να συναντηθούν πάρα πολύ καιρό, μετά την πρώτη χαρά, έρχεται καμιά φορά και η αμηχανία. Την αμηχανία που φέρνει η αναγνώριση της διαφωνίας, της διαφορετικής οπτικής των πραγμάτων, της άλλης πολιτικής τοποθέτησης, της διαφορετικής στάσης ζωής προς την κοινωνία η προς τον εαυτό των συμμετεχόντων σε μια κουβέντα. Και αν τα συναισθήματα προς τα πρόσωπα κάνει έντονη την επιθυμία της διευκρίνησης και της επεξήγησης, οι επιταγές της καλής συμπεριφοράς αποτρέπουν την συνέχεια, και περιορίζεται η συζήτηση σε θέματα επιφανειακά και ευχάριστα. Άλλωστε η συζήτηση για τον καιρό, έχει σώσει πολλές καταστάσεις σε κάθε συζήτηση..... Είναι πράγματι μια πολύ στενάχωρη κατάσταση και είναι πολύ δύσκολο να το διαχειριστεί κανείς με ψυχραιμία μιας και δεν είναι στην καθημερινή μας πρακτική να αναλύουμε με επιστημονικό τρόπο, έτσι ώστε να μην γίνεται προσωπικό και ως εκ τούτου εχθρικό το κλίμα της συζήτησης. Ο

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΛΑΙΑ ΛΑΙΚΑ

Ευχές Πετσή και στην Καρυστία?

Δεν μπορώ να μην συγχυστώ- γιορτάρες μέρες- δεν μπορώ!! Είδα στο φέις την κάρτα και θα ήθελα να συμπληρώσω την κάρτα εκεί που λέει, " Η νέα χρονιά να αποτελέσει και νέα αρχή για το τόπο και τους πολίτες" Η νέα χρονιά να αποτελέσει και νέα αρχή για το Νοσοκομείο και τους πολίτες, με απομάκρυνση των σκουπιδιών και νέο στέγαστρο όπως επίσης να τελειώσει η ανάπλαση που έμεινε τσιμενταρισμένη.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 70 ΜΕ ΤΗΝ ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ-ΚΑΡΥΣΤΙΑ

Ξημερώνουν Χριστούγεννα!

Ξημερώνει Χριστούγεννα. Μια ξάστερη νύχτα, με τα αστέρια γιρλάντες στο σκοτεινό δέντρο του Ουρανού. Μια νύχτα ήσυχη, ακίνητη. Τι να δείχνει άραγε? Νωθρότητα η ετοιμότητα? Αδιαφορία η προσμονή? Οι ώρες περνούν και η ελπίδα έρχεται μαζί με το πρώτο βαθύ μπλε της αυγής. Οι πρώτες αχτίνες φωτίζουν μια νέα μέρα. Μια νέα μέρα που γίνεται μια νέα εποχή, πάντα τόσο διαφορετική από την προηγούμενη και ας τις χωρίζει μόνο μια λεπτή φέτα φεγγαριού. Ξημερώνει Χριστούγεννα, η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη, η επόμενη εποχή για είναι πιο ουσιαστική, η ζωή θα μας μάθει ξανά το όνομα της.

Μια παραλία τον Χειμώνα....

Γράμματα των παιδιών στον Άγιο Βασίλη.

Αγαπητέ μας Άγιε Βασίλη, θα θέλαμε πάρα πολύ από σένα να ξεπεράσει η Ελλάδα την Οικονομική Κρίση και να μην υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι φτωχοί και αβοήθητοι, να χάνουν την ζωή τους ζητιανεύοντας στους δρόμους. Θα θέλαμε επίσης για μας, ένα καφέ και μαύρο άλογο και ένα PS VITA. Με πολύ αγάπη Κωσταντίνος Σ. και Κωσταντίνος Μ. Κάρυστος Ευβοίας. Αγαπητέ Άι- Βασίλη η Χαρά θα ήθελε για τα Χριστούγεννα να της φέρεις ένα ποδήλατο. Θα ήθελε να αλλάξει η Φύση , να μην έχει τόσα σκουπίδια και να είχε πιο πολύ πράσινο. Η Γιωργία θα ήθελε να της φέρεις μια κούκλα με πολλά ρούχα. Θα ήθελε να αλλάξει την Φύση, να έχει πολύ πράσινο,να μην υπάρχουν πολλά σκουπίδια και να μην βάζουν φωτιά στα δάση. Η Ελευθερία θα ήθελε να της πάρεις ένα ποδήλατο και να μην αφήνουν τα σκουπίδια τους στους δρόμους. Ο Αντώνης θα ήθελε ένα τετραπλάσιο MONSUNO. Θα ήθελε για την φύση να μην βάζουν φωτιές στα δάση και να μην βρίζουν οι άνθρωποι. Χαρά, Γιωργία, Ελευθερία, Αντώνης. Αγαπητέ Αι- Βασίλη, εμείς

Καπνίζοντας τα λουκάνικα!

