Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Γιατί ότι αφορά τα παιδιά πρέπει να είναι σε προτεραιότητα.

Ένα πρόβλημα που απασχολεί τους γονείς είναι οι ώρες που περνάνε τα παιδιά μπροστά στον υπολογιστή η στα ίντερνετ καφέ.
Οι παιδοψυχολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, τα νοσοκομεία ανοίγουν νέες πτέρυγες στα νοσοκομεία για περιπτώσεις εθισμού .

Η έντονη ενασχόληση με τα παιχνίδια φέρνουν αδράνεια σε βάρος άλλων ενδιαφερόντων, απάθεια ως προς την οικογενειακή ζωή, κακή επίδοση στο Σχολείο και με δυο λόγια θα μπορούσαμε να πούμε, ότι περνούν την ζωή τους ,χωρίς να την ζουν.

Ένα άλλο πρόβλημα, είναι ο φόβος για τις ουσίες.
Είναι και στην μικρή μας πόλη πολύ διαδεδομένες και μάλιστα σε μικρές ηλικίες.
Ουσίες δεν είναι μόνο τα σκληρά ναρκωτικά η το χασίς, είναι και το πιο ύπουλο από όλα, που είναι το αλκοόλ.
Το αλκοόλ με τον μανδύα της κακής εννοούμενης μαγκιάς και αυτού που είναι "μέσα στα πράγματα", με την παρότρυνση και τις ευλογίες της οικογένειας, για να μην είναι...."λαπάς" για να μην "καταλάβει τι είναι διασκέδαση", με το μπουκάλι απαραίτητο για να γιορτάζουμε γενέθλια και γιορτές.
Ο ύπουλος τρόπος που διαβρώνει τις συνειδήσεις για το τι είναι κατάλληλο για την ηλικία τους με ΣΧΟΛΙΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ στα μπάρ, εκεί όπου να τονίσουμε ότι ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η παρουσία τους,πόσο μάλλον η κατανάλωση αλκοόλ.
Τα παιδιά μαθαίνουν ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ότι τα μπαρ είναι απλά μια καφετέρια, η μια παιδική χαρά, ''και γιατί όχι?Δεν κάνουμε τίποτα κακό!"

Φυσικό είναι να λένε κάτι τέτοιο όταν κανείς όχι μόνο δεν τους εξηγεί αλλά τους παροτρύνει και από πάνω να πηγαίνουν λέγοντας, '' Άσε τα παιδιά να διασκεδάσουν! Και μεις πήγαμε, δεν πάθαμε τίποτα!'
Ναι, πράγματι, δεν πάθαμε...Αλήθεια? Κοιτάτε γύρω σας? Μήπως σας λείπουν μερικοί? Μήπως μερικοί γνωστοί σας υποφέρουν από αρρώστιες που έχουν άμεση σχέση με το αλκοόλ?

Είναι κάτι σαν την ζώνη του αυτοκινήτου. Όλοι πρέπει να την φοράμε, δεν σημαίνει ότι όλοι σε όλες τις διαδρομές έχουμε ένα ατύχημα.
Όπως λέγανε και οι παλιοί, 'Φύλαμε από την κακιά την ώρα να ζήσω χίλια χρόνια!"

Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν περίπου 1000 παιδιά όλων των ηλικιών.

1000 περίπου άνθρωποι, με δικαιώματα αλλά χωρίς ψήφο, κλεισμένα στο σπίτι, χωρίς υποδομές για τα πιο μικρά, και πολλούς κινδύνους για τα μεγαλύτερα.

Δεν προφυλάσσομε τα παιδιά από τους κινδύνους κρατώντας τα μέσα στο σπίτι, αλλά διαμορφώνοντας τις συνθήκες υγιούς κοινωνικοποίησης και ένταξης τους στους θεσμούς μιας πολιτισμένης κοινωνίας.

Πολλοί λένε , '" Ας πάνε στο γήπεδο να παίξουν"
Σε περίπτωση που δεν το ξέρετε, το γήπεδο παραμένει κλειστό όταν δεν έχουν οι ομάδες προπόνηση και παιχνίδι, και τα παιδιά πηδάνε από τους τοίχους για να παίξουν.
Και σας ρωτώ, αυτό που με φόβιζε και μένα όσο το παιδί μου ήταν μικρότερο.
Τι θα γίνει αν κτυπήσει κάποιο παιδάκι και δεν μπορεί να βγει?

Είναι και το συναίσθημα της παραβατικότητας που αναπτύσσεται..δηλαδή, μπορεί κάτι να απαγορεύεται αλλά εγώ το κάνω. Και ρωτώ, Τι πρέπει να διδάξουμε τα παιδιά μας? Να παραβαίνουν τους κανόνες από τόσο μικρή ηλικία?

Υπάρχουν τα συνειδητά μηνύματα, υπάρχουν και τα υποσυνείδητα που περνούν πολύ πιο έντονα στον άνθρωπο αφού δεν τα καταλαβαίνει για να τα αμφισβητήσει. Άλλωστε αυτή είναι μια αρχή που ακολουθούν και οι διαφημίσεις για τον ίδιο λόγο.

Οι υποδομές, έστω και οι στοιχειώδης για τα παιδιά , θα πρέπει να είναι άμεσης προτεραιότητας σε μια κοινωνία που θέλει να ξεφύγει από τα λάθη του παρελθόντος, την απαισιοδοξία του παρόντος, και τους κινδύνους του μέλλοντος..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου