Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Δεν μιλάς αλλά στο τέλος θα παραμιλάς!!

Έτσι είναι αναγνώστη, σιμπολίτη, συνδημότη, και όλα τα άλλα συν που δηλώνουν ότι κάπου ήμαστε όλοι μαζί.
Δεν μιλάς, μόνο αν τύχει και σε παίρνει βρίζεις. Δεν μιλάς, αλλά ψάχνεις τι λένε οι άλλοι, επώνυμα, ανώνυμα, με ένταση η ήπια, αρκεί να μην παίρνεις θέση εσύ.

Τι σημασία έχει αν μερικοί που δέχονται, επίθεση, η έκθεση, είναι φίλοι σου? Τι πειράζει που δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που κάποιος τους εκθέτει?

Που να μπλέξεις τώρα με τους ανώνυμους? Που να γράψεις έστω και μια γραμμή, έστω και να ρωτήσεις γιατί εκθέτουν κάποιον που όχι μόνο δεν έχει δώσει δικαίωμα αλλά και τρέχει όσο μπορεί και όσο μπορεί για όλους?

Τι εννοώ? Ε, κάποιοι καταλαβαίνουν, οι άλλοι δεν πειράζει, αλλά δεν θέλω να στείλω στην σελίδα και πάρα πάνω αναγνώστες για αυτό το θέμα.

Δεν είναι σωστό ρε παιδιά.! Πως να το κάνουμε τώρα!?

Που θα μας οδηγήσει αυτή η τακτική?

Στα λαικά δικαστήρια περί δικαίων και αδίκων?

Στις εμπαθής κατηγορίες της κάθε γειτόνισσας στο τέλος?

Στους ωτακουστές της κρεβατοκάμαρας?

Στους δειλούς που όταν κάτι τους σηκώνει στον αφρό, μετατρέπονται από χρυσόψαρο σε καρχαρία?

Δεν είμαι εναντίον της καταγγελίας των στραβών που συμβαίνουν, ούτε όταν δείχνουν ξεκάθαρα τον υπεύθυνο για κάτι με αποδείξεις όσο αφορά τα δημόσια πράγματα.
Αλλά δεν είναι σωστό, πίσω από την ανωνυμία να εκθέτουμε χωρίς κάποιον συγκεκριμένο λόγο, χωρίς αποδείξεις, χωρίς  επεξήγηση, απλά στο όνομα του να καταγγέλλουμε ολόκληρα συστήματα.

Με στεναχωρεί που δεν υπάρχει αντίδραση..Αν έχεις τέτοιους φίλους τι να κάνεις τους εχθρούς, που λέει και η παροιμία.

Εντάξει, δεν καταλαβαίνω αυτήν την κοινωνία..Το έχω αποδεχτεί, αλλά και πάλι,...ας υπάρξει λίγη καλή διάθεση..Χριστούγεννα είναι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου