Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Στον τρύγο κάποτε και νέοι αγρότες...


Είναι απίστευτο το πόσες μνήμες ανασκαλεύονται μέσα από τους διαλόγους που γίνονται στις Γεύσεις της Εύβοιας...Έτσι και γω θυμήθηκα τότε που πήγαινα στον τρύγο και ορκίστηκα πια να μην ξαναπάω ποτέ πια .....
Τώρα μοιράζουνε γη σε νέους αγρότες και είδα έναν σε ένα ρεπορτάζ να παραπονιέται λέει γιατί η γη που του δώσανε δεν είχε νερό και είχε πέτρες και το έδαφος δεν είναι καλλιεργήσιμο!
Καινούργιο συκώτι  έκανα από το γέλιο!
Ποιος τους είπε ότι τα κτήματα όλα έχουν νερό και η γη είναι καθαρή και ξεβοτανισμένη να περιμένει αυτούς τους νέους αγρότες που νομίζουν ότι είναι όπως στην διαφήμιση?

Η ζωή του αγρότη είναι σκληρή, η ζωή του κτηνοτρόφου είναι αγροτικές φυλακές που δεν μπορείς ούτε να αρρωστήσεις...

Αν ήταν τόσο καλή θα έκαναν τόσες θυσίες οι αγρότες να διώξουν τα παιδιά τους? Μήπως είχαν τότε ΕΛΓΑ και επιδοτήσεις ? 
Δύσκολη ζωή, αλλά τίμια και αξιοπρεπή ..Δεν φέρνανε την φτώχεια σαν δικαιολογία για παραβατική συμπεριφορά όπως την δικαιολογούν τώρα..
  
Για μας η αγροτική ζωή ήταν μόνο ένα παράθυρο σε έναν άλλο άγνωστο κόσμο, όμως αυτό που έβλεπα μέσα σε αυτό το παράθυρο ήταν κάτι πολύ σκληρό και απορούσα με την όψιμη αγάπη του πατέρα μου για την γη. 
Το μυστικό είναι η επιλογή. Να είσαι κοντά της επειδή το θέλεις, και μακάρι όσοι διαλέγουν να γυρίσουν κοντά της, να την αγαπούν τόσο όσο χρειάζεται για να αντέξουν τις δυσκολίες της.






 Μνήμες από τον τρύγο στην διάλεκτο μας.
...τότενες στον τρύγο, φορτώναμε τα λόγατα και που περιμέναμε το φορτηγό να φορτώσει τρώγαμε με τάλογο απο την ίδια κόφα και δεν παθαίναμε τίποτις ..δεν υπάρχανε τότες μικρόβια μαθές η αλλάξανε άντερα οι ανθρώποι και δε το πήραμε χαμπάρι?...Σαν τα λάγια καθόμουσταν μες τον ήλιο και περνούσαν κάτι ξένοι να μας βγάλουν φωτογραφίες γιατί ήτουνε λεέι "γραφικό" και "τι ωραία που περνούσαμε" 'Ελα κάτσ εσύ διπλωμένος να τρυγάς μια το τσαμπί και μια το δάκτυλο να σου πω γω τι ωραία που είναι. Να διπλώνει η μέση και να κτυπάν οι πόνοι όπου υπάρχει άκρη και να μη μπορείς να σταθείς ούτε ορθός ούτε ξαπλωτός ούτε ανακούρκοδα...Να κάτσεις να σφαιδώσεις κομμάτι φαγητό και οι μύγες νάναι σύννεφο οι σφύγγες κοπάδι και οι αφορεσμένοι οι εργάτες να πίνουν τον αγλέορα από το κρασί και να μην σηκώνουντε μετά με τίποτις να βγει το έργος, και όλο κατσίκι, κατσίκι, πάφα πούφα, όλη την ώρα, και να τρέχουμε μεις πιο γρήγορα μπας κα ιφιλοτιμηθούνε οι ανεπρόκοποι να κουνήσουν. Βλέπεις τότενες δεν είχαμε τσι αλβανούς πακιστάνους και άλλους και ντροπής πράματα να μαλώνεις γειτόνους και γνωστούς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου