Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Στην αίθουσα αναμονής......μαθήματα διατροφής..!

Ένας τόπος που ακούς πολύ ενδιαφέροντα πράγματα είναι οι αίθουσες αναμονής διάφορων ιατρίων.
Ετσι λοιπόν και σήμερα ενώ ήταν η τρίτη, ανεπιτυχής, προσπάθεια να γράψω μια συνταγή, ανταμοίφθηκα με έναν πολύ χαριτωμένο αλλά και διασκεδαστικό διάλογο ..

Έχουμε λοιπόν, ένα κύριο που δεν είναι και μεγάλος, μόλις 80, να παραπονείται σε διπλανή κυρία για το βάρος του, αφού "Πράγματι, δεν τρώει και πολύ απλά κάνει μια ένεση κορτιζόνης, και για αυτό έχει...πριστεί τόσο..
Χαμογέλασα και κάπως έπρεπε να το δικαολογήσω και του είπα, "Καλέ μου κύριε, η κορτιόνη φουσκώνει όλο το σώμα, όχι μόνο το στομάχι "και τον κοίταξα με νόημα, ενώ αυτός κοίταξε το στομάχι του που σχεδόν ακουμπούσε τον καναπέ..

Ήταν πράγματι ένας πολύ γλυκούλης κύριος και πολύ κοντούλης, έτσι ώστε το πάχος να δείχνει περισσότερο από ότι θα έδειχνε σε έναν ψηλότερο.

Η διπλανή κυρία, του είπε ότι η ζάχαρη παχαίνει και τον ρώτησε πόσο ζάχαρη βάζει στον καφέ..

"Εεεε, στον καφέ βάζω, 3 κουταλιές, αλλιώς δεν μπορώ να τον πιω.." παραδέχθηκε και χαμογέλασε ένοχα, και συνέχισε,,' "Εεεε,δεν θα πιω και έναν το απόγευμα.?..αλλά δεν τρώω πολύ..τι να κόψω πια!"

"Να κόψετε την ζάχαρη και το αλάτι κάνει πολύ κακό!' συνέχισε η κυρία με συμπόνοια...ενώ ο κύριος της απάντησε , λες και μόλις τότε κατάλαβε το πόσο αλάτι έβαζε στο φαγητό..
"Ναι, ναι , τώρα που το λέμε, τώρα τρώω πιο πολύ αλάτι από ότι όταν ήμουν πιο νέος...βάζω,,,ουυυυυ"

Σε αυτό το σημείο η γυναίκα του, που τόση ώρα δεν είχε βγάλει άχνα, αναστέναξε και σταύρωσε τα χέρια..."Τι περισσότερο που το ασπρίζεις το πιάτο" και δεν ακούει...μας εκμυστηρεύτηκε απολογητικά..

'Μα κύριε μου, κάτι θα τρώτε που δεν πρέπει πάρα πάνω,,,δεν γίνεται από μόνο του το πάχος" τον παρότρυνα να συνεχίσει..
'"Ε,,,,να μου αρέσουν τα τηγανητά, τρώω όμως χόρτα.."
"Καλό κάνουν τα χόρτα" του απάντησε η κυρία, και ο κύριος συνέχισε με περισσότερο θάρρος ..
"τηγανητά!"

"ΩΩΩΩ", κάναμε όλοι στο σαλόνι!  "Τηγανητά χόρτα!"

"Με αυγά!"

Όλοι εμείς.."Παχαίνουν"

Ο κύριος.." με πολύ τυρί! και λουκάνικο!"

Η γυναίκα του ανακάθισε στον καναπέ και με πληγωμένο βλέμμα μας απολογήθηκε ότι δεν φταίει αυτή, αλλά η επιμονή του να υπάρχει στο σπίτι ένα γλυκό, ένα νερατζάκι, ένα κυδώνι για μετά το φαγητό..
Το βλέμμα του γλυκούλη κυρίου άστραψε όπως των μικρών παιδιών, και παραδέχθηκε την αγάπη του για τα γλυκά, και ότι
"και μετά το φρούτο θέλω το γλυκό μου και το σοκολατάκι, αυτό με το χρυσόχαρτο, και δεν παίρνω μόνο ένα..!"
"Τι μόνο ένα! " ξεσπάθωσε η γυναίκα του "Με τις χούφτες τα παίρνει!"

Αυτή η τελευταία παραδοχή, μας άφησε όλους με το στόμα ανοικτό, και δεν έκλεισε και αμέσως γιατί ο κύριος μας ενημέρωσε ότι "Δεν θα πάω και στην ταβέρνα? Δεν θα πάω στο καφενείο?"

Η γυναίκα του κούνησε το κεφάλι με καρτερία, δαγκώθηκε και λίγο, εκεί στην άκρη του κάτω χείλους, χαίδεψε τον σταυρό που φορούσε , ίσως έκανε κάποια ευχή από μέσα της, και σηκώθηκε να πάνε στην γιατρό μιας και είχε έρθει η ώρα τους...

Μακάρι να είναι καλά ο άνθρωπος και να  περάσει πολλά ακόμα χρόνια με τις απολαύσεις που του αρέσουν και πάντα οι εξετάσεις να είναι καθαρές.!!

2 σχόλια:

ΦΛΩΡΑ είπε...

Αυτό με το γλυκό, εδώ που τα λέμε, κι εγώ το παθαίνω.
Δεν με νοιάζει αν θα φάω φαγητό, αλλά για το γλυκό τρελαίνομαι.
Γλυκά φιλιά από μένα.

sofiascomments είπε...

FLORA GIA
Όλοι το παθαίνουμε!! αλλά και σε ποιον να το πούμε που όλο δίαιτα κάνουμε!!
Καλή πρωτοχρονιά!

Δημοσίευση σχολίου