Νύχτα. Μαύρη νύχτα. Πηχτό σκοτάδι να το κόψεις με το μαχαίρι. Κρύο. Πολύ κρύο. Διαπεραστικό κρύο του χιονιά. Αέρας. Πολύ αέρας. Σήκωνε και τις πέτρες και προσκυνούσανε τα δέντρα. Εκείνη την νύχτα, στην ερημιά του κάμπου, το τζάκι κάπνιζε. Κάπνιζε τα λουκάνικα, κάπνιζε και μας. Άνοιγες την πόρτα και ο αέρας πάγωνε τα πάντα, έκλεινες την πόρτα, η κάπνα σε έπνιγε να σκάσεις. Δεν έφτανε που κάπνιζε το τζάκι, που δεν μπορούσαμε να ανοίξουμε και την πόρτα, κόπηκε και το ρεύμα... Σκοτάδι πάνω, σκοτάδι κάτω, σκοτάδι μέσα, σκοτάδι παντού, με την φωτιά στο τζάκι να λιγώνεται να σβήσει και τα λουκάνικα να έχουν τον ακάπνιστο. Η μάνα μου με πείσμα να προσπαθεί να την αναστήσει, να μας ηρεμήσει, να προσέχει μην της αρπάξουν τα λουκάνικα που κρέμονταν μέσα στο τζάκι. Μετά από αρκετή ώρα ο αέρας σαν να κόπασε, και το χιόνι άρχισε να πέφτει. Το τζάκι ξαναφτιάχτηκε, και άλλα πολλά λουκάνικα έγιναν από τότε, αλλά εκείνη η παράξενη νύχτα θα μείνει για όσο ζω αξέχαστη γιατί παρόλες τις αν

Στον τρύγο κάποτε και νέοι αγρότες...

Είναι απίστευτο το πόσες μνήμες ανασκαλεύονται μέσα από τους διαλόγους που γίνονται στις Γεύσεις της Εύβοιας...Έτσι και γω θυμήθηκα τότε που πήγαινα στον τρύγο και ορκίστηκα πια να μην ξαναπάω ποτέ πια ..... Τώρα μοιράζουνε γη σε νέους αγρότες και είδα έναν σε ένα ρεπορτάζ να παραπονιέται λέει γιατί η γη που του δώσανε δεν είχε νερό και είχε πέτρες και το έδαφος δεν είναι καλλιεργήσιμο! Καινούργιο συκώτι  έκανα από το γέλιο! Ποιος τους είπε ότι τα κτήματα όλα έχουν νερό και η γη είναι καθαρή και ξεβοτανισμένη να περιμένει αυτούς τους νέους αγρότες που νομίζουν ότι είναι όπως στην διαφήμιση? Η ζωή του αγρότη είναι σκληρή, η ζωή του κτηνοτρόφου είναι αγροτικές φυλακές που δεν μπορείς ούτε να αρρωστήσεις... Αν ήταν τόσο καλή θα έκαναν τόσες θυσίες οι αγρότες να διώξουν τα παιδιά τους? Μήπως είχαν τότε ΕΛΓΑ και επιδοτήσεις ?  Δύσκολη ζωή, αλλά τίμια και αξιοπρεπή ..Δεν φέρνανε την φτώχεια σαν δικαιολογία για παραβατική συμπεριφορά όπως την δικαιολογούν τώρα..    Για μας η αγροτ

Εμφάνιση του κ.Πετσή στην χθεσινή συνεδρίαση της ΠΕΔ Στερεάς.

