Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Παράδοση και καταγραφή...

Έχουμε συνηθίσει, χρόνια τώρα, να τιμούμε τα ήθη και τα έθιμα της ιδιαίτερης πατρίδας μας, και της Πατρίδας γενικότερα.
Όσο η παγκοσμιοποίηση προχωρά σε μια ισοπεδωτική ομογενοποίηση των λαών, τόσο οι κοινωνίες μικρές και μεγάλες αισθάνονται έστω και υποσυνείδητα την ανάγκη να συσπειρωθούν να οριοθετήσουν τις εκφράσεις τους ,να προσανατολίσουν την συμπεριφορά τους προς τα κει που ξέρουν ξεκάθαρα ότι  προέρχονται και ανήκουν ,και όχι σε ένα χαοτικό κόσμο που με το πρόσχημα της πολυτισμικότητας, προωθεί παγκόσμια πρότυπα τρόπου ζωής, που δεν μπορούν να καλύψουν τις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων.

Καταγράφουμε τα έθιμα και τα αναβιώνουμε πανηγυρικά. Μαθαίνουμε τους χορούς και μυούμε την νεολαία σε βήματα που μας πηγαίνουν ακόμα και χιλιάδες χρόνια πίσω στον χρόνο.
Εκθέτουμε τα ρούχα και με περηφάνια δείχνουμε τις δεξιότητες και την τέχνη των παλιών νοικοκυραίων.
Οργανώνουμε μουσεία και αναπαριστούμε ολόκληρα σπίτια όπου με καμάρι τα δείχνουμε στις νεότερες γενιές και στους επισκέπτες..

Τι γίνεται όμως με την γλώσσα?

Τι γίνεται με την τοπική διάλεκτο που μιλούσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που ύφαιναν όλη αυτήν την ζωή και μεις με τόση σπουδή προσπαθούμε να ανασυνθέσουμε?

Η αλήθεια είναι ότι δεν της έχουμε δώσει και πολύ μεγάλη σημασία, ίσως γιατί ακόμα μιλιέται,έστω και από λίγους, και αν κάτι δεν εξαφανιστεί τελείως δεν νιώθουμε την ανάγκη της καταγραφής του.

Στην Κάρυστο, εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει η στήλη του κ.Κεκεμπάνου στην Καρυστινή που με πραγματικά γλαφυρό τρόπο περιγράφει σκηνές ζωής στην τοπική διάλεκτο.

Ας δώσουμε λοιπόν λίγη προσοχή όταν τα ακούμε, ας προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε λέξεις, τονισμούς, και εκφράσεις .
Άλλωστε η ευχή της γιαγιάς μου πάντα ήταν..."νάχεις την ευκή μου κόρη μου", και σε αυτή την διάλεκτο ακόμα θυμάμαι τα λόγια της, αναπόσπαστο μέρος της ανάμνησης της.


2 σχόλια:

Unknown είπε...

Ολοι μας θυμόμαστε με συγκίνηση τις "ευκές" των γιαγιάδων μας !!!
Πόσο δίκιο έχεις

sofiascomments είπε...

Γεύσεις Εύβοιας
Καλημέρα..Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος βλέπει διαφορετικά τα πράγματα..Ίσως επειδή μαθαίνει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο...

Δημοσίευση σχολίου