Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Τα πάντα είναι θέμα στάσης ζωής..κυρίως προς τον εαυτό μας.

Όλοι συμφωνούν εύκολα ότι η συμπεριφορά μας καθορίζεται από την στάση ζωής που έχουμε, και ίσως το ίδιο εύκολα να συμφωνήσουν και ως το δεύτερο μέρος της πρότασης, Κυρίως προς τον εαυτό μας.

Η αλήθεια είναι όμως ότι αυτό σπάνια συμβαίνει γιατί μας κατακλύζουν συναισθήματα εγωκεντρικά και μιας και πάντα τα συναισθήματα είναι πιο δυνατά από τις σκέψεις, υπερτερούν και καταλήγουμε να κάνουμε στάση ζωής ότι πηγάζει από τον εαυτό μας.

Αλλά, ας σκεφτούμε λίγο.
Η συμπεριφορά μας είναι αυτή που είναι επειδή το έχουμε επιλέξει, η επειδή το προστάζει μια κοινωνική η επαγγελματική η άλλη ανάγκη?
Και αν το περιβάλλον μετατραπεί σε αρνητικό, τότε η ευγένεια μας θα μετατραπεί σε μια ξιπασμένη κομπορρημοσύνη η θα ψάξει να βρει τρόπο να σταθεί χωρίς να χαθεί?

Ένα παράδειγμα είναι η συμπεριφορά των υπαλλήλων της Βουλής.
Ευγενείς.....μορφωμένοι....καλλιεργημένοι.....αλλά άλλα έδειξαν με την συμπεριφορά τους.

Το ίδιο συμβαίνει και με την όποια συμμετοχή στα κοινά.
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν οράματα, που έχουν όνειρα για προσφορά αλλά αν δεν γίνουν δεκτοί, αν τους κοροιδέψουν, αν ο περίγυρος δεν δώσει σημασία, χάνουν το ενδιαφέρον τους, νιώθουν υποτιμημένοι και είναι πια σίγουροι ότι δεν αξίζει να προσπαθήσουν για αυτήν την κοινωνία.

Μήπως όμως πήραν άδεια από την κοινωνία για έχουν αυτά τα όνειρα? Μήπως έκαναν έρευνα πριν να δουν αν τα οράματα τους έχουν ανταπόκριση?
Με ποιο δικαίωμα βάζουν τον εαυτό τους τόσο πάνω από τους άλλους ? Δεν δείχνει αυτό εγωπάθεια και κίνητρα προβολής και επιβολής.

Ήμαστε αυτό που ήμαστε όχι μόνο επειδή έτσι είναι ο χαρακτήρας μας αλλά και γιατί το έχουμε επιλέξει, η αφήνουμε τους ανέμους του τυχαίου να γυρίζουν τις σκέψεις μας και την συμπεριφορά μας?

Όσο πιο πολύ οι καταστάσεις σκληραίνουν τόσο πιο πολύ απαιτείτε μια ειλικρινή κουβέντα με το μέσα μας ....

1 σχόλιο:

Melissani είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

Δημοσίευση σχολίου