     Σας παρακαλώ πατριώτες, αν κάποιος από σας συμμετέχει σε τέτοιες συνεδριάσεις και συναντά τον κ.Ηλία, να του θυμίσει ότι μας έχει αφήσει αμανάτι κάτι μπάζα στο προαύλιο του Νοσοκομείου, ένα ξηλωμένο στέγαστρο, κάτι άχτιστα τοιχία και κλπ , ξέρει αυτός. Αν σας πει ότι τώρα δεν έχει καμιά δουλειά με το νοσοκομείο μας, να του πείτε ότι και μια γκαρσονιέρα να νοικιάσεις που λέει ο λόγος, στο συμβόλαιο λέει ότι όταν φεύγεις πρέπει να τη παραδώσεις όπως την πήρες, όχι ολόκληρο Νοσοκομείο!! Και αυτή είναι η τοποθέτηση μου εκ μέρους (φαντάζομαι) και πολλών άλλων.       Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012 Τοποθέτηση του Ηλία Πετσή στη χθεσινή συνεδρίαση της ΠΕΔ Στερεάς Η Στερεά Ελλάδα αποτελεί κοινό τόπο όλων μας και κάθε συζήτηση που αφορά στα έργα υποδομών και δικτύων πρέπει να μας απασχολεί συνολικά. Ο διαμήκης άξονας της Εύβοιας σε συνδυασμό με τον εθνικής σημασίας λιμένα της Κύμης και τα πορθμεία Αιδηψού-Αρκίτσας,Αγιοκάμπου-Γλύφας πρέπει να είναι κυρίαρχα θ

Παράδοση και καταγραφή...

Έχουμε συνηθίσει, χρόνια τώρα, να τιμούμε τα ήθη και τα έθιμα της ιδιαίτερης πατρίδας μας, και της Πατρίδας γενικότερα. Όσο η παγκοσμιοποίηση προχωρά σε μια ισοπεδωτική ομογενοποίηση των λαών, τόσο οι κοινωνίες μικρές και μεγάλες αισθάνονται έστω και υποσυνείδητα την ανάγκη να συσπειρωθούν να οριοθετήσουν τις εκφράσεις τους ,να προσανατολίσουν την συμπεριφορά τους προς τα κει που ξέρουν ξεκάθαρα ότι  προέρχονται και ανήκουν ,και όχι σε ένα χαοτικό κόσμο που με το πρόσχημα της πολυτισμικότητας, προωθεί παγκόσμια πρότυπα τρόπου ζωής, που δεν μπορούν να καλύψουν τις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων. Καταγράφουμε τα έθιμα και τα αναβιώνουμε πανηγυρικά. Μαθαίνουμε τους χορούς και μυούμε την νεολαία σε βήματα που μας πηγαίνουν ακόμα και χιλιάδες χρόνια πίσω στον χρόνο. Εκθέτουμε τα ρούχα και με περηφάνια δείχνουμε τις δεξιότητες και την τέχνη των παλιών νοικοκυραίων. Οργανώνουμε μουσεία και αναπαριστούμε ολόκληρα σπίτια όπου με καμάρι τα δείχνουμε στις νεότερες γενιές και στους επισκέπ

Σπιτικές μαρμελάδες και λιχουδιές!!

 Όποτε μιλούσαμε με κάποιον για μαρμελάδες όλοι λέγανε, "ααα,το πορτοκάλι δεν γίνεται μαρμελάδα, είναι πικρό!" Και όμως, το δεν είναι έτσι! Διάβασα πολλές συνταγές και κράτησα ότι μου φαινόταν λογικό σύμφωνα με την πείρα στην κουζίνα. Το θέμα είναι ότι έχουμε πολλές πορτοκαλιές στον τόπο μας, και γιατί να πηγαίνουν χαμένα? Να σας κεράσω και λίγο παστελάκι και πάμε για νέες μαγειρικές περιπέτειες!

Πως θα μιλούσαμε στην τάξη στα Καρυστινά.

Παράδοση γραμματικής. Βρε του πειρασμού οι κλίρες, βρε παναθεμάτες δεν σώνουν να ανοίξουν κείνο το βιβλίο με τίποτις! ΄'Πες μωρ κόρη." Της λέω, " Για πες ,κείνο το μαύροinfinitive το έμαθες η ακόμα?' "Ποιο?' με ρωτάει το απονοημένο και κοιτάζει ολούθε να τούρθει η επιφοίτηση τ' Αγίου Πνεύματος! ¨Που κοιτάζεις καλέ" Το ρωτάω με απόγνωση... ' Δεν το βλέπω" μου λέει..'Που είναι?¨" "Πάνω πάνω κοίτα, βλέπεις που το γράφει με μεγάλα γράμματα? "Ναι!" μου αποκρίνεται με χαρά! "Τώρα πάρε την γραμμή ίσα κάτου"..... Το βλέμμα πηγαίνει άλλα ντ άλλα.... "Όχι ίσα πέρα βρε, ίσα κάτου, τρομάρα σου! Το είδες?" "Ναι!" αναφωνεί και αρχίζει να διαβάζει.... 'Αι προκόπα! Να δούμε πότε θα σώσεις να ξεστραβωθείς , να μην παένουν στον βρόντο τα λόγια τα δικά μου και τα λεφτά του πατέρα σου!" ----------------------------------------------------------------------------------------

Το νηπιακό σε μεγάλα κέφια!

Το νηπιακό σε μεγάλα κέφια! Ο καιρός περνά γρήγορα και οι καινούργιες γνωριμίες γίνονται φιλίες. Τα δειλά πρώτα χαμόγελα, γίνονται αυθόρμητα γέλια, και τα παιδάκια μαθαίνουν να δημιουργούν, να ζωγραφίζουν, να κάνουν κατασκευές, ακόμα και χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια. Η Σ.Σπανομαρκίδη που τα μαθαίνει όλα αυτά που τους δίνουν τόση χαρά, με κέφι και υπομονή τα καθοδηγεί σε αυτόν το κόσμο της γνώσης.                Το νηπιακό και η δασκάλα τους σας ΕΥΧΕΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ 2013! Δημοσιεύτηκε 15 minutes ago από τον χρήστη Sophia Kollia

Γιατί ότι αφορά τα παιδιά πρέπει να είναι σε προτεραιότητα.

Ένα πρόβλημα που απασχολεί τους γονείς είναι οι ώρες που περνάνε τα παιδιά μπροστά στον υπολογιστή η στα ίντερνετ καφέ. Οι παιδοψυχολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, τα νοσοκομεία ανοίγουν νέες πτέρυγες στα νοσοκομεία για περιπτώσεις εθισμού . Η έντονη ενασχόληση με τα παιχνίδια φέρνουν αδράνεια σε βάρος άλλων ενδιαφερόντων, απάθεια ως προς την οικογενειακή ζωή, κακή επίδοση στο Σχολείο και με δυο λόγια θα μπορούσαμε να πούμε, ότι περνούν την ζωή τους ,χωρίς να την ζουν. Ένα άλλο πρόβλημα, είναι ο φόβος για τις ουσίες. Είναι και στην μικρή μας πόλη πολύ διαδεδομένες και μάλιστα σε μικρές ηλικίες. Ουσίες δεν είναι μόνο τα σκληρά ναρκωτικά η το χασίς, είναι και το πιο ύπουλο από όλα, που είναι το αλκοόλ. Το αλκοόλ με τον μανδύα της κακής εννοούμενης μαγκιάς και αυτού που είναι "μέσα στα πράγματα", με την παρότρυνση και τις ευλογίες της οικογένειας, για να μην είναι...."λαπάς" για να μην "καταλάβει τι είναι διασκέδαση", με το μπουκάλι απαραίτητο

Τα πάντα είναι θέμα στάσης ζωής..κυρίως προς τον εαυτό μας.

Όλοι συμφωνούν εύκολα ότι η συμπεριφορά μας καθορίζεται από την στάση ζωής που έχουμε, και ίσως το ίδιο εύκολα να συμφωνήσουν και ως το δεύτερο μέρος της πρότασης, Κυρίως προς τον εαυτό μας. Η αλήθεια είναι όμως ότι αυτό σπάνια συμβαίνει γιατί μας κατακλύζουν συναισθήματα εγωκεντρικά και μιας και πάντα τα συναισθήματα είναι πιο δυνατά από τις σκέψεις, υπερτερούν και καταλήγουμε να κάνουμε στάση ζωής ότι πηγάζει από τον εαυτό μας. Αλλά, ας σκεφτούμε λίγο. Η συμπεριφορά μας είναι αυτή που είναι επειδή το έχουμε επιλέξει, η επειδή το προστάζει μια κοινωνική η επαγγελματική η άλλη ανάγκη? Και αν το περιβάλλον μετατραπεί σε αρνητικό, τότε η ευγένεια μας θα μετατραπεί σε μια ξιπασμένη κομπορρημοσύνη η θα ψάξει να βρει τρόπο να σταθεί χωρίς να χαθεί? Ένα παράδειγμα είναι η συμπεριφορά των υπαλλήλων της Βουλής. Ευγενείς.....μορφωμένοι....καλλιεργημένοι.....αλλά άλλα έδειξαν με την συμπεριφορά τους. Το ίδιο συμβαίνει και με την όποια συμμετοχή στα κοινά. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν

Αντιστέκομαι δεν σημαίνει μόνο πολεμάω...

Ακούγεται πολύ η λέξη 'Αντίσταση' , και πάει συνήθως κάπου κοντά με την λέξη 'Βία' Νομίζω ότι για πολλούς είναι και ταυτόσημη. Αντίσταση όμως μπορεί να είναι και η προσήλωση στα έργα της ειρήνης , του πολιτισμού, της κοινωνικής συνοχής. Αντίσταση κάνουν όλοι όσοι εθελοντικά προσφέρουν στον συνάνθρωπο, αντίσταση κάνουν όλοι όσοι κρατάνε τον πυρσό της ελπίδας ψηλά προτάσσοντας την ανθρωπιά τους. Αντίσταση κάνουν όλοι όσοι αντιτάσσουν το γέλιο στο κλάμα, την δύναμη στην αδυναμία, το σχέδιο στο χάος, την οργάνωση στην ασυδοσία. Η βία μοιάζει να φουσκώνει σαν τσουνάμι και από παντού να ορμάει κατά πάνω μας και μεις θέλουμε να προφυλαχτούμε. Όχι να το βάλουμε στα πόδια, αλλά ούτε και να απαντήσουμε στην κάθε μορφή βίας. Με τον λόγο, με τις τέχνες, με την εργασία, με την αλληλεγγύη, με την λογική, δεν θα αφήσουμε να παρασυρθούμε στην άμπτωση της βίας από όπου και αν προέρχεται.

Η Χελώνα..αργεί αλλά έρχεται πρώτη!

Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΧΕΛΩΝΑΣ - ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ sofia 43 Πλήθος σχολίων 1039 Πλήθος προβολών 30/8/08     Κοίταζα τις αναρτήσεις να δω ποιές από αυτές είναι οι πιο ενδιαφέρουσες για το αναγωνστικό κοινό του μπλόγκ..και είχα μια πολύ ευχάριστη έκπληξη στα παραμύθια.. 1039 άνθρωποι, είχαν την καλοσύνη να διαβάσουν την ΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΧΕΛΩΝΑΣ, που να πω την αλήθεια, είναι και το αγαπημένο μου!   Μεγάλη χαρά πήρα!!  

Τα παιδιά πρέπει να παίζουν!

Περνά, περνά η μέλισσα Με τα μελισσόπουλα Και με τα παιδόπουλα! Όταν φτάσουν μπρος την καμάρα οι 2 μάνες τα ρωτούν: -Από πού ερχόσαστε; -Από την Κόρινθο (π.χ.) -Και τι έχετε φορτωμένα; -Σύκα και σταφύλια (π.χ.) -Περάστε μέσα. "Τα παιδιά πάνω από όλα" λέμε.. Λέμε ακόμα ότι "Κάνουμε τα πάντα για τα παιδιά μας!" Είναι φράσεις που λέγονται εύκολα, γρήγορα, χωρίς σκέψη για το αυταπόδεικτο της πρόθεσης. Είναι όμως πράγματι έτσι? Αν ήταν, γιατί βαραίνουμε σήμερα τα παιδιά μας με τόσα δικά μας λάθη? Αν 'πάνω από όλα ήταν τα παιδιά μας'  γιατί ο κόσμος των παιδιών είναι τόσο περιορισμένος μέσα στον κόσμο των μεγάλων? Τα παιδιά δεν είναι μικροί, μεγάλοι. Είναι παιδιά. Με τελείως διαφορετικές ανάγκες, με τελείως διαφορετική σκέψη, με όλη την ζωή μπροστά τους,  αρκεί να τους δώσουμε τα εφόδια που δεν είναι άλλα από την ψυχική υγεία και πνευματική ισορροπία, να την κατακτήσουν και να στήσουν υγιής δεσμούς ανάμεσα στις μελλοντικές κοινωνίες.

Αλλού λαλούν οι γίγαντες αλλού γεννούν σαλάτες..

  Εν τοιαύτη περιπτώσει αγαπητοί αναγνώστες, δεν θα τολμούσα να γράψω την συνταγή μου αν δεν είχα δει την ανάρτηση της νέας φίλης της ομάδας στο μπλογκ της.  Εντελώς τυχαία, μα εντελώς όμως, έφτιαξα και γω μια σαλατίτσα με γίγαντες που είχαν απομείνει  άσπροι και καθαροί ενώ οι υπόλοιποι κόκκινοι και με παρέα, μπήκαν στο πυρέξ για να γίνουν γίγαντες στο φούρνο. Τι να τους κάνω....τι να τους κάνω....σκέφτηκα ξανασκέφτηκα, και λέω, δεν κάνω μια σαλάτα? Είχα μια κονσέρβα καλαμπόκι, είχα και μια κονσέρβα μανιτάρια. Είπα να κάνω μια τσαχπινιά και καβούρντισα λίγο κρεμμυδάκι, λίγο, πολύ λίγο σκόρδο, έβαλα και τα τα μανιτάρια και τα άφησα μέχρι να βαρεθούν. Αφού βαρέθηκαν και άρχιζαν να φωνάζουν για παρέα, τα ανακάτεψα καλά καλά με τους γίγαντες και το καλαμπόκι. Αλατάκι, πιπεράκι, ξύδι και λίγο φρέσκο λάδι, θα έβαζα και μαιντανό αλλά δεν είχα, έκοψα και μικρά κομματάκια μια ντομάτα, και έτοιμη η σαλάτα μας! Ωραιότατη ήταν αν και νομίζω ότι κάτι άλλο σε σάλτσα θα του πήγαινε π

Πως τα σοκολατάκια έγιναν τούρτα!

τες στις Γεύσεις της Εύβοιας, αναρτήθηκε μια συνταγή με σοκολατάκια γεμιστά με λικέρ. Η διαδικασία είναι αναπτυγμένη αλλά μου φάνηκε λίγο δύσκολη για μένα. Έτσι σκέφτηκα , μήπως να πότιζα ένα υλικό που θα μπορούσε να σταθεί σαν εσωτερικό στο σοκολατάκι και να το ποτίσω με λικέρ. Φυσικά, ποτέ ξανά δεν είχα κάνει μαρέγκες, αλλά μου φάνηκε σαν μια λαμπρή ιδέα, μιας και είναι αφράτα και κάνουν σαν βάση... Μιας και δω λοιπόν, ανοίγω την συνταγή για τις μαρέγκες, και σιγά σιγά να μην κάτσει και γίνει σαν την αποζημώστρα νοικοκυρά, έριξα και το λεμονάκι και την άχνη! Όλα καλά, μέχρι εδώ, αλλά στο ψήσιμο, την πρώτη φορά δεν το πέτυχα, μέχρι το τρίτο όμως, ήταν μια χαρά μεν , μεγάλα δε, και δεν μου φαινόταν ότι θα μπορούσε να έρθει σε κάτι σε σοκολατάκι, που να πω πάλι, ότι ούτε σοκολατάκια έχω ξανακάνει. Διάβασα την συνταγή για τα σοκολατάκια, διάβασα τις συνταγές για τους μπεζέδες, και κατέληξα ότι σοκολατάκι δεν βγαίνει, που νάχω την κυρά- Βέφα θεία!!  (Κατά το, '

ΚΑΡΥΣΤΙΝΟ ΣΠΙΤΙ- ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ από το e-karystos

Το Καρυστινό Σπίτι: Λαογραφική Ιδιωτική Συλλογή Χαρίλη Βασ. Δεληγιώργη. Λαογραφική ιστορία της Καρύστου. «Το Καρυστινό Σπίτι», το παλιό αρχοντικό της οικογένειας Μοσχονά, στο κέντρο της πόλης. Μέσα στα στενά της πόλης, σε ένα παλαιό οίκημα φιλοξενείται η συλλογή του κ. Χαρίλη Δεληγιώργη και της γυναίκας του με παλιά αντικείμενα. Φιλοξενεί τοπικές ενδυμασίες, υφαντά, παλιά έπιπλα, κεντήματα, και γεωργικά εργαλεία. Επίσης, θα δείτε χάρτες και φωτογραφικό υλικό από τη ζωή της Καρύστου. ( τηλ. 22240 22452, 6973 688707). © 2010 .e-karystos.gr To περιεχόμενο και οι υπηρεσίες μας διατίθενται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική τους χρήση. Απαγορεύεται η χρήση σε οποιοδήποτε άλλο μέσο καθώς και για εμπορικούς σκοπούς, χωρίς την γραπτή άδεια μας. -----  Βρείτε αυτό που ψάχνετε γρήγορα, εύκολα και αποτελεσματικά. Η Σχεδίαση και η Διαχείρηση του γίνεται από τo .e-karystos.gr